Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioni rōneo ſupͣdicte: et ſpāliter dicit Greg. Sciendū om̄is pct̄o ſubiacet a deo petit fieri qd̓ ip̄e facereō̄t. vel ſi facere pōt decet. em̄ agētes et ꝯſentienariter in ſcelere inuoluant̉: deū ſic orare: ē velle deuꝫſtituere pct̄oreꝫ: ꝓpterea nullo modo illud eſt oraudum. Ad illud qd̓ obijcit̉ in ꝯtrariū. dd̓m hoc bn̄ poſſumusdeū rogare vt pct̄m in nob̓ total̓r corrūpat̉. qꝛ ſibi diſplipct̄m om̄e in nob̓. et minus diſplicet deo minꝰ peccatuꝫnaiꝰ. vtrūqꝫ tn̄ diſplicet: et ideo deū vt adiuuet nos adiinꝰ malū rogare debemꝰ nec ad maiꝰ: qꝛ om̄e peccatūet p̄cipue mortale ſibi diſplicet: et oīs illud face̓ ꝓponit. Ad ſcd̓m dd̓m. eſt malū culpe et pene. quicūqꝫ poītdeū principiū mali culpe errat: qꝛ non hꝫ pͥncipiū efficiēsſed deficiens .ſ. defectiuā volūtatē deficit inꝙͣtum eſtq deo: ſed inꝙͣtum eſt de nihilo. Malū aūt pene a deo eſt.a eſt tanꝙͣ a pͥmop̄ncipio omne qd̓ eſt: manichei pone. deū bonū. lucis principiū. et ſpūaliū:bant duo principiodeū malū principiū tenebraꝝ corꝑaliū. et hec omīa dicebant mala eſſe. cui ꝯtrariat̉ Aug. ꝓbans oīm iſtoꝝcorꝑaliū ꝙͣ ſpūaliū que hn̄t eſſe. ſimpl̓r vnum pͥncipiū eſtdeus. Sed ibi cadit malū culpe: qꝛ hoc non hꝫ ſimpliciter ſꝫ defectum: et ideo argumentū illud cōcludit.Ad terciū dicendū. bn̄ poſſumꝰ rogare deū vt pct̄m innobis corrūpat̉. hoc intellectu nihil de pct̄o ſiue nullum pct̄m retineat̉. qꝛ ſi aliꝗd pct̄m ſiue aliꝗd de peccatoremaneret: oīno illi ꝑſonā diſplice̓ppter qd̓ eſt peten diuinū a ad. Ad vl̓ dici pōt. qn̄ ronꝰ pct̄is p̄teritis. hoc ē vt deleant̉. aliter rogare nonſumꝰ nec debemꝰ: et iſto poſſumꝰ rogare faciēdisne in illa incidamꝰ. et hoc docuit dn̄s qn̄ dixit. Et ne nosinducas in temptatōem. Sic rn̄dent intelligunt. hicuerit̉ ſi licet pete̓ adiutoriuꝫ a deo faciēdi minora pct̄aꝙͣ ſint illa antea ꝯmiſit. Sed aliter pōt dici ad probleuna ꝓpoſitū. petere adiutoriū a deo vt minus peccemushꝫ duplicē intellectū. Unꝰ eſt vt grauioribꝰ dimiſſis iuuetur a deo faciendi leuiora. vt habuit in ꝯſuetudīe ꝑpetrare pct̄m. furtū. ꝯtra naturā. homicidiū. et hmōi enormia:petat a deo adiutoriū. his dimiſſis ꝑpetrandi faciliora. vtfornicandi epulandi et hmōi. et hoc licet petere: qꝛ hocpetere eēt a dn̄o petere cooꝑaret̉ actui pct̄i. ẜm hāc viam determinatū eſt ꝓbleuma ꝓpoſituꝫ. Aliꝰ eſt intellectusa deo pete̓ adiutoriū. vt qui hꝫ in ꝯſuetudine ꝑpetrare grauia pct̄a enormia: his dimiſſis peccet tm̄ in ꝑpetratione minoꝝ: et facere pōt dn̄s infundendo ſibi gratiāaliquā gratiſdatam. licet petere: videlicet adiutoriuma deo .