Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio carnis. vt ſpūs fiat ſaluꝰ .i. excoīcare. ex vidr̄ licetp̄ſbiteris excoīcare pct̄ores. etiā ſunt ſubiti eoruꝫia loꝗt̉ ibi de monacho. quē lꝫ p̄ſbitero excoīcare ſi pecquerit. It̄. ij. q. j. Nemo. vbi dr̄. Nemo ep̄s. nemo p̄ſbiter excoīcet aliquē an̄qͣ ꝓbet̉. ecce ſolū ep̄us: ſedp̄ſbiter ſimplex pōt excoīcare. It̄ idē pt̄ haberi. xj. q. iijQuō. vbi dr̄. Quō ſacerdos īmundū facit leproſum.ſic ep̄s vel p̄ſbiter alligat eos inſontes ſūt. ita ſic̄. Cōtra. videt̉ ſoli ep̄i excōicare pn̄t. dr̄. xvj. q. ijUiſis. Felici mucrone ep̄i ſacerdotū piacula reſecentur Itē adhuc videt̉ mucro hmōi .i. excoīcatio ſit ſoliusep̄i. xxiiij. q. iij. corripiant̉. vbi dr̄. ip̄a damnificatō dr̄quā facit ep̄ale iudiciū pena in eccl̓ia nulla maior eſſept̄. ecce loquēs de pena ē excoīcatio dicit illā fieri abep̄ali iudicio: ita id qd̓ priꝰ. Rn̄ſio. ſolū ep̄i necoēs hn̄tes poteſtatē clauiuꝫ excoīcare p̄n̄t: ſꝫ oēs p̄latip̄ſunt collegijs vt abbates priores excoīcare pn̄t. vniuerſaliter oēs p̄lati habētes iuriſditōnem. vt exͣ de iudicijs. decernimꝰ. qꝛ iuriſditio nulla ē ſine cohertōne. dicūt quidā ꝗlibꝫ ſacerdos hn̄s parochialē eccl̓iam hocpt̄ face̓: circaaniꝰ ē ꝯſuetudinē attēdere. Un̄ in ſaceretudo ſeruāda ē dat iuriſditio. vt haeſtꝰ. Simplices aūt ſacerdotesem̄ excoīcare pn̄t niſi ex cōmiſſione. Ad qd̓ prino obijcit̉. exiſtētes ī ordinibꝰ inferioribꝰ ⁊cͣ. dd̓m hoc bene ſequeret̉ ſi pt̄as hec eēt annexa ordini ſimplicit̓. qd̓ ē veruꝫ ſꝫ potius iuriſditōi. Ad illud qd̓ addit̉ .ſ. illud qd̓ pōt minor pt̄ maior.verū ē vt matas minoritas ordinate ſe habēt. vtpote in eodē genere ſiue ordinatōe. Ad illud qd̓ obijcitur ſacerdos pt̄ ſimpliciter excoīcare illud decretū. xvj.q. j. alia. Dicēdū. ī illo decreto ſumit̉ p̄ſb̓r ep̄o. ēp̄latus monachoꝝ: tūc pt̄ monachū excoīcare. In aliodecreto .ſ. ij. q. j. Nemo. ītelligit̉ p̄ſb̓r .i. archip̄ſb̓r ſiueplebanus hꝫ iuriſditōneꝫ pt̄ excoīcare: ꝗcūqꝫ. exͣ deoffi. iudi. ordi. ab eccl̓iaꝝ. Sil̓r dd̓m ē ad tͣciū. Adillud qd̓ obijcit̉. ſoli ep̄i pn̄t. qꝛ eoꝝ ē gladiꝰ vel mucroDicēdū piacula ſacerdotū mucrone ep̄i ſunt reſecāda de hoc intelligit̉ decretū p̄tactum. licꝫ em̄ aliqui vocati in ꝑtem ſollicitudīs ep̄alis hmōi mucrone .i. excoīcatōe vtant̉: tn̄ auctoritas remanet penes ep̄m cuiꝰ officiūip̄i exercēt ꝙͣtū ad hoc. Pret̓. ad hoc aliud qd̓ ſeꝗt̉ pt̄dici. ſoli ep̄i pn̄t excoīcare illa ſolēnitate tangiturxj. q. iij. debēt. vbi dr̄. debēt. xij. ſacerdotes ep̄m circūſtae̓ lucernas ardētes ī manibꝰ tenere. quas in excluſioneanathematis ꝓijcere debēt ī terrā ꝯculcare pedibꝰ. deīde epl̓as parochias mittere ꝯtinētes excoīcatoꝝ noīa cas excoīcatōis. hmōi excoīcatio qꝛ grauiꝰ ſcindit dr̄mucro. qn̄qꝫ tn̄ ſine hmōi ſolēnitate excōicant. Mēbrum quintumOnſequēter querit̉ de excoīcatōis iteratōeEt querit̉ vtrū aliꝗs poſſet pluries excoīcari: ita mane̓t in pl̓ibꝰ excoīcatōibꝰ ſil̓. ſic: videt̉ ſimile. ī alijs penis ſil̓ ſel̓ꝯtingit aliquē ligare pl̓ibꝰ ieiunijs pl̓ibꝰ orōibꝰ ſimiliter de alijs penis: pari rōe pt̄ ꝗs līgari pl̓ibꝰ excoīcatōnibꝰ. ¶It̄ in remedijs morboꝝ ita ē. morbo iterato iterat̉ remedium. ſil̓r ē in penis. multiplicatis meritismultiplicant̉ pene. ſimilit̓ videt̉ fieri poſſit de excoīcatōe ē remediū pena. qꝛ ſi iteret̉: videt̉ ip̄a excoīcatio poſſit dꝫ iterari. Itē ſi excoīcatꝰ excoīcaripoſſet excōīcatꝰ poſſet etiā gͣuiore excōicatōe: excōīcatꝰ eēt melioris ꝯditōis ꝙͣ excōicatꝰ. Cōtra. excōīcatꝰ interfectꝰ ē gladio ſpūali. ſꝫ interfectꝰ pt̄ mogisnec minꝰ int̓fici: nec excōicatꝰ iterū excoīcari. Itē excōīcatꝰ exͣ coīonē eccl̓ie ē eiectꝰ. ſꝫ vt dic̄ apl̓us. j. Coꝝ. v.Quid mihi de his foris ſūt iudicare. ſꝫ poſſe excoīcareē poſſe iudicare. ſi oꝫ de talibꝰ iudicare: videt̉ ſimiliter nec excoīcare. Itē excoīcatꝰ ē eccl̓iaſticis beneficijs priuatꝰ. excōīcatio ē priuatio. ſꝫ priuatōes reci.lxxxj.pit magis et minꝰ. em̄ dr̄ vnꝰ cecus magis cecꝰ altero minꝰ: ⁊cͣ. Itē alter altero ē magis abſolutꝰ minꝰ: nec idē maius ſeip̄o. pari rōe nec excoīcatꝰ maminꝰ excoīcatꝰ pt̄. Itē pena excoīcātōis nulla ē meccl̓ia. vt. xxiiij. q. iij. corripiant̉. ſꝫ ſi nulla pena ē maioriſta: ē ſumma ī eccl̓ia. ſi iteret̉ ꝓpter erit maior. ſit pena dāni. Rn̄ſio. excoīcatꝰ pt̄ iterū excoīcari. pꝫ ex vſu eccl̓ie ingemīat excoīcatōes iuſte. vl̓ꝓpter cauſe iteratōem: vel noue culpe ꝯmiſſionē. Pōtdici tot pn̄t inferri excoīcatōes: qͦt emergūt cauſe ꝓpt̓quas dꝫ inferri excoīcatō. Ad illud qd̓ primo obijciturſcꝫ excoīcatus ſpūaliter interficit̉. dd̓m. quēadmo peccat mortaliter mortuꝰ ē int̓ficit ſeip̄m expulſionē gr̄e: adhuc pt̄ magis peccare. ꝙͣuis non viuat adbene agēdū: adhuc tn̄ in eo viuit volūtas ad male oꝑan. ꝙͣuis gr̄a ſit expulſa: pt̄ tn̄ magis a gr̄a elongari.ſic intelligēdum ē in ꝓpoſito. qꝛ ꝙͣuis ẜm ſtatū illū nihilꝓſint eccl̓iaſtica ſacramēta ſuffragia: pt̄ tn̄ adhuc magis et magis elōgari a gr̄a a deo ē vitā aīe. Nec ē ſil̓e interfectōe corꝑali ī qua prima int̓fectio reddit impoſſibilitatē ad vita. ſic ē ī ꝓpoſito. qꝛ adhuc manet aptitudo ad redeūdū. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ exͣ eccl̓iam ē. dicēdū. et ſi extra ſit ꝙͣtū ad beneficioꝝ ꝑticipatōem: tn̄ꝗa caracterē baptiſmalē hꝫ indelibilē quātūcūqꝫ ſit malus. exigit oīno eccl̓e pt̄atē. ip̄m punit corrigitmagis ꝙͣ paganos infideles qui nūꝙͣ fuerunt de pt̄ateeccl̓ie. de talibꝰ .ſ. paganis loquit̉ apl̓us. de malisſubditis excoīcatis.ip̄e eis iudicabat. Ad illd̓ qd̓obijcit̉. abſolutio recipit iteratōem nec remiſſionēDicēdū hoc falſum ē. pꝫ ī eo pl̓ibꝰ excōīcatōibusdiuerſis de cauſis ē excoīcatus ab eodē. vl̓ ē excoīcatꝰa diuerſis ep̄is: pt̄ abſolui ab vna excoīcatōe ita abalia. qꝛ ſic ē ꝯnexio bonoꝝ ſpūaliū in abſolutione ſic̄in gr̄e infuſione. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ priuatōes recipiūt magis minꝰ: pt̄ rn̄deri duplicit. primo illd̓ ē ve ī puris priuatōibꝰ ī alijs. claudꝰ dr̄ ꝗs magisminꝰ: qꝛ totalit̓ priuat virtutē gradiēdi: ſil̓r iniuſtusmagis et minus. vel poſſet dici ſi rōe actꝰ vel habitꝰmagis minꝰ recipiāt: tn̄ rōe cauſaꝝ. Un̄ magis ē elongatꝰ a viſu leſus ē ī neruo vel ī pupilla hūore criſtallino: ꝙͣ altero hoꝝ tm̄. Similit̓ intellige ī ꝓpoſito. Adillud quod vltimo obijcitur. Dicēdum et ſi excōmunicatio ſit pena damni damnificās excōmunicatū in omnibꝰ beneficijs eccl̓ie: tamē multiplicatio excōmunicatōnis magis damnificat ꝙͣ vnica. quia plus elongat euma beneficijs eccl̓iaſticis magis reddit illū ineptum adrecōciliatōem eccl̓ie ſuſceptōem gr̄e. Aliter rn̄dentdam ad hāc queſtionē. dicētes duplex ē effectꝰ excoīcatōis .ſ. eiectio et ligatio. Ꝙtū ad primū effectum excoīcatus amplius excoīcari pt̄. qꝛ qui foris ē: expelli nonpt̄. Ꝙtum ad aliū effectū pt̄ excoīcatꝰ iterato excōmunicari. Ut. iij. q. iiij. Engeltrudam. Ligatꝰ em̄ amplius pōtligari. qd̓ patꝫ de eo qui pluribus ligatur funibus vl̓ cathenis. Ex his etiam poſſet haberi reſponſio ad preobNembrum ſextumOnſequēter queritur de cōmunicatōe cuꝫexcōmunicatis. Et primo queritur generaliter vtrū cōmunicās excoīcato ſit excōmunicatꝰ. Secūdo vtrū ꝯmunicūs excōmunicato peccet mortaliter. Tercio vtrū qui excoīcauerit aliquē ſi coīcat illo ē excoīcatus. Articulus primusIrca primū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑtem affirmatiuamxj. q. iij. excoīcato. Si quis cuꝫ excōmunicato aut palā aut abſconſe fuerit: ſtatim cuꝫeo ꝯtrahet coēm excoīcatōis penā. It̄ eodē. excoīcatus excoīcatis neqꝫ ī oratōne aut cibo aut potū aut oſculoQuicūqꝫ in his vel ī alijscōmunicet. aut aue eis dicat.