Queſtionō plus exigit̉. quo inſinuat̉ ad exigentiā neceſſitatis vitehoc nō requirit̉. ⁊ hoc veꝝ eſt. ſꝫ hoc potiꝰ diuini ꝯſilij inturtu ꝑſuadēte. ¶ Ad illud qd̓ poſtea obijcit̉ ꝙ egeſtas declinat a iuſticia. pꝫ rn̄ſio ex dictis. qꝛ eſt duplex egeſtas ſicutduplex inopia. Ioh̓. Criẜ. in quodā ẜmōe. habet pauꝑtasmartiriū ſuū ⁊ egeſtas bene tolerata facit martireꝫ. Sedegeſtas ꝓpter xp̄m nō ꝓpter neceſſitatē. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝑ gloſaꝫ qui ad alienā mēſaꝫ ꝯuenit ⁊cͣ. dicēdū ꝙ glſa loquit̉ ẜm euētū frequētiorē: nō aūt ẜm veritatis necetatē. vt eī frequētiꝰ accidit qͦ ad mēſas ꝯueniūt alioꝝ dn̄ismēſaꝝ adulāt̉. Multi aūt ſūt viri boni ꝗ ad mēſas magnorum ꝯueniūt. qui nō illis adulāt̉. vtpote homīes deū timētes qui ſūt ſocij ⁊ ꝯmēſales diuitū. Pret. illud notabile eſtqd̓ dicit. ocio deditꝰ. quo ptꝫ aꝑte: ꝙ gloſa nō loquit̉ de illis qui exercēt ſe ī aliquibꝰ oꝑbꝰ laudabilibꝰ ⁊ meritorijsſed de illis potiꝰ qui nugis ⁊ vanitatibꝰ intēdūt. vt paſite⁊ hyſtriones. quales nō ſunt iudicādi volūtarij pauꝑes.ꝓ ſalute ꝓximoꝝ ⁊ ꝓpria: or̄onibꝰ lectōnibꝰ ⁊ p̄dicatōibinſiſtūt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de hereticis ꝗ dicūt̉ apl̓ici.pōt dici. ꝙ re ⁊ natura nihil poſſidebāt nec recipiebāt vtētes ꝯiugibꝰ aut res ꝓprias poſſidētes aut eos ꝗ aliquid inhoc mūdo habebāt ad vſuꝫ. nec tn̄ ꝓpter hoc heretici erantẜm ꝙ dicit aug. de hereſibꝰ: ſꝫ ideo erant heretici. qm̄ ſe abeccl̓ia ſeꝑantes nullā eos ſpem habere putabant: qui hisrebꝰ vtebāt̉ quibꝰ ip̄i caruerūt. Adhuc p̄dictis addendū ēꝙ ſi quis inſtinctu ⁊ feruore caritatis aliqd̓ arduū attēptaret ꝙ ſine difficultate tāta ſuſtinere nō poſſet: quin oporte̓teum finē anticipare ⁊ mortē accelerare. dūmodo iſtud ſineꝯſcientia ⁊ intentōne hmōi acceleratōis attemptaret ⁊ vitam ī illo ꝯtinuaret: certe nullo modo dubito quin iſta cōtinuatōne fieret deo acceptus ⁊ p̄miū ei accumularet̉. necdicendū eſt ꝙ talis exponeret ſe diſcrimī ꝑditōis. ſicut aliqui forte dicūt: ſed potiꝰ gradū aſcenderet meriti maioris.vnde talis eſſet ꝯſolandꝰ illo verbo Iudic̄. v. Qui ꝓpria voluntate obtuliſtis de iſrl̓ aīas veſtras ad ꝑiculuꝫ. bn̄dicitedn̄o. ⁊ in eodē. qui ꝓpria volūtate obtuliſtis vos diſcriminibenedicite dn̄o .i. debetis deū benedicere ⁊ in gr̄arūactōneꝑſiſtere: cuiꝰ inſtinctu hoc attēptaſtis. vn̄ ſi oīa relinquēdoaliquis mortē p̄ueniret nō peccaret.Nembrū ſecūdumOnſequēter q̄rit̉ vtꝝ oīa relinquere ꝓ deo ⁊nudus ſequi xp̄m ſit actꝰ ꝑfectōnis. ⁊ circa hͦduo querūtur. Primo in generali. vtꝝ relinquere oīa ꝓpter xp̄m ſit euāgelice ꝑfectōnis.Scd̓o in ſpāli vtꝝ ſic relinq̄re oīa vt nihil retineat̉ nec ī cōmuni nec in ꝓprio: ſit euāgelice ꝑfectōis.Ayticulus primusIrca pͥmū opponit̉ ſic ad ꝑtē affirmatiuā Mathei. xix. Si vis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vende oīa quehabes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ veni ſeq̄re me. Marci. x.Uade quecūqꝫ habes vende. ecce ꝙ oīa dare pauꝑibꝰ ⁊ nudū ſequi xp̄m ip̄o teſtāte ꝑfectōis ē. ¶ Pret. glo. ibidē. diligit eos ih̓s ꝗ mādata legis cuſtodierīt. ſꝫ qd̓ minꝰ ē his quiꝑfecti volūt eſſe: adiūgit̉ vn̄ ſequit̉. Si vis ꝑfectꝰ eē ⁊cͣ. hecglo. Pret. alia glo. Ecce vita ꝯtēplatiua q̄ ad euāgeliū ꝑtinet. ¶ Pret. ꝑfectis ꝓmittit̉ pt̄as iudicādi alios. ⁊ nō iudicari ab alijs. ſicut ptꝫ ex glo. ſuꝑ illud pſalmi. Non reſurgunt impij in iudicō ⁊ dabit̉ executō in iudicō. Sꝫ relīquētibꝰ oīa ⁊ in pauꝑtate ſequētibꝰ xp̄m ꝓmittit̉ pt̄as iudiciaria in via: ⁊ ꝯfert̉ executio in iudicio. vn̄ Math̓. xix. Eccenos relinquimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. ⁊ poſt. Amē dico vob̓ꝙ vos ꝗ ſecuti eſtis me: in regeneratōe cū ſederit filiꝰ hoīsin ſede maieſtatis ſue: ſedebitis ⁊ vos ſuꝑ ſedes iudicātesduodecim tribꝰ iſrl̓. ibi glo. Qui relinq̄rūt oīa ⁊ ſecuti ſūtdn̄m hi iudicabūt. ¶ Pret. Mar̄. x. vnū tibi deeſt vade ⁊ q̄cūqꝫ habes vende ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊cͣ. Glo. ſuꝑ illud. Unū tibi deeſt ad ꝑfectōeꝫ. ex quo ptꝫ. ꝙ ea q̄ ſequūt̉. ſcꝫ vendereoīa ⁊ dare pauꝑibꝰ ⁊cͣ. ꝑfectōis ſūt. Et alia glo. ſuꝑ illudQuecūqꝫ habes vēde ⁊ da pauꝑibꝰ. q̄ eſt. oīa oīno. nō ꝑtē.cvj.ſicut ananias. hoc potiſſime faciūt ꝗ nihil ſibi reſeruant.¶ Pret. Bern̄. in quadā epl̓a. volo te eſſe amicū pauperū:magis aūt imitatorē. ille gradꝰ ꝓficiētiū eſt: hic ꝑfectorū.amicitia paupeꝝ reggū amicos ꝯſtituit: amor pauꝑtatis reges. regnū deniqꝫ celoꝝ paupeꝝ eſt. ¶ Pret. ꝑfecti ſunt quidiſcipulatū dn̄i ſiue vita diſcipuloꝝ ꝓfitent̉. Luc̄. vj. ꝑfectus oīs erit ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰ. hoc faciūt ꝗ oīa relinquūtꝓpter dn̄m. vnde Luc̄. xiiij. oīs ex vobis qui nō renūciauerit omnibꝰ q̄ poſſidet: nō pōt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. ibi glo. Uere qui vult meꝰ eſſe diſcipulꝰ: oꝑtꝫ ꝙ renūciet oībꝰ. Et aliaglo. ſic dicit. Relinq̄re oīa ē tm̄ ꝑfectoꝝ ꝗ oīa tꝑalia poſtponūt ⁊ ſolis ēihiant. ¶ Pret. hoc idē on̄dit̉ exemplo dn̄i cuiꝰ vita forma fuit ꝑfectōis. Math̓. viij. vulpes foueas habēt ⁊cͣ. Glo. Quid me ꝓpter lucꝝ ſeculi vis ſequi.cū ita ſim pauꝑ vt nec hoſpiciolū qd̓ meū ſit habeaꝫ. gͦ xp̄oprorſus nihil habuit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē ſuꝑ illud Math̓. xvij. vade ad mare ⁊cͣ. Glo. dn̄s tāte pauꝑtatis fuit vt vn̄ tributaſolueret nō haberet. habebat quidē iudas coīa in loculisſed res paupeꝝ ī vſus ſuos aſſume̓ nephas duxit ad ip̄m:dans exēplū nobis. Si gͦ xp̄c tāte pauꝑtatis fuit ꝙ nō potuit ſolue denariū: manifeſtū eſt ꝙ fuit in ſūma pauꝑtateLuc̄. ix. vulpes foueas habēt ⁊cͣ. Glo. ego ſum tāte pauꝑtatis vt nec hoſpiciū habeā vt in eo reꝗeſcā. ¶ Pre. Ioh̓. xiiijUenit pͥnceps md̓i huiꝰ. Glo. noluit dn̄s habe̓ ꝙ ꝑderet.pauꝑ venit: ne habe̓t qd̓ dyabolꝰ auferret. gͦ ſi oīa tꝑaliapoſſunt ꝑdi: nihil habuit tꝑale. ¶ Pret. ij. Corin. viij. Scitis gr̄aꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i qm̄ ꝓpter nos egenꝰ factꝰ eſt. ꝗ gͦ ſicabrenūciat vt egeat: maxīe xp̄o ſe ꝯformat. ¶ Pret. ſuꝑ illud qd̓ ſequit̉ ibidē. in hoc ꝯſiliū dn̄i aug. in originali facieſt egenꝰ intantū vt nō habe̓t qd̓ habēt vulpes. ⁊ in hͦ ꝯſiliūdn̄i ſubaudit̉ vt eiꝰ pauꝑtatē imitemī. Ex quo ptꝫ. ꝙ vitaxp̄i fuit exēplū ꝑfectōis. oīa relinq̄re ꝑfectōis eſt. ¶ Prete.xp̄c imitabilis eſt. maxīe ꝙͣtum ad ea q̄ ſuſtinuit in cruce.iuxta illud. j. Pet̓. ij. xp̄c paſſus ē ꝓ nobis vobis relīquēsexemplū vt ſequamī veſtigia eiꝰ. in cruce aūt fuit nudꝰ pauper ⁊ abiectꝰ. Tren̄. iij. Recordare pauꝑtatis mee ⁊ trāſgreſſionis abſinthij ⁊ fellis. in his gͦ potiſſimū ē ip̄m imitari. vn̄ Hiero. ad eludiā. Uis eſſe ꝑfectꝰ ⁊ in p̄mo ſtare faſtigio dignitatis qd̓ fecerūt apl̓i: vende oīa que habes ⁊ dapauꝑibꝰ ⁊ ſſaluatorē. ⁊ nudā ſolāqꝫ crucē v̓tute nudaret. illud aſtruit̉ teſtimonijs ſanctorſequaris ⁊Ambro. ſuualis debet eē qui euāgelizat p̄ceptieuāgelicis deſignat̉. vt ſine v̓ga ſine pera ſine calciamentoſine pane ſine pecunia .i. ſublidij tꝑalis vl̓ ſecularis adminicula nō reꝗͥres. fideiqꝫ totꝰ putet ſibi qͦ minꝰ eo reꝗͥrit magis poſſe ſuppete̓. ſic gͦ hoc atteſtat̉ ꝑfectōi p̄dicatōis euāolice: vt nullū ꝓrſus reꝗͥrat admīculū ſecl̓are. ⁊ hͦ ē eē in atiſſima pauꝑtate. ¶ Pret. ibidē in li. de officō. nullū admīculū p̄ſtāt diuicie ad beataꝫ vitā. qd̓ euidēter dn̄s on̄dit ineuāgelio dicēs. Beati pauꝑes qm̄ veſtꝝ ē regnuꝫ dei. itaq̄pauꝑtatē famē dolorē que putāt̉ mala nō ſolū impedimeto nō eſſe ad vitā beatā: ſꝫ admīculū eſſe euidētiſſime ꝓbatum ē. ſi gͦ nō ſolū admīculū nō ſūt ad vitā beatā bona externa ſꝫ etiā diſpēdiū: pauꝑtas aūt fames ⁊ dolor ⁊ hmōique mala reputāt̉ ad vitā beatā expediūt: q̄ vitā beatā impediūt relinq̄re: ⁊ que beatā expediūt amplecti ꝑfectōis ē.gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. Greg. omel̓. vj. ſuꝑ Ezech̓. priores pr̄es ꝯiugijs vtebāt̉ filios ꝓcreabāt ſub̓as poſſidebant curis rei familiaris intēdebāt. p̄dicatores aūt ſct̄os Iſaias ꝓphetie iāſpū p̄uidēs ſub̓as deſere̓: nihil in t̓ra q̄rere nihil poſſidere:nō eos velut hoīes ꝑ terrā ambulātes: ſꝫ vt nubes volātesnouerat. qui ſunt iſti qui vt nubes volāt Iſa. lx. ¶ Prete.Hiero. in epl̓a ad iulianū. Si vis ꝑfectꝰ eſſe vade inꝗt ⁊ vēde nō partē ſub̓e: ſed vniuerſa q̄ poſſides. ⁊ da pauꝑibꝰ: nōamicis nō ꝯſanguineis nō ꝓpinquis non vxori nō liberis.plus aliquid addā nihil tibi ob mētū inopie reẜuab̓. ne cūanania damneris ⁊ zaphira. ⁊ da cūcta pauꝑibꝰ. ¶ Pret.Criẜ. ẜmōe. xviij. ſuꝑ epl̓a ad Heb̓. Nemo cauſet̉ de pauꝑtate tanꝙͣ cauſa ſit multoꝝ maloꝝ. neqꝫ obloquat̉ xp̄o quiꝑfectōeꝫ illā dixit. Si vis ꝑfectꝰ eſſe ⁊cͣ. hec em̄ ipſe ⁊ v̓bisdixit ⁊ oꝑbꝰ on̄dit et per diſcipulos ſuos docuit. ¶ Prete.