ſimilat̉ deo ꝗ n̄ pt̄ peccare ⁊cͣ. pt̄ dici ꝙ rō potētie īpetrādi ē pt̄as merēdi potiſſima dico. qꝛ n̄ ꝯueīt exn̄tibꝰ ī purgatorio cā ꝯgruētiſſima ē amicicia. exntes at̄ ī purgatorio rōe qͣ tanꝙͣ rei detinēt̉ ī pena nō iudicādi amici. ſꝫ potiꝰ rōe oſfēſe dei penis obligati. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ exiſtētes ī extreīs ſtatibꝰ. ſcꝫ ī via ⁊ ī gl̓ia ſūt dep̄cādi ⁊cͣ. pdici ꝙ rō magis ē ad oppoſitū ꝙͣ ad ꝓpoſitū qꝛ vt tactū ēqꝫ ſūt ī ſtatu merēdi neqꝫ recipiēdi qd̓ meruerāt. vn̄ ſtamediꝰ ī ꝓpoſito. ſcꝫ ꝙͣtū ad ydoneitatē orādi ꝓ exͣneisdiſcrepat ab extremis ⁊ ꝯueīt cū ill̓. qꝛ ſtatꝰ iſte pr̄atē merēdi n̄ ſuſtīet nec amiciciā. int̓p̄tatiue dico: ſꝫ potiꝰ offēſepoīt reatꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ poſt q̄rit̉ qͣre n̄ ſūt ydonei orareꝓ alijs ſic̄ ꝓ ſe. pt̄ dici ꝙ vt ſupͣ tactuꝫ ē. acerbitas penecui oīno ītēdūt ⁊ aqͣ abſorpti ſūt. ad poſtulatōꝫ venie ꝓſeip̄is compellit. nec ad miſeriā alioꝝ illos ꝯuerte̓ ſinit.¶ Ad illd̓ qd̓ poſtea obr̄. ꝙ hn̄t caritatē ⁊ ita ꝯpaſſionēpt̄ dici ꝙ verū ē ꝙ caritatē hn̄t ī hītu: ſꝫ hītꝰ caritatis nōīducit ꝯpaſſione ſꝫ actꝰ caritatis. Ut eī ꝓbabilit̓ ptꝫ exv̓bo aug. ſuppoſito qd̓ ſupͣ tactū ē: ita abſorbēt̉ aliqͥ a pena. ꝙ et ſi ſpem hēant ī hītu: raro motu ſpei mouēt̉. ſil̓r⁊ motu caritatis ꝓpt̓ ꝯuerſionē ad penā ⁊ dolorē ꝯtinuūquē neglige̓ nō pn̄t. Sine p̄iudicio tn̄ oppinādo dico. ꝙmulte ſunt aīme ī purgatorio q̄ nō affligūt̉ illa vehemētiafflictōne de qua loquit̉ augꝰ.Ayticulus quartusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉. Si bt̄i ī pr̄ia ſint orādi .i. ſi viatores debēt orare ſct̄os ꝯp̄hēſoēs. ꝙ ſic: vidr̄ꝑ hͦ ꝙ plꝰ pn̄t in curia regis mūdani. ſꝫ maxīeꝓuidētie ē volētes aliꝗd īpetrare ī curia regis mūdanirīcipes curie illiꝰ dep̄cari ⁊ p̄cibꝰ illos ad obtinēdū qd̓ītēdit beīuolos r̄dde̓. qꝫꝫ ꝯſtat ꝙ lōge maioris ꝓuidētieē prīcipes curie celeſtis p̄cibꝰ allice ad obtinēdū ī curiaceleſti qͦ ꝗs īdiget. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̓. viatoribꝰ īcūbit eo mō qͦpn̄t illos honorae̓. ſꝫ ꝗ iſtos orāt illos honorāt. ergo ⁊cͣ.¶ Pret̓. hͦ admonꝫ eccl̓ia exēplo ſuo ſct̄os orādo. ⁊ ꝯſtatꝙ ī hͦ n̄ errat. