oll. L4AXXI.

Iothheu vau. he. i. duobꝰ. Ia que duplicata ineffabile illud et glorioſum dei nomen efficiūt. Decimū eſt ſaday .i. omīpotēs. qꝛ oīa pōt et oīa ip̄ius ſūt q̄ vbiqꝫ ſūt¶ De expoſitiōe ſacre ſcripture.uatuor modisſacra ſcriptura exponit̉ .ſ. hiſtorice. Hyſtoria eſt rei geſte narratio. ab hiſtoron quod eſt videre vel cognoſcere qꝛ apud veteres nemo ſcribebahiſtoriā niſi qui interfuiſſet. Allegorice. īAllegoria dicit̉ ab aleon quod eſt alienū.et gore quod eſt dicere vel locutio. et eſt allegoria qn̄ ꝑ vnū factū iudicat̉ aliud factūẜm quod credendū eſt. Anagogice Dicit̉āt anagoge ab ana qd̓ ē ſurſuꝫ et goge velgogos qd̓ eſt ductio qͣſi ſurſū ductio. ⁊ eſtqn̄ ꝑ vnū factūdatur intelligi id quod deſiderandū eſt .ſ. eterna betaorum felicitasTropologice Et dicitur tropologia a tropos quod eſt cōuerſio. et logos quod ē ſermo quaſi ſermo cōuerſiuꝰ et cōuerſus adinformationē aīe et bonorū morum. et eſtquādo ꝑ vnum factū datur aliud intelligiẜm qd̓ faciēdū ē Hiſtoria docꝫ factū Tropologia faciēdum. Allegoria credendumvel intelligendū. Anagogia appetēdū. v̓.Litera geſta docet. quid credas allegoriaMoralis quid agaf. quid ſperas anagogia. Hiſtorice hieruſalē eſt nomen ciuitatis ſanguinū. Tropologice tipus eſt anime fidelis que pacē habet conſciētie. Allegorice figura eſt militantis eccleſie in quapax eſt caritatis et beniuolētie. Anagogice tipū gerit triūphantis eccleſie in qͣ paxeſt ab omī incurſu cuiuſcūqꝫ moleſtie. Inſenſu hiſtorico preualuit Ieronimus Intropologico gregorius. In allegorico ambroſiꝰ. In anagogico Auguſtinus.De qualitatibꝰ ſacre ſcripture.uatuor ſūt qualitates ſacre ſcripture et precipueeuāgeliorum ẜm Ieroni. quibꝰ ad perfectionē ꝓficiunt xp̄iani .ſ. precepta mandata teſtimonia et exēpla. Precepta ſunt admali declinationē. Mādata ad boni operationē. Teſtimonia ad credendā veritatem. Exempla ad imitandā ſanctitatem.Ueritas ſcripture ſacre ad quattuor ſe extendit .ſ. ad felicitatē eternoꝝ cōmendandā. Ad atrocitatē infernoꝝ aggrauandā.

Ad pulcritudinē virtutū ⁊ moꝝ ꝑſuadendā. et ad turpitudinē pctōꝝ abhorrēdamPrimū eſt p̄dicādū tanqͣꝫ appetēdū Secundū tāqͣꝫ metuēdū. Tertiū tanqͣꝫ eligēdū. Quartū tanqͣꝫ reſpuēdum.De dimenſione ſacre ſcriptureci variat̉. Hēt enī latitudinē ī deCriptura ſacra dimēſiōe qͣdrupliſcriptiōe duoꝝ teſtamētoꝝ. Lōgitudinē in deſcriptiōe tēpoꝝ ⁊ etatū Sublimitatē ī deſcriptiōe triū ierarchiarū gradatim ordinataꝝ .ſ. eccleſiaſtice. angelice.et diuine. Profunditatē in deſcriptiōe miſticaꝝ intelligētiarum.¶ De cōꝑatione teſtamentoꝝ ad inuicēEtus teſtamentū hēt libros qͣdriv formiter differētes. Nam hēt libros legales qͥ ſūt qͥnqꝫ libri moiſi. hēt hiſtoriales qͥ ſunt decē ī veteri teſtamēto diſꝑſi. Hēt ſapiētiales qͥ ſunt qͥnqꝫſcꝫ tres ſalomonis ⁊ ſapīe ⁊ eccl̓aſticꝰ Hahet ꝓphetales qͥ ſunt ſex .ſ. qͣttuor ꝓphetiemaiores libri duodecim ꝓphetaꝝ. et ilberpſalmoꝝ. Nouū teſtamētū hēt libros correſpōdētes his. Nā legalibꝰ corrn̄dent libri euāgelici hiſtorialibꝰ actꝰ apl̓ici. ſapiētialibꝰ epl̓e apl̓oꝝ .ſ. pauli ⁊ canonice. ꝓph̓etalibꝰ corrn̄det. Apocalipẜ in qͣ ē ꝓphetia de pn̄ti p̄terito ⁊ futuro. In libris primis hēt xp̄s faciē leoninā ꝓpter excellētiaꝫautoritatis. In hiſtorialibꝰ hēt faciem bouis. ꝓpter exēpla virtutis ⁊ lōganimitatisIn ſapiētialibꝰ faciē hoīs ꝓpter prudētiāſagacē. In prophetalibꝰ faciē aqͥle. ꝓpterintelligētiā ꝑſpicacē Ad ſcripturā veteristeſtamēti ꝑtinēt vigintiqͣttuor ſeniores ꝑqͦs intelligunt̉ oēs libri veteris teſtamētinā ſi qͥnqꝫ legalibꝰ et octo ꝓphetalibꝰ. ⁊ nōuē agyographis qͥ fiūt vigintiduo. addāt̉Ruth ⁊ Treni tanqͣꝫ in nūero cōputandierūt oēs libri priſce legis vigintiquatuorQuatuor vero aīalia vndiqꝫ oculata adſcripturā noui ꝑtinēt teſtamēti ꝑ q̄ accipiunt̉ qͣtuor euāgeliſte. qͦꝝ primꝰ .ſ. Matheus ſcripſit in iudea lr̄is et ſermonibus hebraicis. Secūdus Marcus ſcripſit ī italia ſermone tn̄ greco ne greci dedignarentur euangeliū ſuū reciꝑe in latino ſcriptū.licet aliqͥ latini glorient̉ ſe hr̄e euangeliuꝫin latino qd̓ ip̄e primo ſcripſit. Tertiꝰ lucas ſcripſit in grecia greco ſermone peritꝰQuartꝰ Ioh̓es ſcripſit ī aſia .ſ. in grecia.¶ De quatuor ſinodis.