Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

receſſu ſuo inſtitueret̉. Ad qd̓ vltimo querit̉ ſcꝫ quarehora que ꝯueniebat inſtitutōi ꝯuenit ſuſceptōni. in ꝑteptꝫ rn̄ſio: quia tacta eſt ratō quare hora illa ſcꝫ poſt cenāꝯueniebat inſtitutōi. verūtamē ꝓpter reuerētiā tanti ſacramenti inſtituit eccl̓ia. tm̄ ſumeret̉ ieiuno ſtomacho: niſiīmineretur periculum vite.Nlembrum ſecūdumEquit̉ de cauſis inſtitutōis huiꝰ ſacͣmēti qͣꝝvna ē mortis xp̄i ꝯmēoratō amorē nr̄m debet ſibi totalit̓ vēdicare .j. Corin. xj. Quotienſcūqꝫ māducabitis ⁊cͣ. Et dn̄s ī inſtitutōehuiꝰ ſacͣmēti ait. facite ī meā ꝯmēoratōeꝫ. Alia eſt cibivite mīſtratō ꝯͣ illū cibū pͥmoꝝ parentū qui erat cibꝰ mortis. vn̄ illis dictū ē. Quacūqꝫ hora ꝯmederitis ⁊cͣ. Gen̄. ij.de cibo aūt iſto dicit̉. Quicūqꝫ māducauerit ex pane viuet ineternū Ioh̓. vj. vt em̄ dicit Inno. Ut ſuā erga nos caritatē on̄deret nr̄aꝫ erga ſe caritatē accenderet: dedit ſe nobis in p̄ciū. vt p̄ciū redimeret nos a morte: cibuꝫaleret nos ad vitā. Alia ē ad guſtū diuinitatis inuitatōInſtituit em̄ diuina ſapiētia ſac̓mētū corꝑis ſanguis ſuivt ad guſtū diuinitatis guſtuꝫ hūanitatis inuitaret dn̄s pͣs. Guſtate videte ⁊cͣ. Alia ē pct̄oꝝ quotidianoꝝ venia. vt em̄ dic Inno. dedit nobis dn̄s ſacͣmētū ſalutis. vtqꝛ nos quotidie peccamꝰ: ip̄e iam mori pōt. ſacͣmentū qd̓ in memoriā mortis eiꝰ accipimꝰ: remiſſionē peccatoꝝ quotidie ꝯſequamur. Alia ē ſcripturaꝝ impletōIſa. vij. Uocabit̉ nomē eiꝰ emanuel. Et dn̄s dixit. vobiſcūſum vſqꝫ ad ꝯſumatōꝫ ſeculi Math̓. vlti. Itē pͣs. Panemangeloꝝ manducauit Ioh̓. vij. Caro mea vere ē cibꝰ.ſanguis meꝰ vere ē potꝰ. Quō aūt hoc ſacramētū facta ēimpletio ſcripturaꝝ ptꝫ ſupra. vbi dictū eſt de p̄figuratōehuiꝰ ſacramēti. de his pleniꝰ habebit̉ infra vbi tangeturde effectibꝰ huiꝰ ſacramenti. Queſtio. xxxj. de vnitateſacramenti euchariſtie.Equitur de vnitatehuiꝰ ſacramenti. Circa hoc querunt̉ tria.Primum eſt vtrum hoc ſacramentum ſitvnum. Secūdum ſuppoſito ſit vnū. quare ſub duplici ſpecie conficiatur. Terciūvtrum verius dicendū eſt ſpecies panis vini eſſe ſacͣmentum an contentum ſub ſpeciebus. Alembrū primūIrca primū querit̉ ſic. videt̉ Hugonemvnū ſit ſacramētū qui dicit. Cum vnū ſit ibiſacramētū: tria ibi diſcreta ꝓponūtur. Spēsvidelicet viſibilis: veritas corꝑis: virtꝰaīe ſpūalis. Aliud eſt em̄ viſibilis ſpēs que viſibiliter cernitur: aliud ē veritas corꝑis ſanguīs que ſub viſibili ſpēinuiſibiliter credit̉: aliud eſt gr̄a ſpūalis que corꝑe ſāguine inuiſibilit̓ ſpūaliter ꝑcipit̉. Qd̓ em̄ videmꝰ eſt ſpecies panis vini. Qd̓ aūt ſub ſpecie illa credimꝰ: verū eſtcorpus ſanguis xp̄i verus ⁊cͣ. Ecce determīat Hugo hectria eſſe in vno ſacramēto. Item ẜm Ambro. Sacramē.tum ſimplex eſt. hoc ſacramētū ſit ſacramētū ſimplexeſt vnū. Itē ſi eēt plura ſacramēta: tūc eſſent plura ſacramēta ꝙͣ ſeptē. Cōtra. in hoc ſacramento ſunt due forme ſcꝫ forma panis vini. etiā diuerſe forme v̓boꝝ quorum v̓tute ꝯſecrat̉. ſcꝫ hoc eſt corpꝰ meū: hic ē ſanguis meus. ita videt̉ in ſacramēto ſint plura. quo ad materiam quo ad formā: qꝛ in ip̄is verbis p̄ſcriptis eſt virtustrāſubſtantiādi formas ſiue effectiua in formis panis vini potētia trāſubſtātiandi materialit̓. Item eſſe ſignieſt ad aliud ſe habere. ſint plura ſigna: plura erunt ſignata. plura ſint ſigna in hoc ſacramēto: erit pluralitas ex ꝑte ſignoꝝ ex ꝑte ſignatoꝝ. Si dice̓t̉ ab vnitate corporis xp̄i eſt ſacramentū vnū. Cōtra etiā ſi ſub vtraqꝫ ſpecie ſcꝫ panis vini ſit totū corpꝰ xp̄i. tamen ſacramentaliter: ſꝫ ſub ſpecie panis eſt caro ſacramētaliter: ſubſpecie vini ſanguis. Unde ratōe qua ſacramētalit̓ ſunt: diuiſa ſunt. ⁊cͣ. Item eccl̓ia orat ſic. purificēt nos queſumus dn̄e ſacͣmēta que ſūpſimꝰ. Si diceret̉ ſacramētum ē vnū ab vnitate vltimi ſignificati ſcꝫ corꝑis xp̄i miſtici. Cōtra. licet cauſa vniuerſalis ꝑticularis ꝯcurrāt adaliquē effectū vnū. ꝓpter hoc dicūt̉ vnū: ſic deꝰ. ſol..vnū dicerent̉: quoꝝ virtutes ꝯfluūt ad generatōeꝫ homīs. Item vnū īmediate ſequit̉ ens. a quo eſt eſſe: ab eodeꝫeſt eſſe vnū. ſꝫ neqꝫ a corꝑe xp̄i vero ꝓut ꝯtinet̉ ſub ſacramēto: neqꝫ a corꝑe xp̄i miſtico eſt eſſe ꝯtinentiuꝫ in hoc ſacramento: igit̉ nec vnitas ꝯtinentiū. Item corpꝰ miſticū eſtſignificatū corꝑis veri etiā ſpecierū panis vini. hec at̄ſigna ꝯueniūt ꝯueniētia aliqua que facit vnitatē: quianeqꝫ in ſpecie neqꝫ in gene̓. Pret. ſignificata diuerſa ſūtnec ꝯueniūt in aliquo vnitatis. qꝛ corpꝰ xp̄i veꝝ eſt vnūſimpliciter: corpꝰ xp̄i miſticū vnū aggregatōe. igit̉ neqꝫ exꝑte ſignoꝝ neqꝫ ſignatoꝝ eſt vnitas. igit̉ ⁊cͣ. Item dicitur albꝰ alba albū idem nomen dicit. dicit̉ Marcus.tulliꝰ. diuerſa. idemptitas igit̉ rei ſignificate facit idēptitateꝫ nomīs: ſꝫ requirit̉ idemptitas eſſentialis ex ꝑte ſignificantis ex ꝑte ſignificati. Eadem ratōe in ꝓpoſito. licet idem ſit ſignificatū in ſacramēto: ſit idē ſignificans: erit ſacramētū vnū ſꝫ diuerſa. ſicut marcꝰ tulliusſunt diuerſa noīa. Item ex duobꝰ ꝑfectis in gene̓ aliquonon pōt eſſe vnū ſimpliciter in genere eodē. īmo oportetvbi alia debent ꝯfluere in vnū. vnū ſe habeat aliquo momaterialiter reſpectu alteriꝰ. ſꝫ in ſacramento altaris ſubvtraqꝫ ſpecie eſt ſacramētuꝫ ꝑfectum: ⁊cͣ. vtrobiqꝫ eſtſacramentū ꝑfectuꝫ patet. quia qui ſumit corpꝰ xp̄i ſub ſpecie panis: dicit̉ ꝑfectum ſumere ſacramentū. Rn̄ſio. ſacramentū hoc inꝙͣtum conſiderat̉ anteꝙͣ veniat in vſumhabet vnitatē ab vnitate rei ſignificate ꝯtente. inqͣtūſideratur vt veniēs in vſum ab eo eſt res tm̄ ꝯtenta.quia in hoc ſacramēto ſint aliqua que ſunt ſacramētū res: aliquid qd̓ eſt ſacramētū res: aliquid qd̓ eſt res ſacramētū: vnitas ſacramēti eſt ab eo qd̓ eſt res tm̄. qd̓eſt ꝯſumatio finis alioꝝ ꝓut ſunt de eſſe ſacramēti. Unde Hugo. cum tria in vno ibi ſint. in primo quidē ſignuminuenit̉ ſcd̓i. in ſcd̓o aūt cauſa tercij. in tercio v̓o virtus ſecundi veritas primi. hec tria in vno ſunt: vnū ſacramentū. hec Hugo. Ecce primū ſcd̓m inꝙͣtuꝫ ſunt deſacramenti ſtant in tercio. Pret. ſiue cōſideret̉ ſic ſiue ſic:habet vnitatē ab inſtitutōe. Ad hoc qd̓ obijcit̉ ibi ſūtdue ſpēs ſenſibiles duplex forma verboꝝ ⁊cͣ. Dicendūex hoc ſequit̉ ibi ſint duo ſacramēta: qꝛ hec inꝙͣturſunt de ſacramēti: vnitatē habēt ab inſtitutōe effectu fine. Ab inſtitutōe: qꝛ a dn̄o inſtitutū eſt vt he mediante forma verboꝝ p̄ſcriptoꝝ a dn̄o eſſent ſacramenta eorcorꝑis dico: inꝙͣtum ꝯtinet carnē ſanguinē ex inigit̉ hec licet ſint diuerſa: vnū ſunt ſacramētū: quia ſacͣmētum vnius. Item ab vnitate effectꝰ qui eſt exiſtētia ſiueſentia xp̄i ẜm naturā corꝑis ſacramētaliter ſub his ſpeciebus. Item ab vnitate finis. hoc in ſignificādo. ſignificātem̄ idem ſcꝫ paſſionē xp̄i ſiue īmolatōeꝫ. rep̄ſentāt em̄ xp̄iīmolatōeꝫ. vnde Luc̄. xxij. hoc facite in meā ꝯmemoratōeꝫItem he ſpēs corꝑe xp̄i ꝯtento vnū ſunt ab vnitate finisin efficiendo. quia hec digne ſuſcepta vnū efficiūt: ſcꝫ vnionem corꝑe eccl̓ie. Ad aliud qd̓ obijcit̉. eſſe ſigni eſtad aliud ⁊c. dicendū reuera hic ſunt duo ſigna materialiter loquēdo: ſil̓r duo ſignificata. nihilominꝰ illa ſigninꝙͣtuꝫ ſunt de ſacramēti: vnitatē habēt ab inſtitutōe effectu fine. Sil̓r ſignificata ſcꝫ caro ſanguīs xp̄i. licetſint diuerſe materialiter loquēdo: tn̄ cedūt in vnā naturain xp̄o ſcꝫ in naturā corꝑis inqͣtuꝫ ꝯtinet corpꝰ carnē ſanguinem. licet duo ſint vt dictuꝫ eſt: ſunt tn̄ vna hoſtia vtdicit Anẜ. ſicut vnꝰ eſt xp̄c qui ſeip̄m obtulit nobis: itavna eſt oblatō vna hoſtia in pane vino qua offerimus. Ad hoc qd̓ obijcit̉. ſub neutra ſpecie eſt totū corpꝰ xp̄iſacramētaliter. ſꝫ ſub hac ſpecie caro: ſub illa ſpecie ſāguis