Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioꝯͣriū ſapiat ꝙͣ ordinatieneralis. ratō ꝗa ordinatōesnerales. ſil̓r canoneneraⁱ diffinitōnes obſeruanita inſtitute ſunt: vt eiſdē ſit romana eccl̓ia aut ſedes alligata vel ſubiecta ſꝫ dn̄a. Un̄ ꝙͣuis eoꝝ qͣntuꝫ eſt ī ſe ꝑpetua ſit obſeruantia: ſb̓intellidū ē tn̄. niſi aucͣtas romane eccl̓ie alit̓ fieri mādaue̓it aut fiemiſerit. Tn̄ ꝗa canones ita inſtituti ſunt vt interp̄tatōes ſiue aucͣteꝫ romane eccīe ſeruēt pōt mutare. munire. adde̓. ſic̄ manifeſte hr̄ de oībꝰ his eadē et qōne can. In quibꝰ v̓o pōt nodere maīfeſtat̉. xxv. q. j. Sūt quidā dicētis. vivbi euāgeliſte nihil diffinierūt. vbi non aꝑtedn̄s vel eiꝰ diſcipuli eos ſeq̄ntes ſct̄i pr̄es ſnīaliter aliterūt. vel ibi nouā legē romanꝰ pontifex dare: ſedcatū eſt vſqꝫ ad aīaꝫ ſanguineꝫ ꝯfirmare dꝫ.vt hr̄ ibidē. Sꝫ intelligendū eſt de his p̄cepta ſunt velꝓhibita. maxīe de articulis fidei. alia bn̄ retractarent̉. lꝫ defacili. vt pꝫ. xxxv. q. ix. ſnīaꝫ. de tāget̉ infra Ad illud qd̓ obr̄ de ꝯfuſione clauiū ſolutōe vnitatisintroductōe dualitatis in regimīe. quā vr̄ eccīa adultera vel ſcortū. Et ſi ſic: tūc hēat duos viros .i. duos ligātes ſoluētes. introductō taliū eſt ex late̓ ẜm lineaꝫ deſcenſionis a pͥmo ad vltimum. Dd̓m ē. ſi exercētes eamaucͣte clauiū ex officio iteꝝ exercens ex ſpāli pͥuilegioeſſent ī exercendo duo vt duo: eſt ſimpl̓r diuerſū in actu in intentōe ceteris circūſtātijs ad reꝗſitis. bn̄ ſeq̄ret̉.nūc aūt eſt ita: īmo ꝯueniūt vniunt̉ multipl̓r. primo ꝯueniūt in pͥncipio a. ab eodem eniꝫ eundem eſtaucͣtas in ip̄is pt̄atis collatio. ē eoꝝ ad ip̄m ꝯtinuatioſic̄ oīm membroꝝ ad cor: vel ſicut oīm ſenſuū ꝑticulariuꝫad ſenſuꝫ cōem. Scd̓o qͣntū eſt ex ordinatōe capitis cordis. hoc ē rōne ſedis apl̓ice eſt qͣſi caput cor eſt vnitaseorūdem in intentōne voluntate. eſt in aīaꝝ ſaluteppl̓i edificatōne. ſic̄ dictū eſt. ij. Corī. xij. Oīa cariſſimipter vr̄am edificatiōeꝫ. Tercio ē eorūdeꝫ vnitas in eodeꝫſpiritū et in eodē actu. ſicut dicit apl̓s de ſeipſo et tyto. ij.Corī. xij. Nonne eodem ſpū ambulauimꝰ. nōne eiſdē veſtis. His aūt vnionibꝰ vniti. agens ex officio. et agens exfiūt qͣſi vnū agens. ſic̄ multa trahētes vnā nauimqͣſi vnū agens. Et ideo eccl̓ia eſt adultera in eoꝝ ſuſceptione: qꝛ iuuās ex pͥuilegio iuuās pͥncipal̓r eſt ex officio agens inꝙͣtum hmōi. ſunt duo vt duo: ſꝫ ꝯueniūt inrōne vniꝰ vt dictū eſt. Pōt aūt aliꝗs vniri alteri in alicuiactꝰ iuuamento diuerſificari in eodē: ꝙͣuis veniātẜm lineā rectā deſcenſionis. ſꝫ a latere: īmo eo a late̓ eſt:pōt applicari ei eſt in linea cui adherēs iam ſit vnꝰ. Exēplū aūt hmōi duplicis vnionis et a latere exn̄tis. a ſuperiore deſcendentis: pꝫ in his rōnis ſunt. vicꝫ genere ſpecie et dr̄ia. Eſt em̄ linea a pͥmo