pauꝑtatis dediſſet: falſū et̄ dixiſſet ꝙ non hr̄et vbi caputreclinaret: cū hr̄et ſubditos a ꝗbꝰ poſſet ꝓcuratōem exigere. Minꝰ et̄ iuſte egiſſet ī hͦ qd̓ p̄dicabat ī hierl̓m ⁊ paſcebat̉ ī bethania. alubi faciēs fructū .ſ. p̄dicādo: ⁊ alubiaccipiēs emolumētū. Sed dicēs ꝙ petijt ex vrbanitate: ſꝫnūqd̓ xp̄c aſſumpſit pauꝑtatē vt doce̓t vrbanitateꝫ? nūqd̓ꝓpter curialitates hūanas docendas fieri voluit egenꝰ ⁊pauꝑ? nūqd̓ magr̄m ſe vocat curialitatis ⁊ nō mgr̄m hunilitatis. Diſcite a me inꝗt mat̉. xj. qꝛ mitis ſum ⁊cͣ. petijt igr̄ ex hūilitate qd̓ opportunū erat ad releuādā ſuā indigētiā: ac ꝑ hͦ vt mēdicꝰ ⁊ pauꝑ. Et ꝯſtat ꝙ hāc indigentia nō habuit. qꝛ nō voluit nec petijt: niſi qꝛ voluit. qꝛ lapides ī auꝝ cū voluit ꝯuerte potuit ſicut bt̄s ioh̓es euāgeliſta diſcipulꝰ eiꝰ fecit de v̓gis duobꝰ petētibꝰ mēdicae̓et egē nolētibꝰ. ꝗ ꝯuerſi fuerat retro. ꝗ poſtmodū penitētes mēdicitatē et pauꝑtateꝫ gēmis p̄cioſis p̄tulerūt. ac ꝑhͦ ꝯſtat ꝙ xp̄i ⁊ ſequātiū eiꝰ ē volūtarie mēdicare. alioꝗnn̄ hac mēdicatōe mererent̉. Qā abſurdū ē dice̓ ꝙtas ⁊ egeſtas ſit volūtaria: ⁊ mēdicatio ex ip̄a ꝓcecoacta. Si igit̉ mēdicatio fuit ī xp̄o ex pauꝑtate hūili etvolūtaria: qͣre n̄ ē trahēda ī ꝯſequētiā: cū ip̄e dicat. diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. cū ip̄e ceteros volētes ad apicē ꝑfectōis venire: īuitat ad ſequēdā ſe ꝑ hmōipauꝑtatē. Uade inꝗt vende ⁊cͣ. Et apl̓s dicat .j. coꝝ. viij.Scitis gr̄am dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Et pꝰ ꝯſiliū do. glo. vt eiuspauꝑtatē imitemī. cū et̄ iſta ſit ꝑfectio q̄ oībꝰ coīter ꝓponit̉ et dr̄. ꝗ pt̄ caꝑe capiat. Cū aug. ſuꝑ ioh̓. dicat omel̓.xv. In oībꝰ q̄ xp̄c geſſit vt hō hoībꝰ ī ſe credituris p̄beretexēplū. cū dicat hiero. Ꝙ ſi miraculis nō ſit a nob̓ imitādꝰ: ī his q̄ humiliter geſſit imitādꝰ ē a nobis. cū et̄ ip̄e fuerit vniuerſalis forma v̓tutū ī actibꝰ ſuis. Un̄ aug. de religiōe vera. Nullū pct̄m cōmitti pt̄ niſi duꝫ appetit̉ q̄ illeꝯtepſit: aut fugit̉ q̄ ille fuſtinuit. totaqꝫ vita eiꝰ in terrisꝑ hoīem quem ſuſciꝑe dignatꝰ ē diſciplina moralis fuitQuis igit̉ audeat dice̓ ꝙ xp̄m nō debemꝰ imitari ī his q̄hūiliter geſſit. hec aūt ſi dicimus. quicqd̓ ſct̄itatis. ꝗcqd̓v̓tutis ⁊ ꝑfectōis ē: a religiōe xp̄iana funditꝰ ſubuertitur⁊ eneruat̉. qꝛ quā rōe de hoc dr̄: eadē rōe de alijs v̓tutibꝰdicere poterit: abſit aūt hoc ab omnibꝰ cordibꝰ fideliuꝫ.