Druckschrift 
Historia beatissimorum trium regum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ad alienigenā fuit deuolutū in hoc vituꝑabiles inexcuſabiles ſunt iudei Ihere. viij.Miluiꝰ ī celo cognouit tempꝰſuum. turtur yrudo cycoīacuſtodierūt tempꝰ aduentusſui. populꝰ autē meꝰ cognouit iudiciū domī Math̓. xvi.Faciem celi diiudicare noſtisſigna aūt tempoꝝ poteſtisſcire. querūt ergo vbi ſit Canticoꝝ p. Indica michi que diligit anima mea. vbi paſcas īvberibꝰ niris. vbi cubas ī ſi mrīs in meidie plene lucistue ne vagari incipia. Cantiiij. Surgam circuibo ciuitatem vicos plateas queraꝫque diligit anima mea. Vidinius em̄ ſtellā eius. Hec ē p̄ticula in qua oſtēdunt ſtelleui regis indiciū Et dicūt quatuor ſcꝫ modū certificacōis eorum. quia viderūt. Segniꝰirritant animū dimiſſa per aures que ſunt oculis ſb̓iectafidelibꝰ: certificas deſcribūt.Secūdo quia vidimꝰ ſtellamque fallax indicium non pōt ne maneat confuſus noſteranimꝰ ſigni cōmunitatē. Vidimꝰ ſtellā eius ſibi ꝓpriam.que aliud loqͣtur niſi nouaregis natiuitate ne credaturdiu orta ſic tempꝰ non determinas. Vidimꝰ eam in pͥmoſuo oriente. id̓o de temꝑenato rege querimꝰ. ſꝫ ſolūde loco que niſi cōmunebis ſtella indicauit. hoc eſt iudeam. de primo ergo dicūt̉ Vidimꝰ: viſu exteriori tm̄. ſꝫintus intellectu aduertētisꝓdigiū. ich̓. iij. Dabo prodigia in celo ſurſū ſigna interra deorſū. Luc̄. x. Btī oculiqui vident vos videtis Stellam. Qui. xxiiij. Orietur ſtellaex iacob cōfurget virga de iſrahel. Garuth. iiij. Stelle dederunt lumē in cuſtodijs ſuis letate ſunt. vocate ſūt dixerūt. aſſumꝰ. luxerunt eiiocūditate qui fecit eas. Et attede iſti lumē lumine requirūt. celi rgē celi lūie petut yſalx. Et ambulabūt gēteꝰ ī lūietuo reges in ſplendore ortustui. Hec at ſtella differebatin qnͥqꝫ a ſtellis alijs ẜm oēſꝯmuniter. natura videlicꝫ. ſitumotū claritate ſignificacōe.Natura quia corruptibil̓ fuit de natura celi. pactoofficio conuerſa fuit in preiacentē materia hoc cōueniesfuit. qꝛ lumīe vero inuēto: aliolumine indigemiꝰ. Et ideoeciam fides eſt ex ꝑte deficitqn̄ ẜm ſpecie ꝯtemplabimurp. Cor. xiij. yſa. lx. Non erit tibi ampliꝰ ſol ad lucēdū diē