gene̓ vſqꝫ ad vltimā ſpēm.qꝛ linea recta deſcendit a pͥmo vſqꝫ ad vltimū. Linea v̓odr̄iarū eſt qꝛ a latē. et tn̄ qꝛ genꝰ et dr̄ia non ſunt penitꝰ diuerſa. nec duo vt duo ſicut alibi manifeſtat̉: ꝓpter cōneniūt vnita in ꝯſtitutōnem vnius ſpeciei. Plura alia exempla ex rōnabilibꝰ ad induci pn̄t. quibꝰ nūc ſuꝑſedeopter ꝓlixitatē. Ad iſtud qd̓ obijcit̉. qͣlitercūqꝫ fiat huiuſmodi ꝯceſſio a papa. ſubintelligenduꝫ eſt ſine p̄iudiciop̄latorū inferiorū. qꝛ aliter eſſet pt̄as eccl̓ie ſibi inimica etꝯtraria. īmo in hoc ꝓbat̉ ſibi amica non ꝯtraria: mutuo ſeip̄aꝫ iuuat et expedit in pt̄atis executōne ſua membra. cōpulans ea ſimul ꝓpter cōis vtilitatis faciliorē expeditione in pt̄ate et in oꝑatōne. vt qd̓ vnū tm̄ membroꝝ pōt: expediat plura. Per exemplū nature.pōt vnū iuuamentū agere: plures apponit modos iuuamenti. ſicut dicit ph̓s. Et cum pōt vnum facit multa: tūc demū non agit multa pōt vnum. Ad illd̓qd̓ allegat̉ de licentia edificandi a pͥncipe vel imꝑatoreceſſa fieri pōt ſimpl̓r. et dꝫ in eo intelligi ſine p̄iudicio alterius niſi exp̄ſſe dicat̉: non obſtante. Dd̓m lexipſa ꝯtinet in ſe ſuā tranſgreſſionē per hoc qd̓ dicit. Nonobſtante. pōt em̄ ꝯcedere omiſſo illo dicit̉. ſine p̄iudicōalterius: dūmodo apponat̉ non obſtante ⁊cͣ. Addendū inſuꝑ eſt. eſt ſimile de papa et imꝑatore: de his ſb̓-.cviij.ſunt vtriſqꝫ. neqꝫ de ipſis poteſtatibꝰ ꝯceſſis vel ꝯcedendisNam imꝑator non hꝫ tantam aucͣtem in ppl̓m ſicut papain clerū. Qui em̄ ſult imꝑatori. p̄ter ius cōe poſſidēdire: hn̄t ius priuatuꝫ .ſ. hereditariū. quoqd̓ hn̄t ab iminuicem diſtincte ſunt poſſeſſiones: et vnuſquiſqꝫ hꝫ iusꝯmune in coībꝰ poſſeſſionibꝰ. et ꝓpter hoc ī p̄iudiciū vniꝰ ē ꝯcedit̉ alteri aut de ꝯmuni: aut de ꝓpria ſua poſſeſſioneqꝛ qͣntū vni ꝯcedit̉ alteri ſubtrahit̉. Nec ſimul habere poſſunt qd̓ vni cōcedit̉. In ordinatōne eccleſiaſtica aliter eſt.qꝛ ibi nihil eſt hereditariū niſi ẜm impiā ſententiā illorūqui dixerūt. hereditate poſſideamꝰ ſanctuariuꝫ dei. ſed totum qd̓ hr̄ aucͣtis aut ptātis ex vno pendet ab vno deſcēdit. et ideo in pt̄ate illiꝰ vniꝰ eſt auferre vel ꝑmittere vel inaliquo pt̄atem mutare. Hinc eſt p̄lati non ſunt dn̄i. ſeddiſpenſatores rerū eccleſiaſticaꝝ. vn̄ ſicut diſpenſatō pōtꝯcedi vni vel pluribꝰ volūtate pͥncipalis ordinātis. huic auferri illi ꝯmitti: ita ex ꝑte iſta nec iſta ꝓmiſſio velmutatō eſt ī alicuiꝰ p̄iudiciū. etiā ẜm veritateꝫ: etiaꝫ ſi abiſto auferat̉ et illi tradat̉: qꝛ iſte nihil hꝫ qd̓ de iure ſuꝑior auferre pōt. de cuiꝰ ablatōne iudicare licet. ſic̄ ſuperius determinatū eſt. Multofortiꝰ et alios mittere pōtſeu fide catholica ſeu eccl̓iaſtica diſciplina: ſeu correctione īminētiū vel futuroꝝ vicioꝝ. cuius mandata hiscauſis deſtinata: obſeruare fas eſt. Un̄ obẜuansincurrit anathema. ſicut