Queſtiofiebot tm̄ apl̓is ⁊ diſcipulis dn̄i. quoꝝ vicarij amplam hapent poteſtatem: ⁊ quoꝝ iudicio ⁊ diſcretōne pt̄as clauiūtiſſimo fuit collata.Ꝙtum ad ſecundūᵐ. §. ij.rit̉. vtrum inferior pōt abſoluere ſuꝑiorem ipſo volente. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hoc. ꝙ ſi ſuꝑior peccat mortaliter: neceſſe habet ꝯfiteri. gͦ ſi non habet ſuꝑiorem ordinariuꝫ: ⁊ nll̓iſubtracta eſt poſſibilitas ſaluādi ſe: gͦ neceſſe eſt ꝙ ꝯfiteat̉inferiori ⁊ ab illo abſoluat̉. ¶ Item ad hoc ꝙ de pct̄o mortali fiat recōciliatō. neceſſe ē interuenire mediatōeꝫ ſacerdotis. ſꝫ poſſibile eſt ſup̄muꝫ p̄latoꝝ peccare: gͦ indiget ſacerdote reconciliante. ſꝫ nō ſuꝑiore: gͦ inferiorē. ¶ Item ꝙͣuis ſummꝰ pontifex ſit ꝯſtitutus vt offerat dona et ſacrificat ꝓ pct̄is: tn̄ ipſe ꝑ alium ſacerdotē pōt facere hoſtiā offerri ⁊ alius pōt offerre ꝓ eo. gͦ ꝙͣuis claues hēat abſoluēdi: tn̄ alius pōt abſolue̓ eū. ſꝫ non niſi inferior: gͦ pari rōnein om̄ibꝰ. ¶ Item pt̄as abſoluēdi data ē ad vtilitateꝫ eiuoq̄ abſoluit̉. ſꝫ ille cui data eſt pt̄as hec nō eſt peioris ꝯditigͦ et ille pōt abſolui. ſed nō a ſe nec a ſuꝑiore qꝛfrequēter nō hꝫ copiam eiꝰ aut non hꝫ ſuꝑiorem vt papa:gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra. motꝰ nō eſt motꝰ. nec mediatōnis mediatio: nec moderatoris moderator. Sil̓r primꝰ p̄latus eſt mediator inter deū ⁊ inferiores: gͦ non dꝫ eſſe ecōtra inferiormediator inter deū ⁊ ſupremū p̄latū. ¶ Item ad hoc ꝙ aliquis abſoluit aliquē neceſſe eſt ꝙ hēat iuriſditiōem ſupern p̄cedentibꝰ viſum ē. ſꝫ inferior non hꝫ iuriſdieum: ſicuttionem ſuꝑ ſuꝑiorem: gͦ⁊cͣ. ¶ Si dicas mihi ꝙ ſuꝑior daei iuriſditōꝫ abſoluēdi.Contͣ. nihil dat qd̓ n̄ hꝫ. ſꝫ p̄latꝰ nōabſoluēdi ſe qꝛ n̄ hꝫ pt̄atē ſupͣ ſe: gͦ ⁊c̄. ¶ Itērior nō pt̄ ſuꝑiorē excoīcare. nec pt̄ dare alij iuriſditōeꝫ directe excoīeandi: gͦ videt̉ ſil̓iter ꝙ nec abſoluendiItem in hierarchia angelica nō recipiūt angeli ſuperi.natōeꝫ ab inferioribꝰ: gͦ ſimiliter videt̉ ꝙ in eccleſia ſuꝑior ab inferiori nō pōt abſolui. ¶ Item determinatum eſt ꝑ canones. ꝙ ſacerdos nō pōt abſoluere alienūparochianū. gͦ nec ſuū prelatū: ꝑ locū a maiori. magis em̄videt̉ ꝙ poſſit ſupͣ minorē ꝙͣ ſupra maioreꝫ. ¶ Si tu dicasꝙ p̄latus dat ei pt̄atem in ſe. queritur quō poſſit hoc eſſe.¶ Rn̄. dicendum ꝙ inferior ſuꝑiorem pōt abſoluere: ſi ſuperior velit ſe ei ſubijcere. et hoc pꝫ ſic virtus clauiū ꝙͣtuꝫeſt de ſe ad om̄es ſe extendit: niſi ex ordinatōne ſuꝑiorummanus inferioꝝ artarent̉ ꝓpter ſeruandū ordinem eccleſiaſticum. ſacerdos em̄ ex ſua ordinatōne inſtitutus eſt mediator inter deū iudicē et hoīem peccatorem. ⁊ qͣntū eſt exꝑte dei non eſt dr̄ia. quilibet em̄ ſuum ſacerdotē hꝫ mediatorem. ⁊ cuilibet imp̄ſſit deus mediatoris caractereꝫ. ſeddr̄ia eſt ex ꝑte hominū. quia ſi quilibet eſſet mediator cuiuſſibet: eēt