Queſtioni rōneo ſupͣdicte: et ſpāliter q̄ dicit Greg. Sciendūꝙ om̄is hō pct̄o ſubiacet ꝗ hͦ a deo petit fieri qd̓ ip̄e facereō̄t. vel ſi facere pōt nō decet. cū em̄ agētes et ꝯſentienariter in ſcelere inuoluant̉: deū ſic orare: ē velle deuꝫſtituere pct̄oreꝫ: ꝓpterea nullo modo illud eſt oraudum.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ in ꝯtrariū. dd̓m ꝙ hoc bn̄ poſſumusdeū rogare vt pct̄m in nob̓ total̓r corrūpat̉. qꝛ ſibi diſplipct̄m om̄e in nob̓. et minus diſplicet deo minꝰ peccatuꝫnaiꝰ. vtrūqꝫ tn̄ diſplicet: et ideo deū vt adiuuet nos adiinꝰ malū nō rogare debemꝰ nec ad maiꝰ: qꝛ om̄e peccatūet p̄cipue mortale ſibi diſplicet: et oīs ꝗ illud face̓ ꝓponit.¶ Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ eſt malū culpe et pene. quicūqꝫ gͦ poītdeū principiū mali culpe errat: qꝛ non hꝫ pͥncipiū efficiēsſed deficiens .ſ. defectiuā volūtatē q̄ nō deficit inꝙͣtum eſtq deo: ſed inꝙͣtum eſt de nihilo. Malū aūt pene a deo eſt.a qͦ eſt tanꝙͣ a pͥmop̄ncipio omne qd̓ eſt: manichei gͦ ponejͣ. deū bonū. lucis principiū. et ſpūaliū:bant duo principiodeū malū principiū tenebraꝝ ⁊ corꝑaliū. et hec omīa dicebant mala eſſe. cui ꝯtrariat̉ Aug. ꝓbans ꝙ oīm iſtoꝝ tācorꝑaliū ꝙͣ ſpūaliū que hn̄t eſſe. ſimpl̓r vnum pͥncipiū eſtdeus. Sed ibi nō cadit malū culpe: qꝛ hoc non hꝫ eē ſimpliciter ſꝫ defectum: et ideo argumentū illud nō cōcludit.Ad terciū dicendū. ꝙ bn̄ poſſumꝰ rogare deū vt pct̄m innobis corrūpat̉. hoc intellectu ꝙ nihil de pct̄o ſiue ꝙ nullum pct̄m retineat̉. qꝛ ſi aliꝗd pct̄m ſiue aliꝗd de peccatoremaneret: oīno illi ꝑſonā diſplice̓ppter qd̓ nō eſt petendū diuinū aiū ad hͦ. ¶ Ad vl̓iū dici pōt. ꝙ qn̄ ronꝰ ꝓ pct̄is p̄teritis. hoc ē vt deleant̉. aliter rogare nonſumꝰ nec debemꝰ: et iſto mō poſſumꝰ rogare ꝓ faciēdisne in illa incidamꝰ. et hoc docuit dn̄s qn̄ dixit. Et ne nosinducas in temptatōem. Sic rn̄dent ꝗ intelligunt. ꝙ hicuerit̉ ꝙ ſi licet pete̓ adiutoriuꝫ a deo faciēdi minora pct̄aꝙͣ ſint illa q̄ antea ꝯmiſit. Sed aliter pōt dici ad probleuna ꝓpoſitū. ꝙ petere adiutoriū a deo vt minus peccemushꝫ duplicē intellectū. Unꝰ eſt vt grauioribꝰ dimiſſis iuuetur a deo faciendi leuiora. vt ꝗ habuit in ꝯſuetudīe ꝑpetrare pct̄m. furtū. ꝯtra naturā. homicidiū. et hmōi enormia:petat a deo adiutoriū. his dimiſſis ꝑpetrandi faciliora. vtfornicandi epulandi et hmōi. et hoc nō licet petere: qꝛ hocpetere eēt a dn̄o petere ꝙ cooꝑaret̉ actui pct̄i. ⁊ ẜm hāc viam determinatū eſt ꝓbleuma ꝓpoſituꝫ. Aliꝰ eſt intellectusa deo pete̓ adiutoriū. vt qui hꝫ in ꝯſuetudine ꝑpetrare grauia pct̄a ⁊ enormia: his dimiſſis nō peccet tm̄ in ꝑpetratione minoꝝ: et h̓ facere pōt dn̄s infundendo ſibi gratiāaliquā gratiſdatam. ⁊ hͦ licet petere: videlicet adiutoriuma deo .