habitū eſt cap̄. xxv. q. ij. ſiꝗs dota. ꝯſtat aūt p̄dicatio his cauſis eſt. Un̄ repellens p̄dicatores talibꝰ a papa miſſis incurrit anathema. vt patꝫca. xxv. q. j. generali. Ex his pꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ ſeꝗturſcꝫ ſi pͥnceps vel imꝑator ⁊cͣ. qꝛ ſecus ē de papa imꝑatore: de his ſubſunt eiſdē vt ptꝫ ſupͣ. Ad aliud qd̓ obr̄.p̄latoꝝ regimīa ſunt diſtincta canones ſacros. pōt diciet tactū eſt. diſtinctio regiminū p̄latoꝝ eſt. qꝛ vni alterius terminos ingredi licet ad aliqd̓ officiū eccl̓iaſticumexercendū. ꝑtinet tn̄ ad vniuerſalē regiminū ordinationeꝫet generalem canonū diffinitōneꝫ. in quoꝝ p̄iudiciū non ē ſpeciale p̄uilegiū indulget̉. quo etiā vnus p̄latus alteꝝet illius plebē viſitare poteſt: ſi ſedes prima hoc dictauerit. ſicut manifeſtū eſt in qͦtidianis inꝗſitionibꝰ iudicijs aūt dictū eſt. xxv. q. ij. aūt. videlicet romane ſedis aucͣtas pōt aliquid ꝯcedere ꝯtra decreta canonumſoluit̉ in eadem qōne. His ita notatis rn̄det̉ vbi ꝯr̄. romana eccl̓ia valet ſua aucͣte ꝯgregata diſiūgere diſiuncta ꝯgregare. rōnis tn̄ eꝗtate ꝯſiderata. vn̄ vel pietatis vl̓neceſſitatis intuitu ſemel a ſe ꝯceſſa: valet vel in totū vel īꝑtem mutare. Pro neceſſitate nanqꝫ corrigendoꝝ viciorūꝑuilegia eccl̓iaſticaꝝ vel minuunt̉ vel penitus mutant̉. ſiue ſpecialiter ſiue generaliter: ſicut habetur in eodē. Dicoiterū in p̄dicte rōnis explanatōne. ſingula membra corporis ſuū actum hn̄t ꝓpriū ẜm quē nullū alterius officiuꝫexercet. īmo ſicut in eſſentijs ita in v̓tutibꝰ: verū qꝛ ſollicita ſunt ſeinuicē membra. j. Corin. xij. Si eſſent rōnalia:mutuo actꝰ ſuos coīcarent iuuaret vnum alteruꝫ. aut innocumenti expulſione: aut incōueniēti ſubuentōe aut acſitiōe. Et ꝯtra naturalē mutue mēbroꝝ ſollicitudinis auꝯpaſſionis appetitōnē eēt. vt vnū repelleret alterum in huiuſmodi iuuamenti collatōe: ſicut dictū eſt. Pre. ſi ip̄m caput aut cor qd̓ eſt pͥncipalius mēbrorū ſicut ad qd̓ ſpectatceteroꝝ membroꝝ ordinatio: attenderet cōmodū in iuuamento vniꝰ membri alterū. tale iuuamentū diſponeretnunꝗd hec ordinatio ſiue diſpoſitio eſſet in p̄iudiciuꝫ autmembroꝝ aut naturalis diſtinctōis rerū? et eſt manifeſtū. ita ex ꝑte iſta eſt in p̄iudiciū p̄latoꝝ. nec diſiūctionis regiminis eccl̓iaſtici: ſi in adiutoriuꝫ eoꝝ ordinet ſedes apl̓ica. que ē quaſi cor caput mūdi: vt vnū membruꝫeccleſie aliud iuuet in officio ſuo aut actu. ſi repugnetaliqd̓ membꝝ ſuo ordini. ſignū eſt male diſpoſitōis in repugnāte vel recuſante. ſic̄ dictū eſt. ꝓpter quā quidē malādiſpoſitōeꝫ neqꝫ dꝫ ip̄m caput .i. romana ſedes hꝰ mōi obmittere ordinatōeꝫ. Ad illud qd̓ obr̄. ſi ꝯcederet̉ talisdicatō maiores eēt hmōi p̄dicatores p̄latis etiā ep̄is. ꝗn̄pn̄t p̄dicare niſi in ꝓprijs dyoceſibꝰ. iſti aūt in om̄ibꝰ. ſol