¶ In purificatione.

tus ſuū aperit. et pulli ex ſanguinis v̓turequo reſperſi fuerint reuiuiſcunt. Sic deꝰcum adam ⁊ euam q̄ pulli ſui fuerūt percreatōnem et de nido paradiſi quaſi ip̄mdetrudere vellent. ſimilitudinem deitatis rapere cupientes. ip̄os occidit ſcꝫ mortem corporalem ⁊ ſpūalem infligendo. etlatere aperto in paſſione ſanguīs virtutenos viuificauit. Vnde ad Ephe. j. In quohabemus redemptōnem ꝑ ſanguinem.Sic ergo tanqͣꝫ clemens medicus venitpctōres ſaluos facere. Exempluꝫ ca. xj. B.¶ U ¶ Sed huius clementie euidētiaꝫinnuit. cum ſubdit. Quoꝝ ego pͥmus ſuꝫ.id eſt. de p̄cipuis peccatoribꝰ quos curauit. Ne enī nos infirmi peccatis de medici deſperaremꝰ ſanatione inſignum et ineuidentiam clementie ſue de qualibꝫ graui peccatoꝝ infirmitate curauit aliquos.Sic t de luxuria curauit mariā magdalenam. De auaricia matheū teloneariū.De ſuperbia et faſtu paulum eccleſie perſecutorem. Propter quod paulus dicit.quorum .ſ. peccatorum ego primus ſum.Quia ergo tam efficax et clemens eſt medicus adeamus ⁊ nos fratres qͥntūcūqꝫp̄dictis peccatis debilitati cuꝫ fiducia adthronum clementie eius. Potens eſt enet nos ſaluare in p̄ſenti. ſicut et ip̄os ſaluauit. a culpa. et in futuro a miſeria collocādo ī patria. vbi et ipſos collocauit Quodnobis preſtare dignetur.¶ In purificatione ſancte Marievirginis. ¶ Sermo. ¶ CIII.Tatim ueniet adtemplū ſanctuꝫ ſuū dn̄ator queꝫvos queritis ⁊ angelꝰ teſtamētique vos vultis. Mal̓. iij. ¶ A ¶ In hisv̓bis ꝓph̓e ⁊ hodierne epl̓e duo nob̓ tangūt̉. vicꝫ ſaluatoris venerabilis aduētꝰ cūdicit. Stati veīet ad templū ſanctū ſuumdn̄ator ⁊ āgelus teſtamēti. Et ſcoꝝ patrūcirca ip̄iꝰ aduentū ineffabil̓ affectꝰ cū dicit

Queꝫ vos queritis ⁊ quē vos vultis. Loquit̉ enī ſanctis patribus q̇ ip̄ius aduentum toto corde deſiderabant ¶ Vere venerabilis ſaluatoris aduentus ſi penſet̉ ꝑſona venientis ⁊ locus. Nam qͣntum adꝑſonā venerabilis eſt ip̄ius aduētꝰ ꝓpteradueniētis immēſitate. qꝛ dn̄ator ⁊ āgelꝰteſtamenti. Quantū ad locū venerabiliseſt ꝓpter loci ꝯgruitatem. qꝛ veīet ad templū ſanctū ſuū. ¶ Volens ergo ꝓph̓a innuere ſaluatoris venerabilē aduentū qͥntum ad pͥmum .ſ. qͣntum ad ꝑſonā oſtēditripliciter venientis immenſitatē. qꝛ vereimmenſa venientis ſublimitas. quia dominator. immenſa humilitas. quia angelus. id eſt nuncius. magna humilitas. qꝛip̄e dn̄ator voluit eſſe nuncius. Item immenſa vtilitas. quia nuncius non paruerei ſed magne. quia teſtamenti. quod qͣmmagnuꝫ ſit patebit in proſecutōne ¶ Eſtergo īmenſa venientis ſublimitas. qꝛ dn̄ator. Dn̄ator enī ꝓprie d̓r q̇ a nullo ſed a qͣͦalij dominiū habent. qd̓ ꝓprie ſoli d̓o conuenit. Nō eſt enī poteſtas niſi a deo. Ro.xiij. In hͦ ergo ꝙ venientē ſaluatorē dominatore aſſerit maīfeſte ip̄m eē deuꝫ on̄dit.Vnde gloſa. Dn̄ator. qꝛ oīm creator. Incuius ſignū ſicut dicit gg. omīa elementaſibi obſequium p̄ſtiterūt. Celi obſequiuꝫtanqͣꝫ dn̄atori ſuo p̄ſtiterunt cum in ortuſuo ꝓtinus ſtellā miſerunt. Mare obſeq̄um p̄ſtitit cum ſubplantis eius ſe calcabile prebuit. Terra obſequium preſtititcū tempore paſſionis eius monumentaaperta ſunt et petre ſciſſe ſunt. quaſi iniuriam dn̄atoris ſui ſuſtinere non valentesInfernus obſequiū preſtitit. qꝛ eos quosab antiquis tꝑibuſ tenuerat ipſo veniētereddidit. Intuemini ergo cariſſimi quaꝫīmenſe ſublimitatis ſit cui omne genu flectit̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ īfernoꝝ. Nec miꝝqꝛ eſt oīm dn̄ator Cōſeq̄nt̓ on̄dit̉ eꝰ huilitaſ. qꝛ āgelꝰ .i. nūciꝰ. qd̓ factꝰ ē ꝑ hūaītatiſſuſceptōꝫ. Hāc ei īmenſā dn̄atoris huiliatiōeꝫ vocat apꝰ exinanitōeꝫ Ph̓i. ij. Exinaniuit inquit ſemetip̄m for. ſerui accipiēſ.