¶ De ſancto Iohanne baptiſta.

neceſſe fuit ip̄m pati. ¶ M ¶ Sed paſſionis fructus innuit̉ cū ſubdit̉. vt oīs q̇ credit in ip̄o nō ꝑe. ſꝫ ha. vi. et̓. O qual̓ ⁊ qͣnth̓ fructus. Ondit enī ip̄e ſaluator hūc fructū oībus ꝯmunicabilem. cū dicit vt oīs .ſ.ſiue iudeꝰ. ſiue gentil̓. ſiue nobil̓ ſiue ignobilis. Act̉. x. Non eſt ꝑſonaꝝ acceptor d̓sItem on̄dit hūc fructū ad habendū facilēcū dicit. q̇ credit. Non dicit q̇ diuitias hꝫ.ſic enī ip̄ꝫ habere nō poſſent pauꝑes. Nōdicit q̇ fortis ē et pulcer corꝑe. qꝛ ſic excluderent̉ debiles. Sed dicit. q̇ credit. qd̓ pōteſſe ꝯmune oībꝰ. Corde enī credit̉. Exemplū ca. ij. DD. Item on̄dit fructum delectabilem cū dicit. habeat vitā et̓nā. Ecc̄. xxiiij. Trāſite ad me oēs q̇ ꝯcupiſcitis me eta generatōibꝰ meis adiplemi Sp̄s eī meus ſuꝑmel dulcis. ⁊ h̓editas mea ſuꝑ melet fauū. Ad quā nos ꝑducat. Exemplumca. xvj. B.¶ De ſancto Iohanne baptiſta.Sermo. CCXXXI.Rit enī magnuſcoram dn̄o Luc̄. j. ¶ N ¶ Ex hiſv̓bis dn̄i notanda ſūt qͣttuor genera hoīm. Quidā enī ſūt magni coramdn̄o. parui corā mūdo. Quidā ꝑui coraꝫdn̄o. ſed magni corā mūdo. Quidā ⁊ magni corā dn̄o ⁊ magni corā md̓o. Quidāet ꝑui corā dn̄o ⁊ ꝑui corā md̓o. In ſūmagͦ nō ꝙ magnū facit corā dn̄o bōa vita. ſꝫꝑuū corā ip̄o facit mala vita. Itē magnuꝫfac̄ corā md̓o md̓i fortuna. ⁊ puū fortuneabſētia ¶ Sūt ergo pͥmi magni corā dn̄oꝓpt̓ bonā vitā. ſꝫ ꝑui corā md̓o ꝓpt̓ fortūeabſentiā. Ex his eſt beatꝰ ioh̓es ⁊ pleriqꝫfideles. Bone ei vite btus ioh̓s facile oſtēdit̉ ſi textꝰ euāgelij ꝑcurrat̉. Qn̄ eī ip̄e ī cibo peccauit q̇ vt dicit euāgeliſta locuſtaſſolumodo ⁊ mel ſilueſtre cōmedit. Quidde qͣlitate tegimīs ſui rep̄hēſibile reliqͥt. qͥcameloꝝ pilis corpꝰ oꝑuit. Quid d̓ loqͣcitate offend̓e potuit q̇ diſiūctꝰ ab hoībꝰ deh̓emo n̄ receſſit. et ſic viuēs magnꝰ erat corā dn̄o. Hāc magͥtudinē ip̄iꝰ on̄dit dn̄s ī

qͣttuor. Primo qꝛ ꝑ archangelū natītatēeꝰ tāqͣꝫ ꝑ magnū pͥncipē p̄nūciauit Scd̓oqꝛ ꝑ illū archangelū ꝑ quē ⁊ ſuā natītateꝫp̄nūciauit. pilluꝫ et̄ eꝰ ntītatē p̄nūciauit .ſ.ꝑ gabrielē. Tertio qꝛ in vt̓o ip̄m ſcīficauit.Quarto qꝛ ip̄m in prēꝫ ſpūalē elegit .ſ. qn̄ab ip̄o baptizari voluit. Ex his magnusad̓o on̄dit ꝙ teſte dn̄o. int̓ natos mulierūnon ſurrexit maior. Sed certe puus eratcorā md̓o qꝛ fortune md̓i nō inheſit. īmoip̄am ꝯtēnens in deſertū ceſſit. Vn̄ et mūdus ip̄m ꝓ ꝑuo reputauit. qꝛ ⁊ ip̄m ꝓ pauo ⁊ vili p̄cio vendidit. qꝛ ip̄e amicꝰ ſpōſiipſe q̄ maior int̓natos mulieꝝ nemo ſurrexit. ille ſic ꝓph̓a ꝙ et̄ plus qͣꝫ ꝓph̓a. a mūdo in carcere mittit̉. ⁊ ꝓ ꝑuo puelle p̄cio. ſſaltatu capite trūcat̉. et vir tante ſeueritatis ꝑ riſu turpitudīs morit̉ ¶ O ¶ Itemq̇dam ſunt magni corā mūdo ⁊ ꝑui corādn̄o .ſ. q̄ fortune mūdi inherent male viuētes. De qͥbus fuit h̓odes q̇ ioh̓em d̓collauit. et oēs ꝯſimiles. Oqͣꝫ fuit diues coraꝫmūdo q̇ induebat̉ purpura et biſſo. ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplēdide. ſꝫ ꝑuus coram dn̄o.qꝛ poſtea ab ip̄o guttā aque habere n̄ potuit. ¶ P ¶ Item q̇dam ſūt et magni coram dn̄o ⁊ corā mūdo. q̇ bene viuēteſ mūdi fortunā habent. Tales fuerūt abraamyſaac. et iacob. et dauid. ⁊ alij. qͥ magni corā dn̄o et corā mūdo magni fuerūt. Et qꝛhͨ duo nō bene ſe ꝯpatiūt̉ ſimul ꝓpt̓ea ml̓ti vtrūqꝫ volētes eē .ſ. et magni corā dn̄o ⁊corā mūdo. a potiori ceciderunt. ꝑ tꝑaliaexcecati. Talis fuit ppl̓us iſraeliticꝰ q̇ ipingͣuatꝰ. dilatatus. recalcitrauit et receſſit adeo ſalutari ſuo. Hoc et hodie in multisvidemus q̇ rogant deū vt magni ſint coram mūdo. et poſtqͣꝫ ſūt obliuiſcūt̉ deumExemplū in vitis patrū de q̇dam h̓emitaq̄ pauꝑ fuit bonꝰ. ⁊ diues effectus malusExemplū in ꝓmptuario ca. iiij. M. Vnd̓ſci vt melius poſſint eē magni coraꝫ dn̄oappetūt ꝑui eſſe corā mūdo. Vn̄ ſi tēꝑaliahabent ꝑ que magni ſūt corā mundo. illareijcientes cū apl̓o oīa arbitrant̉ tanquāſtercora. Exempluꝫ nobile in barlaam de