¶ In dedicatione.

hͦ diſperdet illū d̓s .ſ. in corꝑe et anīa ꝑdet¶ Tertio ſalus hoīum in dedicata eccīaexercet̉. ꝓpter qd̓ porta celi d̓r Dicit̉ āt porta celi ꝓpter ſacramentoꝝ q̄ ibi ꝯferūt̉ efficaciā. ſicut eſt baptiſmus et pnīa Item d̓rporta celi qꝛ ꝑ eam venit ad nos manna ⁊panis angeloruꝫ. Vnde p̄s. Portas celiaperuit illis ⁊ pluit illis manna vt ederet.panem angeloꝝ manducauit homo. Itēd̓r porta celi quia ꝑ eam intramꝰ in celuꝫ.Vnde allatis funeribus in eccīaꝫ dicitur.Modo reddo tibi creatori aīaꝫ meā. Etqn̄ inferunt̉ d̓r. Aperite portas iuſticie etingreſſus in eas cōfitebor dn̄o. hec portadn̄i iuſti intrabunt in eam. Rogemus dominum vt iuſti inueniamur ꝙ per eaꝫ intrare poſſimus.¶ In dedicatione.Sermo. ¶ ¶CXVI.Enit filiꝰ homīsquerere et ſaluum facere quodſperierat. Luce. xix. ¶ G ¶ Duos aduentus ſaluatoris noſtri legimuscorreſpondentes ſibi. Primus fuit in carnem. de quo hic dicitur. Venit filius hominis querere et ſaluuꝫ facere quod perierat. Secundus erit ad iudicium. de quoLuce. xij. Qua hora non putatiſ filius hominis veniet Primum aduentum repreſentat eccleſia in prima dominica aduentus. Secundū in ſecunda. ¶ De primoaduentu legitur Gen̄. xlix. Nō aufereturſceptrum de iuda et dux de femore eius.donec veniat qui mittendus eſt. Sed iudei ſceptrum amiſerunt. nec habent regē.nec vltra mare. nec citra. nec alibi. ergo illevenit qui mittendus erat. Huic argumēto iudei neſciunt reſpondere. Venit ergofilius hominis. id eſt chriſtus. quē ipſi adhūc ſe aſſerunt expectare. querere et ſaluūfacere quod perierat. Et nota ꝙ tria dicitde chriſto in premiſſis verbis. vicꝫ qd̓ venit. ꝙ queſiuit. ⁊ quod ſaluum fecit. Veītvtiqꝫ ꝑ natiuitatem. queſiuit ꝑ p̄dicatōeꝫſed ſaluū fecit ꝑ paſſionem. Fidelis ſermo

et omī acceptōne dignus. qꝛ chriſtꝰ ieſusvenit in hūc mundū peccatores ſaluoſfacere. ¶ H ¶ In hoc pͥmo aduentu ml̓tafecit pro nobis de q̇bus in ſcd̓o exiget rationem. ¶ Et quidem in hoc aduentu eocleſiā ſibi tanqͣꝫ ſponſam copulauit. iuxtaillud Oſee. ij. Sponſabo te mihi in fide etin iudicio .ſ. diſcretionis. Sic eniꝫ ſibi vniuit naturam humanam. vt tamen peccatu vitaret. In ſecundo vero aduentu trāſducet in domum eternitatis ſue cōpulatam. Vnde prouer. vij. dicit eccl̓ia. Noneſt vir. id eſt. chriſtus in domo. via longiſſima abijt .ſ. in celum. ſacculum pecunie ſecum tulit. id eſt. quatuor dotes corporis.que ſunt luminoſitas. agilitas. ſubtilitas.et impaſſibilitas. Oqͣꝫ excellens eſt hͨ peccunia. certe nec vnam earum poſſet quisimꝑator vel rex in hoc mundo cū omībꝰtheſauris ſuis comparare. ſicut impaſſibilitatem. et quālibet eaꝝ. Sed in die plenelune reuertet̉. hoc eſt in ſcd̓o aduentu. tūcenim erit pleniluniū. quia tunc implebit̉numerus electoꝝ. de quo plenilunio dicitur ſanctiſ Apoc̄. vj. Adhuc ſuſtinete modicum tempꝰ donec impleatur numerꝰfratrum veſtroꝝ. ¶ Item in pͥmo aduentu quia perieramꝰ nos queſiuit. nob̓ ſeruiuit. nos paſſione ſua ſaluos fecit. ſicuthic dicitur. Venit filius homīs querere ⁊ſaluum facere. In ſecundo venit mercedēpro ſeruitio petiturus. id ē. noſip̄os. Un̄dicet illud zach̓. xj. Si bonuꝫ eſt in oculisveſtris afferte mihi mercedem meam. ideſt. animā veſtram. Anima enim noſtraē illa p̄cioīa margarita ꝓ qͣ ip̄e celeſtis negociator dedit oīa ſua ⁊ ꝯꝑauit eā. ſicut d̓rMat. xiij. Dedit ei carne ſuā ꝓ ea .ſ. ad lacerādū. vt d̓eꝰ vulneribꝰ curaret̉. Sāgͥnēad effūdēdū. vt ꝑ illū mūdificaret̉. Vitaꝫad occidēd̓. vt ꝑ hͦ viuificaret̉. aīaꝫ ad educēdā ī infernū. vt ꝑ hͦ aīa ide lib̓aret̉. Et qꝛita amare eā emit. n̄ miꝝſi amare eā repetat. Oqͣꝫ felix erit ille q̇ tūc dicet. Mō reddo tibi creatori aīaꝫ meā. Bern̄. Ve mihiſi talentū mihi traditū negligent̓ ẜuauero