ī eccīa confuſio: et ideo alij alijs ſubiecti ſunt.et qui ſubijciunt̉ vni nō poſſunt dare alteri aucͣtem in ſe: ſꝫſi libera eſſet ꝑſona que poſſet ſe ſubijcere: tūc abſqꝫ dubiopoſſet dare ſe alteri qui poſſet eū abſoluere. Qm̄ gͦ ſup̄mꝰprelatus qui mere libertatis eſt ⁊ nulli ſubiectꝰ: pōt ſe cuivult ſubijcere ⁊ alij exempti etiam ſuis ſubditis. cōcedo ꝙipſi pn̄t eos abſoluere. Ꝙ autē ſupremus p̄latus poſſit ſei ſubijcere ius diuinū ꝯcedit. quia cuꝫ ipſe ſit circūdatusinfirmitate Heb̓. v. dꝫ ſubijci ſacramentis. ⁊ ſicut medicꝰinfirmatꝰ querit medicū ⁊ medicinā. nō inꝙͣtum medicusſꝫ inquātū egrotꝰ: ſic eccl̓ie p̄latus ⁊ mediator q̄rit ſacerdotem inꝙͣtum dei inimicꝰ factus eſt ꝑ culpā: ⁊ inꝙͣtum peccator. Ius etiā canonicum ꝯcordat ꝙ vnuſꝗſqꝫ pōt aucͣteꝫſua ꝯmunicare ꝓ ſe ⁊ ꝓ vtilitate ſua: ſine p̄iudicio facto ꝓprie auctoritati ⁊ aliene. ⁊ ita ſupremꝰ pontifex pōt ſe cuilibet ſacerdoti ſubijcere ⁊ abſolutōneꝫ petere. qd̓ etiā pn̄talij p̄lati de ꝑmiſſione pape. ſicut dicit̉ in illa decretali. depe. et re. que eſt Greg. Ne ꝓ dilatōne pnīe ꝑiculuꝫ īmineat animaꝝ ꝑmittimꝰ ep̄is ⁊ alijs ſuꝑioribꝰ necnon minoribus p̄latis. vt p̄ter p̄lati ſui licentia. ꝓuidū et diſcretū ſibi p̄n̄t elige̓ ꝯfeſſorem. et ſic pꝫ ꝙ ſubditus pōt ſuꝑiorē abſolue̓ ipſo volente ⁊ eligēte: ac ꝑ hoc eidem in foro penitētiali ſubijcere. ¶ Ad illud gͦ qd̓ primo obijcit̉. ꝙ motꝰ non.lxxx.eſt motus. Dicendumꝙ hoc intelligendū eſt vt finis. motus em̄ non eſt finis motꝰ: ſed potius habitꝰ aliquis acꝗſitus ꝑ motū. Pre. ẜm veritatē motꝰ nō eſt motus ẜm ꝙ huiuſmodi. nec medici medicꝰ ẜm ꝙ hmōi. nec ſacerdotis ſacerdos inꝙͣtum talis: ſꝫ inꝙͣtum pct̄oris. ¶ Ad illud quodobijcit̉ de iuriſditōne. dd̓m ꝙ prelatus dat ei iuriſditōnein ſe: ſe ei ſubijciendo. et ſi obijciat̉ tūc: nō pōt dare qd̓ nōhꝫ in ſe. Dicendū ꝙ iuriſditio ⁊ ſubiectio ē ad alterum. ⁊ideo ꝙͣuis nō poſſet ꝗs ſibipſi eſſe ſubiectus: nihil ꝓhibetip̄m ſubijci poſſe alij maxime ſi eſt libē pt̄atis. ¶ Ad hͦ qd̓obijcit̉. ꝙ nō pōt dare aucͣtem excoīcandi ſe ⁊cͣ. dd̓m ꝙ argumentū illud deficit dupl̓r. Primo quidē quia excōicatio eſt ꝯtra hominē. ſed abſolutio ꝓ homīe: ⁊ homo nō pōtvti aucͣte ſua ꝯtra ſe: ꝙͣuis poſſet ꝓ ſe. Ampliꝰ deficit: quiaalter modus iuriſditōnis requirit̉ ad excoīcatōnem ꝙͣ adabſolutōeꝫ. excoīcatio nāqꝫ que reſpicit hominē ꝯmunemdicit iuriſditōem ſuꝑ homine: ſꝫ abſolutio dicit mediatiōꝫinter deū ⁊ hominē qͦ ſcꝫ ſemꝑ inferior ē. Et qm̄ neceſſe eſthominē ꝙͣtumcūqꝫ ſit magnꝰ a deo iudicari. ⁊ in iudicō eēinferiorē: ꝙͣtum ad hoc iudiciū quilibet pōt ꝙͣtumcūqꝫ ſitmagnꝰ dari alij ſupͣ ſe iuriſditōem. ſꝫ qꝛ p̄latus talis ſuperom̄s eſt: talis iuriſditio q̄ attendit̉ ꝙͣtum ad impletōnemſuꝑ om̄s in eum hr̄i nō pōt. nec pōt ipſe alteri dare. ſaluoiure ſue dignitatis. rōne cuiꝰ pōt dice deo. tibi ſoli peccaui⁊ ideo nō pōt alteri dare pt̄atem excoīcandi ſeip̄m. