¶ Dominica ſecunda.

bona. non tantū coram deo ſed etiam coram hominibꝰ. Ro. xij. Beatus paulusdoctor egregiꝰ tri a docet in hac epiſtola.videlicet viciā extirpare. virtutes aggregare. et conſilia adimplere. ¶ Primumſcꝫ vicia extirpare ꝑtinet ad incipientes q̄bus d̓r. Nolite eſſe prudentes apud vosmetipos. nulli malum pro malo reddentes ¶ Secundum ſcilicet virtutes aggregare. ꝑtinet ad proficientes. quibus dicitProuidentes bona. non tantū corā deo.ſed etiam coram oībꝰ hoībꝰ. ¶ Tertiumſcꝫ conſilia adimplere. ꝑtinet ad ꝑfectos.quibus d̓r. Cum omnibꝰ hominibus pacem ha. non vos defendentes. Sed ſi eſurierit inimicus tuꝰ ci. il. ⁊cͣ. ¶ M ¶ Docendo ergo pͥmo deponere vicia incipientes. tangit duo vicia. Vnū qd̓ nos maxīedeordinat reſpectu dei. hoc eſt ſuperbia.Initium enī ſuꝑbie hominis apoſtatarea deo. Sicut d̓r Ecc̄. x. Hoc vicium docꝫremouere cum dicit. Nolite eſſe prudentes apud vos metip̄os. Nec ꝓhibꝫ h̓ apoſtolus eſſe prudentes. cū chriſtus p̄cipiatMath̓. x. Eſtote prudētes. ſed eſſe prudētes apud vos metipos nolite. quia hoc ēarrogantie. quod contingit tribꝰ modis.ſcꝫ quando quis credit ſe aliquid habere⁊ hoc a ſe. Sicut illi in p̄s. Labia noſtra anobis ſunt. quis noſter dn̄s eſt. Quibusdicit apoſtolꝰ. jͣ. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓non accepiſti. ſi aut accepiſti. q̇d gloriarisqͣi non acce. Item qn̄ gloriat̉ ſe habere qd̓non habet. Sicut ille cui d̓r Apo. iij. Tudicis quia diues ſum et nullius ego et neſcis. quia miſer es ⁊ miſerabilis et cecus⁊ pauꝑ ⁊ nudus. Item quando gloriaturſe excellere alios. Sicut phariſeus Luc̄. xjGras tibi ago dn̄e. quia nō ſū ſicut ce. hominū. Et quia hoc eſt arrogātie. ꝓptereatalibus dicit apl̓s. Nolte eſſe pru. ap̄. vosmetipos. Quia certe talibꝰ debet̉ ve eternū. Vnde yſa. v. d̓r. Ve vobis q̇ ſapienteseſtis ioculis vr̄is. ⁊ corā vob̓ metipis prudentes. Exemplū ca. ix. K. ¶ Uiciū veroqd̓ nos deordinat reſpectu ꝓximi eſt ip̄a-

tiētia qd̓ docꝫ nos vitare cū dic̄. Nll̓i ma.ꝓ ma. red. Et hͦ on̄dit bt̄s petrꝰ In can̄. iij.Nō red. īqͥt. ma. ꝓ ma. qͣntū .ſ. ad factū. necmaledictū ꝓ mal̓. qͣntū ad v̓bū Hoc viciūinpaciētie multū execrabat̉ dauid dicenſSi reddidi ret. mi. ma. decidā meri. ab inimicis meis ianis. Perſeqͣt̉ inimicꝰ aīammę. ⁊c Exemplum in ꝓmptuario ca. vj. I¶ N ¶ Scd̓o informat ꝓficientes qruꝫeſt v̓tutes aggregare ⁊ on̄dit tria ip̄is neceſſaria .ſ. virtutū oꝑa. pro quo dicit Prouidentes bona. Intentio recta. ꝓ quo dic̄Coram deo. Et fama bona. ꝓ quo dicit.Coram hominibꝰ. Sint ergo proficienteſ prouidentes bona .ſ. v̓tututum ⁊ oꝑmDe quibus bonis d̓r Sap̄. iij. Bonoruꝫlaboꝝ eſt fructus glorioſus. Et de ꝓfectuip̄oꝝ bonoꝝ operū dic̄ Hie. ad occeanu.Dicite mihi qͦt anni ſunt ex qͣ ſumꝰ regn̓ati in chriſto. Conſideret vnuſquiſqꝫ in illaceleſti etate qͣntū ꝓfecerit. neſcio qualiterplaceant parentibus illi infantes qui ſūtante annos qͥnqꝫ vel decem ſi in ea modicitate ꝑdurant. in qua nati ſunt. videamꝰſi chriſtiani ſumus qd̓ in nob̓ ex quo regenerati ſumꝰ. virtutis acceſſerit. q̇d humilitatis in proſperis. quid̓ pacientie in aduerſis. quid felicitatis in damnis. q̇d īdulgentie in offenſis. Sed modū ꝓficiendi ībonis on̄dit apl̓s. cū dicit. Prouidentesquaſi procul videntes .ſ. antiquoꝝ patrūgeſta conſiderantes Multum enī prouocamur ad bonū ſi ſanctoꝝ facta recogitamus. in qͣ nondum attigimus Oquantefuerunt aſperitates apoſtoloꝝ. paſſioneſſanctoꝝ. tolerantie patrum. Sicut legit̉ īvita patrum. Vere in ſolicitudinibꝰ errātes. circuie. in me. in pel. capri. egē. ang. afflic. quibus dignus non erat mū. Sic d̓rHebꝝ. xj. Hoc modo mathathias prouocabat filios ſuoſ ad ꝓfectū v̓tutuMach̓.ij. dicens. Memētote oꝑm patꝝ q̄ fecerūtin generationibus ſuis. ⁊ accipietis gl̓iaꝫmagnā. Et qꝛ in ꝓfectu v̓tutū ſūme eſt neceſſaria intentio recta. ideo apoſtolꝰ poſtqͣꝫ dixerat. Prouidentes bona ſubdit. Co