Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qd̓ vt peccatū: nec ꝯtinuatio habituū deſiderij nec iteratio actualis or̄onis efficaciā haberet. Ex his pꝫ rn̄ſioad illud quo querit̉ .ſ. ꝗd ſit orare ꝑſeuerant̉. Ad q̄ritur qn̄ aūt eſt petere multa tꝑa ⁊cͣ. Pōt dici pete̓ permulta tꝑa eſt petere ꝑſeuerat̉ niſi excludat̉ impedimē quo minꝰ fit or̄o efficax ad obtinendū qd̓ petit̉. aliqn̄enī interrūpit̉ ꝑſeuerātia peccatū mortale. aliqn̄ veniale frequēter iteratū. etiā vt dicūt aliꝗ aliqn̄ tēporē remiſſiōꝫ. Et pꝫ ſi aliꝗs duos ānos vel trespetierit pie ꝑſeuerant ſe ad ſalutē: poſtmoduꝫpeccet mortal̓r. ē ncc̄e obtineat: qꝛ interruptio mortificat pietatē ꝑſeuerantiaꝫ. vn̄ tātū eſt ac ſi petiuiſſet. vn̄ Ezech̓ .xviij. Si auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua:omēs iuſticias quas fecit recordabūt̉. ſic pꝫ ſolutō adprimā queſtione. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ſeu querit̉. ſi orac̉ꝑſeuerāter eſt orare donec obtineat̉ res petita efficaciāor̄onis. pōt dici orare qͦuſqꝫ obtineat̉ res petita includit in ſe orare ꝑſeuerant̉. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ illā glo.ſtatim vel pꝰ. pōt dici orare ꝑſeuerāt̉ .i. donec res petita obtīeat̉ ſic intelligit̉ .i. donec iuſtū ſit ſiue dignū respetita iuxͣ decētiaꝫ dīne bonitatis ſit obtinēda. iſti ſnīern̄det glo. que dic̄ ſtatim vel poſt. q. d. qͦdcūqꝫ petieritispatrē ⁊cͣ. dabit vobis ſtatim vel poſt .i. dignos vos exhibebit vt ſtatim vel poſt obtīeatis qd̓ petitis. Ad id qd̓q̄rit̉ pete̓ ꝑſeuerāt̉ ē pete̓ tꝑe vite petētis. pōt dicinequaꝙͣ ẜm illā ꝯditōꝫ attēdit̉ penes frequētē iteratōꝫactus or̄onis: lꝫ ẜm illā attēdit̉ penes excluſiōeꝫ impedimēti. Impedimētū .n. pct̄i mortalis ſequēs forte venialis ſequētis qn̄qꝫ ānihilat efficaciā or̄onis: cuiꝰ efficacia ē ex ꝯditionibꝰ efficiūt illā dignā exaudiri. ſoluꝫad meritū: ſꝫ etiā ad votū.Conſequēter que.§. j.rit̉. vtꝝ petere ꝑſeuerant̉ ſit ncc̄iuꝫ ad or̄o ſit exaudibilis. ſic videt̉. Dicit. n. Greg. in moral̓. v̓tutis pōdꝰor̄o hꝫ: quā nequaꝙͣ ꝑſeuerantia ꝯtinui amoris tenet. plane hr̄ ſine ꝑſeuerātia or̄o efficaciā hꝫ. Pret.Criſoꝰ. de ꝯpūctōne cordis. Ab or̄one recedas qͦuſqꝫaccipias finē poſtulati. acceptō dep̄cantis ē: tūc ceſſa qn̄acceꝑis. īmo magis nec tūc ceſſes. ſꝫ tūc ꝑſeuera agensgratias eo qd̓ accepiſti: vt ꝑſeueraret tibi qd̓ acceꝑis. Pret. Luc̄. xj. ſuꝑ illud. Quis veſtrū hēbit amicū ⁊cͣ.Glo. poſtꝙͣ formā or̄onis rogātibꝰ ꝓpoſuit: inſtātiā etiā frequentiā illis iniūgit. vt ſolū diebꝰ ſꝫ etiā noctibꝰor̄o deferat̉. .n. media nocte panes ab amico petit: inpetendi intentōe ꝑſiſtit: fraudat̉ orans. hec