cienda. ¶ Rn̄. circa hͦ diuerſi diuerſimode ſentiūt. vn̄ petrus cōmeſtor vocauit hāc qōeꝫ tenebroſā. dicūt eī ꝗda ꝙꝙͣtū ad exhibitōꝫ nutrimēti plꝰ tenet̉ filiꝰ pr̄i infideli ꝙͣ extrāneo fideli. eo ꝙ nutrimētū reſpicit ꝯſeruatōeꝫ nat̉e adquā maxīe tenet̉ filiꝰ pr̄i a qͦ hꝫ eſſe nat̉e. ſꝫ ꝙͣtū ad affectuꝫcaritatis magis tenet̉ fideli extraneo ꝙͣ pr̄i infideli. Alijal̓r dicūt ⁊ iſta reprobāt rn̄ſionē dicētes illā falſitatē et inſufficientiā ꝯtinē. falſitatē: qꝛ ſꝑ teneor pr̄eꝫ ī dilectōe affectus p̄ferre oī extraneo forte p̄ter vxorem. cuiꝰ rō ẜm illosponit̉ in tractatu de mr̄ionio. Et ad hoc rō nccͣia aſſigͣturqꝛ ꝓpt̓ pct̄m pr̄is nō minꝰ teneor ip̄m caritate amare. qͣntoeī motu vel et maiore debeo ip̄m dilige̓ ſi ē bonꝰ vt ſit melior: tāto teneor ip̄m dilige̓ ſi ē malus vt de malo exeat et ſitbonꝰ. Et iō ſi bonꝰ erat mihi oīm exͣneo p̄ferēdꝰ: igit̉ ⁊ malus exn̄s. Sil̓r īſufficientiā ꝯtinet illa rn̄ſio. qꝛ ſubdiſtinguendū eſſꝫ in vtroqꝫ mēbro. Res eī filij aūt ſūt ſue ꝓprie:aūt ſūt eccl̓iaſtice. Si ſūt ſue ꝓprie: dico ꝙ magis teneturpr̄i. eo ꝙ res ille ſūt ꝑſone filij ꝓpt̓ nat̉aꝫ ꝓpriā ꝯſeruādaꝫet iō pꝰ ſeip̄m tenet̉ pr̄i de illis ſubueīre p̄ oībꝰ alijs. Si at̄eccl̓iaſtice ſic dicūt ꝙ ſūt res fideliuꝫ: ⁊ magis tenet̉ fideliexͣneo ꝙͣ pr̄i ꝓprio ſubueīre ī articl̓o p̄dicto. Sil̓r ſubdiſtīguendū erat ex ꝑte affectꝰ. mouemur em̄ caritate erga aliquē dupl̓r. motu deſiderij: ⁊ motu delct̄atōis. motu deſiderij vt de malo fiat bonꝰ vel de malo melior. ⁊ hͦ mō plꝰ teneor dilige̓ pr̄em infidelē ꝙͣ exͣneū fidelē: vt dictū ē. Si motudelct̄atōiſ: ſic magis fidelē exͣneū ꝙͣ pr̄eꝫ ꝓpriū īfidelē. ī pr̄eem̄ ē ſola nat̉a rō delectādi: in exͣneo v̓o gr̄a fidei cū nat̉a.Dicūt igit̉ ꝙ d̓ rebꝰ ꝓprijs ⁊ affectu deſiderij magis teneorpr̄eꝫ dilige̓: ⁊ ei ī p̄dicto caſu citiꝰ ſubueīre. d̓ rebꝰ v̓o eccīe⁊ affectu ꝯdelectōnis ecōtra. ¶ Et lꝫ hec n̄ ſine rōne dictaſint: vr̄ tn̄ mihi aliqͣntulū al̓r dd̓m .ſ. ꝙ motu caritatis inꝙͣtuꝫ ē p̄ter deū magis ē diligēdꝰ pr̄ infidel̓ ꝙͣ exͣneꝰ fidelis.