ſ. vt ſaltē nō ita peccet enormiter ſicut antea peccauit. ⁊ hoc ꝑſuadent rōnes inducte ꝓ prima ꝑte. His habitis ptꝫ rn̄ſio ad rōnes ꝓ vtraqꝫ ꝑte poſitas.Queſtio. xcj. quoruꝫ ē oranOnſequenter queritur quoꝝ eſt orādo pete̓. Primo gͦ qͥritur vtrū diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ſit orare. Secūdo vtrū beatoꝝ. Tercio vtꝝ viatorū.Quarto vtrum exiſtentium in purgatorio. Quinto vtrum damnatoꝝ.Nembrum primumIrca pͥmū q̄rit̉ ſic ad ꝑteꝫ affirmatiuaꝫ. auctorē ⁊ ſubauctorē in ꝑſonis dīnis ẜm ſct̄oseſt inuenire vt filij ⁊ ſpūſſct̄i reſpectu pr̄is.videt̉ ꝙ pr̄ rōne aucͣtis poterit ab alijs exbrari. ¶ Pre. dependētia illa q̄ eſt qͣntuꝫ ad eſſe maxīa eſt.ſꝫ vna ꝑſona ab alia dependit: ſꝫ dependētia īportat ⁊ reꝗͥrit ſupplementū: et ꝓ hmōi ē orare.gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̉. exp̄ſſe habemus de filio ꝙ orauerit pr̄eꝫ ſuūi. Luc. vj. Exijt ī monteorare ⁊ erat ꝑnoctās in or̄one dei. ¶ Pre. j. Ioh̓. ij. ip̄e eſtꝓpiciatio ꝓ pct̄is nr̄is. glo. ꝓpiciās nos deo ꝓpiciatōe ⁊ ī.xcj.terceſſione. ¶ Pre. heb̓interpellandū ꝓ nobis. gͦ ſꝑ orat ꝓ nob̓ filiꝰ:re. ex p̄ſſe habemꝰ exempluꝫ de ſpūſct̄o. Ijs interpellat ꝓ nob̓ gemitibꝰ ine.j. c. x. vbi loꝗtur deꝯuenientibꝰ ſrpellatorem ꝑaclitum.¶ Pre. dic greg. ꝙir̄ dr̄: qꝛ ꝓ errore delinquētiūapud iuſticiā pr̄is int̓uenit. ¶ Ad oppoſitū. Aug. de correptōne ⁊ gr̄a. nemo q̄rit ab alio qd̓ ꝑ ſe hꝫ. igit̉ ſi taꝫ filiusꝙͣ ſpūſſct̄s oīa hn̄t: et oīa pn̄t: et nihil petūt. ¶ Pret̉. orareeſt inferioris: ſꝫ in ꝑſonis dīnis ſumma ē eqͣlitas. ¶ Pret̉.indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis: gͦ petitionuꝫ impletio ꝑtinetad totā trinitatē: gͦ qui petit ab vna aliquid petit ab aliagͦ ſi nullum decet petere a ſe: nō decet oratōeꝫ eſſe in perſonis dīnis. ¶ Pret̉. ꝯformis eſt ꝑ oīa volūtas in pr̄e ⁊ filio⁊ ſpūſct̄o. gͦ ſi petitio ē vniꝰ ꝑſone reſpectu alteriꝰ nihil petit niſi qd̓ ſcit illa velle: gͦ adhuc impletur ſi nō petat. fruſtra igit̉ petet vt videt̉. ¶ Pre. ſuꝑfluit or̄oeꝫ pone̓ vbi nullum deſideriū eſt ꝯplenduꝫ: hoc aūt eſt in diuinis. ¶ Pre.ẜm dam̄. or̄o ē aſcēſus intellectꝰ in deū qd̓ ꝑſonis dīnis n̄pōt ꝯuenire. ¶ Ad hoc dd̓m eſt. ꝙ or̄o nō pōt eſſe in diuinis. et hͦ ꝓpter triplicē rōneꝫ. Trima ē qꝛ or̄o de ſua ratōerepugnat idemptitate ſub̓e. ſcd̓a qꝛ repugͣt equalitati potentie. tercia qꝛ repugnat fontali plenitudini opulentie.qꝛ in diuinis nullaē ſubdiuerſitas. ideo nec or̄o. qꝛ nullpetit a ſe. Ulteriꝰ qꝛ nll̓a potentie mīoritas nec or̄o: qꝛ oīsorans minꝰ potentē ſe p̄tendit. vlteriꝰ qꝛ in bonis nll̓a egeſtas. nec or̄o: qꝛ oīs orans ꝓ aliqͦ ſupplendo orare intēdit.Concedendū eſt igit̉. ꝙ ꝑſonis diuinis