In paraſceue

quia exinanitio eſt alicuiꝰ magne rei ⁊ qͣiincop̄henſibilis in modicū quid redactioQd̓ factū eſt in filij dei incarnatiōe. Ipſeenī quē totꝰ nō capit orbis. qꝛ eſt ſpūs īcircumſcriptꝰ. qͥa eſt ſuꝑ oīa. infra oīa. intraoīa. extra oīa. tūc totꝰ eſt cōcluſus in hūana forma. Et hoc eſt qd̓ tāgit apl̓s. Exinaniuit enī ſe formaẜui accipiēs. ¶ Et hancexinanitionē vocat dn̄s in p̄miſſis verbistrāſgreſſionē. qͥa v̓e in incarnatōe trāſgreſſus eſt metas nobilitatis ſue. qꝛ dn̄s factꝰeſt ẜuus. eternꝰ factꝰ eſt puer. excelſꝰ factꝰeſt ꝑuulꝰ. īmēſus factꝰ eſt local̓. ſimplex factuſ eſt cōpoſitꝰ. īmortalis factꝰ eſt mortalis. ¶ Uel vocat exinanitionē trāſgreſſionem ꝓpter mētā triplicē quā trāſgreſſus ēin incarnatiōe .ſ. metā diuine nature. ⁊ metam angelice creature. ⁊ metā humilitatiſhumane ¶ Diuine nature metā trāſgreſſus eſt qn̄ ſimplicitati ſue creaturā cōpl̓auit. Et ꝓpter huiꝰ mēte trāſgreſſionē dicit̉minor patre. ¶ Itē angelice nature metātrāſgreſſus eſt qn̄ ſibi creaturā copulauitmorti tributaria. qd̓ nō eſt angelica. Et ꝓpter huiꝰ mēte trāſgreſſioneꝫ d̓r paulominus minoratus ab angelis. ¶ Itē metaꝫhumilitatis humane trāſgreſſus ē qn̄ ip̄ehoī ſubiectus fuit .ſ. marie ⁊ ioſeph. ⁊ qn̄ iudicis paſſus eſt iniuriā. ꝑſequentiuꝫ cōtumeliā. Et ꝓpter huiꝰ mete trāſgreſſionemd̓r minor hoīe. Vn̄ ip̄e dicit ꝑ pph̓aꝫ. Egoſum vermis ⁊ nō homo opprobriū hoīuꝫ.Et ſic ꝓpter eius p̄dictā exinanitionē quāfecit in incarnatiōe dicit tranſgreſſionem.Et ꝙ hāc fecerit ex charitate quam habuitad nos on̄dit ꝑ hieremiā dicens. In charitate ꝑpe. dilexi te. iō attraxi te mi. Et Bern̄.Sūmus oīm factꝰ eſt infimꝰ oīm. q̇d hocfecit niſi charitaſ ¶ R ¶ Et licet hec exinanitio fuerit ſignū maxime dilectōis. tamēad indiciū maioris dilectōis exinanitioniaddidit abiectiōꝫ ꝯuerſatiōis. Nō enī primo voluit apud reges vl̓ alios potētes naſci. aut cū talibꝰ ꝯuerſari. ſꝫ pauꝑ cū pauꝑibus factꝰ opprobriū hoīm ⁊ abiecto plebiſIuxta illud Eſa. vj. Vidimꝰ eū nouiſſimū

⁊cͣ. Et hāc abiectiōꝫ vocat dn̄s in p̄miſſis v̓bis pauꝑtatē. Tripl̓r aūt ꝑpendimꝰ ip̄iuſpauꝑtatē .ſ. in ingreſſu. in ꝓgreſſu. ⁊ egreſſuPauꝑ enī mūdū intrauit. pauꝑ in mundo vixit. pauꝑ de mūdo exiuit. ¶ Ꝙ pauper mundū intrauit d̓r ī euāgelio. Inuenietis infantē pā. inuo. nō purpura poſitū īp̄ſepio nō in caſtro. Oqꝫ magͣ fuit hͦ paupertas. Ip̄e enī ad aggrauatiōꝫ huiꝰ paupertatis quā ſuſtinuit mundū intrādo. n̄in eſtate ſꝫ in hyeme. nō in die ſꝫ in nocte. n̄inter notos ſed inter ignotos naſci voluitSi enī natꝰ fuiſſet in eſtate forte illa tēperies aeris nō ita nocuiſſꝫ mēbris tenell̓ pauperis matris filio. q̇ vix panniculos ad inuoluendū eū habebat. Itē ſi natꝰ fuiſſet indie forte trāſeuntes aliqͣ pietate moti p̄buiſſent ei aliqͥd veſtimēti. Itē ſi fuiſſet natusinter notos. forte lectulū ad iacendū ei prebuiſſent. Odeꝰ ⁊ qͥd poterat dicere illa celeſtiſ multitudo q̄ aſſiſtebat qn̄ videbat ieſum ſacerdotē magnū ſordidis indutū veſtibꝰ. Oſi licuiſſet quomo eū purpura veſtiuiſſent. Sꝫ mitiſſimꝰ oīm elegit panniſvilibꝰ inuolui ⁊ in p̄ſepio reclinari. ¶ Itēpauꝑ in mūdo vixit qꝛ in mūdo nihil poſſedit ¶ Sꝫ pauprimꝰ de mūdo exiuit. qͥanūdꝰ ī cruce ſtetit. Vn̄ ⁊ dixit. Vulpes fo.ha. Et poſt. Filiꝰ aūt hoīs nō habet vbi caput ſuuꝫ reclinet. Vn̄ inclinato capite tradidit ſpūm. Ꝙ aūt hāc pauꝑtatē pro noſtra dilectiōe ſuſtinuit on̄dit apl̓s dicens:Cū eſſet diues ꝓ nobis factꝰ eſt egenꝰ. nechoc ſibi ſuffecit. ¶ L ¶ Sꝫ ad oſtenſioneꝫmagne dilectiōis abiectiōi addidit amaritudinis ꝑpeſſionē. Et hāc tangit cū ſubditAbſinthij ⁊ fellis. Hic enī tāgit vnū de p̄cipuis q̄ bonꝰ medicꝰ tꝑe paſſionis ꝓ infirmo ſuſtinuit .ſ. amarā potionē De qͦ req̄reinẜmone. Nō egēt q̇ ſani ſūt me. Sꝫ ꝙ hͨꝓ noſtra dilectiōe ſuſtinuit on̄dit jo. dicēsQui dilexit nos et lauit nos ī ſang.ſ. Sicergo ꝑ triplex bn̄ficiū .ſ. exinanitōnis. abiectiōis. ⁊ pene ꝑpeſſiōis. on̄dit̉ dn̄i erga hominē dilectō ¶ M ¶ Sꝫ hoīs obliuionēerga ip̄m innuit dn̄s cū dicit. Recordare.