¶ Adhuc aduerſarij veritatis obuiāt aliꝗbꝰ p̄dictis tāꝙͣ incōueniētibꝰ. vn̄ dicūt ꝙ nō ſeꝗt̉ ꝙ ꝙͣuis egeſtas ꝯueniēs ſit ꝑfectōni ſct̄oꝝ. ꝙ ꝓpter hͦ mēdicitas q̄ aliqn̄ egeſtatē comitat̉. quia ſimilit̓ poſſit argui de maducatōe filioꝝ: et de furtis ⁊ rapinis q̄ ex egeſtate et pauꝑtate pluries ſubſequūt̉. Incōueniēs eī dicūt ꝙ lꝫ bt̄s benedictusfuerit ꝑfectus. ꝙ ꝓpter hoc accipiēdo ab illo romano elemoſinas qͦtidianas opꝰ egit ad ꝑfectōem ſpectās. qꝛ ꝑfectus multa facit que ad ꝑfectōem nō ſpectāt. ſic̄ comedēet egere ⁊ multa alia. Incōueniēs et̄ dicūt ꝙ lꝫ ſeip̄m vilificae̓ ⁊ hūiliare ꝓ xp̄o ſit bonū. ꝙ ꝓpter hͦ hūiliare ſe mēdicādo bonū ſit. qꝛ mēdicare nō ē ſeip̄m hūiliare: ſꝫ curāſui agere. Et iterū meretrix ſeip̄am vilificat ꝓſtituendo.nec tn̄ in hoc placet dn̄o. pari mō nec vilificatio qͣ ꝗs ſevilificat mēdicādo. Has at̄ inſtātias fedas ī quibꝰ fēdapponūt̉ exēpla et mēdicitatē fedare vident̉: facile ē ſpūali viro et intelligēti reſpuē tāꝙͣ fedas falſas ⁊ fictas. Inuenimus eī viros xp̄ianiſſimos et ꝑfectos ī ſuis legēdisnō cōmēdari de crudelitatibꝰ in māducādo hoīes. vel decupiditate ī p̄dādo. vel de egeſtate vel de ꝯfornicatōibuset hmōi ſil̓ibꝰ. Laudari aūt et p̄dicari inueniunt̉ de hocꝙ tāta penuria viuere elegerūt. ꝙ nō habebāt victuꝫ nechr̄e volebāt tāꝙͣ diuites: ſꝫ potiꝰ mēdicare humiliter tāꝙͣpauꝑes ⁊ deſpecti. ſicut apparet ī exēplis ſupͣpoſitis. Naꝙ ad egeſtate ſequat̉ comeſtio filioꝝ: hoc ē ꝯͣ ordineꝫ nature. ꝙ ſequat̉ furtū et rapina. hͦ ē ꝯͣordinē moꝝ ⁊ iuſticie. ꝙ aūt ſequat̉ inſinuatio ſue neceſſitatis ad ꝓximū etpoſtulatio ſubſidioꝝ amore dei: hͦ ē ẜm ordinē caritatis.⁊ pietatis tā naturalis ꝙͣ et̄ gͣtuite ⁊ ſpūalis. Nā oīs lexmādat ꝓximū a ꝓximo foueri et releuari. Quō aūt ſil̓eē de hoc ꝙ ordine ꝑuertit et ē ẜm ordinē ꝑuerſuꝫ. At hocqd̓ ſit ẜm ordinē rectū et iuſtū et bonū ē caritatiuū ⁊ piūLaudat̉ gͦ romanꝰ monachꝰ ꝗ ẜm caritatis legē bt̄o benedicto ꝓcurabat: ⁊ bt̄s benedictꝰ ꝗ humilime ſuſcipiebat.Nūꝙͣ at̄ laudatꝰ inuenit̉. qꝛ egebat et ſtercorizabat. hͦ eīeſt valde aboīabile in mediū introduce̓ cū agit̉ de laudibꝰ ſct̄oꝝ. Laudat̉ aūt mēdicās lꝫ curā ſui agat. nō qꝛ hͦfacit qualit̓cūqꝫ: ſꝫ qꝛ facit hūilime. Un̄ ſic̄ ſobrie comedere ē actꝰ virtutis lꝫ comede̓ ſit curā ſui age̓: ſic et ī ꝓpoſito intelligēdū ē. vn̄ Criſo. ſuꝑ math̓. ī omel̓. iij. loquēsde pueris ſct̄is ꝗ erāt in palatio regis babilonis: ait ſic.Sancti eī vtiqꝫ exiſtētes ⁊ iuſti: decies millies elegiſſentmēdicare domī. et eis q̄ ī tēplo erāt donis potiri. elegi eīait magis eē abiectꝰ ī domo dei mei ꝙͣ habitae̓ ī tabernacl̓o peccatoꝝ. decies millies vtiqꝫ elegiſſent abiecti eē domi ꝙͣ regnare ī babilonia. Eſt ei ī mēdicatōe hūiliatio ⁊vilificatio ſui deo accepta: alioꝗn a ſct̄is puris nō eēt eligēda. Eligit̉ aūt lꝫ cura ſit ſui ꝓpter humilitatē ſummaꝫilli aūt qui curā carnis ſue agunt in deſiderijs et cōcupiſcentijs illi ꝓculdubio nō laudant̉. Etiā ſimile ip̄os laudare et vilificare videantur. ſicut meretrix que ꝑ ſeip̄amproſtituit pro furore libidinis: ſed hoc abſit a fideliū cordibus vt vilificatio virorum ſpiritualium in mendicatōne: ſimilis ſit vilificatōni meretricis in ſui proſtitutioneNā mēbra xp̄i nō ſunt tollēda vt fiant mēbra meretricisxp̄c aūt de ſe in formā ſerui et etiā ꝓ ſuis membris dicit.Ego mēdicus ⁊ pauꝑ: dn̄s ſollicitꝰ ē mei. qd̓ nequaꝙͣ diceret: niſi eē mēdicū ꝓ xp̄o adeo place̓t vt deo faceret gerēcurā nr̄i ſpecialiſſimā. ſicut gerit pater de filijs. qd̓ d̓ meretricibꝰ et meretricātibꝰ ſentire ꝓcul ſit ab oībꝰ mētibꝰxp̄ianis. ¶ Adhuc aduerſarij veritatis obuiāt aliquibꝰp̄dictis tāꝙͣ dubijs .