Queſtiotū carnis. vt ſpūs fiat ſaluꝰ .i. excoīcare. ex hͦ vidr̄ ꝙ licetp̄ſbiteris excoīcare pct̄ores. ⁊ etiā ꝗ nō ſunt ſubiti eoruꝫia loꝗt̉ ibi de monacho. quē lꝫ p̄ſbitero excoīcare ſi pecquerit. ¶ It̄. ij. q. j. Nemo. vbi dr̄. Nemo ep̄s. nemo p̄ſbiter excoīcet aliquē an̄qͣ cā ꝓbet̉. ecce ꝙ nō ſolū ep̄us: ſedp̄ſbiter ſimplex pōt excoīcare. ¶ It̄ idē pt̄ haberi. xj. q. iijQuō. vbi dr̄. Quō ſacerdos īmundū nō facit leproſum.ſic ep̄s vel p̄ſbiter nō alligat eos ꝗ inſontes ſūt. ⁊ ita ſic̄gͣ. ¶ Cōtra. videt̉ ꝙ ſoli ep̄i excōicare pn̄t. dr̄ eī. xvj. q. ijUiſis. Felici mucrone ep̄i ſacerdotū piacula reſecentur¶ Itē adhuc videt̉ ꝙ mucro hmōi .i. excoīcatio ſit ſoliusep̄i. xxiiij. q. iij. corripiant̉. vbi dr̄. ꝙ ip̄a q̄ damnificatō dr̄quā facit ep̄ale iudiciū qͣ pena in eccl̓ia nulla maior eſſept̄. ecce ꝙ loquēs de pena q̄ ē excoīcatio dicit illā fieri abep̄ali iudicio: ita ⁊ id qd̓ priꝰ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ nō ſolū ep̄i necoēs hn̄tes poteſtatē clauiuꝫ excoīcare p̄n̄t: ſꝫ oēs p̄lati ꝙp̄ſunt collegijs vt abbates ⁊ priores excoīcare pn̄t. ⁊ vniuerſaliter oēs p̄lati habētes iuriſditōnem. vt exͣ de iudicijs. decernimꝰ. qꝛ iuriſditio nulla ē ſine cohertōne. ⁊ dicūt quidā ꝙ ꝗlibꝫ ſacerdos hn̄s parochialē eccl̓iam hocpt̄ face̓: circaaniꝰ ē ꝯſuetudinē attēdere. Un̄ in ſaceretudo ſeruāda ē q̄ dat iuriſditionē. vt haeſtꝰ. Simplices aūt ſacerdotesem̄ excoīcare nō pn̄t niſi ex cōmiſſione. ¶ Ad hͦ gͦ qd̓ prino obijcit̉. ꝙ exiſtētes ī ordinibꝰ inferioribꝰ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc bene ſequeret̉ ſi pt̄as hec eēt annexa ordini ſimplicit̓. qd̓ nō ē veruꝫ ſꝫ potius iuriſditōi.¶ Ad illud qd̓ addit̉ .ſ. ꝙ illud qd̓ pōt minor pt̄ maior. hͨverū ē vt matas ⁊ minoritas ordinate ſe habēt. vtpote in eodē genere ſiue ordinatōe. ¶ Ad illud qd̓ obijciturꝙ ſacerdos pt̄ ſimpliciter excoīcare ꝑ illud decretū. xvj.q. j. alia cā. Dicēdū. ꝙ ī illo decreto ſumit̉ p̄ſb̓r ꝓ ep̄o. ꝗ ēp̄latus monachoꝝ: ⁊ tūc pt̄ monachū excoīcare. In aliodecreto .ſ. ij. q. j. Nemo. ītelligit̉ ꝙ p̄ſb̓r .i. archip̄ſb̓r ſiueplebanus ꝗ hꝫ iuriſditōneꝫ pt̄ excoīcare: nō ꝗcūqꝫ. exͣ deoffi. iudi. ordi. cū ab eccl̓iaꝝ. Sil̓r dd̓m ē ad tͣciū. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſoli ep̄i pn̄t. qꝛ eoꝝ ē gladiꝰ vel mucroDicēdū ꝙ piacula ſacerdotū mucrone ep̄i ſunt reſecāda⁊ de hoc intelligit̉ decretū p̄tactum. licꝫ em̄ aliqui vocati in ꝑtem ſollicitudīs ep̄alis hmōi mucrone .i. excoīcatōe vtant̉: tn̄ auctoritas remanet penes ep̄m cuiꝰ officiūip̄i exercēt ꝙͣtū ad hoc. ¶ Pret̓. ad hoc ⁊ aliud qd̓ ſeꝗt̉ pt̄dici. ꝙ ſoli ep̄i pn̄t excoīcare cū illa ſolēnitate q̄ tangiturxj. q. iij. debēt. vbi dr̄. debēt. xij. ſacerdotes ep̄m circūſtae̓⁊ lucernas ardētes ī manibꝰ tenere. quas in excluſioneanathematis ꝓijcere debēt ī terrā ⁊ ꝯculcare pedibꝰ. deīde epl̓as ꝑ parochias mittere ꝯtinētes excoīcatoꝝ noīa⁊ cas excoīcatōis. ⁊ hmōi excoīcatio qꝛ grauiꝰ ſcindit dr̄mucro. qn̄qꝫ tn̄ ſine hmōi ſolēnitate excōicant.