¶ Dominica in ſeptuageſima.

multi d̓ſtadio ⁊ exilio ſibi ꝑadiſū ꝯſtituūtqꝛ vbi tāqͣꝫ ī ſtādio d̓ v̓tute ī v̓tutē drēt ꝓficere ⁊ pnīaꝫ agere. infecibꝰ pct̄ōꝝ q̄eſcūt.Cām hꝰ on̄dit dn̄s Hiere. xj. Fertilis fuitmoabreq̇eſcēs ī fecibꝰ ſuis. Cū tn̄ dn̄ſ ml̓ta ad currēd̓ vrgētia hōi ī ſtadio hꝰ mūdipoſuitMala .n. q̄ nos h̓ p̄mūt ad d̓ū nosire ꝯpellūt. Sic̄ dic̄ gregͦ. It̓ vita pn̄s laboribꝰ plena ē. cū luctu agit̉ ⁊ tn̄ cū lacrimīsamat̉. ſic̄ q̇ delectāt̉ crudū cepe comedere.⁊ tn̄ lacrimāt̉. It̓ tanta ē miſeria hꝰ vite vtnec vita ſit dicēda ſꝫ potiꝰ mors morte d̓triorMelior ē .n. mors qͣꝫ vita amara EccLꝫ eī ꝑ aſſuetudīeꝫ n̄ agnoſcāt hoīes magͥtudīeꝫ pn̄tis miẜie tn̄ vix ē aliqͥs q̄ poſſitvnā die ſn̄ ꝑt̓batōe tͣnſire. ⁊ freq̄nt̓ p̄tbatōeſibi manu iniciūt Mich̓. Surgite ⁊ ite. qꝛh̓ n̄ hētis req̇eꝫ. Ergo locꝰ ſtadij ī qͦ ſumꝰpoſiti nos īpellit vt currāꝰ ¶ Scd̓a cā q̄ ētāqͣꝫ mouēs ad currēd̓ ē vite gn̓al̓ īſtabilitas ⁊ breuitas. qͣꝫ tāgit cū dic̄ Oēs qd̓ cur.Iſte curſꝰ ē ad tꝑalē mortē. Vere hͦ curſuoēs currūt magni ⁊ ꝑui potentes ⁊ ꝯͣctiHoc .n. curſu currūt ꝑuuli an̄qͣꝫ ſuꝑped̓ſvadāt Quilibꝫ .n. hō ſingl̓is diebꝰ vnā magnā dieta fac̄ admortē. augꝰ Nih̓ alid̓ tꝑsvite pn̄tis ē qͣꝫ curſꝰ ad mortē. Ex qͣ apparꝫꝙ fatuū ē ſectari gaudiū ī hͦ md̓o cū potiꝰfletꝰ ꝑtieat ad eoſqͣꝫ riſꝰ q̇ tēdūt ad mortēEccl̓. Et riſū repu. er. ⁊ gau. dixi. q̇d. f. Vn̄fatui vidēt̉ q̇ diu cupiūt h̓ viuere. Vald̓ eifatuū ē ad locū īceſſant̓ currere ⁊ nolle adeū ꝑueīre. Vn̄ augꝰ Studia tua ꝯͣrīa ſūtī labore laſſari ⁊ laborē nolle finiri. Exēpl̓. īꝓm. ca. v. D. ¶ Tertia cā currēdi a ſuꝑioritāqͣꝫ attrahēs eſt celeſtis brauij ſuauitas.Hoc .n. brauiū on̄dit apl̓s n̄ tꝑale eē ⁊ corruptibile ſꝫ celeſte ⁊ ꝑpetuuꝫ. eſt ei coronaceleſtis. Vn̄ dicit. Et illi q̇dē. vt corruptācoronā ac. nos āt īcorruptā. Corona hͨ eſttāte p̄cioſitatis ꝙ ocl̓us n̄ vidit nec aurisau. nec ī cor ho. aſcē. Ip̄a ē illa ſuauis dulcedo. qͣm āmirat̉ dauid dicēs. Quā magͣml̓titudo dul. ⁊cͣ. Pro ſingl̓is horis q̇bushō ī curſu hͦ laborat fruet pluſqͣꝫ cētuꝫ milibꝰ ānoꝝ. nō tꝑalibꝰ ſꝫ ill̓ delicijs. qͥbꝰ ip̄e

