¶ Dominica decimanona
Eponentes mendaciū loquimini veritatē Ephe.iiij. ¶ N ¶ Quia ꝓuerb̓. xij. dicitur. ꝙ abominatio eſt dn̄o labiā mēdacia.et quia ꝑdet omēs qui loquunt̉ mendacium. ideo in p̄miſſis v̓bis apl̓us multū diſſuadet illud dicēs Deponētes mendaciūloq̄ mini veritatē. Ad hoc autē vt meliꝰ eadeponamꝰ tria ſunt nobis neceſſaria ſcirePrimo quo ſunt mendaciorum generaSecundo quales ſunt q̇ currunt per ipſaTertio qͣꝫ grauis ſit eoꝝ pena ¶ Ad pͥmūdicenduꝫ ꝙ dicit beatꝰ auguſtinꝰ octo genera eſſe mendacioꝝ. ¶ Primū quidemeſt qd̓ fit cōtra fidei doctrinā. Vt cuꝫ chriſtus aſſerit̉ natꝰ nō fuiſſe de v̓gine. vel veꝝdeū nō fuiſſe. et qͥcquid aliud diceret̉ ꝯtraarticulos fidei. ¶ Secundū genus eſt qd̓nulliˡ ꝓdeſt et alicui nocet ſicut mendaciūdetractionis. et falſi teſtis in cā criminali.¶ Tertiū eſt qͦd obeſt alicui ita tamē ꝙ ꝓdeſt alteri. ſicut falſi teſtis in cauſa pecuniaria. ¶ Quartū qd̓ fit ſola libidine mentiendi abſqꝫ omni vtilitate ⁊ cauſa. ¶ Quitum qd̓ fit ſola cupiditate placēdi. ſic̄ mendacium adulatōis. Et hec qͥnqꝫ genera dicunt a doctoribꝰ eſſe mortalia pctā ¶ Sextuꝫ eſt qͦd nulli obeſt ⁊ alicui ꝓdeſt ad cōſeruādū bonū grē. ſicut virginitatē ¶ Septimū eſt qd̓ fit ad euitandū ꝑiculuꝫ bonefortune. vt pecunie ⁊ hmōi ¶ Octauū eſtqd̓ nulli obeſt ⁊ alicui tamē ꝓdeſt ad ꝯſeruandū bona nature. vt vitā corporalem ⁊hmoi. Et hec tria ſub officioſo mendaciocōprehendunt̉. Quidā tn̄ dicūt eē mortale peccatū maxime ꝑfectis. qd̓ tn̄ nō determinat auguſtinꝰ ¶ O ¶ Et licet ſit omīſhomo mēdax tn̄ aduertendū qui ſint quimaxime currūt ꝑ illa. ¶ Primi quidē ſūtheretici ⁊ mali p̄dicatores. Vnde job dixitxiij. Diſputare cū deo cupio. prius oſtendens vos fabricatores mēdacij et cultoreſꝑuerſorū dogmatū. Qd̓ gloſa exponit dehereticis ⁊ malis p̄dicatoribus. Hi ſunt q̇
animarū. ſed temꝑale lucrū ſepiꝰ populūmendacijs ſeducētes. De talibꝰ cōquerit̉dn̄s Hiere. xxiij. dicēs. Seduxerūt ppl̓ummeū in mendacio ſuo ⁊ in miraculis ſuiscū ego nō miſiſſem eos nec mādaſſem eisItē Ezech̓. xiij. Violabāt me ad ppl̓m meūꝓpter pugillū ordei et fragmen panis vt iterficerent aīas que non moriunt̉ ⁊ viuificarent aīas que nō viuūt mentiētes ppl̓omeo credēti mendacijs. Hi ſunt ꝓph̓e peſſimi in qͥbꝰ eſt impletū hodiē illud hiere. vProphete ꝓphetabāt mendaciū et ſacerdotes applaudebāt manibꝰ Qd̓ certe multi faciunt ſacerdotes. quia ꝑticipes ſunt lucri. Et ſequit̉. Et populus meꝰ dilexit tl̓ia.Tales enī p̄dicatores falſi maiorē habentgrām a populo ¶ Secūdi ſunt principeſ⁊ mali prelati. in q̇bus plurimū abundatmendaciū. cū tamen hoc malū valde male ſonet in talibus. Prouerb̓. xvij. Nō decent ſtultū verba cōpoſita. nec principemlabiū mendax. Et Ecc̄. xlj. Erubeſce a preſide ⁊ potente de mendacio. Cū tamen taliſnon ſolū deberet mentiri. ſed etiā nec audire. Quia dicit̉ ꝓuerb̓. xxix. Princeps quilibenter audit verba mendacij omnes miniſtros habet impios. Et ꝓpter hoc v̓itasiudicij ⁊ iuſticie quā facere debuerūt proſternitur. Eſaie. lix. Concepimus ⁊ locutiſumus de corde verba mendacij. et cōuerſum eſt retrorſum iudiciuꝫ. et iuſticia lōgeſtetit. et corruit in plateis veritas et eqͥtasnon potuit ingredi. qꝛ veraces non intromittunt̉ ad tales principes. ¶ Tertij ſuntadulatores qui p̄cipue magnis adulāturTales enī plurimū mendacijs inuoluuntur. Et de talibus Oſee. vij. In malicia ſualetificauerūt regē. et in mēdacijs ſuis p̓ncipem. que vera non ſunt aſſerentes. Et tl̓esmultū nocent anime. quia laudat̉ pctōr īdeſiderijs anime ſue. et iniquus benedicit̉¶ Quarti ſunt detractores. et in his plurimū viget mendaciū duꝫ bonos ⁊ ſanctosnitutur infamare in auribꝰ aliorū de ip̄ismentiendo. De qͥbus Heſter. xvj. Multiin tantū veſanie ꝓruperūt vt eos qui ſibi