¶ Mēbrum quintumOnſequēter querit̉ de excoīcatōis iteratōeEt querit̉ vtrū aliꝗs poſſet pluries excoīcari: ita ꝙ mane̓t in pl̓ibꝰ excoīcatōibꝰ ſil̓.Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ ſimile. ī alijs penis ſil̓ ⁊ ſel̓ꝯtingit aliquē ligare pl̓ibꝰ ieiunijs ⁊ pl̓ibꝰ orōibꝰ ⁊ ſimiliter de alijs penis: pari rōe pt̄ ꝗs līgari pl̓ibꝰ excoīcatōnibꝰ. ¶It̄ in remedijs morboꝝ ita ē. ꝙ morbo iterato iterat̉ ⁊ remedium. ſil̓r ē in penis. ꝙ multiplicatis meritismultiplicant̉ ⁊ pene. ſimilit̓ videt̉ ꝙ fieri poſſit de excoīcatōe q̄ ē remediū ⁊ pena. qꝛ ſi cā iteret̉: videt̉ ꝙ ⁊ ip̄a excoīcatio poſſit ⁊ dꝫ iterari. ¶ Itē ſi excoīcatꝰ excoīcari nōpoſſet ⁊ n̄ excōīcatꝰ poſſet ⁊ etiā gͣuiore excōicatōe: gͦ excōīcatꝰ eēt melioris ꝯditōis ꝙͣ nō excōicatꝰ. ¶ Cōtra. excōīcatꝰ interfectꝰ ē gladio ſpūali. ſꝫ interfectꝰ n̄ pt̄ mogisnec minꝰ int̓fici: gͦ nec excōicatꝰ iterū excoīcari. ¶ Itē excōīcatꝰ exͣ coīonē eccl̓ie ē eiectꝰ. ſꝫ vt dic̄ apl̓us. j. Coꝝ. v.Quid mihi de his ꝗ foris ſūt iudicare. ſꝫ poſſe excoīcareē poſſe iudicare. gͦ ſi nō oꝫ de talibꝰ iudicare: videt̉ ſimiliter ꝙ nec excoīcare. ¶ Itē excoīcatꝰ ē eccl̓iaſticis beneficijs priuatꝰ. ⁊ excōīcatio ē priuatio. ſꝫ priuatōes nō reci.lxxxj.pit magis et minꝰ. nō em̄ dr̄ vnꝰ cecus magis cecꝰ altero⁊ minꝰ: gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē alter altero n̄ ē magis abſolutꝰ ⁊ minꝰ: nec idē maius ſeip̄o. gͦ pari rōe nec excoīcatꝰ maminꝰ excoīcatꝰ pt̄ eē. Itē pena excoīcātōis nulla ē meccl̓ia. vt. xxiiij. q. iij. corripiant̉. ſꝫ ſi nulla pena ē maioriſta: gͦ ē ſumma ī eccl̓ia. gͦ ⁊ ſi iteret̉ n̄ ꝓpter hͦ erit maior.cū ſit pena dāni. ¶ Rn̄ſio. ꝙ excoīcatꝰ pt̄ iterū excoīcari. ⁊ hͦ pꝫ ex vſu eccl̓ie q̄ ingemīat excoīcatōes ⁊ iuſte. vl̓ꝓpter cauſe iteratōem: vel noue culpe ꝯmiſſionē. Pōt gͦdici ꝙ tot pn̄t inferri excoīcatōes: qͦt emergūt cauſe ꝓpt̓quas dꝫ inferri excoīcatō. ¶ Ad illud qd̓ primo obijciturſcꝫ ꝙ excoīcatus ſpūaliter interficit̉. dd̓m. ꝙ quēadmodū ꝗ peccat mortaliter mortuꝰ ē ⁊ int̓ficit ſeip̄m ꝑ expulſionē gr̄e: ⁊ adhuc pt̄ magis peccare. ꝙͣuis non viuat adbene agēdū: adhuc tn̄ in eo viuit volūtas ad male oꝑandū. ⁊ ꝙͣuis gr̄a ſit expulſa: pt̄ tn̄ magis a gr̄a elongari.