¶ De ſancto Adalberto.

nes amplius oſculari abhorrēt. Sed ipſilꝫ a ſpinis mūdi multiplicit̓ pungantur.ip̄m tn̄ nō abhorrēt. ſimileſ illis hoībus q̇cepe crudū et̄ flendo cōmedūt. Sic ergoon̄dit dn̄s mūdi lucruꝫ inutile ꝓpter poſſeſſionis breuitateꝫ. cuꝫ dicit. Quid ꝓdeſthōī ſi vniu̓ſū md̓m lucret̉ anīe v̓o ſue d̓trimentū patiat̉ ¶ H ¶ Scd̓o on̄dit inutile qͣntū ad aīe redemptōꝫ. ⁊ hͦ ꝓpter ip̄iusaīe p̄cioſitatē. cū dicit. Quaꝫ dabit hō cōmu. paīa ſua. q. d. nullā. Qd̓ pꝫ ex duobꝰqꝛ nec appreciari p̄t Un̄ iob. xxviij. Neſcithō p̄ciū eꝰ Qd̓ patet. qꝛ ſolo p̄cio ſangnischriſti redimi potuit. jͣ. Pet. jͣ. Nō cor. au.⁊ ar. redempti eſtis ſꝫ p̄. ſan. agͥ. i. Oaīa p̄cioſa nō auro redēpta ⁊ opibꝰ. ſꝫ agni immaculari ſangͥne. attende qͣnti valeas. q̇dꝓ te datū ſit cogita. noli temetip̄m vilipedere qꝛ chriſtꝰ ꝑ te effudit ſangnē. Itē patet eius p̄cioſitas qꝛ nec cōmutari p̄t. ꝓ qͦdn̄s dicit. quā dabit hō ꝯmu. ꝓ ania ſua.Iob. xxviij. Non dabit̉ ꝓ ea auꝝ obrizumnec appendet̉ argentū in ꝯmutatōne eiusNec mirū. ip̄a enī nobilior eſt ceteris creaturis ꝓpt̓ imaginē. Un̄ ſap̄. ij. Nō iudicauerūt honorē aīaꝝ ſcāꝝ. quiam d̓s creauit hoīem ad imagineꝫ ſimilitudinis ſue.In ſignū hꝰ oīa ſubiecit ſub pedibus eiuſQua ergo dabit hō ꝯmu. ꝓ aīa ſua. ¶ I¶ Tertio on̄dit mundi lucrū inutile q̇ntum ad iudicis placatōem. cū dicit. filiushoīs venturꝰ ē in gl̓ia prīs ſui cuꝫ angelisſuis. ⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ ſcꝫ ſine ꝑſonarū acceptōne. Reddet vtiqꝫ iuxta operanō iuxta munera. nō enī recipiet ꝓ redemptiōe dona plurima ſicut d̓r ꝓuer. vj. Vn̄ſap̄. vj. Int̓rogabit oꝑa vrā ⁊ cogitatōneſſcrutabit̉. Bern̄. Veniet dies illa in qͣ pluſvalebūt pura corda qͣꝫ aſtuta v̓ba. cōſcīabona. qͣꝫ marſupīa plena. quiaꝫ q̇dem illeiudex nō fallit̓ v̓bis. nec flectet̉ donis. Cuꝫergo iudex ſit oīno īplacabil̓. q̇d prodeſthōī ſi vniuerſū mundū lucret̉.¶ De ſancto Adalberto martirevl de alio martire.

¶ Sermo. ¶ C XIX.Ui amat patreꝫſuū vel mrēꝫ vel vxo. vel fi. plꝰ qͣꝫme nō ē me dignꝰ. Et q̇ nō tollitcrucē ſuā ⁊ ſeq̇t̉ me. nō ē me dignꝰ. Hec v̓ba dn̄iMat. x. ſcpͥta legit eccīa d̓ vno martire ¶ R ¶ In q̇bus v̓bis duo on̄dit dn̄ſPrimo ꝙ ꝑ dilectōꝫ haberi poſſit dn̄s inſinuat qꝛ .ſ. ve amās eſt dignus eo. Scd̓omōdū ve dilectōis declarat. qꝛ diligi debꝫplus qͣꝫ pater vel mat̓ vl̓ vxor. ¶ In pͥmofacilē ſui ꝯſecutiōem innuit. ꝓ illo enī ꝓ qͣpaꝝ p̄t hō ꝯſeq̄ in hͦ mūdo .ſ. ꝓ dilectione.deum q̇ eſt ſuꝑ oīa p̄t ꝯſeqͥ. Quis ei reguꝫregnū ſuū alicui daret extneo eo ꝙ aſſereret ſe illū .ſ. regēnimis diligere. aūt qͣs pͥncipū alicui pauꝑi filiā ſuā ꝓpter aſſertiōꝫmutue dilectiōis daret. aut q̇s mercatornobili pāno alique nudum veſtiret. eo ꝙip̄um diligere mercatorē affirmaret. ⁊ breuiter et̄ minima rōne dilectōis talis ꝯſeq̄nō poſſūt. Sed ecce cū qͣ vt dictū eſt in hͦmūdo paꝝ vel nihil acquirit̉. d̓s nō aliterqm̄ ꝑ ip̄am habet̉. et̄ ſi mille regna ſn̄ ipſadarem d̓o. totum fruſtrat̉ iuxta illud apl̓iSi diſtribuero omēs facultates meas invſus pauꝑum. ⁊ corpꝰ meū tradidero itavt ardeā. qd̓ maiꝰ eſt caritatē āt nō habeānihil ſū. Oqͣꝫ nobile ē p̄ciū qḋ ꝓ deo habēdo īpendit̉. qd̓ ad̓o ꝯmune ē. ꝙ nec pauꝑnec diues. nec fortis nec infirmꝰ. a poſſeſſione dei excludit̉. qꝛ v̓e oēs poſſūt ipſumdiligere ꝑ qḋ ſolū poſſidet̉. nō eī dilecto d̓ipendet in diuitijs. nec in fortitudīe corꝑiſ.ſꝫ in corde hoīs Diliges inq̇t dn̄s ī Mat..xj. dn̄m deū tuuꝫ ex toto corde tuo. Nondixit Dilige dn̄m ex diuitijs. qꝛ ſic de deopauꝑes deſperarēt. Nō dixit Diliges exfortitudīe corꝑis. qꝛ ſic de deo habēdo deſperarent debiles. Sed dixit. Diliges excorde. quod omībus cōmune eſt. Un̄ cuꝫp̄cium ſit ꝯmune. nemo de deo non habēdo poterit ſe excuſare. Si enī aliqͦs de deohabendo deſperare debuiſſꝫ. hͦ debuit latro. qui et rebus pauꝑ in cruce qꝛ nudus