¶ Dominica tertia.

quia chriſtū ꝓ minori p̄cio dat qͣꝫ iudasqui qd̓ male accepit ſtatim reddidit. Iteꝫpeior ē latrone. qꝛ latro aliqn̄ quieſcit. ſcꝫdormiendo ⁊ comedendo. vſurarius nuqꝫ. neqꝫ die neqꝫ nocte. Vnde qꝛ ip̄e vēdidit requiem fruſtra cantat̉ ei requieꝫ eternam. Exemplum in ꝓmptuario ca. ij. Y.Item peior eſt iudeo. qꝛ iudeuſ ab alio iudeo non accipit vſurā. Item peior eſt īferno. qꝛ infernus nihil accipit. niſi qd̓ celumreſpuit. Et qꝛ omēs p̄dicti tenent̉ ad reſtitutōnem. omībꝰ vt ſingulis ſingula reſtituant̉. d̓r ip̄is ab apl̓o. Nemini quicquādebeatis. qꝛ alit nūqͣꝫ ſaluabunt̉. Nec mirum ſi ꝓ alienis qͣs damnat̉. cū diues illepurpuratꝰ. qꝛ ſua lazaro nō dederat in inferno eſt ſepultꝰ. Et ſic̄ cortina cortinā trahit. ita male fidei poſſeſſor ſequaces ſuosſecū trahit. cum enim omīa peccata cumactore ſuo moriant̉ vt fornicatio. et hmoi.mala poſſeſſio ſꝑ viuit. Vnde ꝓ vinea naboth nō ſolū achab eſt punitꝰ. ſꝫ eꝰ poſteri vſqꝫ in qͣrtam generatōeꝫ. Solent ei taliū filij dicere. Iuſte poſſideo qd̓ pat memihi dimiſit. ⁊ ita pater ſecū trahit filiumad gehennā. ⁊ h̓ qd̓ nō vult h̓ dimittere ꝓpter amorē dimittit ꝓpt̓ gehennaꝫ. Vndelegit̉ in legenda furſei. q̇ cum eſſet filiꝰ regͥet regine chriſtū nudus eſt ſecutꝰ. ⁊ cuꝫ q̇dam tꝑe ꝯpuliſſet neceſſitas eū reciꝑe tunicaꝫ a q̇dam feneratore. ip̄o mortuo. angeloꝝ ⁊ demonū facta eſt magna ali̓catoꝓtunica. Cū demones ea hre non poſſentin faciem eꝰ crudelit̓ ſe iniecerūt ⁊ ip̄iꝰ maxillā miraculoſe fregerūt Que cū pꝰ angeli ad corpꝰ reſtituiſſent ſꝑ ꝯcauitas ī facieeiꝰ fuit. ita vt manꝰ ibi clauſa poſſet circūuolui. Item exemplum d̓ filio vſurarij dānato cū patre. quere ī ꝓmptuario ca. ij. E.¶ B ¶ Si autem debitū ꝯtrahit̉ circa ꝑſonam ꝓximi. h̓ fit oꝑe aūt v̓bo. Oꝑe ꝑſonam ꝓximi ꝑ afflictōes debilitando. Oreꝑſonam eius maledicendo. vl̓ ꝑ detractones obfuſcando famā eius. q̇ omēs tenēt̉ad reſtitututōem. Vnd̓ Salomon. Quidetrahit ꝓximo ſuo in futurum ſe obligat

vt .ſ. ei cui detraxit ſatiſfaciat. Iuxta illudeuangelij. Si offers munus tu. an̄ al. ⁊ recor. fue ꝙ frat tuꝰ hꝫ aduerſū te. vade pͥꝰ ⁊cͣUn̄ de oībꝰ ſupradictis d̓r Nemī qͥcqꝫ debea. niſi vt inuicē dili. ¶ C ¶ Scd̓o pōītdebitū ſpūale .ſ. vt inuicem diligatis. Naꝫcaritas ſꝑ eſt habenda ⁊ ſemꝑ eſt ſoluēdāUnde glo. Ita eam ſoluite vt eam ſemꝑdebeatis. qd̓ de alijs v̓tutibus non dicit̉.Nam honorem ſi abſens eſt ꝑſona nō teneor exhibere. ſꝫ caritas et̄ abſenti exhiberi debet. Item ſi video ꝙ aliqͦs de honoreſibi exhibito ſuꝑbiat. non debeo ei eū exhibere. caritatem aūt ſemꝑ debeo. Hec ē virtus que qͣnto magis ꝓximo exhibet̉. tātoin exhibente augmentat̉. Vn̄ nota qͣttuoreꝝ differentias. Sunt enī res que cū pluribus ꝯmunicant̉ diminuūt̉. vt eſt auruꝫ⁊ hmōi. Iteꝫ ſunt res que cum pluribꝰ comunicant̉. nec diminuunt̉ nec augmentātur. vt ſunt lux et tenebre. Item ſunt res q̇cum pluribus non cōmunicant̉ diminuuntur. cum autē cōmunicantur augent̉et quanto plus cōmunicantur. tanto magis et plus augentur. Et he ſunt due ſcꝫſcientia et caritas. Quia dicit Boecius.Scientia eſt nobilis poſſeſſio animi queauaruꝫ dedignatur poſſeſſorem. Niſi publicetur elabit̉. Alia res eſt virtus ſiue caritas. De qua dicit glo. Cum redditur abhomine creſcit in homine. ⁊ quanto magis redditur tāto magis acquirit̉. Quarta differentia eſt in diuinis que cum pluribus cōmunicantur in ſe nec minunturnec augentur. Dant auteꝫ eſſe et bene eſſequibus participantur. Et ideo quia caritas extenſa creſcit. Nemini quicqͣꝫ debeatis niſi vt inui. dili.¶ De euāgelio. Sermo. XXXIX.Omīe ſalua nosYperimus. Math̓. viij. Hec eoratio apoſtoloꝝ in periculo marisexiſtentium. ⁊ quia nos fratres cariſſimiin periculoſiori mari. videlicet huius mūdi ſumus. ideo vt liberemur premiſſam