Queſtio¶ Pret. Hiero. ad pāmachiū. Si vis ꝑfectꝰ eē nō tibi īpnitur neceſſitas vt volūtas p̄miū ꝯſequat̉. ſi gͦ vis ꝑfectꝰ⁊ deſideras eē qd̓ ꝓphete qd̓ apl̓i qd̓ xp̄c: vende nō ꝑtē ſub̓ene timor penurie infidelitatis occaſio ſit: ⁊ cū ānania ⁊ zaphira ꝑeas. ſꝫ vniuerſa q̄ poſſides cūqꝫ vendideris da pauperibꝰ. hec Hiero. gͦ minꝰ timēt perire ꝗ nec in ꝓprio nec inꝯmūi aliqd̓ retinēt: ꝙͣ ꝗ in ꝯmūi retinēt. tā ſic ꝙͣ ſic tꝑalibꝰrenūciare maioris on̄dit̉ ꝑfectōis eē. ¶ Cōtra. Act̉. xx. beatiꝰ magis ē dare ꝙͣ acciꝑe. ꝗ gͦ ponit ſe ī neceſſitate accipiēdi ⁊ pͥuat ſe pt̄ate dādi: puat ſe eo qd̓ beatiꝰ ē: ita vt videt̉eo qd̓ ē ꝑfectōi viciniꝰ. hͦ aūt nō ē ꝯſonū ambulāti in via ꝑfectōis. ¶ Pret. oībꝰ renūciare mō p̄dicto duplicē videt̉ inferre iniuriā pauꝑibꝰ. vnā eximēdo ſibi pt̄atē bn̄faciēdi cūeiſdem poſſet bn̄facere ꝑ elemoſinaꝝ largitōeꝫ: alteram qͣin diſpendiū paupeꝝ ⁊ maxīe debiliū ⁊ infirmoꝝ ſurripitelemoſinā que eiſdem debetur. quibꝰ qn̄qꝫ ſubtrahit̉ eo ꝙmultotiēs ſic renūciantibꝰ impēdit̉. huic ꝯſonū eſt qd̓ dicitur. jͣ. q. ij. ſiquis. Nō inquit dicere quale pct̄m faciunt quicibos paupeꝝ p̄ſumēdo ſuſcipiūt qui eccl̓iaꝫ quā iuuare d̓ꝫ facultatibꝰ debuerant: ſuis expēſis inſuꝑ grauant.temptatō dei ꝓprijſſime ē. vitā aſſumere in qua totacura deoꝯmittit̉ ſine om̄i hūana ꝓuidētia. qd̓ faciunt oīarelinquētes in ꝓprio ⁊ in ꝯmūi. qꝛ dū ſuꝑeſt hūanū ꝯſiliumoīno ꝯfugere ad diuinū: eſt temptare deū. ¶ Pret. mendicitas nō eſt ꝑ ſe de eligēdis. ⁊ ꝓpter hͦ dīc glo. aug. ij. Theſſ.vlt̓. Qui nō vult oꝑari ⁊cͣ. Apl̓us vult ẜuos dei laborarevt nō ꝯpellant̉ egeſtate neceſſaria pete̓. hoc ē mēdicare qd̓ſi eēt ꝑ ſe de eligedis: nō neceſſe eēt laborare ad eiuſdē euacuatōeꝫ. nūc aut poſtꝙͣ oportet ei occurre̓ ꝑ manualē oꝑationē: nō erit ꝑ ſe de eligēdis. qͣre qui eā ꝑ ſe eligit ſine manuali oꝑatōe: male videt̉ agere ⁊ ꝯtras ſnīas apl̓i ⁊ augu¶ Pret. Luc̄. vj. ꝑfectꝰ oīs erit ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰ. Sed xp̄cloculos habuit. vt patꝫ Ioh̓. xij. vbi dicit̉ ꝙ iudas loculoferebat. gͦ ꝓprietatē nolle habere in ꝯmūi nō videt̉ eē ꝑfectōſed potiꝰ ſuꝑſtitio: ī qua diſcipulꝰ videt̉ ſe p̄ferre magiſtro.