¶ Dominica uiceſimaſecunda
Secūdo qꝛ ſuū p̄cioſum corpꝰ in tā duroſeruitio ꝓ noſtro expoſuit Tertio qꝛ tā p̄cioſam remuneratione corꝑi nr̄o ꝓmiſit ſcꝫqͣttuor dotes. Certe rex fracie libēter totuꝫregnū ſuū daret ſi vnā de dotibuſ cōꝑarepoſſet. ſicut eſt impaſſibilitas. ⁊ ſic de alijsAdapta. ¶ Quartū de qͣ ponet rōem ſūtbona corꝑalia. ⁊ ſūt qͣſi qͥnqꝫ talēta q̇ nobiſtradidit .ſ. corꝑis fortitudo. pulcritudo. iuuenilitas. ſanitas. ⁊ leuitas. De q̇bus ſi bene ſeruierimꝰ alia qͥnqꝫ ſuꝑlucrabimur .ſ.vt det nob̓ fortitudinē ſine debilitate. pulcritudinē ſine deformitate. iuuētutē ſine ſenectute. agilitatē ſine difficultate. ſanitateꝫſine infirmitate. Talibꝰ q̇ ſic lucrati fueritdicet dn̄s. Euge ſerue bone ⁊ fidelis intrain gaudiū dn̄i tui. ¶ Quintū eſt de qͣ ponet rōeꝫ. bona ſcꝫ tꝑalia. Ecc̄s. xj. In boniſſit cor tuū ⁊ ſcito ꝙ ꝓ omnibꝰ his adducette deꝰ ad iudicium. ſcꝫ ꝓ diuitijs delicijs ⁊honoribꝰ. De diuitijs d̓r Iob. xx. Diuitiaſqͥs deuorauit euomēt ⁊ de ventre eiꝰ extrahet eas deꝰ. De delicijs Apoc̄. xviij. Quātū fuit in delicijs ⁊ qͣntū glorificauit ſe. tantum date ei tormentū ⁊ luctū. De honoribus Lu. xvj. Redde rōem villicatiōis tue.iā enī nō poteris villicare ¶ Sexto ponetrōem de tꝑe nob̓ ꝯceſſo Apoc̄. ij. Dedi illitēpus vt pn̄īam ageret ⁊ nō vult penitere.Iob. xxiiij. Dedit ei deꝰ locū pnīe ⁊ ip̄e abutit̉ eo in ſuꝑbia. Bern̄. Nō eſt tibi tꝑs vite impēſum qd̓ nō exigat̉ a te qͣlit̓ ſit expenſum. Idē. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑe. ſꝫ heu hodīe nihil viliꝰ reputat̉. q̇a in vno momento poſſent pctōres lucrari plꝰ qͣꝫ valēt mille mūdi ſcꝫ regnū celorū. ſicut ille fecit cui dictuꝫfuit. Hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Oqͣꝫ carudānati reputarēt ſi vnā horā tꝑis ad agendam pn̄iam haberēt. iō d̓r. ij. Coꝝ. vj. Eccenūc tꝑs acceptabile .ſ. ad miſericordiaꝫ obtinendā. ad grām inueniēdā. ad gl̓iam ꝓmerendā. Ergo duꝫ tꝑs habemꝰ oꝑemubonū ad oēs. Gal̓. vj. Quia tꝑs qd̓ modohabemꝰ ꝓ nob̓. tūcerit ꝯͣ nos. Thre. j. Vocauit aduerſum me tꝑs. ¶ Et vt breuitecōcludā. ponet rōem de oībꝰ noſtris cog
tationibꝰ. Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa vrā⁊ cogitatōes veſtras ſcrutabit̉. Et ſuꝑ illd̓Iob .xxij. ipſe cōſiderat vias meas. dic̄ gregorius. Sic deꝰ vias vniuſcuiuſqꝫ conſiderat. ſic greſſus dinūerat. vt nec minutiſſime cogitatiōes eiꝰ iudicio. ac v̓ba tenuiſſima q̇ apud nos vſu viluerūt eiusdiſtrictoexamini indiſcuſſa remaneāt. Itē de oībꝰv̓bis. Matth̓. xij. De omni v̓bo ocioſo q̇d̓locuti fuerint hoīes reddēt rōnem ī die iudicij. Itē de omnibꝰ oꝑbꝰ qͣ intētiōe ⁊ vtilitate facta ſūt. Ecc̄s. vj. Cūcta q̄ fiūt adducet deꝰ in iudiciū ⁊ ꝓ oī errato ſiue bonū ſiue malū ſit Exemplū ca. iiij. F ¶ Itē q̇damcomes pictauiēſis d̓r fuiſſe q̇ voluit exꝑirioīm officia. ⁊ ad vltimū dixit. ꝙ ip̄e p̄poneret omnibꝰ alijs officiū mercatoꝝ in nūdinis q̇bus tradit̉ qͥcq̇d volunt. ⁊ valde ſplēdide viuūt. ſed hͦ ſolum in hoc officio eratodibile ꝙ in fine eis oīa etiā mīma cōputabātur. q̇ nō ſoluit ſtatim captꝰ detinebat̉.Sic fiet in iudicio. Oēs enī ſtabimꝰ antetribunal chriſti vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓutgeſſit ſiue bonū ſiue malū. Roma. xiiij. ⁊. ijCoꝝ. v. Itē Ro. xiiij. Vnuſquiſqꝫ noſtrū ꝓſe rōem reddet deo. Et certe ſicut dicit ſobix. Si voluerit cōtendere nō eſt q̇ reſpōdeat ei vnū ꝓ mille. ſcꝫ de beneficijs ꝑceptisNec tūc etiā poterimꝰ miẜicordiā inuenire in debiti relaxatiōe. Vn̄ mō debita ī corde noſtro ſi q̇bus obligati ſumꝰ reqͥramꝰvt futurā rōem euadere poſſimꝰ Ecc̄. xviijAn̄ iudiciū interroga teipſum. Quantuꝫpōtes ait Seneca. ipſe te argue ⁊ inquire.etiā ſi deceꝫ milia talentoꝝ inueneris te teneri ne diffidas quoniaꝫ oblatꝰ eſt ei q̇ debebat decē milia talētoꝝ ⁊ miẜicordiā iuenit. Exēplū ca. iiij. I.¶ De euangelioSermo. ¶ L. XIXIſertꝰ auteꝫ dominus ſerui illiꝰ dimiſit euꝫ ⁊ debitum dimiſit ei. Matth̓. xviij.¶ O ¶ Circa hanc miſericordiā tria ponuntur ex ꝑte ſerui. et tria ex parte domini