¶ De penitentia
īaturā humeris ſuis. id ē. brachijs crucisad ouile celeſte reportauit. Vnde Ambroſius. Humeri chriſti crucis brachia ſūt. illic peccata mea depoſui. in illa nobili patibuli ceruice requieui. Et poſt qͣntum gaudium ſit ei de recuꝑatione perditi homīs.ſubdit: Et cōuocat amicos ſuos ⁊ vicinoſid eſt. angelos. qui ſunt amici quia preceptis obediunt. Ioha. xvj. Vos amici meieſtis ſi feceritis ⁊cͣ. Pſal. Miniſtri eiꝰ quifacitis voluntate eius. Dicūtur vicini. ꝗͥade prope vident. Matth̓. xviij. Angeli eorum ſemꝑ vident f. p. Et dicit eis. Congratulamini mihi. quia inueni ouē quaꝫ ꝑdideram. ¶ F ¶ Itē ip̄e eſt mulier ſapiens.que ꝑdita decima dracma .i. humana natura. vt eā inueniret lucernā accendit. id ē.in carne viſibilis apparuit. Et vt eam inueniret ſolicite queſiuit tanqͣꝫ pia mater quehabes decē filios plus eſt ſolicita d̓ vno febricitante. etiā minus dilecto qͣꝫ de reliq̇s.etiā plus dilectis Vn̄ reinuenta in ſignuꝫmagni gaudij cōuocat amicos. et vicinoſdicēs: Congratulamini mihi ⁊cͣ. ¶ G ¶¶ Itē ip̄e eſt clemens pater q̄ filio i. peccatori ꝑ ſuperbiā recedenti ⁊ humiliter ꝑ penitentiā reuertenti occurrit ⁊ ī amplexusruit. oſculū tradit. ꝑdita reſtituit. cōuiuiūvituli ſaginati inſtituit dicens Epulari etgaudere oportebat. quia hic filiꝰ meꝰ mortuus fuerat ⁊ reuixit ¶ In hac ergo parabola de filio tria innuunt̉. videlicet peccatoris a deo receſſuſ. et eiuſdē peccatoris addeum regreſſus. et dei ad ipſum pctōremoccurſus. ¶ Receſſus a deo ſit ꝑ culpamEt hoc innuit̉ cū dicit adoleſcētior filiꝰ adprēm. Da mihi portione que me cōtingit⁊ cōgregatis omnibꝰ abijt. ⁊ ꝑegre ꝓfectꝰeſt. Sed regreſſus ad deū fit ꝑ pniam. et ẜinnuit̉ cum filiꝰ in ſe reuerſus dicit. Quati mercēnarij in domo patris mei abudāpanibꝰ ſurga et ibo. Et ſurrexit ⁊ abijt. Sꝫoccurſus dei fit ꝑ gram. qͥd̓ innuit̉. Cuꝫ adhūc longe eēt vidit eū pater ſuꝰ ⁊ occurrēcecidit ſuꝑ collu ¶ Receſſum penſo miſerabilem. Regreſſum laudabilem. Sed o
curſum acceptabilem ¶ H ¶ Uere receſſus a deo qui fit per culpā miſerabilis inuitur ꝓpter tria. videlicet quia facit a d̓o elōgare. Vnde hic filiꝰ recedens a patre abijtin regionē longinquā. Itē facit omnia bona ꝑdere. Vnde hic dicit ꝙ cōſumpſit omnia luxurioſe viuēdo. Itē facit demonibꝰſubiacere. In ſignuꝫ cuius adheſit hic cuidam ciuium regionis. qui miſit illum ⁊cͣ¶ Miſerabilis ergo culpa que facit a d̓oelongare. Ipſa eſt enī illa via que videt̉ homini recta. nouiſſima autē eiuſducunt admortē. Prouerb̓. xiiij. Vnde glo. de hoc filio dicit. Abijt in regionē longinquā. perviā latā que tendit ad morteꝫ incedendo.¶ Sed penſate quo ordine pctōr a deo recedendo ad hanc viā diſponit ſe. Primoei mouet ſe ad ea ꝑ cogitatione. accedit adeam ꝑ delectationē. intrat ea ꝑ conſenſuꝫ.ꝓcedit in ea ꝑ opus. elongat̉ in ea ꝑ cōſuetudinē. Hic ordo a d̓o recedendi ⁊ elōgandi deſignat̉ in hoc filio ꝓdigo. Primo enīpatri dixit ꝑ cogitationē Vnde glo. Dixitid eſt. cogitauit. Secūdo portiōꝫ ſub̓e elegit ꝑ delectatiōꝫ. Vn̄ glo. Sub̓a patris ꝙviuimꝰ ꝙ loq̄mur ꝙ ſapimuſ. Huiꝰ ſub̓eportiōꝫ petit ſibi dari qn̄ his ſine dn̄io patris delectat̉ vti. Et cōgregatis omnibuſꝑcōſenſum abijt ꝑ opꝰ. ⁊ elōgauit ī regionelōginquā ꝑ conſuetudinē ¶ Sic chariſſimi ꝑ hāc viaꝫ latā a d̓o recedēdo et elōgādo currit ſuꝑbus. Un̄ Iob. Cucurrit aduerſus deū erecto collo. Ite currit luxurioſus. Un̄ hiere. xxxiij. Factꝰ eſt curſus eorūmalꝰ ⁊ fortitudo diſſil̓is. Proph̓a nāqꝫ ⁊ſacerdos polluti ſūt. Itē currit auarꝰ Un̄ꝓuer. poſtqͣꝫ ſalomo de ill̓ locutꝰ ē q̇ īplētdomꝰ ſuas ſpolijs. ſb̓dit. Pedes eoruꝫ admalū currūt ¶ Currūt at p̄dicti ꝑ hac viāa deo recedēdo. pct̄a pctīs addēdo. Pſal.Si vid̓bas fu. cur. cū eo. Ecce auaricia Etcū adul. por. tu. po. Ecce luxuria Nec miꝝqꝛ teſte gre. pctūꝫ qd̓ ꝑ pnīaꝫ n̄diluit̉ moxſuo pōdere ad alid̓ trahit Itē currūt ī pctīſꝑ̄durādo. pͣs. Prolō. iniqͦ. ſibi. Chariſſimiſi iter ꝯtinuū vniꝰ āni lōgū facit receſſuꝫ a