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ de angelis. ꝙ nō aſcendūt ad ſuꝑiores: dicendum ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ angeli ſemꝑ in ſua dignitate ꝑſiſtunt: nec cadit in eis obſcuratio pcti. ⁊ ideo nō decꝫ eosad ſuꝑiores aſcende̓. ſꝫ in eccl̓iaſtica hierarchia ſecꝰ eſt. qꝛpeccant p̄lati ⁊ ſubditi: ⁊ ideo oportꝫ ꝙ etiā ipſi ſubijciantur inferioribus: qꝛ ⁊ ip̄i ꝑ culpam quodāmodo facti ſuntinferiores. ¶ Ad illud qd̓ vltimo obijcit̉ de ſubdito alterius. pꝫ rn̄ſio. quia non hꝫ iuriſditionem in taleꝫ: nec talispōt ſe alicui dare cū alteri ſubiectus ſit. vn̄ ſicut nō valetiſte ꝗ eſt ſeruꝰ petri nō pōt ſe face̓ ſeruū martini: gͦ nec iſteꝗ liber eſt: ſic eſt i¶ Męmbrum quartūOnſequenter queritur. vtrum ſit eadeꝫ poteſtas ſiue eadem clauis qua ligat̉ et ſoluit̉in foro penitentiali: ⁊ qua in foro iudiciali.Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hoc. ꝙ aliter eēnt plures claues ꝙͣ due. qd̓ eſt falſum. quia ligare ⁊ ſolue̓ ꝯmuniter accipiunt̉ ad ligare ⁊ ſolue̓: ⁊ in hoc foro ⁊ in illo. ¶ Iteꝫ videt̉ ꝙ tm̄ material̓r differant et non formal̓r. qꝛ vtrobioeſt ligatio ⁊ ſolutio. Cū aūt ſit ſolutio vtrobiqꝫ: ſit recōcliatio q̄ eſt quidā introitꝰ in ꝯmunionē eccl̓ie ꝑ hoſtium.idem ē effectus ⁊ finis principal̓r. quare non erūt diuerformal̓r loquendo. ¶ Item aucͣtas diſcernēdi nō multiplicatur penes materiā q̄ ſunt bonū ⁊ malū: malū ⁊ malum.ſcꝫ inter hoc genꝰ mali ⁊ aliud genꝰ mali: pari rōne nec ibi¶ Itē ordo ẜm ſe .i. ẜm ſuā ſub̓aꝫ nō eſt ptās ſed caracter.vnde eiꝰ actꝰ ꝯtinuus ē diſtingue. ẜm hoc gͦ actꝰ eius nō eſtꝯſecrare: ſed ē potiꝰ pt̄atis annexe ordini ſꝫ vna tm̄ pt̄as ēꝓpria ordini alie ꝯn̄ter annexe .ſ. ꝯſecrare ligare ⁊ ſoluerein foro cauſe ⁊ pnīe. ſꝫ plus ꝯueniunt in foro pnīe ⁊ in forocauſe. ligare ⁊ ſoluē ⁊ ꝯſecrare. ſi gͦ in magis differentibꝰnō eſt ponēda diuerſa clauiuꝫ pt̄as: gͦ nec in minꝰ et ita vtpriꝰ. ¶ Contra. ſacerdotes nō hn̄t pt̄atem ligandi vel ſoluendi in foro cauſe: ⁊ tn̄ abſoluūt in foro pnīe. ¶ Itē pt̄asligandi ⁊ ſoluēdi nō eſt ordo neqꝫ annexa ordini ſcꝫ ſacerdotali. qꝛ aliqn̄ eſt eiꝰ qui nō hꝫ ordinē ſacerdotalē ſcꝫ archidyaconi vel legati: alia aūt annexa eſt ordini. ergo ⁊cͣ.¶ Item hec ꝯmitti pōt: illa nō. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item dicit Dug. deſancto Uict. Alia ē pt̄as qͣ ligant mīſtri eccl̓ie veracit penitentes debito iniūcte ſatiſfactōis: ⁊ alia qͣ ligāt interminabiliter delinq̄ntes vinculo anathematis. Ecce ꝙ alia ēpt̄as qua ligat̉ in foro penitentiali: ⁊ alia qͣ in foro iudiciali. ¶ Iteꝫ ad idē. illa pt̄as q̄ eſt ligādi ⁊ ſoluēdi in foro iudiciali datur in ꝯſecratōne ep̄i: alia in ꝯſecratōne ſacerdotum qn̄ dicit̉. quoꝝ remiſeritis pct̄a ⁊cͣ. Si gͦ eadem eſſet