ad vſus neceſſarios reſeruetur a ſanctis. cū dn̄s loculoshabuiſſe legatur. ſꝫ ne deo ꝓpter illā ſeruiatur. ⁊ ne timore inopie iuſticia deſeratur: ſꝫ nō ē bonū facere vn̄ ſequit̉deſertio iuſticie. gͦ bonū ē et expediēs reſeruare aliqd̓ advictū. ¶ Preterea. ij. coꝝ. viij. Si eī voluntas ꝓmpta eſtẜm illud qd̓ habꝫ accepta ē nō ẜm illud qd̓ nō habꝫ. glo.vltra vires. gͦ talis voluntas nō ē accepta. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̓.in eodē. nō em̄ volo vt alijs ſit remiſſio: vobis aūt tribulatio. glo. i. pauꝑtas: ſꝫ ex equalitate. glo. nō plus exigit̉vt det ꝙͣ qd̓ ſibi retinere debꝫ. ſic̄ zacheus dimidiū bonorū ſuoꝝ dedit pauꝑibꝰ. luce. xix. hec ē equalitas. vt ꝗ accipiūt ſpiritualia tribuāt carnalia. nō gͦ debꝫ dare totū.¶ Pret̓ea .j. Theẜ. v. Rogamus vos fratres vt nouerilis eos qui laborāt inter vos et p̄ſunt vobis. glo. ſicut diuitie nec gl̓iam pariunt ſalutis: ita egeſtas dū ſaturariquerit: a iuſticia declinat. ſꝫ nullus in tali ſtatu ſe dꝫ ponere vt a iuſticia facile declinet: ergo nec in tali egeſtatevt ſaturari querat. ¶ Preterea. ij. Theẜ. iij. vt noſmetip̄os formam daremus vobis. Glo. qui frequēter ad alienā mēſam cōuenit: ocio deditus aduletur neceſſe ē paſcēti: ſꝫ nemo ſe debet ponere in tali ſtatu: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pretereavidetur ꝙ nō tm̄ ſit illicitū: ſꝫ ⁊ dānabile. xxiiij. q. iij. quidā heretici. habet̉ ꝙ erat quedā ſectā hereticoꝝ qui dicebant̉ apl̓ici. qui hāc vitā duxerūt que ē in omnimoda rerū abrenūciatōe ꝓpter quod ſibi nomē apl̓icum vſurpauerūt. de quibus ibi dr̄ apl̓ici hic ſibi nomen aſſumpſer̄tquo nihil poſſidētes ꝓprium: nequaeꝙͣ recipiant illos quialiquo in hoc mundo vtuntur. ¶ IInſio. ꝙ licituꝫ ē oīadare pauꝑibus. et pauꝑ effici ꝓ deo. et nō ſolūmodo licitum: ſꝫ etiam meritoriū. hoc infallibiliter aſtruit doctrina xp̄i et vita. inſinuat apl̓oꝝ ꝯuerſio et ꝯuerſatio: declarat et ꝯfirmat ſct̄oꝝ orthodoxoruꝫ auctoritas. ꝓpter quehoc tāꝙͣ verū et certū et om̄i acceptōe dignum: abſqꝫ vllaheſitatōe tenēdū et aſtruendū. vn̄ rōes poſitas ꝓ ꝑte iſtaſimpliciter cōcedimꝰ. ¶ Ad illud qd̓ ꝯͣ hoc primo obijcit̉ſcꝫ ꝙ oīa dare ē ꝓdigalitas ⁊ viciū: ſicut oīa retinere eſtauaricia et viciū. pōt dici ꝙ omnia dare vnicuiqꝫ et ex qͣcūqꝫ cā et caſu ꝓdigalitas ē et viciū. ſꝫ dare omnia membris dei et deo ꝑ ꝯſequēs informatōe diuini cōſilij: et adexpeditiꝰ ⁊ ꝓpinquiꝰ ſequēdum ip̄m: licitū ē et ſaluberrimū. Aug. de bono ꝯiugali. bonū erat qd̓ faciebāt que deſubſtātia ſua xp̄o ac diſcipulis eius neceſſaria miniſtrabāt: ſꝫ melius qui omnē ſuam ſubſtātiam dimiſerūt vt expeditiores eundē dn̄m ſequerent̉. Piero. ſuꝑ pſalteriū.Qui relinquit mūdi ſuperbiā honoꝝ veſtigia diuitiaruꝫqꝫ iactantia et in celo collocat theſauros. hmōi portio efficit̉ deus. Preterea