ſic intelligēdum ē in ꝓpoſito. qꝛ ꝙͣuis ẜm ſtatū illū nihilꝓſint eccl̓iaſtica ſacramēta ⁊ ſuffragia: pt̄ tn̄ adhuc magis et magis elōgari a gr̄a ⁊ a deo ꝗ ē vitā aīe. Nec ē ſil̓ed̓ interfectōe corꝑali ī qua prima int̓fectio reddit impoſſibilitatē ad vita. nō ſic ē ī ꝓpoſito. qꝛ adhuc manet aptitudo ad redeūdū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ exͣ eccl̓iam ē. dicēdū. ꝙ et ſi extra ſit ꝙͣtū ad beneficioꝝ ꝑticipatōem: tn̄ꝗa caracterē baptiſmalē hꝫ indelibilē quātūcūqꝫ ſit malus. iō n̄ exigit oīno eccl̓e pt̄atē. ⁊ iō ip̄m punit ⁊ corrigitmagis ꝙͣ paganos ⁊ infideles qui nūꝙͣ fuerunt de pt̄ateeccl̓ie. ⁊ de talibꝰ .ſ. paganis loquit̉ apl̓us. nō de malisſubditis excoīcatis. nāip̄e d̓ eis iudicabat. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉. ꝙ abſolutio nō recipit iteratōem nec remiſſionēDicēdū ꝙ hoc falſum ē. ⁊ hͦ pꝫ ī eo ꝗ pl̓ibꝰ excōīcatōibusdiuerſis de cauſis ē excoīcatus ab eodē. vl̓ ꝗ ē excoīcatꝰa diuerſis ep̄is: pt̄ abſolui ab vna excoīcatōe ita ꝙ n̄ abalia. qꝛ nō ſic ē ꝯnexio bonoꝝ ſpūaliū in abſolutione ſic̄in gr̄e infuſione. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ priuatōes n̄ recipiūt magis ⁊ minꝰ: pt̄ rn̄deri duplicit. primo ꝙ illd̓ ē verū ī puris priuatōibꝰ nō ī alijs. nā claudꝰ dr̄ ꝗs magis ⁊minꝰ: qꝛ n̄ totalit̓ priuat virtutē gradiēdi: ſil̓r ⁊ iniuſtusmagis et minus. vel poſſet dici ꝙ ſi n̄ rōe actꝰ vel habitꝰmagis ⁊ minꝰ recipiāt: tn̄ rōe cauſaꝝ. Un̄ magis ē elongatꝰ a viſu ꝗ leſus ē ī neruo vel ī pupilla ⁊ hūore criſtallino: ꝙͣ ꝗ altero hoꝝ tm̄. Similit̓ intellige ī ꝓpoſito. ¶ Adillud quod vltimo obijcitur. Dicēdum ꝙ et ſi excōmunicatio ſit pena damni ⁊ damnificās excōmunicatū in omnibꝰ beneficijs eccl̓ie: tamē multiplicatio excōmunicatōnis magis damnificat ꝙͣ vnica. quia plus elongat euma beneficijs eccl̓iaſticis ⁊ magis reddit illū ineptum adrecōciliatōem eccl̓ie ⁊ ſuſceptōem gr̄e. Aliter rn̄dent ꝗdam ad hāc queſtionē. dicētes ꝙ duplex ē effectꝰ excoīcatōis .ſ. eiectio et ligatio. Ꝙtū ad primū effectum excoīcatus amplius excoīcari nō pt̄. qꝛ qui foris ē: expelli nonpt̄. Ꝙtum ad aliū effectū pt̄ excoīcatꝰ iterato excōmunicari. Ut. iij. q. iiij. Engeltrudam. Ligatꝰ em̄ amplius pōtligari. qd̓ patꝫ de eo qui pluribus ligatur funibus vl̓ cathenis. Ex his etiam poſſet haberi reſponſio ad preobNembrum ſextumOnſequēter queritur de cōmunicatōe cuꝫexcōmunicatis. Et primo queritur generaliter vtrū cōmunicās cū excoīcato ſit excōmunicatꝰ. Secūdo vtrū ꝯmunicūs cū excōmunicato peccet mortaliter. Tercio vtrū qui excoīcauerit aliquē ſi coīcat cū illo ē excoīcatus.¶ Articulus primusIrca primū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑtem affirmatiuamxj. q. iij. cū excoīcato. Si quis cuꝫ excōmunicato aut palā aut abſconſe fuerit: ſtatim cuꝫeo ꝯtrahet coēm excoīcatōis penā. ¶ It̄ eodē. excoīcatuscū excoīcatis neqꝫ ī oratōne aut cibo aut potū aut oſculoQuicūqꝫ in his vel ī alijscōmunicet. aut aue eis dicat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten