¶ De ſancto Nicolao.
a iuuentute mea. Et quare a iuuētute ē hͦmiſcd̓ia inchoanda inuenies in ſeq̄nti ſermone. ſcꝫ. Ecce ſacerdos. circa medium.¶ Eiuſdē aūt miſcd̓ie innuit̉ ꝯtinuatio.cū dicit. Mecū creuit. Naꝫ ſicut vſqꝫ adꝑfectam etatē ꝯtinue creuit in corꝑe. ſic etmiſeratōem on̄dit ſe ꝯtinue exercuiſſe. cūdicit eam ſecū creuiſſe. Et certe beatus hoq̄ vigilauerit ad fores ſapientie tota die.ſic̄ d̓r in ꝓuer. viij. Quia talis hauriet ſalutem a dn̄o ſic̄ ⁊ beatus nicolaꝰ hauſit. Etnos frēs ſi ad eand̓ ſaluteꝫ ꝑtingere volumꝰ ꝑ eoſdem grādꝰ aſcendere debemus.Sit ergo in nobis miſeratio. Primo reſpectu noſtri. vt miſereamur aīe noſtre .ſ.malū declinādo. Scd̓o reſpectu ꝓximi etbonū faciēdo. Hoc at debemꝰ mature inchoare ſcꝫ ab infantia. ⁊ tūc inchoatuꝫ debemus ꝯtinuare vt ſimꝰ dn̄o ſeruienteſ inſanctitate oībus diebꝰ nr̄is. Qd̓ nobis p̄ſtare dignet̉.¶ De eodem.¶ Sermo. CLXXXIII.cce ſacerdoſ magnꝰ ⁊cͣ. Eccl̓ia ꝑ aduerbiū demoſtrādi demonſtrat nobis in btōnicolao tria. Primo .ſ. ꝙ eſt honorandusScd̓o ꝙ ē imitandꝰ. Tertio ꝙ ē exorandꝰHonorandꝰ eſt pͥmo ꝓpter officij digͥtatēUn̄ dicit. Ecce ſacerdos magnꝰ. Imitandus ꝓpter vite ſāctitatē. qꝛ in diebꝰ ſ. pla.d̓o ⁊ inue. ē in. Sꝫ exorandꝰ ē ꝓpt̓ ꝓmptaꝫſb̓uētiōꝫ. qꝛ ī tꝑe iracūdie ſcusē recōciliato ¶ D ¶ Uere honorādꝰ ē ab hoībꝰ ꝓpt̓officij dignitate. qꝛ ip̄e creator oīm ꝑ̄ cet̓isep̄is qͣdrupl̓r ip̄m honorauit Primo ip̄ꝫad h̓ officiū eligēdo. Voce quippe de celolapſa inſinuatu ē dignū epatu nicolaumItē ip̄m in hͦ officio innumeris miraculidecorādo. Item pꝰ officij expletōꝫ de ip̄iꝰcorꝑe ſacrū oleū ſudādo. Et qd̓ ſuꝑ omīaeſt ip̄m in celis tanqͣꝫ fidelē miniſtrū gl̓ificādo. Un̄ in Io. Si qͥs mihi mi. ⁊cͣ. Queergo ip̄e rex ſic voluit honorare merito eta nobis eſt honorandꝰ. Ergo laudes btō
nicolao ꝯcinat hec concio. ¶ E ¶ Iteꝫ eſta nobis imitandꝰ ꝓpter vite ſanctitatemqꝛ in diebꝰ ſuis pla. d̓o ⁊ ī. ē iuſ. Vbi tripl̓ivite ip̄iꝰ nob̓ notificat̉ ſcītaſ. vicꝫ in ext̓iorioꝑatōe. ꝓ qͣ dic̄. Inuentꝰ eſt iuſtꝰ In rectaintentōe. ꝓ qͦ dicit. Placuit d̓o Et ī vtriuſqꝫ ꝯtinuatōe. qd̓ innuit cū dicit. In diebꝰſuis. Vere in extertori oꝑe inuentꝰ ē iuſtꝰHabuit enī triplicē iuſticiā .ſ. iuſticiā ſeueritatis. De qͦ yſa. xxvj. Iuſticiā nō fecimꝰin terra. ideo non ceciderunt habitatoresterre. Item iuſticiam pietatis de qua inpſal̓. Diſperſit dedit pauperibus iuſticia⁊cͣ. Item iuſticiā humilitatis Vn̄ Math̓Sic nos decꝫ ad implere omēm iuſticiaꝫ.Primā ſcilicet ſeueritatis habuit adhucpuerulus. quia tunc multo ieiunio macerabat corpus. Secundaꝫ ſcilicet pietatismaxime exercuit prouectuſ. ſicut de aurovirginibus collato. licet enim ab infantiaſecum creuerit miſeratio. tamen tūc maxime ſuꝑ afflictos pia geſtabat viſcera. Stertiā ſcꝫ humilitatis maxime oſtēdit prelatus. operibꝰ eniꝫ ſanctis hūiliter inſiſtebat. memorās illud Ecc̄. Quāto maior eſhu. te in oībꝰ Exemplū in ꝓ̄mptua. ca. viij.S. Et qꝛ hanc iuſticiā recta intentōne exercebat ideo placuit deo nō mūdo. ſciensillud Apoſtoli. Si hoībꝰ pla. chriſti ſer. n̄eſſem. q̇ dicit Math̓. vj. Attendite ne iuſ.ve. fa. co. ho. Et hͦ fecit in diebus ſuis. h̓ eſtin tota vita ſua. Ab infantia enim vſqꝫad ſenium continuauit. Vnde bene cōuenit ei illud Deutro. penultio. Sicut diesiuuentutis tue. ſic et ſenectus tua. Quiaeadem humilitas. eadem aſperitas. eadēpietas ſerauta eſt. ¶ F ¶ In hac ergovite ſanctitate a nobis imitandꝰ eſt. Primo vt iuſti inueniamur in opere premiſſam triplicem iuſticiam exercendo. Seueritatis quo ad nos. pietatis quo ad ꝓximum. humilitatis quo ad deum ¶ Seueritatis iuſticia. qua noſipſos caſtigemus. et hoc maxime in puericia exemplobeati nicolai. Ad hoc ip̄m nos puer ieſusꝓuocauit. Vnde Bern̄. Hoc enī ſtabulū