Sermo in ſinodo.
¶ De eodem.Sermo. ¶ ¶ CXX.Legit iudas ſacerdotes ſine macula et mūdauerunt ſancta. Mach̓. Quales debeant eſſe prelati et paſtores animarum in premiſſis verbis oſtenditur. vbi atribus cōmendātur. videlicet ab officij dignitate. cum dicuntur ſacerdotes. a vite ſanctitate. cum dicit. ſine macula. ab officij vtilitate. cum dicit. et mundauerūt ſācta. Et poſtea procedas ſuper his tribusſicut habes in precedenti ſermone qui incipit. Uos eſtis genus electum¶ Sermoinſynodo. C ¶ CXXI.Aſtor bonꝰ animam ſuā dat pro ouibꝰ ſuis.Ioh̓. x. ¶ A ¶ Uerus paſtorſcilicet chriſtus fecit qd̓ docuitPoſuit enim animaꝫ ſuam pro ouibusſuis. ad idem vicarios ſuos ſcꝫ omnes p̄latos inuitās per premiſſa verba. In quibus tria tangit. videlicet prelatorum officium. ſtatum. et fructum. Et quidem officium innuit in deſignatōne humilitatis.cum dicit. Paſtor. Statum in deſignatione ſanctitatis. cum dicit. bonus. Sꝫ fructum in deſignatione vtilitatis. cum dicitdat aniam ſuam pro ouibꝰ ſuis. ¶ Quātum ergo ad primum notandū. ꝙ licꝫ prelatorū officium ſit maxime dignitatis. tn̄illud nomine paſtoris et in ſe et in alijs deſignauit. In ſe dicens Ioh̓. x. Ego ſum paſtor bonus. In vicarijs ſuis cum in p̄miſſis v̓bis dicit. Paſtor bonus aīam ſuaꝫdat pro ouibꝰ ſuis. Sūma enī humilitasfuit ꝙ rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū nō dixitEgo ſum imꝑator oīm ſed paſtor ouiuꝫ.Sed et paſtores fuerunt ceteris antiquiores vt abel. Sanctiores vt patriarche.Sapientiores vt moyſes et prophete. Excellentiores vt dauid. Chriſtus vero cumeſſet p̓nceps paſtorū. ſicut dicit petrus. v.
quia omnibꝰ ſanctior. ſapientior. et excellentior. ad modum tamen boni paſtorishumilitateꝫ oſtendit in ſufferētia pauꝑtatis ⁊ aſperitatis. ⁊ in diligentia oues querendi. nō ſolum in hͦ mundo ſꝫ etiā in īferno. vbi a lupis infernalibꝰ deportate fuerāt. et ſic̄ dic̄ in Io. xij. Nemo ex eis perijtniſi filius ꝑditōnis q̇ volūtarie lupum inſe intromiſit. quādo intrauit ſathanas incor iude. q̄ ip̄m ad alios lupos infernaleirrecuperabilit̓ deportauit. ¶ B ¶ Imitandus ergo eſt p̓nceps paſtoꝝ in officiopaſtoris. a vicarijs ſuis q̇bus curam animaꝝ ꝯmiſit. vt ſcꝫ ſint veri paſtores. Et ponit qͣttuor in euangelio dn̄s que ad veruꝫpaſtorem ꝑtinent. ¶ Ad veruꝫ q̇dem paſtoreꝫ pertinet ꝑ hoſtiū intrare .i. ꝑ chriſtūq̇ dicit Ioh̓. x. Ego ſum hoſtium. per me ſiquis introierit ſaluabitur. Huic enim hoſtiariꝰ .i. ſpūſſanctus aperit. Sꝫ heu multi ſunt qui phoſtiaria intrant .i. ꝑ carnem⁊ ſanguinē. vel ꝑ potentiā vel ꝑ ſimoniaꝫ.Sed certe ꝑ hoſtiariā petrus intrauit inatrium ſacerdotis. quod deſignat eccīamet dn̄m negauit. quia talis nūqͣꝫ bn̄facietin eccleſia quaꝫ male intrauit. Quod etiāoſtendit dominꝰ Ioh̓. x. Qui inquit nonintrat per hoſtium. ſed aſcendit aliunde.ille fur eſt et latro. Quia talis non eſt paſtorſed raptor. Fur non venit niſi vt furetur et mactet et perdat. ſicut ibidem dicitdominus. ¶ Secunduꝫ eſt ꝙ debꝫ ouescognoſcere. Vnde dicit dominus. Vocateas nominatim. Quod eſt ſignum magne ⁊ diligentis cognitōis. Sic et cognoſcebat chriſtus. qui dixit. Et cognoſco meas. ſcilicet ouēs. Ad hanc cognitōem monet ſalomon Prouer. xxvij. Diligenteragnoſce vultū pecoris tui. Sed heu multos quidem inuenimus qui cognoſcuntdiligentius vultum pecorum beſtiarumqꝫ vultum hominum ouium ſuarum.Gaudēt quidem de magna cura animarum. ſed minus curant de multis milibꝰanimarum quas chriſtus precioſo ſanguine ſuo emit. quaꝫ de paucis beſtijs et