Druckschrift 
Historia beatissimorum trium regum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſed vltra modum altꝰ qui vocatur mons thabor ſupra quēiheſus corā diſcipulis ſuis fuittrāſfiguratꝰ ꝓut in euangeliocōtinetur Suꝑ illū monte eciam venerabilis helena magnū⁊ pulcherrimū ⁊ fortiſſimummonaſteriū ⁊ clauſtru fundauit ⁊ in modū caſtri turribus⁊ muris ac ꝓpugnaculis vndiqꝫ firmauit. cuius abbasordinis bn̄dicti infula anulo⁊ baculo paſtorali ac bullaplumbea vtebatur. Et occurrit ſemꝑ illud feſtū trāſfiguracōis domini ipō die fixti feliciſſimi ⁊ agapiti. ⁊ tunc monibꝰptibꝰ orientis celebratur miſſe cum v̓mo nouo ⁊ onēs eccīemetropolitane ⁊ cathedrales īoriente in honore trāſfiguracōnis domini ſūt cōſecrate ⁊ ip̄odie in onibꝰ eccleſijs ⁊ miſſiscantat̉ introitꝰ Dn̄s dixit adme. ⁊ All̓a Hic dies ſanctificatus. ⁊ euangeliū Aſſumpſitiheſus diſcipulos ſuos ⁊ aſcēdit in monte excelſū ⁊ trāſfiguratꝰ eſt ante eos ⁊cͣ. Et in ipſodie ones reges prīcipes ⁊ nobiles barones ⁊ milites ⁊ omnesin ip̄a dyoceſi p̄lati ad dedicacōem ecc̄īe ſue cathedralis ꝯuemunt ⁊ om̄a eorum vexilla cuꝫipſoꝝ armis ſupra ecc̄īaꝫ figere ⁊ ponere faciūit ⁊ onēs pōpuli illam noctē in eccleſijs cumgaudijs ⁊ leticijs ducūt inſonem ⁊ multū ornant ecc̄īas fuas diuerſis ⁊ varijs ornamentis ⁊ ones eccīe metropolitane⁊ cathedrales in onibus parbꝰ orientis vocātur ecc̄īe ſācteſophie id eſt verbigene ⁊ ē titulꝰ ōniū eccīaꝝ cathedraliumibidē ꝙͣ ad ſcām ſophia vocātur Et diſtat hͨ mōs thabor aihrl̓m ad tres dietas cū dimidia ⁊ int̓ ihrl̓m ⁊ illū motē fuit via ⁊ nō plꝰ ꝑ quā ih̓s iuitcū diſcipul̓ ſuis in hūanitate īq̄ ſanauit docuit ⁊ ſigͣ fecit ⁊ p̄dicauit ⁊ vlteriꝰ ꝙ inter iheruſalē Et hūc mōte ⁊ loca intereos ſita iheſus in hūanis noniuit vel ꝓceſſit ⁊ ipſe mos thabor deſuꝑ nō eſt maioris capacitatis ꝙ illud monaſteriū ꝯphendit ⁊ ante capconem Aconſarracem hoc monaſterii ceperūt ⁊ occupauert ⁊ ex eo caſtꝝfacerūt ꝯtra qͦs xp̄iami in pedemontis aliud caſtꝝ fecer̄t a qͣſarracenis aſcēſū ⁊ deſcēſū defēderūt cui nomē blanſegarda īpoſuerūt ⁊ ex illo caſtro ⁊ noīemaxīa ⁊ nobil̓ ꝓgenies furrexit qͥ ibidē nobiles de blāſegarda vocant̉ in pn̄te die. ſꝫ nūc illud caſtꝝ ⁊ moͣſteriū ſupr motē ſūt deſtrūcta ⁊ deẜta. ſꝫ vt adꝓpoſitu redeat̉ Ca. xl..