¶ De ſancto Martino.

puulos venire ad meTimebat eī a mūdivoluptatibꝰ p̄occupari. Adoleſcētia er evoluptas vana ſunt. ſicut dicit Ecc̄es. ix.Paruū mediū inter voluptateꝫ ⁊ adoleſcentiam poſuit. qꝛ ſolum et qͣi nulluꝫ mediu eſt. facile enim ſe ꝯſequūt̉. qd̓ maīfeſtevidemꝰ de filio ꝓdigo Luc̄. xix. qui adoleſcentior fratre ſuo totā ſubſtantiā ſuā expendit viuendo luxurioſe. Sic heu ml̓tiad inſtar ip̄iuſflorem iuuentutis ſue libētius expendūt in voluptatibuſ md̓i qͣꝫ cūbeato martino in ſeruitio dei. Et cū impleuerint oſſa ſua cum vicijs adoleſcētie ſueſicut d̓r Iob. xx. tunc fecē ſenectutis deo ꝓponūt offerre. et tūc volūt deo ſeruire qͥn̄nimis habent ꝓ pctīs ſuis penitere. imoet̄tuc totum onus pn̄īe volūt portare. qn̄vix poſſunt ſe baculo ſuſtentare. Non ſicfecit btus martinus q̇ a iuuētute incepit.¶ Item laudabile fecit ſeruitiū ſuū cōditio. qꝛ nobil̓. Fuit eī filius tribuni milituꝫ.hͦ ſeruitiū deo tanto carius quāto rariꝰ.Quam raritatē innuit apoꝰ dicens Coꝝ.j. Vidēte frēs vacatōnem veſtram. qꝛ nōmulti nobileſ. Nobilitas eī plerūqꝫ retrahit a dei ſeruitio. Un̄ cum reges iuda ml̓ti fuerint. tn̄ d̓r in Ecc̄. xlix. ꝙ exceptis t̓bꝰomēs peccatu ꝯmiſerunt. et timorem dn̄iꝯtempſerunt. Rōem on̄dit p̄s. qꝛ diuītestranſeunt in affectu cordis et honoris. iōtenuit eos ſuꝑbia oꝑati ſūt iniquitateꝫ etimpi .ſ. Et ibideꝫ additur. In labore hoīmnō ſūt. qꝛ nec poſſunt ieiunare. nec alia bona facere. Sedbtus martinꝰ affluētie neccor appoſuit. In ſignum hꝰ honores militis ꝯtempſit. et res p̄ter quotidianū victūpauꝑibus erogauit. ¶ Item laudabile fecit ſeruitiū modus. qꝛ fuit miri feruoris.Qui ſi feruorem querimꝰ fidei. quis maior potuit eſſe qͣꝫ ꝙ coraꝫ imꝑatore chriſtianoꝝ ꝑſecutore. tantam chriſti v̓tuteꝫ p̄dicauit. vt exercituꝫ hoſtiū queꝫ imꝑator cūſua v̓tute timebat aggredi. ſolo ſigno crucis. nō clipeo ꝓtectuſ aut galea penetrarevolebat. Vere cuꝫ apl̓o p̄dicabat chriſtūdei v̓tutem. Item ſi feruorē ſpei querimꝰ

quis maior qͣꝫ eius q̇ oculis ac manibusſemper in celum intentus fuit. Uere queſurſum ſunt ſapiebat nō que ſuꝑ terram.Item ſi caritatis feruoreꝫ querimꝰ. ⁊ hūcmaxīe habuit. qꝛ in media hyeme nec hyemis aſperitate. nec ꝯmilitonū deriſioneterrebat̉ q̇n clamidem quā ſolaꝫ habebatpauꝑi diuideret. Caritas chriſti vrgebateum. et vere dilexit ꝓximum ſicut ſeip̄umqn̄ dimidiā clamideꝫ ei dedit et ſibi dimidiam retinuit. Propter tale ergo ſeruitijmeritum ꝯgratulando dicit ei dominusEuge ſerue. ¶ R ¶ Et qꝛ ſcpͥtū eſt q̇ ſctūseſt ſanctificetur adhuc. lꝫ in illo ſtatu eſſettamen ad ꝑfectiore aſcendit .ſ. monachalēẜm quem ſtatum d̓r bonus. qꝛ in tali ſtatu bonitas multum relucet. Diſtinguit̉enim triplex bonum. ſcꝫ bonuꝫ delectabile. vtile. ⁊ honeſtum. Bonum delectabileeſt caſtitas. Bonum vtile pauꝑtas. Sedbonum honeſtum eſt obedientia. ¶ Decaſtitatis bono apoꝰ dicit. j. Coꝝ. vij. Bonum eſt illis ſi ſic ꝑmanſerint. Et hoc bonuꝫ eſt delectabile. Sap. iiij. Oqͣꝫ pulcraeſt caſta generatio. Hoc bonuꝫ credimꝰbeatum martinum ante habuiſſe. ſꝫ ī monaſterio tanqͣꝫ bonum delectabile conſeruaſſe. ¶ Eſt etiam in monaſterio bonuꝫvtile .ſ. paupertas. Vnde in Math̓. boneterre que ſpinis diuitiaꝝ caret comꝑaturEt ẜm ph̓um d̓r. ꝙ paupertas eſt odibilebonum. Hoc bonum d̓r vtile quia pauꝑtas eſt vtiliſ in remouendo malum. ī promouendo ad bonū. et ꝑducendo ad optimum. Eſt dico vtilis remouendo maluꝫideſt. multas anguſtias que ſequunturdiuitias. que ſunt labor in acquirendo. timor in poſſidendo. et dolor in amittēdo.De omni iſta anguſtia eripit dn̄ſ pauperem. Eſt etiam vtilis in promouendo adbonum. id eſt ad contemplatōnem. Oculus enim qui aliquid habet de terra in ſemale poteſt contemplari. In ſignum huius zacheuſ in terra poſitus ieſum viderenon potuit. eleuatus autem a terra vidit.In quo oſtēditur ꝙ ſegregatio a terrenis