tim in ſingulis quod integraliter erat ī integro. ¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ intentio conſecrantis nō ē niſi vt totale corpus ſit ſub totali forma ⁊ nō ſub aliqua ꝑte. Dicendū ꝙ intentio conſecrantis debet eſſe vt fiat conſecratio eo modo quo xp̄us inſtituit ⁊ quo intendit in inſtitutione. nō ꝙ corpus ſit ſub tota forma vel ꝑte. neqꝫ ꝙ totūin totum vel pars in ꝑtem conuertat̉: ſꝫ veritateꝫ crederedebet non diſcutere. vnde Inno. ibideꝫ. Credere debemꝰdiſcutere ꝓhibemur. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ hoc requirit forma verboꝝ que eſt: hoc eſt corpꝰ meū. qꝛ ex ſingl̓ari demonſtratione intelligit̉ indiuiſio ſacramenti ⁊ oſtēditur ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ſicut al̓s dictum eſt. ꝑ hoc ꝓnomenhoc: demonſtrat̉ corpus xp̄i ſignificatum ꝑ ſignū ꝯuertendum in illud. Unde etſi ſub mille ꝑtibꝰ contineret̉: quiaoīno eſt illud contentū vere ⁊ congrue on̄ditur ſingulare⁊ vnum contentū ꝑ hoc ꝓnomen hoc. ꝙ dico contentumneqꝫ eſt actu neqꝫ potentia plura. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉de infinitate. dicūt quidam ꝙ ꝙͣuis aīa ſit in qualibꝫ ꝑte corporis: tamen ſemel eſt. quia corpus vnum eſt. ſimiliter corpus xp̄i in vna hoſtia ſemel eſt: ꝙͣuis ſit diuiſibilis in ꝑtes plures. Sed melius videt̉ dd̓m. ꝙ eſt ibi ſemel ẜm ꝙ continet̉ a tota forma: ⁊ pluries ẜm ꝙ cōtinetur a ſingulis ꝑtibus. nō tamen infinities: quia nec hoſtia eſt diuiſibilis in infinitas ꝑtes ẜm ſpēm: ſꝫ ẜm materiam vt volunt ph̓i. ¶ Ad hoc qd̓ querit̉. que ſit ratō velvtilitas hmōi continētie ꝙ ſit ſub ſingulis ꝑtibꝰ. Dicendum ꝙ vna eſt cauſa diſpenſatio neceſſitatis. quia auteꝫneceſſe eſt vt frequēter hoſtia frāgatur vt pluribꝰ impartiatur: neceſſaria eſt ꝯtinentia xp̄i ſub ꝑtibus fractōnis.Alia eſt vitatio erroris. quia ſi totum contineret̉ ſub tota ſpecie ⁊ non ſub ꝑte: poſſet credi ꝑteꝫ contineri ſub ꝑte ſicut totuꝫ ſub toto. ⁊ ita frequerent̉ ſequeret̉ error .ſ.ꝙ corpus xp̄i eēt cōmenſurabile hoſtie ꝑ reſpōdentiaꝫ ꝑtium vnius ꝑtibus alterius. Pret̉. ſequeret̉ error ꝙ ꝑsconuerteret̉ in ꝑtem ſicut pars continetur ſub ꝑte. Contra qd̓ dicit Inno. Ego ſalua fide conceſſerim ꝙ totalispanis in totale corpus ꝯuertit̉. ita tamen ꝙ nulla parspanis in aliquam ꝑtem corꝑis. Unde dd̓m. ꝙ totuꝫ corpus continet̉ ſub tota ſpecie ⁊ ſub qualibꝫ ꝑte. ⁊ ꝙ totale cōuerſum eſt in totale: nō pars in ꝑtem. ꝓpter qd̓ reꝗritur. ꝙ totale contineat̉ ſub totali: nō ꝑs ſub ꝑte. ſic̄ necpars conuerſa eſt in ꝑtem. Item alia ratio eſt veritas ſignificatōis. quelibet auteꝫ pars hoſtie eſt ſignum refectionis ſpūalis: quare oportet ꝙ xp̄us cuius eſt refice̓ ſpūaliter: ſit ſub qualibet ꝑte ſicut ⁊ ſub toto. Indifferent .n.totum ⁊ ꝑs refectioneꝫ que eſt in xp̄o ſignificāt. Alia rōeſt modus exiſtendi datus illi a virtute ſupra naturamhabet .n. conformeꝫ modū exiſtendi cum ſpiritu. vn̄ notaeſt natura creata corꝑalis nō vnita diuine: ⁊ ſpūalismiliter non vnita. Et eſt corꝑalis vnita diuine: ⁊ ſpūalis vnita diuine ⁊ ipſa natura diuina. Illa aūt que ē corꝑalis nō vnita: artatur ita ꝙ cum eſt: in aliquo continē.te eſt. ita ꝙ totum continet̉ a toto: ⁊ ꝑs a ꝑte. vn̄ totuꝫ ēita in toto: ꝙ nō in ꝑte totum. ſubſtantia aūt ſpūalis nōvnita nō eſt ita artata. pōt .n. tota eſſe ī toto ⁊ tota in ꝑtevt aīa in toto corpore tota: ⁊ ī qualibet ꝑte tota. artat̉ tamen ꝙ non eſt in qualibet ꝑte niſi cum ꝑs ſit vnita toti.vnde aīa nō eſt in ꝑte ſeꝑata a corpore. In tercia v̓o natura que eſt vnita diuine vt corpus xp̄i eſt minor artatō.poteſt .n. eſſe in toto aliquo ⁊ in qualibet ꝑte: ⁊ hoc ſiueꝑs ſit vnita toti ſiue diuiſa. Unde corpus xp̄i eſt ſub qͣlibet ꝑte hoſtie ſiue ſit fracta ſiue integra: ⁊ in qualibꝫ hoſtia conſecrata. tamen in hoc artatur: ꝙ nō poteſt eē in qͣlibet ꝑte corꝑis alicuiꝰ niſi vbi eſt ſacramētal̓r. ſicut aīavnita deitati que eſt in qualibet ꝑte corꝑis ſui. ⁊ vbicūqꝫeſt ipſum corpus ſacramētalit̓. coartat̉ tamen ita ꝙ nonpōt eſſe vbiqꝫ in vniuerſo ſicut ſola natura diuina. Corpus igitur xp̄i habet modū exiſtentie ꝯſil̓eꝫ ſpiritui. ꝓquod conuenit illi eſſe in qualibet ꝑte ꝯtinētis. ¶ Ad illqd̓ obijcit̉. ꝙ ſi vbi eſt ꝑs ibi eſt totum. ꝙ corpus dn̄i eſt īſacramento ſub confuſione ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nō ſequit̉. ꝗaſicut mirabiliter continet̉ corpus xp̄i in ſua debita ⁊ propria quantitate ſub formula panis: ſic mirabiliter continetur ibidem ſine ſituatione: ⁊ ꝑtium continētis ⁊ cōtenti ꝯtinuatione. Abſtracta aūt ſituatione ab hac ꝯtinētia⁊ continuatione ꝑtium nō pōt eē confuſio in ꝑtibꝰ ꝯtēti.que videt̉ eſſe ex hoc: ꝙ ī eodeꝫ loco aſſignat̉ pes ⁊ caputvel alio modo ſic. ¶ Si obijciatur ꝯtra hoc. ꝙ totum cōtinetur a tota forma continualit̓. gͦ ſimiliter ꝑs a parte.Rn̄ſio. ꝙ lꝫ corpus ip̄m nō extendat ſe extra formaꝫ panis: non ꝓpter hoc dicit̉ continualit̓ cōtineri ſub illa forma: ſꝫ oporteret ꝙ partes corꝑis ꝑtibꝰ forme corrn̄derētſitu conformi: ſicut ꝑtes loci ⁊ locati. ſꝫ non eſt ſic. ¶ Exhis pꝫ rn̄ſio ad aliud. ſi enim ꝑs ⁊ totum continētia ſpiri tuali ⁊ cōtinuali continerent̉ ab aliquo loco: primo ſequeretur ꝙ totum ⁊ pars eēt equalia. ſed non eſt ſic inꝓpoſito. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ẜm Auḡ. ꝙ ꝓprium ſpūseſt ꝙ totus pōt ſimul eſſe in pluribꝰ ꝑtibꝰ ⁊c̄. Rn̄ſio. ꝙlꝫ corpus xp̄i non ꝑuenit ad ſimplicitatē ſpūs ꝙͣtum adſubſtantiam: nihilominꝰ habet modū conforme exiſtēdialiquo modo. immo vt tactum eſt minus artatur ꝙͣtū adaliquid ꝙͣ ſpūs. Si auteꝫ querit̉. ſub quot ꝑtibus ⁊ ꝗbꝰconſiſtat corpus xp̄i totum. Dicendū ꝙ ſub quibus ⁊ qͦteſſet ſubſtantia panis ſi eſſent diſtincte ⁊ diuiſe. vnd̓ ſubminimis nō ẜm quantitatē ſꝫ ẜm ſpēm.Ayticulus ſextusOnſequenter queritur. vtrum corpus xp̄i cōtinetur ſub ſpeciebus diffinitiue. Et primo q̄ritur. vtꝝ diffinitiue ſimpl̓r. Secūdo. vtrumdiffinitiue ſub eadeꝫ ſpecie. Tercio. vnde eſt corꝑi xp̄i ꝙnō eſt diffinitiue ſub ſpecie ſiue in loco.Circa primum oſtenº. §. j.ditur primo ꝙ continet̉ diffinitiue ſic. Omnē corpꝰ qd̓ ēhic ⁊ nūc: eſt in loco diffinitiue. omne corpus indiuiduūeſt hic ⁊ nūc. gͦ omne corpus quod eſt indiuiduū eſt in loco diffinitiue. ſꝫ corpus xp̄i eſt indiuiduū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē qd̓eſt in aliquo ⁊ mouet̉ ad motum illius: eſt in illo diffinitiue. ſꝫ corpus xp̄i mouet̉ ad motū ſpeciei continētis. qn̄enim tranſfert̉ ipſa ſpecies ⁊ ipſum corpus contentū ſimiliter tranſfert̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item eſſe in locis pluribꝰ ſimul⁊ ſemel nobilitatis eſt. ſꝫ ſpūs angelici nobilioris ſūt cōditionis ꝙͣ corpus xp̄i. Ad heb̓. jͣ. Minuiſti eum paulominus ab angelis. gͦ cum hmōi ſpūs non pn̄t ſimul ⁊ ſemel eſſe in locis diuerſis. ſupponitur hic ex hoc: ꝙ ibi ſūtvbi oꝑantur. nec poſſunt oꝑari ſimul ⁊ ſemel in diuerſislocis ẜm Dam̄. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item eſſe in loco determinato ſequit̉ quantitatē. gͦ eſſe in pluribus locis ſequit̉ ſubſtātiāabſtractam a quantitate ſiue non habenteꝫ determinataquantitatē. nō aūt eſt tale corpus xp̄i ⁊cͣ. ¶ Item ſi corpus xp̄i poſſet ſimul ⁊ ſemel eſſe ī pluribus locis. ⁊ ita n̄diffinitiue in vno. eſto ꝙ tm̄ eēt tria loca. in illis tribuspoſſibile eſſet tūc corpus xp̄i eſſe ⁊ ita vbiqꝫ. ſꝫ hoc eſt ſolius dei. gͦ non videt̉ ꝙ alteri poſſit conuenire. ⁊ ita videt̉ꝙ neceſſe ſit corpus xp̄i diffinitiue cōtineri ſub ſpecie elementi. ¶ Contra. illud loco diffinit̉ quod eſt in vno ſololoco. ſed corpus xp̄i ſub ſacramento eſt in pluribꝰ. eſt. n̄vbicunqꝫ conſecrat̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē omne illud in qd̓ pn̄t plura conuerti ſimul: poſſibile eſt ſimul ī pluribus locis eē.gͦ poteſt ſimul in pluribusſed corpus xp̄i eſt huiuſmodi. qͦlocis eſſe. ſed nullum tale eſt diiffinitiue in loco. ergo ⁊cͣ.¶ Item omne corpus quod eſt in loco vno ⁊ ſine ſui mutatione ⁊ tranſlatiōe ab illo pōt eſſe in alio: nō ē ibi diffinitiue. ſꝫ corpus exiſtens in hoc altari poteſt eſſe ī alioſine ſui mutatione vel tranſlatione ab iſto. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itemſi corpus xp̄i nō eſt diffinitiue ſub ſpeciebus ſed eodē tepore eſt in diuerſis locis. ⁊ conſtat ꝙ ad motum ſpecicimouetur corpus xp̄i contentum. poſito ꝙ moueret̉ ſpēsexiſtens in hoc loco: ⁊ ſpecies exiſtens in alio non moueretur. ipſum corpus xp̄i ſimul moueretur ⁊ non moueretquod eſt inconueniens. ¶ Rn̄ſio. ꝙ corpus xp̄i ſimul nō