¶ De ſancto Dominico.

¶ De eodem.Sermo. ¶ CLII.o poteſt ciuitasabſcondi ſuꝑ montē poſita. ¶ I¶ In his v̓bis dn̄i tria ad ꝯmendatōeꝫ heati dominici poſſūt notari. vicꝫvie merituꝫ. Patrie pͥmiū. Et vtriuſqꝫ ſignū. Meritu in ciuitatis ꝯparatōe. cumdicit. Non poteſt ciuitas. Premiū v̓o inip̄ius collocatōe. ibi. ſupra montē poſita.Mons eī iſte eſt celeſtis patria. Sꝫ vtriuſqꝫ ſignū. ſcꝫ et meriti et pͥmij. ex miracl̓orum patefactōne. qd̓ inuit cū dicit. nō pōtabſcondi. Miracula ei patefecerūt ⁊ meritū eius ⁊ pͥmiū. ¶ Bene aut beatus dominicus ꝯparatur ciuitati qͣntū ad meritum. Eſt enī ciuitatem ꝯſiderare triplicit̓.ſcꝫ qꝛ ẜm affectuꝫ qͦ ſtringitur. ẜm ſtatutaſiue vſum quo regitur. et ẜm victuꝫ q̄ alit̓.¶ Siquidem tunc laudabilis eſt ciuitaſqn̄ eſt vnanimis in affectu. pro qͣ ciuitasd̓r quaſi ciuiū vnitaſ. Item ordinata ī vſu⁊ copioſa in victu. Sic beatus dominicꝰd̓r ciuitas. quaſi ciuiū .i. affectuuꝫ vnitas.Sciebat enī ꝙ omē regnū in ſe diuiſuꝫ deſolabit̉. ſed vnitū ſtabit pro qͥ et ip̄e omīatemꝑalia et carnalia reiecit. vt ſue affectiones nō alias qͣꝫ in deū dirigerent̉. effectusde illis ſcīs ciuibꝰ vnus de q̇bus diciturin Act̉. iiij. Erat illis cor vnū et anīa vna.et hͦ in deo. nō in alio. Quod eſt ꝯtra illoſq̄ ſe credunt ſimul et ſemel duobus dn̄isdeſeruire. ſcꝫ deo et mundo. quales fuerūtin qͣrto Re. xvij. euthei q̇ deū colebāt et nihilominꝰ ydolis ſeruiebāt. Talibus dicithelyas. iij. Re. xviij. Vſqꝫ qͦ claudicatis induas ꝑtes. ſi dn̄s eſt deus ſequimini illū.Si deus eſt baal ſequimī illū. Vnd̓btūsdominieus bene d̓r ciuitas quaſi ciuiumid eſt. affectuū vnitas. qꝛ affectꝰ ſui nō fuerūt diuiſi. ſed vnanimiter q̄ ſurſū ſunt ſapiebant. nō q̄ ſuꝑ terram. ¶ Item tanqͣꝫlaudabilis ciuitas vſu ſiue ſtatutis regebat̉. ẜm tres vires aīe. ¶ Primū fuit ſta-

ne noxia ꝯcupiſceret. Sciebat enī ꝙ caroꝯcupiſcit aduerſus ſpūm. et ideo ip̄aꝫ perſtatutū ꝯtinentie refrenauit. In ſignū hꝰv̓ginitatem ſuā vſqꝫ ad finē vite ſue cōſeruauit. ¶ Scd̓m ſtatutū fuit patiētie quoregebat̉ iraſcibilis ne ardua vel difficiliaperpeti ꝑtimeſceret. Sciebat eniꝫ ꝙ ſpūspromptus eſt. caro aūt infirma ad patiedum. et iō ip̄am ꝑ ſtatutū patientie roborauit. In ſignū huiꝰ patientie cū h̓etici abip̄o requirerent q̇d faceret ſi ip̄m raperēt.rn̄dit. Rogarem inq̇t vos vt nō vno ip̄etu me occideretis. ſꝫ ſucceſſiue mēbratimdiſcerperetis. ⁊ tandē truncū in ſuo ſāguine volutari relinqueretiſ. Quod fecit ſanctus dei vt plꝰ paſſiōis ſuſtineret. ¶ Tertium ſtatutū fuit prudentie quo regebat̉ratōnalis. vt ſcꝫ diſcrete et rōnabilit̓ omīadiſponeret. Prudentia enī rerū exitꝰ metitur. cuncta tuetur. Vnde legitur de ipſoꝙ tantam ſeruabat ꝯſtantiā mentis ī hisque ẜm deum rōnabiliter fieri decreuiſſꝫvt vix aūt nūqͣꝫ ſemel enūciatum cum digdeliberatōne ſermoneꝫ acquieſceret īmutare. Hoc ſtatutū multis eſſet neceſſariuꝫqui oꝑa ſua ſūt quotidie diſſipanteſ. ſil̓espueris q̇ vno die edificant. et alio d̓ſtruūtet hͦ quia rō ip̄oꝝ prudentia non regitur.¶ Item beatus dominicus tanqͣꝫ laudabilis ciuitas habuit ſpūalē victū q̄ alebat̉Nūtriebat̉ eī cibo in ſcripturis. De ciboillo Mat. iiij. Non in ſolo pane viuit hōſed in omī v̓bo qḋ procedit de ore dei. Inſignū huius mattheuꝫ euangeliſtaꝫ d̓ferebat circa ſe vt ab ip̄ius cōtempaneo audiui. Iteꝫ refocillabat̉ poculo in lachrymis.De quo p̄s. Poculum meū cū fletū miſ.Unde legitur d̓ eo ꝙ de ſuis oculis quaſiquendā fontē fecerat lachrymaꝝ. Spāleꝫenī deus dederat ei grām flendi ꝓ peccatoribus et pro alijs. et maxime in miſſarūcelebratōnibus. Sic ergo bene cuꝫ ciuitati ꝯparat̉ meritū ip̄ius in ꝯꝑatōe expͥmit̉.¶ K ¶ Sed p̄miuꝫ eius in collocatōneon̄dit̉. cū d̓r. ſupra montē poſita. Mōs eīvt dixi eſt celeſtis patria. De quo monte