Ꝙtū at̄ ad motū dilectōis q̄ ē in deo: ecōtra. ꝙͣtū ad exhibitionē bn̄ficētie p̄ferendꝰ ē exͣneꝰ fidel̓. Et qꝛ reuera bonatꝑa ſūt ẜuoꝝ dei ſimpl̓r. ⁊ pct̄or nō ē dignꝰ pane qͦ veſcitur.Aug. ad Uinc̄. et hr̄. xxiij. q. vij. ꝗcūqꝫ. iure dīno cūcta iuſtoꝝ ſūt. et pꝰ ibidē: labores īpioꝝ iuſti edūt. magis vr̄ iuſticie dīne ꝯſonū ꝙ fidelibꝰ imꝑtiant̉ q̄ ſunt vniti deo fideoꝑante ꝑ dilectōꝫ: ⁊ deo ẜuiūt ī cultu dei: ꝙͣ illi cꝰ vita ē inoffenſa dei ⁊ cultui demonū expoſita. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ prīoobr̄. ꝙ bona tꝑalia ſūt ad ſuſtētatiōeꝫ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ verū ēinꝙͣtum nat̉a ē ordīata ⁊ expoſita cultui dei. ¶ Ad illd̓ qd̓obr̄. ꝙ honor ꝑentū eſt p̄ceptū ſcd̓e tabule ⁊ exequendū inſtinctu nat̉e ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ veꝝ ē inꝙͣtuꝫ ꝑentes p̄ceptis dei⁊ lege nat̉e infor̄ate regūt̉ ⁊ ꝑficiūt. vt pꝫ ex v̓bo Amb̓. ſup̄poſito qͦ dr̄. ꝙ domeſtici ſi ſint boni: malis filijs ſunt p̄ponēdi. ⁊ in li. de offic̄. ꝑfecta liberalitas fide ⁊cͣ. ⁊ pꝰ vt prmū oꝑis circa domeſticos fidei .i. fideles. ¶ Ad ilid̓ qd̓ q̄rit̉ de ꝯditōibꝰ q̄ attendēde ſūt ī diſtributōne el̓ynaꝝ. pōdici ꝙ noueꝫ ſūt. ẜm ꝙ plane exponit̉. lxxxvj. di. nō ſatis.primū ē fides. ſcd̓m ca. terciū locꝰ. qͣrtū tp̄s. ꝗntū modus.ſextū neceſſitas ſiue ſanguīs ꝓpinꝗtas. ſeptimū etas. octauū debilitas. nonū ꝯdito ſiue nobilitas. ꝗlibꝫ articuloruꝫiſtoꝝ dīc rōeꝫ reſpectu ſui oppoſiti. qͣre vnꝰ alij p̄ferat̉. v̓bigr̄a. fidelis inqͣtuꝫ tal̓: infideli p̄fert̉ et ſic de alijs. vt dicitRaymūdꝰ et expoīt tercio li. ſententie ſue ca. de hoſpitalitate ordinaMembrum terciumOnſeq̄nter q̄rit̉. vtruꝫ ille ꝗ pōt: nccͣio tenet̉face̓ elynā exn̄ti in extrema neceſſitate. Ꝙſic: vr̄ ꝑ illd̓ v̓bū Amb̓. ſupͣtactū .ſ. paſce famē morientē ⁊cͣ. ¶ Pre. Amb̓. de offic̄. ⁊ hr̄ di. lxxxvj. n̄ ſatis. gͣuis culpa ē ſi ſciēte te fidel̓ egeat. ſi ſcias eū ſine ſumptu eē. famē tolerare: erumnam ꝑpeti. ¶ Contͣ. ponat̉ ꝙduo ſint pauꝑes ī extrema neceſſitate poſiti. ⁊ aliꝗs n̄ poſſit ſubueīre niſi alt̓i. q̄rit̉ an teneat̉ alti dare ſolū an vtriqꝫ an neutri. Si alt̓i ſolū: ꝯͣ. qͣ rōne tenet̉ alt̓i: eadē rōne ⁊reliqͦ: cū pares ſint in oībꝰ ꝙͣtū ad ip̄m: gͦ vel vtriqꝫ dae̓ tenet̉ vel neutri. Si vtriqꝫ: gͦ cū nō poſſit dare niſi vni tenet̉ad īpoſſibile: qd̓ falſū ē. Si neutri tenet̉. gͦ ſi neutri dat nōomittit: lꝫ vterqꝫ pauꝑ ꝑiclitet̉ ī ꝯſpectu eiꝰ. ¶ Pret̉. ſi vnꝰſolꝰ ī extrema neceſſitate eēt poſitꝰ. tenēt̉ illi dare ꝓpt̓ extremā nccītatē. gͦ cū duplicata ſit extrema nccītas: duplicataē cā obligatōis. gͦ vr̄ ꝙ neceſſe ſit illi peccare mortal̓r ſuꝑpoſito prio. ¶ Pre. vt hr̄ ab Amb̓. magis tenet̉ ꝗ pt̄ ſubuenire ꝓpinqͦ ꝙͣ exneo: gͦ ſi extrema nccītas obligat de nccītate ad ſubueniendū exneo: magis obligat ad ſubueniendūꝓpinqͦ: gͦ plꝰ tenet̉ ī cāu hmōi ꝙͣ tentōe nccītatis ſubuenireꝗ pt̄ ī cau ꝓpoſito. ¶ Rn̄. pt̄ dici ꝙ tenet̉ ſb̓ueīre alt̓i: cū n̄poſſit vtriqꝫ. vn̄ hec diſtinctio ē falſa. tenet̉ vtriqꝫ dare velneutri. teneret̉ eī vtriqꝫ dare ſi facl̓tas ſuppete̓t ſꝫ exqͦ n̄ ſuꝑpetit: ſufficit dare alt̓i. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ ſi vnꝰ eēt in extrema nccītate poſitꝰ tene̓t̉ illi ſubueīre: gͦ ſi duo ſint poītiī extrema nccītate duplicata ē obligato. pōt dici ꝙ reueraduplicata ē obligatō material̓r loq̄ndo .i. obligatꝰ ē ſiue tenet̉ bn̄face̓ duobꝰ ſi pt̄. ſꝫ formal̓r loq̄ndo n̄ ē duplicata obligatō: qꝛ n̄ tenet̉ tentōe ſine nccītate maiori ſb̓ueīre duobꝰ ꝙͣ vni. Pre. īpotētia bn̄faciēdi abſoluit eū ī cāu ꝓpoītoab obligatōe bn̄faciēdi pl̓ibꝰ. ꝓpt̓ qd̓ argumētū illd̓ n̄ valet. obligat̉ ad bn̄faciēdū vni: gͦ ſi duo ſūt duplicat̉ obligatio. qꝛ ſi eēt īpotēs ad bn̄faciendū alicui nō obligaret neqꝫvni neqꝫ duobꝰ. forte poſſꝫ dici magis obligatꝰ ſi duo eēnpoſiti ī extrema nccītate ⁊ neut̓ ſubueīret et̄ ſi poſſꝫ: qꝛ gͣuiꝰ peccaret. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ ſi extrema nccītas obligat nccͣio: gͦ ī aliqͦ cāu plꝰ tenet̉ ꝗs ꝙͣ tentōe nccītatis. ī aliq̄ cāu maior ē aliqͦ mīor: ſic̄ pct̄m mortale et̄ eiuſdē ſpēi eſtgrauiꝰ aliqn̄ ꝓpt̓ alias circūſtātias qn̄qꝫ minꝰ gͣue. vn̄ ſi pr̄alicꝰ poſitꝰ ē in extrema nccītate. magis tenet̉ filiꝰ illi ſb̓ueīre ꝙͣ exͣneo exn̄ti in cōſil̓i nccītate. vn̄ in tentōne nccītatisſūt gͣdus: qꝛ quedā nccītas pt̄ dici