¶ Exempla.

uas qͣs nō erat fas deierare ꝙ ab eo nunqͣꝫ diſcederet. Dixit ei ꝙ exqͣ chriſtꝰ ī crucepependerat ꝑ ſignū crucis tabefacti fugiebant. qꝛ ibi attrita erat eoꝝ fortitudo ꝑ crucifixi paſſionem. Dixit ciprianꝰ Ergo crucifixus maior eſt. Dicit dyabolꝰ. Uerū ēDicit ciprianꝰ. Ergo ego cognoſcēs v̓tutē cruciſſigno me hͦ ſigno. ⁊ vado ad amicos eius. Quo ſigno facto dyabolꝰ cōfuſus exclamans aufugit. Hic ciprianꝰ currens ad ep̄m flagicia ſua ꝯfitens baptizatus eſt. ⁊ poſt p̄ſb̓r ordinatꝰ. ⁊ poſt. xvj. annos in epatuꝫ baptizatori ſuo ſucceſſit. miraculis claruit multis. poſt ipſe ⁊ iuſtinav̓go in dyaconiſſam ab eo conſecrata glorioſo martirio coronati ſunt. ¶ D ¶ Itēin vitis patꝝ legit̉. ꝙ cum btus antoniꝰ ſolus in hemo habitaret. ⁊ demones ſub diuerſaꝝ ſpecieꝝ ſimilitudine in eū irrueretſigno crucis eos abigebat. ¶ E ¶ Itē cūad eum venirent homīes ꝑterriti ꝑ ſolitudinem a diuerſis horroribus et illuſionibus demonū. dicebat eis. Signate vos⁊ abite ſecuri ¶ F ¶ Item d̓r ꝙ cum quidam dyabolus intraſſet corpus cuiuſdaꝫiuuenis mortui. factus eſt cuiuſdā ep̄i ſeuus. et cū ſtrenuiſſime ſeruiret factꝰ eſt eꝰcamerariꝰ. intendens ſꝑ quo eum poſſetdecipere. Cum aut iret ad cameras et illelumen portaret. forte queſiuit ep̄s quotaeſt luna. reſpondit ille ſtatim. xiiij. Et ep̄sdixit ei. Tu qūo ita cito ſciuiſti. qui nec litteras noſti. reſpondit. qꝛ ego vidi qn̄ fctāfuit. et poſtea ſemꝑ ꝯtinuū eiꝰ curſū. Tūcſtupens ep̄s horres ſignauit ſe ſigno crucis. tūc demon ſtatim fugit. et cadauer cecidit. Hic vt dicebat familia. nec eccleſiaꝫintrabat. nec aliqn̄ ſe ſignabat. ¶ G ¶ It̓d̓r cum apud tholetum hiſpanie eſſet quidam maximus nigromanticꝰ dictꝰ magiſter melchita. nobilis q̇dā ſcutifer generepulcer corꝑe. ſed pauꝑ rebus. erubeſcenspauꝑtatem ſuaꝫ inter ſuos. acceſſit ad eūdicēs ei. ꝙ ſi vellet ei bn̄facere libēt̓ ẜuiretei. Quem cum ille retineret ſecum multapromittens ei ſi bene ſeruiret ei. et acquie

ſceret eius ꝯſilio. et diceret ꝙ hͦ faceret ip̄eꝑ omīa. cum haberet eum familiareꝫ ſibidixit ei magiſter melchita. ꝙ acciꝑet aueꝫvenaticam in manu et irent ſoli ad aucupium in ſilua. Vbi dum diu ſtētiſſent. fcoveſpere. viſum fuit ſcutifero ꝙ coram eismaximus fluuius tranſiret. et ꝙ caſtrumqd̓dam mirabilis ſtructure eſſet vltra lōge. cuius ſimilis pulcritudinis n̄ videratEt cum ſtupenſ quereret a magiſtro ſuoquid hoc eſſet. qꝛ nec ante viderat que videbat. nec audiuerat de illis. ait magiſteriſte. ꝙ caſtrū erat dn̄i ſui qui multa bonafecerat ei. et faciebat omībus volentibusei ſeruire. et dixit ei ꝙ ad illud caſtrum declinarent ⁊ ibi ꝑnoctarent. et conſuluit eiꝙ paratus eſſet facere homagiuꝫ regi quimorabatur in illo caſtro. qui amore ipiꝰmulta faceret ei bona. Ille reſpōdit ꝙ adconſilium ſuum faceret Et cum ille nō auderet tranſire flumen. qꝛ ꝓfundiſſimuꝫ etrapidiſſimū videbatur. magiſtro tranſeūte et ille ſequitur. Tunc ſpeculator caſtriclamauit quis eſſet qͥ tranſiret. Clamauitmagiſter melchita. ſum amicus dn̄i regiſCunc ſtatim aperiuntur porte. pons tornatilis inclinatur. bene quadragīta iuuenes pulcerrimi et ornatiſſimi. cū torticijsoccurrunt. et eos in caſtrum introducūt.occurrunt milites. infantes. et domine etprincipes dicentes. beneuenerit magnꝰamicus dn̄i noſtri regis. Introducūt eoſvſqꝫ ad palacium regis. qui deſcendit dethalamo aureo. facit magiſtrū ſed̓e iuxtaſe. querit eam vie ſue. Qui cum diceret ꝙpropter ſociū ſuum qui pauꝑ erat ſed nobilis. vt eum reciperet ad homagiū ⁊ magnum eum faceret. dixit ꝙ hoc libēt̓ amore eius faceret. Cunqꝫ ꝓ homagio ſuo vtrex ille petebat iuuenis acceſſiſſꝫ flexis genibus ⁊ manꝰ int̓manꝰ eꝰ poſuiſſꝫ. ait rexꝙ h̓ debebat dicere homagium faciendo.Ego abnego pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpūmſanctuꝫ.ille obſtupuit. et dextraꝫ retraxit ſe ſignaset dicens. Ego reddo me pr̄ī ⁊ filio ⁊ ſpuiſco. Quo facto cum maximo ſonitū tota