ſ. mēdicatōni alexij. et miraculis ſct̄iFranciſci et beati dn̄ici. quibꝰ mēdicitatis et pauꝑtatisvolūtarie ꝑfectōem ꝯfirmauer̄t. que reuera eccl̓ia tenet ⁊aſſerit tāꝙͣ firma et certa petūt ꝓbatōeꝫ. nihilominꝰ addētes ſi facta eēt miracula: nō eēt iudiciū certū veritatis alicuiꝰ. qꝛ ꝑ multos malos facta ſūt miracl̓a. Addūtet̄ ꝙ de panibꝰ furti factis ſeu ſublatis pn̄t miracula fieri: nec tn̄ ex hͦ ꝯſtaret ꝙ bonū eēt furari. Dubiū et̄ dicuntqd̓ eccl̓ia romana approbauit mēdicatōnem. quia ſi hocface̓t: errare ꝯuinceret̉. Similiter ſi impone̓t in penā ſatiſfactōnis erraret. vn̄ dicūt hoc nullatenus eſſe credēdūHuic aūt obuiatōi ꝑ dubitatōeꝫ ſe ꝓtegēti ſine dubio reſiſtēdum ē. Nā ſi in dubiū veniret qd̓ legit̉ in legenda beati franciſci: pari rōe in dubiū veniret quicqꝝ legitur inlegendis alioꝝ ſct̄orum omniū. ergo omnia exempla virtutū et geſta ſanctoꝝ iam reuocātur in dubiū: ſed dubiaimitari ꝑicl̓oſum ē vel credere: ac ꝑ hoc perit credulitasde neceſſario et reuerētia que habetur in ſct̄is. ⁊ vana reputant̉: cetera que narrant̉ de ip̄is. Rurſus ſi miraculaque fecerūt nō ſunt teſtimonia efficacia ad ſct̄itatē eoruꝫaſtruendā: deuiat hodie eccl̓ia que ꝓpter miraculoꝝ teſtimonia ſanctos canonizat cathalogo aſcribit. Poſtrēoquis vnꝙͣ audiuit ꝙ ꝑ furem panē furtim acceptum deꝰmultiplicaret ad aliorū ſalutem. audiuimus tn̄ ꝑ mendicum et pauꝑem panē quē medicādo acquiſierat multipliciter augmētaſſe. Ꝙ ſi dicas hoc fuiſſe ſpāle priuilegium et ꝑ familiare ꝯſilium ſpūſſancti eē factum. nō quo hͦalijs tradidit in legē et regulā qua eos ad mēdicatōꝫ inuitat: ſed ſibi ſoli pro ſe ſolo eſt cōceſſum. Si dicas ꝙ exꝓprio capite hoc fecit nō per inſpiratōem. quō poteſt nōeſſe damnatus qui ad actū rep̄henſibilē tanꝙͣ ad actummoris et ꝑfectōnis temerarie inuitauit. quo etiam ſedesapoſtolica de cōſenſu cardinaliū hoc approbauit? Si dicas nō eſſe credēduꝫ ꝙ mēdicitatē alicui imponat in penā. vel ꝙ approbet eā: cōtrarium apparet. ꝙ quia mēdicitatē ꝑegritnatōis imponat. habet̉ de pnīa vbi dicitur deſacerdote. Qui reuelat ꝯfeſſiōes ꝙ deponat̉. ⁊ omni tempore vite ſue ignominioſus ꝑegrinādo pergat. ſed ſi viueret de ꝓprio labore vel ꝓprijs ſumptibꝰ nō pergeret vt vilis ſed vt honorabilis. Reſtat igit̉ ꝙ imponat vt vadatvt mendicus. Ꝙ autem inegula approbetur patet ꝑ illud ſuꝑius allegatū d̓ exceſſibꝰ p̄latoꝝ nimis praua. vbꝫ