¶ Si dicas ꝙ loculos habuit ꝓ alijs. Contra. aug. dicit ethabet̉. xij. q. j. habebat dn̄s loculos a fidelibꝰ oblata cōſeruans: ⁊ ſuoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ alijs indigentibꝰ tribuebat.¶ Pret. nōne apl̓i habebāt poſſeſſiōes d̓ quibꝰ dicit̉. ij. Corin. vj. Tāꝙͣ nihil habētes ⁊ oīa poſſidētes. nota ꝙ nō dicitur nihil habētes ſꝫ tāꝙͣ nihil. ⁊ Act̉. iij. quotqͦt poſſeſſores agroꝝ aut domoꝝ erāt vēdētes: offerebāt p̄cia ⁊ ponebant an̄ pedes apl̓oꝝ. ¶ Pret. gr̄a eſt ꝑfectō nature ⁊ gl̓iagr̄e. vnde nihil aliud ē gl̓ia ꝙͣ gr̄a ꝑfecta. Sil̓r ſtatꝰ eſt ꝑfectio ſtatus. vnde ſtatꝰ gl̓ie eſt ꝑfecto ſtatꝰ gr̄e. vnde ſtatꝰ gr̄ereddit hoīeꝫ deiformiorē ꝙͣ ſtatꝰ gl̓ie. ſed vt habet̉ a Boecio. Felicitas eſt ſtatꝰ oīm bonoꝝ aggregatōne ꝑfectus. qꝛabſqꝫ dubio veꝝ eſt de felicitate gl̓ie. cōditio gͦ ſtatꝰ gl̓ie eſtſufficiētia ſine aliquo defectu. ab hac aūt ſufficiētia ſummerelegata eſt pauꝑtas que ē in om̄i abiectōe tam in ſpecialiꝙͣ in ꝯmuni ⁊ plus ꝙͣ ſtatus abūdantie in diuitijs. gͦ videt̉ꝙ illa nō eſt eligibilis nec appetibilis: ſꝫ potiꝰ ſtatꝰ poſſidētium. ¶ Rn̄ſio. oīa relinq̄re tam in ꝓprio ꝙͣ in ꝯmui ē euāzelice ꝑfectōis. nō ſolū ſufficiētis: verūētiā abūdantis tanꝙͣ ꝑfectōis euāgelice ꝯſiliū pͥncipale: ⁊ pͥncipiū fundamētale: ⁊ fundamētū ſublime. pͥmū ſuadet natura. ſcd̓m ſcriptura. tercium gr̄a. Conſiliū pͥncipale pōt dici quo ad hoc. qꝛviam p̄bet ad alia. Nā abūdans pauꝑtas diſponit ad carnis mortificatōeꝫ ⁊ volūtatis ꝓprie renūciationē. cū nihilſibi determīet nec domū nec locū nec aliquā rem. Ad ip̄aꝫaūt pauꝑtatē viaꝫ ſpāliter facit ip̄a natura: ſiue inſtitutaſiue lapſa. nā homo nudꝰ formatꝰ. ⁊ ſi in ſtatu illo ſtetiſſet:nihil ſibi prorſus appropriaſſet. homo v̓o nudꝰ naſcit̉. nudus morit̉. ⁊ ideo hec eſt rectiſſima via vt ab extremis nondeclinās. quātū pōt natura pati pauꝑ ⁊ nudꝰ incedat. ⁊ hͦ ēqd̓ dicit̉. j. Thi. vj. Nihil intulimꝰ in hūc mūdū. haut dubiū qꝛ nec auferre qd̓ poſſumꝰ. ⁊ ex hͦ ꝯcludit hn̄tes alimētū ⁊ quibꝰ tegamur his ꝯtēti ſumꝰ. hoc aūt nihil artius vl̓pauꝑius ꝙͣ ſimplici victū ⁊ oꝑimēto eſſe ꝯtentū. qd̓ naturedocumēto docet apl̓us