ꝓdigalitas nō eſt dare quecūqꝫ quātūcūqꝫ ſunt magna ⁊ p̄cioſa: dūmodo ita dent̉ ꝙ datio codat ip̄i dāti ad cōmodum maius ⁊ ꝓfectum quaſi in infinitum maiorē: ꝙͣ cederēt ſi retinerent̉. qui gͦ dat omniaꝓ deo: nō eſt dicēdus ꝓdigus. cū ſicut dr̄ math̓. xix. Dominus det talibus centuplū in pn̄ti et vitam eternā in futuro. vn̄ tales cōmodant ⁊ illud dant pauꝑibus dn̄o advſuram .i. recepturi maius incōꝑabiliter a deo ꝙͣ dent.Iuxta illd̓ ꝓuerb̓. xiiij. Fenerat̉ dn̄o qui miſeretur pauꝑis. Hiero. in quadā epl̓a. O quanta beatitudo ꝓ ꝑuismagna reciꝑe. eterna ꝓ breuibꝰ. ꝓ morituris ſꝑ viuētiaet habe̓ dn̄m debitorē. Nec ē ſimile de oī retentōe ⁊ omnierogatōne. quia omniū retentio ꝓuenit ex mala radice.id ē ex cupiditate que eſt oīm maloꝝ radix. .j. thimo. vj. diſtributio oīm ꝓ deo ex optima radice .ſ. dilectōe dei ⁊ voluntate ſequēdi deum expedite: et via cōpetenti ꝑueniendi ad deum. Aug. ſuꝑ can̄. Iacobi. Non tibi diſpliceatpauꝑtas tua: nihil ea pōt ditius inueniri. vis ſcire ꝙͣlocuplex ſit: celum emit. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝯſequent̉ex glo. ſuꝑ illud. habētes alimēta ⁊cͣ. que dicit. ꝙ tꝑalianō ſunt ꝓrſus abijciēda. pōt dici ꝙ gloſ. intelligit hoc deinfirmis. quorū nō eſt omnia omnino relinquere: ſed ꝓpt̓eoꝝ infirmitatem aliqua ad eorum ſuſtentatōeꝫ reſeruare. et hoc videtur ex ſerie textus et gloſe. loquit̉ em̄ de illis qui volunt diuites fieri ⁊cͣ. et glo. dicit et nō ſunt. vn̄textus hortatur ad fugā cupiditatis. vn̄ ſubdit̉. Qui em̄volunt diuites fieri ⁊cͣ. Glo. dicit ꝙ hoc dicitur de his q̄volunt diuites fieri et nō ſunt. vn̄ vult dicere. ꝙ que ſuntvite neceſſaria nō ſunt talibꝰ omnino abijcienda ſꝫ ꝙ prpoſſunt retineri. vn̄ ꝑ negatōem dat intelligere affirmetōem. ſicut patet ex ꝯſequēti lr̄a .ſ. vt homo nō plus deſideret ꝙͣ neceſſe ē ſuſtentatōi vite. nec illud qd̓ neceſſe ē ſine quo duci nō pōt. abijciat. Uel pōt dici ꝙ gloſa p̄dictaintelligit̉ de abiectōne tꝑalium ꝙͣtum ad vſum: nō ꝙͣtumad dominiū tm̄. Nā vſus tꝑalium neceſſarius eſt haberivite humano. qui haberi pōt ſine dominio ⁊ ꝓprietate. ſicut patet in pauꝑibus qui nihil habent ꝓprietatis. Et ꝙiſte ſit intellectus patꝫ ꝑ illud quod ſequit̉ in glo. immediate vbi ſubdit. ꝙ habētes alimenta ⁊c̄. et qui vltra tendit malum inuenit. vn̄ in textu ſubdit̉. Nam qui voluntdiuites fieri ⁊cͣ .i. qui volunt dominiū rerū tꝑalium habēet quibus nō ſufficit vſus incidūt ⁊cͣ. habere igit̉ vſuꝫ alimenti et tegumenti dominio relicto bene licꝫ: et meritorium eſt. qui aūt ſic abijceret tꝑalia ꝙ nec dn̄ium nec vſumvellet habere: minus diſcretus īmo fatuus eēt iudicādꝰ.et hoc ē qd̓ glo. intelligit ꝙ tꝑalia nō ſunt ꝓrſus abijcierda .ſ. et ꝙͣtum ad dominiū et ꝙͣtum ad vſum. Un̄ notabiliter dici ꝓrſus. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de illa glo. ſuperillud. voluntas ꝓmpta ē ⁊cͣ. ij. coꝝ. viij. q̄ dicit. neceſſariaretineat nō vltra vires dando. dd̓m ꝙ illud nō cogit. ꝗavult dicere ẜm ambro. ꝙ voluntas que ꝓmpta ē ad dandam elemoſinam ita tn̄ ꝙ retinet neceſſaria tm̄: acceptaē deo. et nō tm̄ accepta ē voluntas que ꝓmpta eſt dare. nōẜm illud qd̓ nō habet .i. ſupra vires: ſꝫ ẜm illud qd̓ habꝫnec vult dicere ꝙ voluntas acceptior ē que dat ſuꝑflua ⁊retinet neceſſaria ꝙͣ que dat vtrūqꝫ. Un̄ glo. illa trūcataē. vn̄ ſtatim ſequit̉. nō hic dicit qn̄qꝫ hoc melius eēt .ſ. totum dare: ſed de infirmis timet. quos ſic dare monet vtegeſtatem nō patiantur. et infra. vt veſta habundantiaterrenoꝝ ſuppleat inopiam illorum qui omnia mūdi deſerunt. Ex quo patet ꝙ glo. illa eſt magis ꝓ oppoſita ꝑtepppoſita. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcitur. ꝙ qui deum temptatcat ⁊cͣ. Dicendum omnia relinquit ſiue dat ꝓ deo ꝙnō temptat deum. tū ꝓpter diuina ꝯſilia. tū ꝓpter diuinaꝓmiſſa. tū ꝓpter plurima remedia que haberi poſſunt. tūꝓpter exempla quibus maīfeſte videmꝰ ꝙ tales pauꝑesſuſtentantur. ex quo manifeſte colligitur ꝙ talis modusabrenūciatōnis diuinitus inſpiratus nō facit temptaredeū: ſꝫ ſic abrenūcians diuinis ꝓmiſſionibꝰ innititur qͣſiſecurus. quin potius ille deū temptat qui de diuinis ꝓmiſſis dubitat. ꝓpter qd̓ hiero. ſuꝑ illd̓ math̓. vj. Nonneaīa plus ē ꝙͣ eſca. ſic ait. In ꝓmiſſis veritatis nemo dubitat. ſit hō qd̓ eē debet: ⁊ mox aderūt ei oīa ꝓpter quē facta ſunt oīa. qui igit̉ de hoc dubitat: ſic̄ filij iſrl̓ deū temptat qui dicebāt. Qūquid poterit deꝰ parare mēſam ī deſerto. his aūt nō debent viri ſancti cōformari ſed potiusapl̓is de quibus. ij. coꝝ. iiij. aperiamur ſꝫ nō deſtituimurGlo. aperiamur .i. pauꝑes ſumus a deo vt neceſſaria deſint: ſꝫ nō deſtituimur oīno a deo: qꝛ deꝰ paſcit oues eiusEt ꝙ illud extendat̉ nō ſolum ad apl̓os verūetiā ad eorū imitatores. apparet ꝑ illd̓ qd̓ habet̉ heb. vlt̄. Sint mores ſine auaricia cōtentip̄ſentibus. ip̄e em̄ dixit nō te deſeram neqꝫ derelinquā. Eplo. ip̄e dn̄s dixit ad ih̓m naue.Uade ne te deſerā quo ad neceſſaria neqꝫ derelinquā. derelinqueretur ille qui fame periret. ſed quia hoc nō eritnō ſit homo cupidus. hoc poſt mortem moyſi dixit ad ioſue. hoc em̄ in illo ꝓmittit. ſi ſpem nr̄am in illo ponamꝰnō tenacibus. nō cupidis ſed ſꝑantibus in eum. Et quiapoterat illis videri ꝙ ad Ioſue tm̄ fieret iſta ꝓmiſſio. adhoc apl̓us reſpōdit dicēs. ꝙ hos iuuabit ſicut iuuit illu.quaſi nō ē dubitādum de ꝓmiſſione. quia ſicut illum iuuit in p̄terito: ita iuuat nos hodie ī pn̄ti. et iuuabit noset omnes fideles in futuro in ſecula. ¶ Ad illd̓ qd̓ oſtur. ꝙ virtus cōſiſtit circa medium. pōt dici ꝙ medivirtutibus dupliciter ſumitur vt ſupra tactum eſt. Ueldd̓m ꝙ illud ē verum ꝙͣtum ad ea que ſunt neceſſitatis.