Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica uiceſimaſecunda

Secūdo qꝛ ſuū p̄cioſum corpꝰ in duroſeruitio noſtro expoſuit Tertio qꝛ p̄cioſam remuneratione corꝑi nr̄o ꝓmiſit ſcꝫqͣttuor dotes. Certe rex fracie libēter totuꝫregnū ſuū daret ſi vnā de dotibuſ cōꝑarepoſſet. ſicut eſt impaſſibilitas. ſic de alijsAdapta. Quartū de ponet rōem ſūtbona corꝑalia. ſūt qͣſi qͥnqꝫ talēta nobiſtradidit .ſ. corꝑis fortitudo. pulcritudo. iuuenilitas. ſanitas. leuitas. De q̇bus ſi bene ſeruierimꝰ alia qͥnqꝫ ſuꝑlucrabimur .ſ.vt det nob̓ fortitudinē ſine debilitate. pulcritudinē ſine deformitate. iuuētutē ſine ſenectute. agilitatē ſine difficultate. ſanitateꝫſine infirmitate. Talibꝰ ſic lucrati fueritdicet dn̄s. Euge ſerue bone fidelis intrain gaudiū dn̄i tui. Quintū eſt de ponet rōeꝫ. bona ſcꝫ tꝑalia. Ecc̄s. xj. In boniſſit cor tuū ſcito omnibꝰ his adducette deꝰ ad iudicium. ſcꝫ diuitijs delicijshonoribꝰ. De diuitijs d̓r Iob. xx. Diuitiaſqͥs deuorauit euomēt de ventre eiꝰ extrahet eas deꝰ. De delicijs Apoc̄. xviij. Quā fuit in delicijs qͣntū glorificauit ſe. tantum date ei tormentū luctū. De honoribus Lu. xvj. Redde rōem villicatiōis tue. enī poteris villicare Sexto ponetrōem de tꝑe nob̓ ꝯceſſo Apoc̄. ij. Dedi illitēpus vt pn̄īam ageret vult penitere.Iob. xxiiij. Dedit ei deꝰ locū pnīe ip̄e abutit̉ eo in ſuꝑbia. Bern̄. eſt tibi tꝑs vite impēſum qd̓ exigat̉ a te qͣlit̓ ſit expenſum. Idē. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑe. ſꝫ heu hodīe nihil viliꝰ reputat̉. q̇a in vno momento poſſent pctōres lucrari plꝰ qͣꝫ valēt milledi ſcꝫ regnū celorū. ſicut ille fecit cui dictuꝫfuit. Hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Oqͣꝫ carudānati reputarēt ſi vnā horā tꝑis ad agendam pn̄iam haberēt. d̓r. ij. Coꝝ. vj. Eccenūc tꝑs acceptabile .ſ. ad miſericordiaꝫ obtinendā. ad grām inueniēdā. ad gl̓iammerendā. Ergo duꝫ tꝑs habemꝰ oꝑemubonū ad oēs. Gal̓. vj. Quia tꝑs qd̓ modohabemꝰ nob̓. tūcerit ꝯͣ nos. Thre. j. Vocauit aduerſum me tꝑs. Et vt breuitecōcludā. ponet rōem de oībꝰ noſtris cog

tationibꝰ. Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa vrā cogitatōes veſtras ſcrutabit̉. Et ſuꝑ illd̓Iob .xxij. ipſe cōſiderat vias meas. dic̄ gregorius. Sic deꝰ vias vniuſcuiuſqꝫ conſiderat. ſic greſſus dinūerat. vt nec minutiſſime cogitatiōes eiꝰ iudicio. ac v̓ba tenuiſſima apud nos vſu viluerūt eiusdiſtrictoexamini indiſcuſſa remaneāt. Itē de oībꝰv̓bis. Matth̓. xij. De omni v̓bo ocioſo q̇d̓locuti fuerint hoīes reddēt rōnem ī die iudicij. Itē de omnibꝰ oꝑbꝰ intētiōe vtilitate facta ſūt. Ecc̄s. vj. Cūcta fiūt adducet deꝰ in iudiciū errato ſiue bonū ſiue malū ſit Exemplū ca. iiij. F Itē q̇damcomes pictauiēſis d̓r fuiſſe voluit exꝑirioīm officia. ad vltimū dixit. ip̄e p̄poneret omnibꝰ alijs officiū mercatoꝝ in nūdinis q̇bus tradit̉ qͥcq̇d volunt. valde ſplēdide viuūt. ſed ſolum in hoc officio eratodibile in fine eis oīa etiā mīma cōputabātur. ſoluit ſtatim captꝰ detinebat̉.Sic fiet in iudicio. Oēs enī ſtabimꝰ antetribunal chriſti vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓutgeſſit ſiue bonū ſiue malū. Roma. xiiij.. ijCoꝝ. v. Itē Ro. xiiij. Vnuſquiſqꝫ noſtrūſe rōem reddet deo. Et certe ſicut dicit ſobix. Si voluerit cōtendere eſt reſpōdeat ei vnū mille. ſcꝫ de beneficijs ꝑceptisNec tūc etiā poterimꝰ miẜicordiā inuenire in debiti relaxatiōe. Vn̄ debita ī corde noſtro ſi q̇bus obligati ſumꝰ reqͥramꝰvt futurā rōem euadere poſſimꝰ Ecc̄. xviijAn̄ iudiciū interroga teipſum. Quantuꝫpōtes ait Seneca. ipſe te argue inquire.etiā ſi deceꝫ milia talentoꝝ inueneris te teneri ne diffidas quoniaꝫ oblatꝰ eſt ei debebat decē milia talētoꝝ miẜicordiā iuenit. Exēplū ca. iiij. I. De euangelioSermo. L. XIXIſertꝰ auteꝫ dominus ſerui illiꝰ dimiſit euꝫ debitum dimiſit ei. Matth̓. xviij. O Circa hanc miſericordiā tria ponuntur ex ꝑte ſerui. et tria ex parte domini