tāꝙͣ bonū ⁊ ꝑfectū. ¶ Eſt etiā principium fundamētale. Lex em̄ vetus differt a noua in hoc. ꝙ.CDI.illa timorē hec v̓o amorēlucit. illa tꝑalia ꝑmittit. hec tēporalia ꝯtemnere docedamētū ꝑfectōnis veritatis dei pͥncipalit̓ ꝯcaritate. ⁊ illa potiſſi me ē ꝑfecta quādo oīs exclibenenuꝫ caritatis eſtcupiditas. hāc aūtio foras mittit ꝗ oīno relīquit oīa re ⁊ volūtate. ſicut radix oīm maloꝝ ē cupiditas:ſic radix ē ⁊ pͥncipiū ꝑfectōis altiſſima pauꝑtas. Un̄ aug.in li. lxxxiij. q̄ſtionū. caritatis venenū eſt ſpes adipiſcēdoꝝaut retinēdoꝝ tꝑaliū. nutrimētuꝫ eiꝰ in initio cupiditatis:ꝑfectō nulla cupiditas. ſignū ꝓfectꝰ eiꝰ ē in initio timoris:ſignū ꝑfectōis ē nullꝰ timor. qꝛ radix eſſ oīm maloꝝ cupiditas: ⁊ ꝑfecta caritas foras mittit timorē. Illa igit̉ paupertas ē ꝑfectiſſima q̄ oīno cupiditatē ext̓mīat. ¶ Eſt nihilominꝰ fūdamētū ſublime. qꝛ cū duplex ſit vita ad quā diſponit pauꝑtas. actiua ⁊ ꝯtēplatiua. actiua deorſuꝫ deordinatſed ꝯtēplatiua ſurſuꝫ erigit in celū. nullꝰ aūt ſpūs magis ēidoneꝰ ad hoc ꝙͣ ille ꝗ ē exoneratꝰ ab om̄i onere tꝑaliū. ⁊theſaurū ſuū totū habet in celo. ⁊ cuiꝰ regnū nō eſt de hͦ mdo. qui nō habet hic manentē ciuitatē ſed futurā inꝗrit. talis aūt eſt qui oībꝰ terrenis ꝑfecte abrenūciauit. ⁊ ideo talis iam fundamētū ſui edificij collocatū habet in celis. vn̄aug. in li. dene xp̄iano. cū cognitō ⁊ actio beatū faciūthoīeꝫ. ſicut ingnitōe cauēdus ē error: ſic in actōe cauenda ē nequicia. Errat aūt ſi ꝗs putat ſe veritatē cognoſcerecū adhuquit̉ viuat: neꝗͣciā aūt eſt mūdū iſtū diligere ⁊ea q̄ naſcūt̉ ⁊ trāſeūt ꝓ magno habe̓: ⁊ ea ꝯcupiſce̓ ⁊ ꝓ hisrat: ⁊ letari cū alūdauerīt. ⁊ time̓ ne ꝑeantreūt. illepotiſſime idoneꝰ ē ad ꝯtritiodatꝰ: ⁊ qui eſt ꝑfectꝰ ꝯtemptor oīmilloꝝ. talis eſtcogitatū ſuū iactat in dn̄o. ⁊ omniſollicitudicit in eū qui nullā habꝫ ꝓrſus poſſeſſionē.Eſt igit̉ ꝑftōis xp̄iane ꝓ xp̄o nihil ꝓrſus poſſidere ī mūdo. nec in ꝯmūi nec in ꝓprio. ideo dn̄s exp̄ſſiue hͦ cōtulit: etin ſemetip̄o exemplū exp̄ſſiue on̄dit. ideo ſpūſſanctꝰ ī ſct̄ishoc multipl̓r ꝑſuaſit. Nam hmōi arduiſſimā pauꝑtatē. ſicut tactū eſt ꝑſuadet natura ſcriptura ⁊ gr̄a. ꝑſuadet dn̄sih̓s xp̄c