nō ꝯuenit. ⁊ ſi alicubi inueniat̉ dictū: nihil aliud ē dictuꝫ. niſi ꝙ volūt nob̓citiꝰ bonū. volūtas actꝰ ē totiꝰ trinitatis. ¶ Ad illd̓ qd̓ prīoobijcit̉ de ſubauctoritate ⁊cͣ. pōt dici ꝙ iſta ſubaucͣtas ineqͣlitatē nullā ponit. īmo ſummā eqͣlitatē. intelligit̉ gͦ ꝙ illa ſubauctoritas ē in hoc. ꝙ id qd̓ eſt et quod hꝫ filius: hꝫa pr̄e. et ideo in pr̄e eſt aucͣtas. qꝛ quodāmodo eſt auctorfilij. in filio quedā ſubaucͣtas. qꝛ tn̄ pater nō dat filio ꝑteꝫſue ſub̓e vel eſſentie ſꝫ totuꝫ ſe qꝛ ſunt penitꝰ idem in ſub̓a:ideo oportet ꝙ idem ſint in potētia. iō nulla mīoritas. inferioritas nll̓a. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de dependētia. dd̓m.dependētia illa nll̓aꝫ īportat ī filio imꝑfectōeꝫ. vt iā diciē. et iō argumentū nō ꝯcludit. Sil̓is rō ē de ſpūſct̄o. in qͦ ēſubaucͣtas reſpectu pr̄is ⁊ filij ⁊ dependētia. ſi lꝫ ibi depēdentiā pone̓ quadā improprietate loquēdi. ¶ Ad aliud qd̓obr̄ de xp̄o. ꝙ orauit. dd̓m ꝙ hͦ ſꝑ intelligendū ē ẜm nat̉aꝫaſſumptā. ⁊ ẜm ip̄am optime ꝯgruebat ꝙ oraret. tū ꝓptermeritū: tū ꝓpt̓ exemplū v̓tutis: tū ꝓpt̓ veritatis hūane argumentū: tu ꝓpter officiū aſſumptū exeq̄ndū. Congruebatem̄ rōne ſui meriti. qꝛ ſua petitōe ſiue poſtulatōe merebat̉nob̓ ꝗ eramꝰ minꝰ ydonei ad ſuſceptōneꝫ bn̄ficioꝝ dei. vn̄Dam. li. iij. c. xxiiij. dicit ſic de eo. Quēadmodū em̄ paſſiones ſuſtinuit nobis eā que aduerſus ip̄as victorie brauium tribuēs triūphans: ita et orans nobis viā faciēs ⁊ dirigens. et dixi ad eā quēadmoduꝫ aſcenſionē et pro nobisomē iuſticiam adimplens. hec Dam̄. vlteriꝰ rōne exemplivt diſcipulos ſuos ⁊ ꝯſequēter nos ad or̄onis exercitiū inuitaret. in cꝰ exercitō maxīe aduerſariꝰ ſuꝑat̉. ꝓpt̓ qd̓ dn̄sdicebat diſcipl̓is ſuis Math̓. xxvj. Uigilate ⁊ orate vt nōintretis in tēptatōeꝫ. vn̄ dicit Amb̓. ſuꝑ. Beati īmaculati. ꝑnoctabat in or̄one dn̄s ih̓s. nō indigēs petitōis auxilio: ſꝫ ſtatuēs nob̓ imitatōis exemplū. hec Amb̓. Ulteriusin argumentū veritatis aſſūpte hūanitatis .ſ. vt ſe on̄deretverū hoīem ⁊ vere a deo miſſum. ꝓpter ꝙ dicebat Ioh̓. ij.Gr̄as ago tibi dn̄e qm̄ audiſti me. ego at̄ ſciebaꝫ qꝛ ſꝑ meaudis. ſꝫ ꝓpt̓ ppl̓ꝫ iſtū ꝗ circūſtat dixi vt credāt qꝛ tu me mifiſti. Ultimo rōne officij. qꝛ ip̄e ſac̄dotis ⁊ pōtificis hēbatdignitatē. Un̄ad officiū eiꝰ ꝑtinebat ꝓ pct̄is ſacrificiūofferre: ita ⁊ ꝓ pct̄oribꝰ exorare. vn̄ Heb̓. vj. Oīs pōtifexex hoībꝰ aſſumptꝰ ꝓ hoībꝰ ꝯſtituit̉ in his q̄ ſunt ad deumvt offerat dona et ſacrificia ꝓ pct̄is. Et ſeꝗt̉ infra. ih̓s aūteo ꝙ maneat ineternū. ſempiternū habet ſacerdotium. vn̄n̄ accedens ꝑ ſemetip̄m ad deuꝫet ſaluare pōt imꝑiſemꝑ viuēs ad interpellendum ꝓnob̓. talis em̄ dicebat vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten