Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto mattheo

vt iuſtificeris Matth̓. viij Ego veniamcurabo. Itē debemꝰ gaudēter ſequiꝓpter ipſiꝰ p̄mptā ſubuentionē. quia eniꝫmagni medici libenter niſi ꝓpter pecuniam curat. vt gaudenter ipſum ſeqmuroſtendit talia a nobis non reqͥrit dicēs.Miſericordiā volo ſacrificiū. Prouerb̓. xj. Facere miſericordiā iudiciū magis placet deo qͣꝫ victime. Itē tertio debemus ſequi gaudēter ꝓpter aliorū edificationem. Vnde ſequitur multi publicani peccatores venientes diſcumbebāt eo. Veniebāt enī ꝓuocati ex penitentiamatthei. aūt ꝯfiſi de miẜicordiā chriſti. Ecerte oportet nos gaudere frater noſter mortuus fuerat culpaꝫ. pnīam reuiuiſcit. Et ſi angelis dei eſt gaudiū ſuꝑ vnopeccatore. quāto magis nobis debet eſſevbi multi publicani peccatores ꝓpt̓ noscōuertuntur. De eodemSer. CI. XXXIIIOn egent qui ſani ſunt medico ſed male habēt.Luc. v. O Homo ignotꝰ inaliena regione cōſtitutus ip̄e teſtimoniūphibet de vtilitate ſui officij. et cui competat ſuū officiū oſtendit. ſic dei filius quemnemo nouit niſi pater. poſitus in exilio.ſicut patet in p̄miſſis verbis fecit. Tria enīin ipſis ponunt̉ a dn̄o. videlicet ſui officijoſtenſio. Ipſiꝰ officij circa humiles executio. Et a ſuo officio ſuꝑborū excluſio. Officij ſui inſinuatio eſt. cuꝫ dicit ſe medicum.Suꝑborum ab eo ex officio excluſio git̉cum dicit. Non egent qui ſani ſunt medico ⁊cͣ. Circa huiles officij executo innuitur dic̄. ſed qui male habent Primo igitur oſtendit officiū. cum dicit ſe medicumquia v̓e ad hoc venerat ſicut d̓r in Eſa. vtmederet̉ contritos corde .i. totū genus humanū contritu. Un̄ Augꝰ. Magnus venit medicus. qꝛ magnꝰ vbiqꝫ iacebat egrotus. Sciens aut magnū egrotū velut vnguentarius cōfecit ex omnibꝰ ſpeciebꝰ pa

radiſi pigmenta ſuauitatis. qn̄ hūanā naturam aſſumpſit. Tūc enī vnctionibꝰ ſuauitatis pixide corꝑis ſui repleuit vt eas inhunc mundū apportaret. De qua plenitudine poſt apertionē pixidis nos oēs accepimus. vt dicit Ioh̓. Sicut enī virtꝰ medicine non ſentit̉ niſi in aꝑtione pixidis. ſic īapertiōe huiꝰ pixidis ex virtute medicinetotus mundus curatꝰ fuit. ita ille vixidem aperuit virtutē ſenſit. ſcꝫ longinꝰ Traditur enī ante cecus fuiſſe. et tūc illuminatus. Hanc medicinā cōfecerat medicuſ.ſeipſuꝫ curauit tertiā die a mortuis reſurgendo. Hic eſt medicus qui eſt honorandus ꝓpter ipſiuſ magnā benignitatē quāoſtendit ꝓpter noſtrā multimodam infirmitatem. Quis enī medicorū eſt tante intelligentie vt grauiter infirmum ſine infirmi ꝑpeſſione curaret. aut ſi hoc poſſetillud quod infirmꝰ pati deberꝫ infirmoſuſtineret. Ecce noſter benignꝰ medicusvtrūqꝫ fecit. Homine enī infirmū ſine ipſius ꝑpeſſione ſanauit. īmo quattuor precipua que infirmis a medicis imponunturipſe infirmo cōpatiendo in ſeꝓ infirmo tulit. videlicet longā dietā ſeruando. xl. enimdiebus ieiunauit. Sudorē ſanguinis pertotū corpus ſufferēdo ita etiā in terrāfluxit. Potione amara ſumendo .ſ. vinuꝫmirratū acetū. Vltimo minutioneꝫ duram patiendo. et hoc non in vna vena. lꝫ īmanibus in pedibus. ſolū in illis. ſꝫetiā in latere. Uere bene dura minuto. qͥaduro flebotomo .ſ. lancea et clauis cumbus imꝑij minutores. ex ignorantia. ſꝫex ſeuicia. pͥus foderunt qͣꝫ ꝑcuſſerunt. iuxta illud. Foderūt manus meas et pedesmeos ⁊c. Ex hac ſanguinis minutiōe infirmus pͥmo curatꝰ fuit. qd̓ ipſe medicꝰ ſubquadaꝫ ſimilitudine oſtendit dicens: Similis factꝰ ſum pellicano ⁊cͣ. Adapta. Ettalē minutionē mirabilē curationē nonimmerito ſe medicū dixit ¶P Secundo ſuū officiū ſuꝑbis cōpetat inſinuat. cuꝫ dicit. Non egent ſani ſunt .i. ſe ſanos eſtimāt. Vn̄ gloſa. Ideo vos vito. q̇a