Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiotibꝰ p̄dicat̉. vn̄ ſi ꝯtēptus accidit ē occaſiōeꝫ. aut ꝓpt̓quorūdā impotētiā. aut ſcīam. aut maliciā. Igit̉ eſtoonē ſꝫ nūqͥd occaſionalis euētꝰ mali: dꝫ repellereinſtitutōem boni? qd̓ ſi ꝯcedamꝰ incidemꝰ ī errorē illuꝫponit. deꝰ nihil debuit feciſſe vn̄ malū aliqd̓ oriret̉. error impugnat̉ et extermīat̉ ab oībꝰ ſct̄is dei. p̄cipueab aug. ſuꝑ gen. et ī de ci. dei. Un̄ informatio ppl̓i ꝓpt̓dicatōeꝫ ſit ſimpl̓r bona. et quoſcūqꝫ fiat: debuit obmitti eiꝰ inſtitutō ꝙͣuis ip̄is malis ſit aliqn̄ mali occaſioſicut nec ip̄e apl̓s ceſſare voluit a p̄dicatōe. ꝙͣuis alijs factꝰ ſit odor mortis ī mortē: alijs fuerit odor vite in vitāij. coꝝ. ij. et de ip̄o ſaluatore ꝓphetatū ip̄e futurꝰ eēt ī reſurrectōꝫ et ī ruinā multoꝝ. Si aūt altitudo dignitatisē occaſio pct̄i maioris. ſic̄ habr̄ diſ. xl.. tn̄ propterhāc occaſionē debuit obmitti inſtitutio digͣtatis. Pre.ad idē ſupͣ. ē mūdus a ſanguīe ſubiectoꝝ dei ꝯſiliū illis annūciat. diſ. xliij. Epheſijs. Eſto in ꝯſilijspatrū et inſtitutōibꝰ apl̓oꝝ decretū ſit ſingl̓e eccl̓e habeāt ſuos p̄latos p̄dicēt illis. pena īcurrāt et venatōis niſi p̄dicēt. diſ. xliij. diſpēſatio. Sꝫ nūqd̓ ꝯtineturī illis decretis alij ſunt p̄lati p̄dicare pn̄t? nunꝗd artatꝰ ē ſpūs et gr̄a? Nūqd̓ ex ore infantiū et lactētiū ꝑfe. laudē? Nūqd̓ ip̄e ē os mutoꝝ linguas īfātiū fecit diſertas? Nūqd̓ ip̄e ē dat os ſapientiā cui potuerūt reſiſtē aduerſarij? Nūqd̓ ip̄e ē reuelatꝑuulis abſcōdit a ſapiētibꝰ. Cōpetit ſic ponētibꝰ illa int̓p̄tatio apl̓ica .j. coꝝ. xiiij. An a vobis verbū deiceſſit. an ī vos ſolos ꝑuenit. Et illd̓ Iob. xij. vos eſtisſoli hoīes et vobiſcū moriet̉ ſapīa. Siquidē ẜm expoſitionē bt̄i greg. ī moral̓. x. ſe ſolos homines exaltāt ſeire oēs rōe eſtimāt. ī cogitatōe tumidi ꝓprij fauores oriūde ſingularitate ſapiētie blādiunt̉. mirant̉ ſuade ridēt aliena. tumorē mētis ī alta ducunt̉ ī d̓ſpectūoīm ſui admiratōeꝫ ſubleuāt̉. ſic paulꝰ vt planuꝫygaudet et gaudebit ſiue occaſiōem ſiue veritatē annūciet̉ xp̄c. occaſionē quidē. qm̄ ꝗdā annūciauerūt ex inuidia. ꝗdā ex ꝯtentōe. Si igit̉ ex ſic annūciātibꝰ xp̄m gauiſus ē paulꝰ. ꝓpter ānūciatōis diſpoſitōem: ſꝫ anūciāti glorificatōeꝫ: quātomagis dꝫ vir eccl̓iaiudē ānūciatōe xp̄i. occaſionē ſꝫ veritatē. ſic ānūciātes tm̄ repelle: ſꝫ potiꝰ oīm deuotōeadmitte̓. Nūqd̓ mēbroꝝ ē naturaliter iuuamēta ſibimutuo p̄ſtare? Nūqd luminū ē mutuo ſuos ſplēdorescoīcare? ſi aliter fiat: ſignū ē infirmitatis ī mēbris repellētibꝰ et obſcuritatis in luībꝰ ſplēdorē admittētibꝰ male agit odit lucē: et venit ad lucē vt manifeſtent̉ oꝑa eiꝰ Ioh̓. iij. Ad et̄ ſuffragat̉ ſcrutātes hiſtorias inueniūt multos p̄dicaſſe p̄lati erāt. Aug. ſuper Ioh̓. iij. auditis fr̄es dn̄m dicētē. vbi ego ſum: illic et mīſter meꝰ erit. Nolite tm̄mō bt̄os ep̄os clericoscogitare: et̄ vos modulo vr̄o mīſtrare xp̄o bn̄ viuendoelemoſinas faciēdo: nomē doctrināqꝫ eiꝰ ꝗbꝰ poteritisp̄dicādo. Pre. ē qͣre amore dei ſuccēſus et aīaꝝzelo ꝓuocatꝰ. v̓ba ſalutis et veritatis nūciās repelli debeat. ſic̄ legit̉ de apl̓o act̄. xviij. cuꝫ ſciret tm̄ baptiſmaioh̓is eloquēs et edoctꝰ viā dn̄i flēs ſpū loquebat̉ docebat ea diligēter erāt ih̓u. vidr̄ talē repelle̓ ſit ſpiritūextīgue̓. ẜm dic̄ glo. j. theẜ. v. Spiritū nolite extīguereſꝫ cui ſpūſſct̄s ad horā reuelat. nolite ꝓhibe loꝗ qd̓ ſentitqꝛ deꝰ os aſine aperuit: reuelat ſepe minori qd̓ meliusē. Et infra. Si ꝗs dicta ꝓphetaꝝ explanat et ad edificatōem p̄dicat: nolite deſpice̓ nec ꝯtēnere. Forte diceres ē miſſus ẜm dr̄ ad Ro. x. Quō p̄dicabūt niſi mittāt̉. ſꝫ attēdat dic̄. ē miſſio hoīe: a deo et̄ ſine homīe. ſic̄ habet̉ ex glo. Ro. x. vbi dr̄. credē eſt ex auditu.auditꝰ ex p̄dicatōe. p̄dicare ex miſſiōe dei ꝑmiſſiua: ꝗ̄ etiaꝫ mittit malos vt pſeudo qͦs mittit aliqn̄ bonis ī exercitiū. aliqn̄ malis ī irā ſꝫ boni mūdū illūināt mittūtur adeo: qꝛ ī apparet eos a deo miſſos. alioꝗn poterantſic̄ dicit aug. ibidē. Si veniāt vt dictū ē zelo d̓i aīarūſuccēſi viā veritatis iuſticie veracit̉ nūciāt. q̄rētes d̓i.cviij.honorē et ꝓximoꝝ ſꝗs dice̓ alebit iſtos a deomiſſos: merito repellēdosSi dicat ꝗs talesbari debēt. miſſionēnt. animaduertat dic̄ ſe ī prīcipio exercemgr̄o traditā incognitōe veniētiū. aut atant̉ aut. ait mat̉.vij. A fructibꝰ eoꝝ c.ab oꝑbꝰ. ẜm dicit Rabanꝰ. Nolite ad vultū attēde̓: ſꝫ ad oꝑa. vn̄ ſuntilla oꝑa dic̄ aribidē. ꝓſequēs oꝑa mala quoꝝ ꝯtrariū dot intellige bona. videlꝫ fideles opprime̓. deū ſi verbis: factis blaſphemae̓. ī tꝑe aduerſittatis impatiētē eſſeieiunia et orōes ſimulare. ẜm rabanū: aliud ẜmōe. alid̓oꝑe on̄dere. hec et eoꝝ ꝯtraria ſūt ſigna et indicia vel adeo miſſoꝝ vel a dyabolo. Nec dꝫ p̄ter hec miracularere vt recipiat̉ viā veritatis ſalutis vt decꝫ ānūciet ſciamꝰ ml̓tos veritatis ānūciatōe vitā amiſiſſe: tn̄nulla miracula feciſſe. vidr̄ ſic veniēs repelli debeat et miſſus ab hoīe: multo fortiꝰ ſi ab hoīe ſuꝑiorefuerit deſtinatꝰ aucͣte eiuſdē. īmo diuīa fulcitus: tm̄ repelli: ſꝫ reuerētia recipi debeat. Eſtimo ta recipit xp̄m recipit. ẜm ſermonē dn̄i Luc̄. ix. Amplius eſto ꝯſilia patrū et decreta ſct̄oꝝ ꝯtineāt manifeſte nullꝰ p̄dicet ī dioceſi vl̓ ꝑrochia alicꝰ p̄lati niſi ab ipſop̄lato inuitatꝰ. Nūqd̓ decretū illis ē meliorine aucͣtem ſūmi pōtificis pn̄t immutari? ē itaqꝫ qꝛ necita īmediate exit iure naturali. aut p̄ceptis euāgelicisquī diſpēſatōeꝫ. aut mutatōꝫ recipiat. vt pꝫ manifeſte exſupͣdictis pt̄ate aucͣte ſedis apl̓ice. ē imꝑatrix ꝯditrix decretoꝝ libertate d̓ina: ncc̄itati ſubdita. vn̄ pt̄ aliter diffinie alit̓ age̓. ꝯͣ d̓creta generalia. ſpālia indulgpͥuilegia. ſubſequētiā mutae̓ p̄cedētia. Ex pꝫ ſi talepriuilegiū fuiſſet a pr̄ibꝰ inſtitutū: meliori rōe poſſit mutari. Et eſtīo alit ſentire ē illiꝰ ſedis pt̄atem eneruare.Si at̄ q̄rat̉ ē illa melior? ſufficiēs ē aucͣtas diſpēſātis ſeu ꝯmittētis. cꝰ aucͣte facto nulli iudicae̓ lꝫ. ẜm dictū ē. verū ne videar ī q̄re ſubterfugiū: maīfeſteſūt rōes. videlꝫ ppl̓i īdigētia. ſac̓dotū (vt pl̓ibꝰ eoꝝ loi. Prīa ē maīfeſta ſi attēdamꝰ ꝙͣleuesquar) ī ſufficiēthoīes ad malū.tardi ad bonum. ꝙͣꝑati ad falſitatis ſuſceptōꝫ. ꝙͣduri adtatis acceptōꝫ. quāta ſit ī eis quo adnouitates credulitas. quāta ad dicta ſct̄oꝝ īcredulitasquāta ad malefaciēdū ꝓnitas. quāta ad bn̄faciēdū difficultas. quāta maloꝝ īnumeroſitas. quāta bonoꝝ paucitas. quāta occaſionū peccādi ml̓tiplicitas. quāta v̓tutuꝫ occaſionū bn̄ agēdi raritas. quāta ī his ſp̄s dei ſunttepiditas.quāto hoīm ī reſiſtēdo fragilitas. quāta maloimēdo crudelitas. quāta opp̄ſſoꝝ calami hoīm ītas. quāta ſtudioꝝ diuerſitas. quāta ītētonū varietas. ſiinquā hec ī hoībꝰ attēdīꝰ: bn̄ indigētiā eoꝝ ncc̄itatēdicatōis ab his retrahāt̉ ad ꝯͣria illoꝝ attrahant̉ videbīꝰ. vn̄ hec oīa mala erga finē mūdi ſūt āpliāda. ꝯͣria eoꝝ ad nūeꝝꝑſonaꝝ diminuēda ẜm ſnīaꝫ ſaluatoris. mat̉. xxiiij. Haabūdabit īiꝗtas r̄frigeſcit caritas ml̓toꝝ. ẜm facile maīfeſtari poſſꝫ ex ſct̄oꝝ ẜmonibꝰ. Si īquā ſic ē. prudētiā hūanā ꝙͣ ſapīaꝫ d̓inā ordīatūloꝝ augmētū: augēt̉ nūemerꝰ p̄dicātiū. niſiē. vt ꝯͣ tot maꝗs dicat p̄latos ſuffice̓ poſſe ad oīm iſtoꝝ maloꝝ ext̓mīatōꝫ ad ꝯrioꝝ īformatōꝫ. Nec eſtīo aliꝗs ſapiēs adr̄putet ſe ſufficiētē. īmo ꝗcūqꝫ ad ſe ſufficiētē dixerit: eoip̄o ē īſipiēs ꝯſequēs īſufficiēs. aug. v̓o ī epl̓a. lxxvij.ad valeriū ſic ſenſit. īmo potiꝰ ſic ſenſit. ep̄i aut p̄ſbr̄iaut dyacōi officō apd̓ deū nl̓ beatiꝰ. ſi eomō militet̉ nr̄iubꝫ īꝑator. nihil ī hac vita maxīe tꝑe difficiliꝰ. ꝑiculoſiꝰ. laborioſiꝰ. ſi ꝑfūctorie aut adulatorie agat̉. nl̓apd̓ deū miſeriꝰ. triſtiꝰ. dānabiliꝰ. vn̄ īſufficiēteꝫ minꝰidoneū r̄cogͦſcit ſe aug. ī ead̓ epl̓a. nullꝰ vi eſſīo iactare ſe pot̄it ī hac ꝑte. potētia. ſufficiētia aut ſapīa. Quā ſapīaꝫ potētiā ī cura paſtorali fece̓it: adhuc pluraagēda derelīꝗt. hec igr̄ pt̄ ex ꝑte ppl̓i. videlꝫ eiuſdē īdigētia. alia pt̄ ſac̄dotū īſufficiētia. vn̄ ꝙͣuis fuerītſac̓dotes ī ecc̄ia d̓i d̓o elct̄iſſi: tn̄ ꝓut pace ml̓toꝝ loꝗ̄ liceat: meſẜ ꝗdē ml̓ta ⁊cͣ. ẜm dic̄ dn̄s luc̄. x. qd̓ expo. greg