¶ Dominica decimaoctaua

dilectionis. cum dicit. ex toto corde tuo etex tota anima tua ⁊ ex tota mente tua. Etaduertite chariſſimi ꝙ totuꝫ hoīem reqͥritdn̄s in amorē ſui ¶ Diliges ergo dn̄m extoto corde quantuꝫ ad intellectum. ex totaanima quātū ad affectū. ex tota mente qͣntum ad cōtinuā ipſiꝰ memoriā. ſicut exponit auguꝰ. ¶ Diliges ergo ex toto cordein intellectu ꝑfidē. Corde eī credit̉ ad iuſticiam. Ro. x. vt videlicet in ip̄m firmit̉ corde credendo. p̄ceptis eius. cōſilijs ꝓmiſſionibus ⁊ cōminationibꝰ fidē adhibeamuſIoh̓. v. Si moyſi crederetis .i. dictis moyſi. crederetis forſitan ⁊ mihi. ¶ Itē ex totaanima .i. affectu. vt ſcꝫ ip̄m ꝑſonis ⁊ rebusp̄feramus. Quia ipſe dicit Matth̓. x. Siquis diligit patrē vel matrē vxorem vel ſilios aut agros ⁊ hmōi plus qͣꝫ me non eſtme dignuſ. vbi innuit dn̄s ꝙ homo plꝰ debet affici circa ipſum qͣꝫ circa ſuos. pluſqͣꝫcirca ſua. plus qͣꝫ circa ſeip̄m. ¶ Itē ex tota mente vt homo ſcꝫ in memoria habēdobeneficia creatiōis. redemptiōis. ſuſtentationis et alia ſui nunqͣꝫ obliuiſcat̉. Tre. iij.Recordare pauꝑtatis mee tranſgreſſiōiſabſinthij ⁊ fellis. Et ſequit̉. Memoria memorero ⁊ tabeſcet in me aīma mea PſalPonāt in deo ſpem ſuā ⁊ nō obliuiſcant̉operū eiuſ. Sꝫ de malis d̓r. Obliti ſūt dn̄q̄ ſaluauit eos.¶ De euangeliobermo. ¶ I IXIliges proximūtuū ſicut teipſū. Mat. xxij. ¶ HIn v̓bis iſtis duo facit dominꝰ¶ Primo enī de dilectōne ꝓximi oſtēditp̄ceptū. cū dicit. Diliges ꝓximū tuū. Un̄p̄miſit dicēs: Secundū autē p̄ceptū ſil̓e ēhuic. ¶ Secūdo exprimit dilectōnis modum. cū ſubdit. ſicut teipſum. ¶ Nota ergo qͣntū ad pͥmū ꝙ ſunt tria ad ꝓximi dilectionē inducētia. videlicet natura. p̄cepta⁊ exempla ¶ Natura. q̇a Ecc̄. xiij. d̓r Omne aīal diligit ſimile ſibi. Et Matthei. vj.Quecūqꝫ vultis vt faciant vobis hoīes ⁊

vos faciatis hoc enī vult lex natural̓. Sꝫcerte inter aīalia ſiue volatilia ſiue gradietia nō inuenit̉ tāta ſimilitudo ſicut int̓ hominē ⁊ hoīem. quia hō nō ſolū repn̄tat exteriorem hoīem cuiꝰ ſimilitudo eſt int̓animalia ſed etiā interiorē cuiꝰ ſimilitudo eſtad deū. qͥa oēs hoīes ſunt formati ad imaginē dei ⁊ ſimilitudinē. ⁊ tn̄ heu plus ſe ꝑſequunt̉ qͣꝫ bruta aīalia que tantūmodo cōmunicāt in exteriori ſimilitudine ¶ Iteminducūt veteris ⁊ noui teſtamenti p̄ceptaMatth̓. v. Audiſtis q̇ͥa dictū eſt antiquiſDiliges ꝓximū tuū. Et Ioh̓. xviij. Hoc eſtp̄ceptū meū vt diligatis inuicē. ¶ Iteꝫ inducunt chriſti ⁊ ſanctoꝝ exēpla. Iohā. xiij.Exemplū dedi vobis vt quēadmodū egofeci vobis ita et vos faciatis. Inueniūturſancti nō ſolū dilexiſſe ꝓximos ſicut ſeip̄oſſed et plus qͣꝫ ſeipſos. Vn̄ apl̓s. ij. Coꝝ. xij.Suꝑimpēdar ego ipſe ꝓ aīabꝰ veſtris. Etalibi ex nimio feruoriſ amore dicebat. Optabā ego ipſe eē anathema a chriſto ꝓ fratribus meis. Et moyſes Exo. xxxij. Aut dimitte ppl̓o noxam hāc aut deleme de librotuo quē ſcripſiſti. ¶ I ¶ Ex tribꝰ ergo p̄dictis inducti addilectionē ꝓximi. tripliciter debemꝰ diligere. videlicet corde ore etoꝑe. ¶ Corde debemꝰ diligere ſex modis.¶ Primo ꝙ ꝓpter pauꝑtatē vel ignobilitatē vel infirmitatē nō debemꝰ euꝫ cōtenere vel deſpicere Prouerb̓. xiiij. Qui deſpicit ꝓximū ſuū peccat. ¶ Secūdo ſui miſereri ex cōpaſſione. ⁊ qd̓ in nos peccauit remittere. Prouer. xxj. Aīa impij deſideratmaluꝫ. nec miſeret̉ ꝓximo ſuo. Ecc̄i. xxviij.Relinque ꝓximo tuo nocēti te. et tūc depcanti tibi pctā ſoluētur. ¶ Tertio nō debemus irā in corde tenere nec iniuriā ad memoriā reuocare. Ecc̄. xxviij. Memorare timorē dn̄i ⁊ ne iraſcaris ꝓximo tuo. Ecc̄i. x.Omīs iniurie proximi tui ne memineris¶ Quarto nō debemꝰ ipſum in corde indicare. Iac̄. iiij. Tu qͥs es q̇ iudicas ꝓximītuū Solet aūt qn̄qꝫ ꝓuenire hͦ temerariiiudiciū ex eo ꝙ nimis de facili credit̉ maliqd̓ dicit̉ de ꝓximo. Cōtra hͦ dicit pſal. Ne-