ſ. vt ſaltē ita peccet enormiter ſicut antea peccauit. hoc ꝑſuadent rōnes inducte prima ꝑte. His habitis ptꝫ rn̄ſio ad rōnes vtraqꝫ ꝑte poſitas.Queſtio. xcj. quoruꝫ ē oranOnſequenter queritur quoꝝ eſt orādo pete̓. Primoritur vtrū diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ſit orare. Secūdo vtrū beatoꝝ. Tercio vtꝝ viatorū.Quarto vtrum exiſtentium in purgatorio. Quinto vtrum damnatoꝝ.Nembrum primumIrca pͥmū q̄rit̉ ſic ad ꝑteꝫ affirmatiuaꝫ. auctorē ſubauctorē in ꝑſonis dīnis ẜm ſct̄oseſt inuenire vt filij ſpūſſct̄i reſpectu pr̄is.videt̉ pr̄ rōne aucͣtis poterit ab alijs exbrari. Pre. dependētia illa eſt qͣntuꝫ ad eſſe maxīa eſt.ſꝫ vna ꝑſona ab alia dependit: ſꝫ dependētia īportat reꝗͥrit ſupplementū: et hmōi ē orare. ⁊cͣ. Pret̉. exp̄ſſe habemus de filio orauerit pr̄eꝫ ſuūi. Luc. vj. Exijt ī monteorare erat ꝑnoctās in or̄one dei. Pre. j. Ioh̓. ij. ip̄e eſtꝓpiciatio pct̄is nr̄is. glo. ꝓpiciās nos deo ꝓpiciatōe ī.xcj.terceſſione. Pre. heb̓interpellandū nobis. ſꝑ orat nob̓ filiꝰ:re. ex p̄ſſe habemꝰ exempluꝫ de ſpūſct̄o. Ijs interpellat nob̓ gemitibꝰ ine.j. c. x. vbi loꝗtur deꝯuenientibꝰ ſrpellatorem ꝑaclitum. Pre. dic greg.ir̄ dr̄: qꝛ errore delinquētiūapud iuſticiā pr̄is int̓uenit. Ad oppoſitū. Aug. de correptōne gr̄a. nemo q̄rit ab alio qd̓ ſe hꝫ. igit̉ ſi taꝫ filiusꝙͣ ſpūſſct̄s oīa hn̄t: et oīa pn̄t: et nihil petūt. Pret̉. orareeſt inferioris: ſꝫ in ꝑſonis dīnis ſumma ē eqͣlitas. Pret̉.indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis: petitionuꝫ impletio ꝑtinetad totā trinitatē: qui petit ab vna aliquid petit ab alia ſi nullum decet petere a ſe: decet oratōeꝫ eſſe in perſonis dīnis. Pret̉. ꝯformis eſt oīa volūtas in pr̄e filio ſpūſct̄o. ſi petitio ē vniꝰ ꝑſone reſpectu alteriꝰ nihil petit niſi qd̓ ſcit illa velle: adhuc impletur ſi petat. fruſtra igit̉ petet vt videt̉. Pre. ſuꝑfluit or̄oeꝫ pone̓ vbi nullum deſideriū eſt ꝯplenduꝫ: hoc aūt eſt in diuinis. Pre.ẜm dam̄. or̄o ē aſcēſus intellectꝰ in deū qd̓ ꝑſonis dīnispōt ꝯuenire. Ad hoc dd̓m eſt. or̄o pōt eſſe in diuinis. et ꝓpter triplicē rōneꝫ. Trima ē qꝛ or̄o de ſua ratōerepugnat idemptitate ſub̓e. ſcd̓a qꝛ repugͣt equalitati potentie. tercia qꝛ repugnat fontali plenitudini opulentie.qꝛ in diuinis nullaē ſubdiuerſitas. ideo nec or̄o. qꝛ nullpetit a ſe. Ulteriꝰ qꝛ nll̓a potentie mīoritas nec or̄o: qꝛ oīsorans minꝰ potentē ſe p̄tendit. vlteriꝰ qꝛ in bonis nll̓a egeſtas. nec or̄o: qꝛ oīs orans aliqͦ ſupplendo orare