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̉. ꝑ illos ꝑ qͦs d̓ſcēdit deꝰ ad noſꝑ effectū ſuoꝝ cariſmatū: ⁊ nos dēmꝰ ꝑ eoſdē aſcēde̓. ſꝫ hͦn poſſūꝰ niſi ꝑ or̄oꝫ eoꝝ īpetrādo adiutoriū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtͣdeꝰ ē nob̓ miſericordior ⁊ pn̄tior ꝙͣ alicui ſct̄o. ſꝫ ſtultꝰ ē ꝙhꝫ tā regē ꝙͣ prīcipē: ⁊ rege derelicto prīcipē dep̄cat̉. gͦ ⁊c̄¶ Pret̉. ſct̄i ſūt nob̓ abſētes. ſꝫ ſtultꝰ ē ꝗ abſēti loꝗt̉: gͦ ſtultꝰ ē ꝗ a ſct̄is petit. ¶ Si dicat̉ ꝙ ſtulticia n̄ ē ī hͦ: qꝛ ſct̄i viuūt ī deo. Cōtͣ. angl̓i portāt petitōes nr̄as an̄ deū. ſꝫ fruſtra portarēt. ſi luceret ī deo. ¶ Pret̓. ſi orare dēmꝰ ſct̄ospotētōres ſiue ſct̄iores ſꝑ: cū plꝰ pn̄t ꝙͣ alij. male gͦ docꝫccl̓ia ī letanijs orae ſct̄os mīores. ¶ Pret̉. dn̄e math̓. vj.orādi ſufficiētiſſimā dedit formā. cū tn̄ ibi n̄ tāgit̉ d̓ or̄oſct̄oꝝ. gͦ fruſtra fit. ¶ Pret̓. aug. ī ẜmōe fiue ī li. de or̄onOrare alit̓ ꝙͣ dn̄s docuit. n̄ igͦratia ſolū ē ſꝫ culpa. cū ipſepoſuerit ⁊ dixerit reijcitis mādatū dei vt er̄oes vr̄as ſtatuatis. ¶ It̄ or̄o ē ſacrificiū ſpūale. ſꝫ corꝑale n̄ dꝫ fieri niſi deo: gͦ cū ſpūale ſit lōge nobilꝙͣ corꝑale: ml̓tofortiusalij a deofferri n̄ dꝫ. ¶ Pret̓. pt̄ q̄ri qūo īnoteſcūt ſct̄isor̄oes q̄ fiūt ill̓ ⁊ vt ponūt ꝗdē ꝑ aſpectū ī ſpeculo et̓no.⁊ ita pͥmo ſūt apud deū an̄qͣꝑueniāt ad ſct̄os ſꝫ ꝯuertereſe a deo ad ſct̄os mīꝰ vr̄ recte fieri. gͦ ⁊cͣ ¶ Rn̄ſio. ꝙ bt̄i īpr̄ia orādi ſūt a nob̓. qꝛ illi ꝓ nob̓ p̄n̄t orae̓ ⁊ īpetrae. īmoad hͦ expediti ſūt ⁊ efficaces. Expediti qꝛ ſarcīa mortalitatis mīme gͣuati. efficaces qꝛ amici d̓i effecti ⁊ faīliaēs.ẜm Tuliū aūt amicicia ē idē velle ī bono. ⁊ cū aliquē diligūt qͣi deū ꝯpellūt ad illū diligēdū. fitqꝫ qd̓ dīc aug. dep̄deſtīatōe ſct̄oꝝ. ꝙ aliꝗ ſic p̄deſtīati ſūt vt ſct̄oꝝ or̄onibꝰꝯcedāt̉. vt bt̄s greg. ī dyalogo dīc. ꝙ obtīeri neqͣꝙͣ pn̄t q̄p̄deſtīata nō ſunt. ſꝫ ea q̄ ſct̄i oādo efficiūt ita p̄deſtīataſūt: vt p̄cibꝰ obtineāt̉. et iōire ꝯgrue poſſumusſct̄os ī via. ſct̄os at̄ ī pr̄ia maxīe dēmꝰ oraē. vn̄ eccl̓ia inſtituit letaniā ⁊ or̄oes ſpāles q̄ ip̄is dirigūt̉. Cōcedēdū ēigr̄ ꝙ ſct̄os orae dēmꝰ. ⁊ hͦ ꝓpt̓ triplicē caꝫ. vicꝫ ꝓpt̓ nr̄aꝫtiā. ¶ De prīo et ſcd̓o atteſtat̉ br̄s beriore dei ca. ix. Quis angeloꝝvel bt̄oꝝ ſpirituū te diligit. ſcio et̄ qꝛ me diligit diligētēte ſe. In te ꝗſꝗs manet ⁊ ſecure p̄ces ⁊ affectōes hūanasſcio. qꝛ ī te me exaudiet: ī qͦ ⁊ ego eoꝝ gl̓ie ꝯgratulor. ecceſecūdū. ꝗſꝗs te hꝫ bonū ſuū. ī te me adiuuat. nec mihi tuiꝑticipatōꝫ pt̄ īuidere. ecce pͥmū. ſoliꝰ eī apoſtate ſpūs eſtnr̄aꝫ miſeriā ſuā face̓ leticiā. nr̄ꝫ bonū ſuū face̓ damnū.hec bern̄. ⁊ ſūpta ſūt de fine de vera r̄ligiōe aug. Terciūplane dat̉ ītelligi ī facto cēturioīs Luc. vij. Qui īdignūſe arbitratꝰ vt veīret ad ih̓ꝫ miſit ſeniores iudeoꝝ adrogādū ih̓m ꝓ ſanatōe ẜui ſui. ꝓpt̓ nr̄aꝫ dico īopiā ī merēdo. vt vbi nr̄a nō ſuppetāt merita: patrocinēt̉ aliena. Ulteriꝰ ꝓpt̓ nr̄aꝫ inopiā ī contēplādo. vt ꝗ n̄ poſſumꝰ ſūmālucē ī ſe aſpice̓: eū ī ſuis ſct̄is ꝯtēplemur. Tercio ꝓpt̓ inopiā ī amādo. qꝛ nos miſerabiles hoīes. vl̓ ꝙ pleriqꝫ nr̄ꝫmagis afficimur circa ſct̄ꝫ aliquē. aliqn̄ et̄ ꝙͣ circa dn̄m.et iō dn̄s cōpaſſus nr̄e miſerie vult ꝙ oremꝰ ſct̄os ſuos.¶ Secūda cā ē ꝓpt̓ ſct̄oꝝ gl̓iaꝫ. qꝛ em̄ dn̄s vult gl̓ificareſct̄os. facit plerūqꝫ ꝑ ip̄os miracula ī corꝑibꝰ ⁊ ſalutē inaīabꝰ. vt ip̄os laudemꝰ. et n̄ ꝑ ſup̄mos: ſꝫ et̄ ꝑ īfimos. vtſic̄ aliꝗs ſaluat̉ corꝑalit̓ inuocādo lumē. ⁊ nō petit̉: ſic ⁊ſpūalit̓ ītelligāꝰ. ¶ Tercia ē ꝓpt̓ dei reuerētia. vt pct̄orꝗ deū offēdit. qꝛ nō audet ī ꝓpria ꝑſona adire: recurratad ſct̄os eoꝝ pr̄ocinijs īplorādo. Et his poſſꝫ ꝯueniēteraddi ꝯgruētia dīnaꝝ hierarchiaꝝ. Cōgruētia dīna hierarchiaꝝ dico: qꝛ cū dīnoꝝ cariſmatū ſit deſcēſꝰ ꝑ ſct̄osad nos. ꝯgruū ē vt aſcēſus nr̄ qͦ nos mouemur ſiue reducimur ad deū: fiat ip̄is ſct̄is qͣi mediatoribꝰ ⁊ aduocatiſnr̄is. Scd̓m em̄ dyoniſiū. poſtrema redeūt ad prīcipiuꝫꝑ media. ꝓinde ē vt reducamur ⁊ aſcēdamꝰ ad deū ī meritis ꝓficiēdo: eos ꝯueniēter oramꝰ ⁊ vtilit̓. ¶ Ad illd̓ gͦqd̓ prīo obr̄. ꝙ minꝰ ꝯuenit adire prīcipē qn̄ rex ē miſericordior ⁊ liberalior ⁊cͣ. Iam ī ꝑte pꝫ rn̄ſio. qꝛ licꝫ rex ſitliberalior et miſericordior ⁊ fauorabilior aliqͦ principenihilomīꝰ deferēdo maieſtati regie ⁊ ꝓpriā attēdēs indignitatē prudēter facit