ſimplex. vt illa q̄ mīmeobligat. quedā ē magͣ: quedā maxīa. vn̄ nullꝰ pōt plꝰ teneri ꝙͣ tentōne neceſſitatis in aliquo gradu.Queſtio. cxiiij. de vtilitateelemoſyneEquitur de vtilitate el̓yne. Prīo gͦ q̄rit̉ ī genē̓ali ad ꝗd ē vtilis. Scd̓o ſpālit. vtruꝫ abſoluat a debitoreſtitutōis iiuſte acꝗſitoꝝ. Tercō q̄rit̉ deꝯꝑatōne el̓yne vtilitatis collate maiori ⁊minori grauamīe. Quarto de vtilitate ipſiꝰ rei date. Quīto de vtilitate reſpectu ꝑſonaꝝ dantiū.Membrū primūUerit̉ gͦ prīo an ſit remediū vl̓e ꝯͣ oē pct̄m. ⁊vr̄ ꝙ ſic. Lu. xj. date el̓ynā et ecce oīa mūdaſūt vob̓. Ex qͦ pꝫ ꝙ el̓yna mūdat aīaꝫ ab oī īmūdicia. gͦ ē vl̓ remediū ꝯͣ oē pct̄m. ¶ Pre. idē vr̄ ꝑ glo. q̄ſūt sͣ locū p̄tactū. qͣꝝ vna ē. prīa el̓ynāa ē mede̓i aīabꝰ vr̄iscredēdo ī me ꝗ corda md̓o. Sꝫ ꝯſtat ꝙ md̓at aīaꝫ ab oī īmd̓icia. n̄ md̓at eā ī ꝑte ſꝫ total̓r. ¶ Pre. alia gl. dic ꝗ onate vult dare el̓ynā a ſeip̄o īcipit ⁊ ſibi eā prio dat. Eel̓yna opꝰ miſcd̓ie. vn̄ dr̄. Miſere̓ aīe tue placēs deo Ecc̄i.xxx. ſꝫ miẜeri aīe ē remoueri oēꝫ miſeriā ab ip̄a .i. oē pct̄mqꝛ miſeros fecit ppl̓os pct̄m. ꝓuerb̓. xiiij. gͦ el̓yna ordinata oēꝫ tollit miſeriā aīe. ¶ Pre. idem vr̄ ꝑ illd̓ Thob̓. iiij.el̓yna ab oī pct̄o ⁊ morte liberat. ¶ Pre. idē rr̄ ꝑ illd̓ qd̓ dixit Dan̄. nabuch̓. Dan̄. iiij. pct̄a tua el̓ynis redime ⁊ iniꝗtātes ⁊ el̓ynis paupeꝝ. ⁊ illa pct̄a maxīe erāt pct̄a ſuꝑbievt pꝫ ꝑ ſeq̄ntia: gͦ el̓yna purgat pct̄m ſuꝑbie. Purgat peccatū auaricie hͦ ꝯſtat. purgat et̄ lubricuꝫ carnis vt poſteapatebit. purgat gͦ oīa genea vicioꝝ. ¶ Pre. idē vr̄ ꝑ illd̓ qd̓dīc apl̓s .j. timoth̓. iiij. pietas ad oīa vtilis eſt. ꝓmiſſioneꝫhn̄s vite ꝗ nūc ē ⁊ fut̉e. ¶ Pre. Eccͣi. xxix. el̓yna ſuꝑſcutūpotētis ⁊ ſuꝑ lanceā aduerſꝰ inimicū pugͣbit. lancea valꝫad īpugͣndū. ſcutū ad defenſiōem. valꝫ gͦ el̓yna ad oē genꝰmuīmīs ſpūal̓: ⁊ ita vl̓eꝫ hꝫ v̓tutē vel efficaciā. ¶ Pre. ſuꝑilld̓ .j. timoth̓. iiij. pietas ad oīa vtilis ē. dīc glo. oīs ſumdiſcipline xp̄iane ī miſcd̓ia ⁊ pietate ē. quā aliꝗs ſeq̄ns. ſilubricū carnis patiat̉ vapulabit: ſꝫ n̄ ꝑibit. valꝫ gͦ el̓yna ꝯ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten