¶ Dominica in paſſione
humanitate infirma amictꝰ fuit tali pctōcaruit. Quis apl̓is q̇ chriſti imitatores fuerunt ip̄iꝰ doctrina imbuti ⁊ pꝰ aſcēſionēſpūſctō repleti fuerūt. ſanctior eē pōt. et tn̄vnꝰ de p̄cipuis illoꝝ dicit: Si dixerimus.qꝛ pctūm nō ha. nos ip. ſedu. ⁊cͣ. Un̄ q̇a infirmitatis pctūm eſt ex tali nō arguet nosſed reliq̇t nobis ex ſua miẜicordia quotidianā ip̄oꝝ medicinā Vn̄ v̓ſꝰ. Abluo tūdocado fateor rogo cōico do Aſpergo ſignoꝑ q̄ venialia pono. Exemplū qͣliter diabolus dixit pctūm eē ꝓpriū hoīs. reqͥre ī ꝓmptuario ca. ij. B. ¶ Peccatū aut mortalevocat apl̓s fermētū malicie ⁊ neqͣcie. q̇a ꝓprie non infirmitas ſꝫ malicia et nequiciahoīs ad hocip̄m trahit. Si enī ſicut talesdicunt ad hoc cōpelleret humana infirmitas tūc nullꝰ ī humanitate ꝯſtitutꝰ a mortali pctō ſibi cauere poſſet. qd̓ falſū eſt Un̄cū dn̄s dicat hoī. Sub te erit appetitꝰ tuꝰ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. Peccantes mortaliteraꝑte non infirmitas ſꝫ malicia ⁊ neqͣcia ipſos nō ſinit eē bonos. Vn̄ ꝯͣ tales q̇ dicūtſe nō poſſe abſtinere a pctō dicit SenecaDimitte excuſatiōes. nemo peccat inuitSicut enī aliqͥs cui venenata apponerent̉ſciēter diceret nō poſſum bibere. ſic hō potius deberꝫ dicere. nō poſſum fornicari qͣꝫnō poſſum ꝯtinere ¶ Sūt ei rōnes q̇buspōt vti ꝯͣtales. Calis enī cora vno garcione fornicari nō auderet quē ſola verecundia cohibet. qͣnto magͣ corā deo ⁊ angeliseiꝰ ſe deberet cohibere ¶ G ¶ Et qꝛ talespctōres odio hꝫ altiſſimꝰ. iō arguit eos depctō. Arguit aūt in pn̄ti. ⁊ arguet ī futuroIn pn̄ti arguit ẜm miẜicordiā tāqꝫ piꝰ pater filios. In futuro v̓o arguet ẜm iuſticiāſcꝫ tāqͣm dn̄s ẜuos. vl̓ iudex cōdemnādos¶ Iuxta ſuā miẜicordiā ī pn̄ti tripl̓r arguit. videlicet ꝑ internā inſpiratiōꝫ. ꝑ exteriorē p̄dicationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ immiſſionem.¶ De pͥma argutiōe quā dn̄s facit ꝑ ſpirituſanctū d̓r in euāgelio Cū venerit ꝑacli.il. ar. mū. i. mundanū hoīem de pctō. Ipſeei eſt q̇ ſtat ad hoſtium cōſciētie pctōris ⁊pulſat dicens: Oho vſqꝫ q̇ obli. me in fi. qꝫ
diu po. ꝯſi. in aīa tua. Huic argutiōi multi acquieſcentes de pctīs ſuis cōteruntur.De qͥbus fuit maria magdalena. Ip̄a eſtenī muſca. ẜm Eſa. vij. Cui ſibilauit dn̄s ꝑinternā inſpirationē. Hac argutōe dauidꝓpter peccatū qd̓ in numeratōe ppl̓i cōmiſit cōpunctꝰ ꝑcuſſit cor ſuū. Sed de hac argutione nō curātibꝰ dn̄s argutiōeꝫ miſericordie ſue. addit ſecundā ſcꝫ quā infert ꝑexteriorē p̄dicatōnē. Hoc mō arguebat iohānes herodem ꝓpter herodiadem Hocmodo arguebat chriſtus peccatores perꝓphetas ⁊ apl̓os. Ad hanc etiā monebatapl̓us Thi. dicēs. Argue obſecra increpaAd hanc argutionē nathan ꝓphete correctus eſt dauid de pctō vr̄ie cōfitens ſe peccaſſe. Et qꝛ modo plus ſolito in mundo exuberauit iniq̇tas dn̄s multiplicauit ꝯtraipſuꝫ argutores p̄dicatores. ita vt mō proprie poſſit dici. In oēm terrā exiuit ſonuseoꝝ. Quos qꝛ pleriqꝫ cōtemnunt audiredn̄s miẜicordie ſue argutionē tertiā adiugit quā ſcꝫ facit flagellādo De qua iob flagellato dicit̉. Increpatione dn̄i nō repbesQuem eī diligit dn̄s corripit. Oqꝫ felicespctōres quoꝝ deꝰ vulnera ꝑ vinū caſtigatiōis purgat vt oleū miſericordie ſue infūdat Pſal. Viſitabo in v̓ga iniqͦ. eoꝝ. ⁊ in v̓be. pec. eoꝝ miam aut me. non diſꝑ. ab eo.Hoc mō dn̄s pauluꝫ ꝑcuſſum cecitate arguebat dicēs: Saule ſaule qḋ me ꝑſeq̄risHoc mō arguit ezechiā ꝓpter pctūm ꝑcuſſum in infirmitate ⁊ correctꝰ eſt. et formaꝫcorrectōis illis q̇ ꝑ flagella arguunt̉ reliqͥtDebet enī ſe ꝯuertere ad ꝑiete pctōrū ꝑteritorū. Pct̄ā enī merito ꝑieti cōꝑant̉. Ꝙſicut ꝑies hoīem ab hoīe. ita pct̄a nrā diuiſerunt nos a deo. Ad hūc pietē cōuerterenos debemꝰ ꝑ recognitione dicēdo. Recogi. tibi oēs an. me. i amari. ⁊cͣ. Oqꝫ infeliceſſūt q̇ has tres increpatōes dn̄i neglexerūtqͥs vt pctūm remoueat miẜicorditer īfert.qꝛ in futuro iuſticie argutione neuadent.De qͣ ꝓph̓a. Arguā te ⁊ ſtatuā ꝯͣ fa. tu. Aqua argutiōe ſe libēter abſcōderent ſi poſſent. dicētes montibꝰ. cadite ſuꝑ nos. Erit