De fallacia. ml̓tiplici. actuali. potētiali. fātaſtico. ⁊ equo. VI
vox ē actualiter vna. Multiplex igituractuale ē dictio vel oratō aciualiter vnamulta ſignificās. Multiplex potentialeeſt quādo dictio vel orō eadem ẜm ſubſtantiam: et diuerſa ſcd̓m modū ꝓferendi diuerſa ſignificat: dico in accentu: vtpopulus. hec dictio prima longa ſignificat arborem: et pͥma breui ſignificat collectionem hominum: iuxta illum ꝟſuꝫ.Populus ē arbor: populus collectō gētis. Exemplū de or̄one in compōne ⁊ diuiſione: vt quicqͥd viuit: ſemꝑ eſt. qꝛ hecorō aliud ſignificat ſi fiat punctus ad viuit: ⁊ aliud ſi fiat punctus ad ſemꝑ. Eſtigitur multiplex potētiale qn̄ vox potētialiter vna plura ſignificat. que diciturpotentialiter vna: qꝛ tm̄ ē ibi vnitas materie et non forme ſeu modi proferendi.Multiplex fantaſticum ē qn̄ vox vnumſignificans videtur aliud ſignificare ꝓpter cōuenientiam eiꝰ cum alia dictione:ſcꝫ vigere ſignificat qualitatē: qꝛ ſignificat habere vigorem. qꝛ ꝟo ſil̓r termīat̉ſicut agere videtur ſignificare actionemEt dr̄ multiplex fantaſticū: qꝛ tal̓ dictionō habet plura ſignificata ẜm veritateꝫſꝫ ẜm apparētiā. Dicit̉ enī fantaſticuꝫ afanos qd̓ ē apꝑitio. ī ꝓpoº alid̓ hꝫ ꝙͣ ſic.Quiuocatio: ⁊cͣPoſtꝙͣ aucͣ. determinauit d̓ fallacijs in gn̄ali: h̓ ꝯn̄ter determinat de ip̄is ī ſpēali. ⁊ pͥmo de eqͦuocatōe: q̄ ſcꝫ peccat ẜm ml̓tiplex actusle dictōis. ¶ Fallacia aūt eqͥuocatōis ēidoneitas decipiēdi ꝓueniēs ex actualivnitate dictōis pl̓a ſigcātis. Cā apꝑentie hꝰ fallacie ē vnitas dcōis pl̓a ſignificātis ꝓpter quā vnitatē credimꝰ: ꝙ ſic̄dictio ē actual̓r vna: ꝙ etiā habeat vnicū ſignificatū. Cā defectꝰ ē pl̓itas ſigͣcatoꝝ. Huiꝰ fallacie tres ſūt mōi. Primꝰeſt qn̄ vna dictō eq̄ pͥncipal̓r pl̓a ſigt: cuiuſmōi ē eqͥuocū a caſu: ita ꝙ nō impōit̉ad ſigͣcandū vnū ꝑ cōꝑationē ad alid̓: ſiue ſit abvno auctore impoſita ad ſigͣcaſiue a diuerẜ. vt eqꝰ vnoᵉ ſigͣcat quoddāaīal. alioº ẜt illū qͥ fac̄ iuſticiā ⁊ eqͥtatē. ⁊ẜm hūc moᵐ ꝑalogizat̉ ſic: oīs eqꝰ ē aīa-
nō ꝓ voce incomplexa tm̄: ſꝫ ꝓ voce ſignificatiua q̄ dr̄ vel ꝓfert̉ ſiue cōplexa:ſiue incomplexa. Un̄ ẜm Ariſ. Fallaciain dictōe ſumit̉ qn̄ ex eiſdē dictōibus vl̓orōibꝰ nō idē ſignificamꝰ. hmōi aūt falacie ſex ſūt ſpēs .ſ. equiuocatio: amphibologia: compoſitio: diuiſio: accētus: etfigura dictōis. Fallacia extra dictioneꝫeſt cuiꝰ cauſa apꝑentie nō ſit ex ml̓tiitudine dictionū: ſꝫ ſumitur ex ꝑte rerū qͣꝫmultiplices habitudines ignorātur noquidē ex ꝑte reꝝ abſolute: ſed vt ſignificant̉ ꝑ voces: et tales fallacie ſūt ſeptē:ſcꝫ accn̄s ẜm qͥd ad ſimpliciter: ignorantia elenchi: petitio principij. ꝯn̄s nō cāvt cauſa: plures interrogatōes vt vna:et magis dicit̉ fallacia extra dictionē d̓ſallacia rei: qꝛ res nō cadūt in diffinitōenec cauſant deceptionē reſpōdentis niſiꝑ relatōes ad dcōes: licet etiā res ordīenature p̄cedant dictōes: qꝛ tn̄ res nō cadūt in diſputatōe niſi ꝑ voces ⁊ dictōesideo pͥus agit̉ de fallacijs in dictōne ꝙͣextra dictionem. ¶ Et notandū ꝙ fallacie nō dicūtur in dictōe aut extra dictionem cā defectꝰ ex ꝑte eaꝝ cum in omnibus ſit cā defectꝰ ex ꝑte rei: vt patet ī eqͥuocatōne vbi cauſa defectus eſt diuerſitas ſignificatoꝝ que ſe tenꝫ ex parte rei.Quia ꝟo numerus fallaciarū in dictōeſumitur ẜm diuerſos mōs multiplicis:ideo auctor conſequenter de ip̄is determinat. Eſt autē multiplex dictio vl̓ orēvere vl̓ apparē ter plura ſignificans. Etdicitur multiplex: quaſi ml̓ta plicans invnū. et eſt triplex .ſ. multiplex actuale:potentiale: ⁊ fantaſticum. Ml̓tiplex actuale eſt dictio vel oratio vna ẜm ſub̓aꝫet ẜm modum ꝓferendi diuerſa ſignificans. Dictio in equiuocatōne: vt ciuis:Orō in amphibologia: vt liber Ariſto.¶ Circa quod notandum ꝙ littere ⁊ ſylabe ſunt materia ſeu ſubſtantia dictōiset dictiones ſunt materia oratōis. Modus aūt ꝓferendi in propoſito ſe habevt forma. Vbi eſt ergo vnus modus ꝓferendi: vbi eſt vna forma: ⁊ qꝛ a formaſumitur actualis vnitas rei: ideo talis