¶ Dominica uiceſimaquar ta

iuſtificauit illos ⁊ magnificauit. ¶ Prīoenī vt ſanctis aggregemur ad ſortē ipſoꝝvocamur. Vn̄ Eph̓. j. In qͣ ⁊ nos ſorte vocati ſumꝰ. Sic Actu. j. Cecidit ſors ſupermatthiā ⁊ annumeratꝰ eſt cū. xj. ¶ Itē ſicvocati in ſortē ſctōrū iuſtificamur. lap̄. iij.Dabit̉ illi fidei donū electū et ſors ī tēꝑlodei acceptiſſima. Per fidē ei iuſtificamurRo. ix. Iuſtificati ex fide pacē habeamus.¶ Itē ſic iuſtificatitandē cū ſorte ſanctormagnificabimur. Vn̄ Sap̄. v. Et int̓ ſctōſſors illoꝝ eſt Vere tūc ſcꝫ in iudicio coramtoto mūdo multū magnificabimur qn̄ cūſanctis collocabimur a dextris. Mat. xxvStatuet oues a dextriſ. Qn̄ corā toto mūdo cum ſanctis de ẜuitijs cōmēdabimur.Matth̓. xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare. Itē qn̄ in reges ꝑ̄petuos cū ſāctiscoronabimur. Dicet eī Uenite benedictipatris mei ꝑcipite regnū. ¶ D ¶ De cuius regni collatiōe ſtatim ſubinfert apl̓uſcū dicit. Et trāſtulit in regnū filij dilectōisſue. De qͣbn̄ficio tanto maiores ſibi grāsreferre debemus. qͣnto regnū oībꝰ alijs regnis eſt excellētiꝰ. Pſal. Regnū tuum regnū omniū ſeculoꝝ. Non enī aliud erit regnū ad qḋ nos trāſferēt mīſterio angl̓orūqͣꝫ regnū filij dilectōis ſue. q̇ idē eſt ī eſſentia cū ip̄o. De qͦ regno ſi placꝫ loqui reqͥreinẜmone. Primū q̄rite regnū dei. Cuiusregni felicitatē cōſiderās beatꝰ augͥ. in lib̓.ſol̓. exclamat dicēs. O qͣꝫ gl̓ioſum ē regnuin qͣ tecū dn̄e regnāt oēs ſctī. amicti lumisſicut veſtimēto. ī capite ſuo hn̄tes coronāde lapide p̄cioſo. Oregnū beatitudīs eterne vbi tu dn̄e ſpes ſctōꝝ facie ad faciē videris a ſanctis. letificans eos vndiqꝫ in pacetua. ibi gaudiū infinitum. leticia ſine triſticia. ſalus ſine dolore. lux ſine tenebris. vitaſine morte. omne bonū ſine omī malo. vbiiuuentꝰ nunqͣꝫ ſeneſcit. vbi decor nunqͣmpalleſcit. vbi amor nunqͣꝫ tepeſcit. vbi ſanitas nūqͣꝫ marceſcit. vbi gaudiū nunqͣꝫ decreſcit. vbi dolor nunqͣꝫ ſentit̉. vbi gemituſnunqͣꝫ audit̉. vbi triſtis nullus videt̉. vbileticia ſemꝑ habet̉. qd̓ eſt faciē dn̄i v̓tutum

ſꝑ videre Qd̓ nob̓ p̄ſtare dignet̉ deꝰ. Exēplum ca. x. B¶ De euangelioSer. ¶ I. XXIIIIT ecce mulier q̄ſanguis fluxū patiebat̉. xij. annisacceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtimēti eiꝰ. Dicebat ei intra ſe ⁊cͣ. Mat. ix.¶ E ¶ Hec mulier q̄ ſanguis fluxū patiebat̉ deſignat aīam fluxū ſemīs ꝑ luxuriāviciatā. Vn̄ quātū ad hͦ duo p̓ncipaliter īp̄miſſis v̓bis tāgunt̉. videlicet infirmitatiſmorbꝰ. cuꝫ dicit. Et ecce mulier q̄ ſanguīsfluxū patiebat̉. Et curatiōis modꝰ. cuꝫ addit. Acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtimeti eiꝰ. In hoc autē ꝙ hec mulier ab infirmitate morbi a mediciſ curari nō potuit niſiꝑſolū ſaluatorē. innuit̉ ꝙ pctūm luxurie n̄poteſt reſtringi niſi ꝑ ſolū deū. Sapie. iiij.Aliter non poſſum eſſe continens niſi deꝰdet. Et auguſtinꝰ Cōtinentiā iubes da qͥd̓iubes ¶ F ¶ Quattuor aut circa pͥmū innuunt̉ q̄ hominē luxurioſū impediunt neinfirmitatis ſue morbꝰ etiā ab ip̄o deo curetur ¶ Primū eſt peccati euidētia. ⁊ hͦ īnuit̉ cū dic̄. Et ecce mulier. qͥa qn̄ q̇s ꝯſiderat pctā ſua ad noticiā aliorū ꝑueniſſe. deſperat p̄ confuſione. Vnde cayn q̇ occultefrēm ſuū occiderat. poſtqͣm dn̄s improperādo ſibi dixit. vox ſanguis fratris tui clamat ad me de terra. deſꝑauit dicēs. Gen̄.iiij. Maior eſt iniq̇tas mea qͣꝫ vt veniammerear. Et hiere. ij. Dixiſti deſꝑaui. Et ſb̓dit̉ cā. Quo ꝯfundit̉ fur qn̄ cōphendit̉. ſicꝯfuſe ſūt domꝰ iſrael ¶ Secūdū ē pctīturpitudo. q̇ notat̉ cū d̓r. Sāguis fluxū. q̄ eſtvalde turpis et feda infirmitaſ. Et certe ſiceſt luxuria. propt̓ turpitudinē enī illiꝰ pctīmaxime erubeſcūt hoīes confiteri. Undedeſperati inconfeſſi frequēter moriuntur.Ephe. iiij. Deſperantes ſemetipſos tradiderunt impudicicie. ideo deſperauerunt.¶ Tertiū eſt pctōꝝ multitudo que innuitur in fluxū. Non enī patiebat̉ ſanguinisſtillicidiū ſed fluxū. Sed certe multitudo