d̓s. p̄s. Melior ē dies vna ī atrijs tuiſ ſuꝑmilia. Exēplū ī pͥm. ca. xvj. B. Ad h̓ brauium ꝑcipiend̓ expectat nos ml̓titudo ſublimiū ꝑſonaꝝ. Bern̄. Expectāt nos angelivt eoꝝ ruina reſtauret̉. Scī vt eoꝝ gl̓ia cōpleat̉. Deꝰ pat̓. vt nos filios ſuꝑ oīa bonaſua ꝯſtituat. Oqͣntū curreret aliqͥs ad locū hꝰ miẜie ſi ad regnū expectaret̉. qͣntū gͦcurrere debēꝰ ad locū deliciaꝝ. vbi a tātis⁊ ad tāta expectamur. qꝛ oēs ad coronamregni. Vn̄ Math̓. xxv. Venite bn̄. pa. meiꝑci. re. ¶ N ¶ Et qꝛ h̓ brauiū vnꝰ .i. rarꝰaccipit eo ꝙ īdebito mō currēdo illuc noꝑueniūt. Iō qͣl̓r illd̓ certitudinalit̓ ꝯp̄hēdere poſſimꝰ debitū mod̓ currēdi exemploſui on̄dit dicēs. Ego āt ſic curro n̄ qͣi ī īcer.¶ Debēꝰ ergo exēplo ſui qͣttuor ad curſūexpediētia attēdere. vicꝫ locū qͣ currend̓ ēſcire. Uiā rectiorē tenere. Onera d̓ponereī curſu. In curſu ꝑſeuerare ¶ Primū gͦē locuꝫ ſcire. ꝓ qͦ dicit Neſcitis. q. d. Scireoportet quo currend̓ ſit. qꝛ ſ. ad brauium.Et n̄ ſitis d̓ illis qͦꝝ pedes ad malū currūtDe qͥbus p̄s. Neſcierūt nec intellexerūtin te. am. Prouer. Via impioꝝ tenebroſa neſ. vbi corruāt. ¶ Scd̓m ē viā rectamq̄rere. ꝙ cōſulit̉ Hiere. vij. Int̓rogate inq̇tde ſemitis antiq̇s. ⁊ videte q̄ ſit via bona.Eſt .n. via lata q̄ tēdit ad mortē. ⁊ ml̓ti vadūt ꝑ illā. Et hͦ ē qd̓ īnuit apl̓s cū dic̄. Omnes q̇dē cur. Sꝫ alia ē via arta q̄ ducit advitā. ⁊ pauci īueniūt eā. quā paucitateꝫ innuit apl̓s cū dicit. Sꝫ vnꝰ accipit brauiuꝫ.Gloſa Vnꝰ .i. rarꝰ Hec via ſūt mādata d̓iquā dauid ſe tenuiſſe dicit ad brauiū currēdo. cū dicit. Viā mā. tu. cū. Iōqꝫ ad brauiū vite et̓ne ꝑueīt Quia Math̓. xix. dicitdn̄s. Si vis ad vitā īgre. ſer. māda. Exēpl̓ca. xviij. C. ¶ Tertiū expediēs ad curſumē onera d̓ponere. Nemo .n. bn̄ currere p̄toneratꝰ. vl̓ multis cibis repletꝰ. ꝓ qͣ dicit.Omīs q̇ ī agone ꝯtē. ab oī. ſe abſti. Graueonꝰ ē peccatū. ⁊ nullꝰ monſē gͣuior. PſalIniqͦ. mee ſi. onꝰ gͣue gͣua. ſt ſu. me Cum hͦonere n̄ ſolū n̄ currere. ſꝫ et̓ nec mouere p̄tſe hō. Propt̓ h̓ dicit apl̓us Hebꝝ. xij. De