intēdit.Concedendū eſt igit̉. ꝑſonis diuinis ꝯuenit. ſi alicubi inueniat̉ dictū: nihil aliud ē dictuꝫ. niſi volūt nob̓citiꝰ bonū. volūtas actꝰ ē totiꝰ trinitatis. Ad illd̓ qd̓ prīoobijcit̉ de ſubauctoritate ⁊cͣ. pōt dici iſta ſubaucͣtas ineqͣlitatē nullā ponit. īmo ſummā eqͣlitatē. intelligit̉ illa ſubauctoritas ē in hoc. id qd̓ eſt et quod hꝫ filius: hꝫa pr̄e. et ideo in pr̄e eſt aucͣtas. qꝛ quodāmodo eſt auctorfilij. in filio quedā ſubaucͣtas. qꝛ tn̄ pater dat filio ꝑteꝫſue ſub̓e vel eſſentie ſꝫ totuꝫ ſe qꝛ ſunt penitꝰ idem in ſub̓a:ideo oportet idem ſint in potētia. nulla mīoritas. inferioritas nll̓a. Ad illud qd̓ obr̄ de dependētia. dd̓m.dependētia illa nll̓aꝫ īportat ī filio imꝑfectōeꝫ. vt diciē. et argumentū ꝯcludit. Sil̓is ē de ſpūſct̄o. in ēſubaucͣtas reſpectu pr̄is filij dependētia. ſi lꝫ ibi depēdentiā pone̓ quadā improprietate loquēdi. Ad aliud qd̓obr̄ de xp̄o. orauit. dd̓m ſꝑ intelligendū ē ẜm nat̉aꝫaſſumptā. ẜm ip̄am optime ꝯgruebat oraret. ꝓptermeritū: ꝓpt̓ exemplū v̓tutis: ꝓpt̓ veritatis hūane argumentū: tu ꝓpter officiū aſſumptū exeq̄ndū. Congruebatem̄ rōne ſui meriti. qꝛ ſua petitōe ſiue poſtulatōe merebat̉nob̓ eramꝰ minꝰ ydonei ad ſuſceptōneꝫ bn̄ficioꝝ dei. vn̄Dam. li. iij. c. xxiiij. dicit ſic de eo. Quēadmodū em̄ paſſiones ſuſtinuit nobis que aduerſus ip̄as victorie brauium tribuēs triūphans: ita et orans nobis viā faciēs dirigens. et dixi ad quēadmoduꝫ aſcenſionē et pro nobisomē iuſticiam adimplens. hec Dam̄. vlteriꝰ rōne exemplivt diſcipulos ſuos ꝯſequēter nos ad or̄onis exercitiū inuitaret. in cꝰ exercitō maxīe aduerſariꝰ ſuꝑat̉. ꝓpt̓ qd̓ dn̄sdicebat diſcipl̓is ſuis Math̓. xxvj. Uigilate orate vtintretis in tēptatōeꝫ. vn̄ dicit Amb̓. ſuꝑ. Beati īmaculati. ꝑnoctabat in or̄one dn̄s ih̓s. indigēs petitōis auxilio: ſꝫ ſtatuēs nob̓ imitatōis exemplū. hec Amb̓. Ulteriusin argumentū veritatis aſſūpte hūanitatis .ſ. vt ſe on̄deretverū hoīem vere a deo miſſum. ꝓpter dicebat Ioh̓. ij.Gr̄as ago tibi dn̄e qm̄ audiſti me. ego at̄ ſciebaꝫ qꝛ ſꝑ meaudis. ſꝫ ꝓpt̓ ppl̓ꝫ iſtū circūſtat dixi vt credāt qꝛ tu me mifiſti. Ultimo rōne officij. qꝛ ip̄e ſac̄dotis pōtificis hēbatdignitatē. Un̄ad officiū eiꝰ ꝑtinebat pct̄is ſacrificiūofferre: ita pct̄oribꝰ exorare. vn̄ Heb̓. vj. Oīs pōtifexex hoībꝰ aſſumptꝰ hoībꝰ ꝯſtituit̉ in his ſunt ad deumvt offerat dona et ſacrificia pct̄is. Et ſeꝗt̉ infra. ih̓s aūteo maneat ineternū. ſempiternū habet ſacerdotium. vn̄ accedens ſemetip̄m ad deuꝫet ſaluare pōt imꝑiſemꝑ viuēs ad interpellendumnob̓. talis em̄ dicebat vt