glo. itavt priꝰ. Pret. iſte preſcitꝰ hn̄s grām petit dari ſibi vi eternā. pie petit: ꝯſtat. qꝛ deū petit ī caritate eſt.ad ſaluteꝫ: qꝛ vitaꝫ eternā. ſe magnū tp̄s: qꝛ pertriginta annos. impetrabit ne; cōſtat no. or̄o ſua ēefficax. ꝯſtat nihil impedit niſi qꝛ ꝑſeuerat. ꝑſeuerantia maxime videt̉ facere ad or̄onē. Cōtra. ſemꝑorare eſt in nr̄a ptāte. īmo impoſſibile eſt ſꝑ oratōinſiſtamus. ſꝫ or̄onis efficacia nihil includit in ſe impoſſibilitatis. planū eſt. ſꝑ orare ꝑtinet ad or̄onē efficacē. quare nec ꝑſeuerāter orare. ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝑſeuerant̉ orare dicit̉ nihil aliud facere ꝙͣ orare ſicut obijciebat̉. ſꝫ vt nulla die intermittat̉ certa ſiue debita horaorandi. ẜm dicit auḡ. in hereſibꝰ. dn̄s dixerit oportet ſꝑ orare deficere. Et apl̓us. Sine intermiſſioneorate. ſaniſſime ſic accipit̉: vt nulla die intermittat̉ certahora orandi. eſt orare loco tꝑe. Et tūc obijcit̉. quiatūc peccator poſſet ꝑſeuerare in or̄one: nec tn̄ eēt neceſſariū ip̄m exaudiri. ẜm dicebat cecus natus Io. ix. Scimus qꝛ peccatores deꝰ exaudit. Sꝫ ſi vlteriꝰ dicat̉addat̉. ille ſic petit eēt iuſtus. adhuc obijcit̉. qꝛ poſſibile eſt cadat a caritate ꝯtinue tn̄ orat. nūꝗd ncc̄io exaudit̉. ꝯſtat. ſic vt priꝰ. Forſitan diceret̉ ꝑſeuerātia debet intelligi or̄onis: ſꝫ potiꝰ caritatis. Sꝫadhuc obijcit̉. poſſibile eſt iſtū ab or̄one deſiſtere: tn̄ incaritate ꝑmanebit. nūꝗd impetrabit? ꝯſtat. nullomodo videt̉ ꝑſeuerātia ꝑtinē ad or̄oneꝫ efficacē. Pret. ꝑſeuerātia ſit ſpēs fortitudīs ſil̓r patiētia lōganimitas. querit̉ qͣre magis ponat̉ vna de ꝯditōnibꝰ or̄onisefficacis ꝙͣ alie. videt̉ .n. ſicut patiētia longanimitasad or̄oneꝫ efficacē faciūt: nec ꝑſeuerantia pari. Rn̄ſio. dd̓m ꝑſeuerātia requirit̉ ad efficaciā orōis. ſicut. dictū ē. ꝑſeuerantia attēdi debet: ꝙͣtū ad actūor̄onis: ꝙͣtum ad habitū caritatis. aliter .n. eēt vereꝑſeuerantia niſi ꝯtinuaret̉ or̄o caritati. ſicut plane dicitglo. Luc̄. xj. ſuꝑ illud. Quis veſtꝝ hēbit amicū ⁊cͣ. Glo.poſtꝙͣ formā or̄onis rogātibꝰ expoſuit: inſtantiā etiamfrequentiā orandi illis iniūgit. vt ſolū diebꝰ: ſꝫ etiāctibus or̄o deferat̉. qui .n. media nocte panes ab amicopetit in petēdi intentōne ꝑſiſtit: fraudat̉ orans. hecglo. intelligat̉ iſta ꝑſeuerantia vt ſcꝫ intermittat̉ cera hora orandi. ſicut exponit augꝰ. Sil̓r ex altera ꝑteſufficeret ꝑſeuerātia iſta or̄onis niſi adeſſet ꝑſeuerantiacaritatis. pct̄oreꝫ .n. ē nccͣiuꝫ exaudiri quātūcūqꝫ ꝑſeueret. Io. ix. Scimꝰ (dixit cecus) qꝛ deus peccatoresaudit. Si aūt aliqn̄ exaudiāt̉. eſt qꝛ or̄o eoruꝫ ſit digna exaudiri: ſꝫ effectū ꝯſequit̉ ē ꝓpter illius petit̉ bonitatē. de ſatis dictū eſt. De iſta etiā ꝑſeuerātia caritatis dicit exp̄ſſe Greg. in moral̓. virtutis pōdus or̄ohꝫ quā nequaꝙͣ ꝑſeuerātia ꝯtinui amoris tenet. Ad ilud igit̉ qd̓ prirno obijcit̉ planū eſt. enī accipit̉ ibiſeuerantia qͣi nihil aliud fiat. ſꝫ ſicut. dictū ē. Sil̓iterpꝫ rn̄ſio ad ſecūdū ⁊cͣ. qꝛ nec ꝑſeuerare in orando ſoluꝫnec in diligendo ſolū efficaciā facit. ſꝫ potius in vtroqꝫ.argumenta illa ab inſufficienti ꝓcedebāt. Ad illud qd̓obijcit̉. ꝑſeuerātia eſt ſpēs fortitudinis ⁊cͣ. Dicēduꝫꝑſeuerantia inqͣtū attendit̉ in aggreſſiōe terribiliū telerantia ardu: eſt ſpēs fortitudinis: eſt virtꝰ ſpēalis. ſic ſumpta eſt ꝯditio petendi vt. obijciebat̉. ſic̄ necpatiētia lōganimitas. Alio generalit̓ accipit̉ ꝓutdicit ꝯtinuatōꝫ ꝯpletā ī incepto. iſto eſt ꝯditio quecōmuniter omniū virtutū poteſt eſſe. iſto modo accipit̉in ꝓpoſito. iſto modo ei ſpecies fortitudinis nullo modo corrn̄deMembrū quartuꝫEquit̉ efficacia orōis ꝙͣtū ad ſatiſfactōꝫ.Querit̉ vtꝝ or̄o ſit ſatiſfactoria. Et videtur ſic. Math̓. xvij. genꝰ demonioꝝeijcit̉ ⁊cͣ. Glo. carnaliū voluptatū vniuerſitas minuit̉ niſi pͥmū ſpūs orōe roboret̉. ſꝫ oīs actꝰ neceſſariꝰ ad minuēdā voluptatē ē ſatiſfactorius. ergo ⁊cͣ. Pret. augꝰ. ī ẜmōe dn̄i ī mōte. ſunt q̄dā pct̄a pēaliaoroe dn̄ica ſoluūt̉. ſꝫ oīs actꝰ penitiuꝰ pct̄a ſoluūt̉ ē ſatiſfactoriꝰ. actꝰ orōis ē ſatiſfactoriꝰ. Pret. gͣgͦ. Satiſface̓ ē cās pct̄oꝝ excide̓ peccādi aditū n īdulgē. ſꝫ oratōemaxīe excidūt̉ cāe pct̄oꝝ. ⁊cͣ. Pret. Anẜ. ī li. cur deꝰ. Satiſfacē ē honorē debitū deo reſtituē. ſꝫ orōe maxīereſtituit̉ honor dei. ⁊cͣ. Pret. plꝰ ē or̄o ꝙͣ poſſeſſio:ſpūs ꝙͣ caro. ſꝫ actu afflictōis ī poſſeſſiōe vtpote elemoſinā: ī carne ieiuniū fit ſatiſfactio pct̄is. actu afflictōis ip̄iꝰ ſpūs p̄t ſatiſface̓. hmōi at ē or̄o. vt prius. Pret. ī pct̄o duo ſūt .ſ. libido ꝯtēptꝰ .i. ꝯuerſio auerſio. penes at̄ auerſionē ē pct̄i: qꝛ ex illa ꝑte ē ꝯtēptus. ſatiſfactō maxīe attēdit̉ penes ꝯtēptū. ſꝫ or̄o magis ē ꝯͣꝯtēptū ꝙͣ alia ſatiſfactio: magis illi repugͣt. videt̉ maxime ſatiſfactoria. Cōtra. Yſid̓. in actiua. exercitiūboni oꝑis cūcta exhauriēda ſunt vicia. ſꝫ or̄o ē ꝑs vl̓ ſpecies ꝯtēplatōis. ſi exercitiū boni oꝑis ſuffic̄ ad vicia delenda: ē or̄o nccͣia ad vicia tollēda. eſt ſatiſfactoria vicijs ſiue pct̄is. Pret. ſi exercitiū boni operiscūcta vicia ſunt exhauriēda. qd̓ vnū pōt fieri ē neceſſe neqꝫ ꝯueniēs fieri plura. ē or̄o nccͣianniēs ad vicia exhaurienda. ſꝫ ſi or̄o eēt ſatiſfactoceſſe eſſet vel conueniēs vt per eam tollerētur vicia. er⁊cͣ. Pret. ſatiſfactio pertinet ad forū iuſficie: or̄oad foꝝ miſcd̓ie. oratio non eſt ſatiſfactoria. Item ſa