ꝯuerſando inſtruēdo inſpirādo. Quis em̄ ſpūs alius quā dei facit hoīeꝫ ꝯtemne̓ p̄ſentia ⁊ amare celeſtia: hocnō facit ſpūs dyabolicꝰ nec mūdanꝰ nec ꝓpriꝰ: cuꝫ ſemꝑ inclinet ad bonū pͥuatū. Hoc igit̉ facit ſpūſſanctꝰ. ⁊ hinc eſtꝙ ſpūſancto dictāte iſtū modū viuēdi ſūmꝰ pōtifex approbauit. ſicut dic decretalis de exceſſibꝰ p̄latoꝝ. Nimis praua.ꝙ regulā ⁊ ordinē fratꝝ p̄dicatoꝝ ⁊ mīoꝝ ſedes apl̓ica noſcitur approbaſſe. huic ꝯtrariū nulli ꝓrſus licet ſentire. qͣſitales videāt̉ ſtulte agere: ꝑiculis ſe expone̓: ⁊ deū temptare. Nam ꝯtra tales dicit̉ in fine regule bt̄i franciſci. in quapauꝑtas hmōi ꝯfirmat̉. Nulli gͦ hoīm oīno liceat hanc paginā nr̄e ꝯfirmatōis infringe̓: vl̓ ei auſu temerario ꝯtraireꝯtra etiā tales dicit aug. in tractatu de elemoſina. helyasin ſolitudine coruis mīſtrātibꝰ paſcit̉: ⁊ daniel ī lacu ad leonum p̄daꝫ iuſſu regis incluſo prādiū diuinitꝰ apportat̉. ettu metuis ne bn̄ oꝑati ⁊ dn̄m metuēti deſit alimētū: cū ip̄ein euāgelio ad exprobratōeꝫ eoꝝ qͦꝝ mēs dubia ⁊ fides ꝑua ꝯteſtet̉ ⁊ dicat. Aſpicite volatilia celi qm̄ n̄ ſemīant neqꝫ metūt neqꝫ ꝯgregāt ī horrea ⁊ pr̄ veſter celeſtis paſcit illa. nōne vos pluris eſtis his ⁊ volucribꝰ alimēta diurna p̄ſtant̉. ⁊ quibꝰ nullꝰ idē rei ſenſus ē: nec potꝰ nec cibꝰ deeſt.tu xp̄iano tu xp̄i ſeruo. tu bonis oꝑbꝰ dedito. tu dn̄o ſuocaro aliꝗd exiſtimas defutuꝝ? an putas qui xp̄m paſcit: axp̄o ip̄e nō paſcit̉? an ei terrena deerūt quibꝰ celeſtia ⁊ diuina tribuūt̉. vn̄ hec incredula cogitato: vn̄ impia ⁊ ſacrilega iſta meditatō? qd̓ facit in domo dei ꝑfidū pectꝰ: quidqui xp̄o nō credit appellat̉ ⁊ dicit̉ xp̄ianꝰ? phariſei tibi maꝯgruit nomē. Nā cū in euāgelio de elemoſinis diſputaret⁊ vt nobis amicos de terrenis lucris oꝑatōe ꝓuida faceremus. ꝗ nos poſtmodū in et̓na tab̓nacl̓a ſuſciperēt: fidelit̓⁊ ſalubrit̓ amonet. addidit pͥmo hec ſcriptura dicēs. audiebat hec oīa phariſei ꝗ erāt auari ⁊ deridebāt eū. qͣles nuncin eccl̓ia quoſdā videmꝰ: quoꝝ p̄cluſe aures ⁊ corda cecata nullū d̓ ſpūalibꝰ ac ſalutaribꝰ monitis lumē admittūt.de ꝗbꝰ admirari nō oꝑtꝫ ꝙ ꝯtemnūt in talibꝰ ſeruos. qn̄ a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten