qd̓ vt peccatū: nec ꝯtinuatio habituū deſiderij nec iteratio actualis or̄onis efficaciā haberet. ¶ Ex his pꝫ rn̄ſioad illud quo querit̉ .ſ. ꝗd ſit orare ꝑſeuerant̉. Ad hͦ qͦ q̄ritur qn̄ aūt eſt petere ꝑ multa tꝑa ⁊cͣ. Pōt dici ꝙ pete̓ permulta tꝑa nō eſt petere ꝑſeuerat̉ niſi excludat̉ impedimētū quo minꝰ fit or̄o efficax ad obtinendū qd̓ petit̉. aliqn̄enī interrūpit̉ ꝑſeuerātia ꝑ peccatū mortale. aliqn̄ ꝑ veniale frequēter iteratū. ⁊ etiā vt dicūt aliꝗ aliqn̄ ꝑ tēporē⁊ remiſſiōꝫ. Et ꝑ hͦ pꝫ ꝙ ſi aliꝗs ꝑ duos ānos vel ꝑ trespetierit pie ⁊ ꝑſeuerant ⁊ ꝓ ſe ⁊ ad ſalutē: ⁊ poſtmoduꝫpeccet mortal̓r. nō ē ncc̄e ꝙ obtineat: qꝛ interruptio mortificat pietatē ⁊ ꝑſeuerantiaꝫ. vn̄ tātū eſt ac ſi nō petiuiſſet. vn̄ Ezech̓ .xviij. Si auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua:omēs iuſticias quas fecit nō recordabūt̉. ſic pꝫ ſolutō adprimā queſtione. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ſeu querit̉. ſi orac̉ꝑſeuerāter eſt orare donec obtineat̉ res petita ꝑ efficaciāor̄onis. pōt dici ꝙ orare qͦuſqꝫ obtineat̉ res petita includit in ſe orare ꝑſeuerant̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ illā glo.ſtatim vel pꝰ. pōt dici ꝙ orare ꝑſeuerāt̉ .i. donec res petita obtīeat̉ ſic intelligit̉ .i. donec iuſtū ſit ſiue dignū ꝙ respetita iuxͣ decētiaꝫ dīne bonitatis ſit obtinēda. ⁊ iſti ſnīern̄det glo. que dic̄ ſtatim vel poſt. q. d. qͦdcūqꝫ petieritispatrē ⁊cͣ. dabit vobis ſtatim vel poſt .i. dignos vos exhibebit vt ſtatim vel poſt obtīeatis qd̓ petitis. ¶ Ad id qd̓q̄rit̉ ꝙ pete̓ ꝑſeuerāt̉ ē pete̓ oī tꝑe vite petētis. pōt dici ꝙnequaꝙͣ ẜm illā ꝯditōꝫ q̄ attēdit̉ penes frequētē iteratōꝫactus or̄onis: lꝫ ẜm illā q̄ attēdit̉ penes excluſiōeꝫ impedimēti. Impedimētū .n. pct̄i mortalis ſequēs ⁊ forte venialis ſequētis qn̄qꝫ ānihilat efficaciā or̄onis: cuiꝰ efficacia ē ex ꝯditionibꝰ q̄ efficiūt illā dignā exaudiri. nō ſoluꝫad meritū: ſꝫ etiā ad votū.Conſequēter que.§. j.rit̉. vtꝝ petere ꝑſeuerant̉ ſit ncc̄iuꝫ ad hͦ ꝙ or̄o ſit exaudibilis. Ꝙ ſic videt̉. Dicit. n. Greg. in moral̓. v̓tutis pōdꝰor̄o nō hꝫ: quā nequaꝙͣ ꝑſeuerantia ꝯtinui amoris tenet.h̓ plane hr̄ ꝙ ſine ꝑſeuerātia or̄o efficaciā nō hꝫ. ¶ Pret.Criſoꝰ. de ꝯpūctōne cordis. Ab or̄one nō recedas qͦuſqꝫaccipias finē poſtulati. acceptō dep̄cantis ē: tūc ceſſa qn̄acceꝑis. īmo magis nec tūc ceſſes. ſꝫ ⁊ tūc ꝑſeuera agensgratias ꝓ eo qd̓ accepiſti: vt ꝑſeueraret tibi qd̓ acceꝑis.¶ Pret. Luc̄. xj. ſuꝑ illud. Quis veſtrū hēbit amicū ⁊cͣ.Glo. poſtꝙͣ formā or̄onis rogātibꝰ ꝓpoſuit: inſtātiā etiā⁊ frequentiā illis iniūgit. vt nō ſolū diebꝰ ſꝫ etiā noctibꝰor̄o deferat̉. ꝗ .n. media nocte panes ab amico petit: ⁊ inpetendi intentōe ꝑſiſtit: nō fraudat̉ orans. hec glo. ⁊ itavt priꝰ. ¶ Pret. iſte preſcitꝰ hn̄s grām petit dari ſibi vitā eternā. pie petit: ꝯſtat. qꝛ ⁊ deū petit ⁊ ī caritate eſt. ⁊ad ſaluteꝫ: