De p̄dicamēto quandoTractatus
potentia eſt vt in fundamēto ꝓximo: ſimiliter paſſio dic̄ reſpectū oppoſitū correſpondentē iſti qui ſuo mō ſimiliter eſtin paſſo et potētia paſſiua. Vctio ꝟo accepta ꝓ forma acta ſeu ꝓducta ꝑ actōeꝫde genere actōis eſt in paſſo vt in ſubiecto. Hoc patet ꝑ phm̄. 9. meta. dicentē:Edificatio eſt in edificato: accipitur ibiedificatio ꝓ forma acta ꝑ edificationeꝫ.ꝓbarur etiā qꝛ talis forma acta dū eſtfluxū eſt motus: vt dictū ē. Motus autēeſt in mobili ſubiectiue: ex. 3. phīcoruꝫ.Ex p̄dictis patet ꝙ licet actio et paſſioſunt idē motꝰ materialiter: cū tamē formaliter diſtinguātur: nec dicāt motumſcd̓m ſe: ſed ꝑ ręlatōnē ad agēs ⁊ paſſuꝫſūt diuerſa p̄dicamēta. Motus ꝟo cumformaliter ſit forma in fluxū eſt in eodeꝫgenere cū forma q̄ ꝑ modū inducitur.¶ Si queratur: in quo habeate ē ſubiectiue: creatio: actio: ⁊ creato: paſſio? Reſpondeo ẜm Scotū. 13. di. 4. ſen. et. 12.q. quolibetoꝝ: ꝙ nō ē ꝓpͥe creato: actō:nec creatio: paſſio: cū actio et paſſio nonſint niſi reſpectu alicuius paſſi. Creatōaūt nō p̄ſupponit aliquo paſſum: vn̄ creatio paſſio dicit. relationē depēdētie creature ad deū q̄ eſt idē cuꝫ creatura: ⁊ ſiceſt ſubiectiue in ipſa: cū nō poſſit eē ſinetali depēdētia. Eſt aūt ideꝫ reſpectus aꝑte rei ad deū creātē et cōſeruātē: ſꝫ creari imꝑtat huiuſmōi reſpectū cuꝫ reſpectu ratōis ad nō eē p̄cedēs. Conſeruariꝟo cū reſpectu rationis ad eē p̄cedens.Et ſic creatura non creatur niſi in pͥncipio in inſtāti: nec ꝯſeruatur ꝓpͥe niſi pꝰꝓmum inſtans. qꝛ ꝟo creatio et paſſio ērelatio realis creature ad deū: ideo creatio: actio eſt relatio ratōnis dei ad creaturā correſpōdēs. Vnde creatō actō formaliter dicit reſpectum hm̄oi includendo ⁊ conotādo volitionē diuinā trāſeūtem ſuꝑ obm̄ ꝓduttū. Ille aūt reſpectꝰhabꝫ ſolū eſſe obiectiue in intellectu cōparāte deum ad creaturā. Volitio autēdiuina conotata eſt ip̄e d̓s. Obiectū ꝟoſuꝑ qd̓ trāſit ē ip̄a creatura ꝓducta.¶ Dubitari vlterius poſſꝫ de actuali in
herētia accn̄tis abſoluti ad ſubiectum īquo ponatur genere. Non eī ponit̉ ī genere relationis cum ſit reſpectus extrinſecus adueniēs. Un̄ pōt eſſe tale accn̄sabſqꝫ inherētia actuali: vt patet in ſacͣmento altaris. Ad hoc reſpondet Scotus. 12. di. 4. ſen. ꝙ talis reſpectus poteſt ꝑtinere ad genus actōnis: poſito ꝙactio dicat nō tm̄ reſpectū agentꝭ. ad paſſum: ſed forme informātis ad illud qd̓ īformatur. Vel p̄t ꝑtinere ad genꝰ paſſionis ſi paſſio dicat nō tm̄ reſpectū paſſiad agens ſed ad formā. ¶ Circa qd̓ notandū ꝙ licet om̄is forma recepta ſiue īpotentia cognitiua: ſiue in potētia appetitiua poſſit dici paſſio: ſiue fiat cū tranſmutatōne corꝑali: vt delectatio fit cumcordis dilatatione: dolor ꝟo vl̓ triſticiacū reſtrictōne: ſiue fiat abſqꝫ huiuſmoditranſmutatione: vt cōceptus anime dicūtur paſſiōes. Un̄ ī libro pͥmo ꝑyermenias dr̄ ꝙ voces ſūt earūque ſūt ī anīapaſſionū note: id ē ſigna conceptuū ſiuererū cōceptarū: tn̄ hmōi forme in paſſorecepte nō ſpectāt ad genus paſſionis:ſed bn̄ ip̄a receptio hmōi formarū. Deceteris aūt p̄dicamētis .ſ. qn̄: vbi: ſitus:et habitus nō facit auctor mentionē niſiin generali: et ideo de his breuiter meexpediam: et primo de p̄dicamento qn̄:quod ſic diffinitur ab auctore ſex principiorum.De p̄dicamento quando.Uando eſt qd̓ ex adiacentia tꝑis in re tꝑali relinqͥt̉¶ Ad cuius euidētiā ſciendūꝙ quādo in ꝓpoſito tantumvalet ſicut eſſe aliquādo vl̓ in aliquo tēpore: vt eſſe hodie: eri: cras: eſſe in tempore p̄ſenti: preterito et futuro. Eſt igit̉quando reſpectus cauſatus in re temporali ex adiacentia temporis ad ip̄aꝫ. Exquo patet ꝙ quando ē reſpectus extrinſecus adueniens: qꝛ nō neceſſario ſequitur extrema poſita in eſſe. poteſt enī eſſetēpus et res temporalis abſqꝫ hmōi adiacentia: ⁊ ſic abſqꝫ qn̄: vtputa ſi ponat̉