recurrēdo ad prīcipē qͣſi ad mediatorē int̓ illū ꝗ eſt maxīꝰ ⁊ mīmꝰ. Si aūt pct̄or dīnā attēdens dignitatē ⁊ timēs maieſtatē. ⁊ ꝓpt̓ hͦ reſiliēs ī ꝓpriꝑuitatē nō adcurrit ſꝫ ponit mediū ꝯfugiēdo ad ſct̄os:hoc laudādꝰ ē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ or̄o ē ſacrificiū ſpūale ⁊cͣ. pt̄ dici ꝙ nō ē ſil̓e de or̄oe ⁊ ſacrificio: qꝛ corꝑale ſacrificiū ad latriā ꝑtinet. Latria at̄ ē cultꝰ ꝗ ſoli deo debetur. ſꝫ or̄o nō ē ꝑs latrie. neqꝫ an illā ꝑtinet p̄ciſe: ſed magis ē actꝰ iuſticie vel aliaꝝ v̓tutū. vt ſupͣ tactū ē. Iuſticiaaut nō ſolū reſpicit ordine ad deū. ſil̓r nec alie v̓tutes q̄actū or̄ois eliciūt. īmo et̄ ſct̄os ip̄os ꝗ a nobis ꝯueniēterpn̄t orari. licet nō ſacrificio exteriori tali. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉. ꝙ ſct̄i abſētes ſūt ⁊cͣ. dici pt̄ vt hēt̉ ab aug. in li.de cura ꝓ mortuis gerēda. ꝙ or̄oes nr̄e tribꝰ modis īnoteſcāt ſct̄is. ſcꝫ reuelatōe: ⁊ denūciatōe angelica: et īſpectione et intuitōe ī ſpeculo trinitatis: et ꝓpria ꝯp̄hēſionevt qn̄ pn̄tialiter aſſiſtūt ī locis ī ꝗbꝰ ad illos diriguntior̄ones. vn̄ or̄oes q̄ dirigūt̉ ſct̄is qͣtenꝰ vtilitati nr̄e ſufficit: illis ſufficiēter reuelāt̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi ſct̄iſūt orādi: ſꝑ meliores ſūt orādi. pt̄ dici ꝙ nō oportꝫ. qꝛ viſupͣ tactū ē. deus vult oēs ſct̄os ſuos honorari. et iō oēsīuocari ſeu orari. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ ꝙ ſufficiēter tāgit̉ īor̄oe dn̄ica de or̄oe qͣ oramꝰ ſct̄os. dicēdū ꝙ qꝛ ſct̄os nonoramꝰ niſi qꝛ ſic̄ mediatores dn̄i nō vt ſic̄ illū a qͦ hēmuscꝗd boni hēmꝰ. iō ſolꝰ deus ſimplicit̓ ē orādꝰ. tāꝙͣ finaiter a qͦ ē om̄e bonū. Sct̄i at̄ nō ſimplicit̓ ſꝫ potiꝰ tanꝙͣmediatores ꝑ qͦs īpetramꝰ. et iō magis tenēt ſe ex parteorātiū qͣſi coadiuuātes: ꝙͣ illiꝰ ꝗ orat̉. Quia igit̉ ī or̄onilla nobis deſcribit̉ ille ꝗ ſimplicit̓ ē petēdꝰ. et oīa illa q̄petēda ſūt ab ip̄o: et ip̄i apl̓i qͦs docuit dn̄s orare ibi ꝗdpetere debēt. et oēs ex ꝯſeq̄nti apl̓oꝝ ſeqͣces q̄ ſi mīꝰ ydonei ſūt ad impetrādū: coadiutores adeat. Patet ꝙ nodecuit. ꝙ tāgerent̉ ip̄i ſct̄i in or̄oe illa. qꝛ ſufficiēter dat̉intelligi ꝑ orātes.