qꝛ vitaꝫ eternā. ⁊ ꝓ ſe ⁊ ꝑ magnū tp̄s: qꝛ pertriginta annos. impetrabit ne; cōſtat ꝙ no. gͦ or̄o ſua n̄ ēefficax. ⁊ ꝯſtat ꝙ nihil impedit niſi qꝛ nō ꝑſeuerat. gͦ ꝑſeuerantia maxime videt̉ facere ad or̄onē. ¶ Cōtra. ſemꝑorare nō eſt in nr̄a ptāte. īmo impoſſibile eſt ꝙ ſꝑ oratōinſiſtamus. ſꝫ or̄onis efficacia nihil includit in ſe impoſſibilitatis. hͦ planū eſt. gͦ ſꝑ orare nō ꝑtinet ad or̄onē efficacē. quare nec ꝑſeuerāter orare. gͦ ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙ ꝑſeuerant̉ orare nō dicit̉ h̓ nihil aliud facere ꝙͣ orare ſicut obijciebat̉. ſꝫ vt nulla die intermittat̉ certa ſiue debita horaorandi. ẜm ꝙ dicit auḡ. in hereſibꝰ. Cū dn̄s dixerit oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere. Et apl̓us. Sine intermiſſioneorate. ſaniſſime ſic accipit̉: vt nulla die intermittat̉ certahora orandi. hͦ eſt orare ꝓ loco ⁊ tꝑe. Et tūc obijcit̉. quiatūc peccator poſſet ꝑſeuerare in or̄one: nec tn̄ eēt neceſſariū ip̄m exaudiri. ẜm ꝙ dicebat cecus natus Io. ix. Scimus qꝛ peccatores deꝰ nō exaudit. ¶ Sꝫ ſi vlteriꝰ dicat̉ ⁊addat̉. ꝙ ille ꝗ ſic petit eēt iuſtus. adhuc obijcit̉. qꝛ poſſibile eſt ꝙ cadat a caritate ⁊ ꝯtinue tn̄ orat. nūꝗd ncc̄io exaudit̉. ꝯſtat ꝙ nō. ⁊ ſic vt priꝰ. ¶ Forſitan diceret̉ ꝙ ꝑſeuerātia debet intelligi nō or̄onis: ſꝫ potiꝰ caritatis. Sꝫadhuc obijcit̉. ꝙ poſſibile eſt iſtū ab or̄one deſiſtere: tn̄ incaritate ꝑmanebit. nūꝗd impetrabit? ꝯſtat ꝙ nō. gͦ nullomodo videt̉ ꝑſeuerātia ꝑtinē ad or̄oneꝫ efficacē. ¶ Pret.cū ꝑſeuerātia ſit ſpēs fortitudīs ſil̓r patiētia ⁊ lōganimitas. querit̉ qͣre magis ponat̉ eē vna de ꝯditōnibꝰ or̄onisefficacis ꝙͣ alie. videt̉ .n. ꝙ ſicut patiētia ⁊ longanimitasad or̄oneꝫ efficacē nō faciūt: ꝙ nec ꝑſeuerantia pari mō.¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ ꝑſeuerātia requirit̉ ad efficaciā orōis.⁊ ſicut sͣ. dictū ē. ꝑſeuerantia attēdi debet: ⁊ ꝙͣtū ad actūor̄onis: ⁊ ꝙͣtum ad habitū caritatis. aliter .n. nō eēt vereꝑſeuerantia niſi ꝯtinuaret̉ or̄o caritati. ſicut plane dicitglo. Luc̄. xj. ſuꝑ illud. Quis veſtꝝ hēbit amicū ⁊cͣ. Glo.poſtꝙͣ formā or̄onis rogātibꝰ expoſuit: inſtantiā etiam ⁊frequentiā orandi illis iniūgit. vt nō ſolū diebꝰ: ſꝫ etiā nōctibus or̄o deferat̉. qui .n. media nocte panes ab amicopetit ⁊ in petēdi intentōne ꝑſiſtit: nō fraudat̉ orans. hecglo. ⁊ intelligat̉ iſta ꝑſeuerantia vt ſcꝫ nō intermittat̉ cera hora orandi. ſicut exponit augꝰ. Sil̓r ex altera ꝑte nōſufficeret ꝑſeuerātia iſta or̄onis niſi adeſſet ꝑſeuerantiacaritatis. pct̄oreꝫ .n. nō ē nccͣiuꝫ exaudiri quātūcūqꝫ ꝑſeueret. Io. ix. Scimꝰ (dixit cecus) qꝛ deus peccatores nōaudit. Si aūt aliqn̄ exaudiāt̉. hͦ nō eſt qꝛ or̄o eoruꝫ ſit digna exaudiri: ſꝫ ꝙ effectū ꝯſequit̉ ē ꝓpter illius ꝗ petit̉ bonitatē. de hͦ ſatis dictū eſt sͣ. De iſta etiā ꝑſeuerātia caritatis dicit exp̄ſſe Greg. in moral̓. virtutis pōdus or̄o nōhꝫ quā nequaꝙͣyͣ ꝑſeuerātia ꝯtinui amoris tenet. ¶ Ad ilud igit̉ qd̓ prirno obijcit̉ planū eſt. nō enī accipit̉ ibi ꝑſeuerantia qͣi nihil aliud fiat. ſꝫ ſicut sͣ. dictū ē. ¶ Sil̓iterpꝫ rn̄ſio ad ſecūdū ⁊cͣ. qꝛ nec ꝑſeuerare in orando ſoluꝫnec in diligendo ſolū efficaciā facit. ſꝫ potius in vtroqꝫ.argumenta illa ab inſufficienti ꝓcedebāt. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉. ꝙ ꝑſeuerātia eſt ſpēs fortitudinis ⁊cͣ. Dicēduꝫꝑſeuerantia inqͣtū attendit̉ in aggreſſiōe terribiliū ⁊ telerantia arduꝝ: eſt ſpēs fortitudinis: ⁊ eſt virtꝰ ſpēalis.⁊ ſic ſumpta nō eſt ꝯditio petendi vt sͣ. obijciebat̉. ſic̄ necpatiētia ⁊ lōganimitas. Alio mō generalit̓ accipit̉ ꝓutdicit ꝯtinuatōꝫ ꝯpletā ī incepto. ⁊ iſto mō eſt ꝯditio quecōmuniter omniū virtutū poteſt eſſe. ⁊ iſto modo accipit̉in ꝓpoſito. ⁊ iſto modo ei ſpecies fortitudinis nullo modo corrn̄deMembrū quartuꝫEquit̉ d̓ efficacia orōis ꝙͣtū ad ſatiſfactōꝫ.Querit̉ gͦ vtꝝ or̄o ſit ſatiſfactoria. Et videtur ꝙ ſic. Math̓. xvij. hͦ genꝰ demonioꝝ n̄eijcit̉ ⁊cͣ. Glo. carnaliū voluptatū vniuerſitas n̄ minuit̉ niſi pͥmū ſpūs orōe roboret̉. ſꝫ oīs actꝰ neceſſariꝰ ad minuēdā voluptatē ē ſatiſfactorius. ergo ⁊cͣ.¶ Pret. augꝰ. ī ẜmōe dn̄i ī mōte. ſunt q̄dā pct̄a pēalia q̄oroe dn̄ica ſoluūt̉. ſꝫ oīs actꝰ penitiuꝰ qͦ pct̄a ſoluūt̉ ē ſatiſfactoriꝰ. gͦ actꝰ orōis ē ſatiſfactoriꝰ. ¶ Pret. gͣgͦ. Satiſface̓ ē cās pct̄oꝝ excide̓ ⁊ peccādi aditū n īdulgē. ſꝫ oratōemaxīe excidūt̉ cāe pct̄oꝝ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. Anẜ. ī li. cur deꝰ☞ hō. Satiſfacē ē honorē debitū deo reſtituē. ſꝫ orōe maxīereſtituit̉ honor dei. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. plꝰ ē or̄o ꝙͣ poſſeſſio: ⁊ſpūs ꝙͣ caro. ſꝫ actu afflictōis ī poſſeſſiōe vtpote ꝑ elemoſinā: ⁊ ī carne ꝑ ieiuniū fit ſatiſfactio ꝓ pct̄is. gͦ actu afflictōis ip̄iꝰ ſpūs p̄t ſatiſface̓. hmōi at ē or̄o. gͦ vt prius.¶ Pret. ī pct̄o duo ſūt .ſ. libido ⁊ ꝯtēptꝰ .i. ꝯuerſio ⁊ auerſio. penes at̄ auerſionē ē cā pct̄i: qꝛ ex illa ꝑte ē ꝯtēptus. ⁊iō ſatiſfactō maxīe attēdit̉ penes ꝯtēptū. ſꝫ or̄o magis ē ꝯͣꝯtēptū ꝙͣ alia ſatiſfactio: ⁊ magis illi repugͣt. gͦ videt̉ maxime ſatiſfactoria. ¶ Cōtra. Yſid̓. in actiua. ꝑ exercitiūboni oꝑis cūcta exhauriēda ſunt vicia. ſꝫ or̄o ē ꝑs vl̓ ſpecies ꝯtēplatōis. gͦ ſi exercitiū boni oꝑis ſuffic̄ ad vicia delenda: nō ē or̄o nccͣia ad vicia tollēda. gͦ nō eſt ſatiſfactoria ꝓ vicijs ſiue pct̄is. ¶ Pret. ſi ꝑ exercitiū boni operiscūcta vicia ſunt exhauriēda. ⁊ qd̓ ꝑ vnū pōt fieri nō ē neceſſe neqꝫ ꝯueniēs fieri ꝑ plura. gͦ nō ē or̄o nccͣianniēs ad vicia exhaurienda. ſꝫ ſi or̄o eēt ſatiſfactoceſſe eſſet vel conueniēs vt per eam tollerētur vicia. er⁊cͣ. ¶ Pret. ſatiſfactio pertinet ad forū iuſficie: or̄o nōad foꝝ miſcd̓ie. gͦ oratio non eſt ſatiſfactoria. ¶ Item ſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten