actōꝫ illam. ſicut ignire ab eo in quo eſt igneitas: ⁊ inflāmare ab eo in quo eſt inflāmatio. ſꝫ ī ꝯfirmato ē ꝓprietasad actionē ꝯfirmatōis vt videt̉. ſic̄ ignire ſe hꝫ ad igneitatē: ſic ꝯfirmare ad ꝯfirmatōꝫ. gͦ actio ꝯfirmatōis habꝫexire a ꝯfirmato ſicut ignire ab igne. ¶ Iteꝫ actio exit abagente ẜm diſpoſitōꝫ exn̄teꝫ in agente. vt opus meritoriū a ꝑſona merente ẜm diſpoſitōꝫ caritatis exn̄tis ī ip̄anec actio excedit diſpoſitōꝫ agentis nec ecōuerſo. vn̄ necmeritū oꝑis excedit caritateꝫ merentis nec ecōuerſo. vn̄omīs talis ⁊ ſolus pōt mereri. Sꝫ ꝯfirmatio ē diſpoſitōẜm quā agit ipſe cōfirmās. vt aūt dictū eſt: ꝯgruū ē in hͦſacr̄o ꝙ miniſter habeat ī ſe id gr̄e ſalutaris qd̓ alijs miniſtrat. gͦ nec actio ꝯfirmantis excedit hāc diſpoſitōꝫ nececōuerſo. gͦ ſolus confirmatꝰ ⁊ oīs pōt ꝯfirmare. ¶ Cōtra. dicit Hugo li. de ſacr̄is. Oīs eccīaſtica adminiſtratio in tribꝰ ꝯſiſtit. in ordinibꝰ. in ſacr̄is. in p̄ceptis. Ordines ꝯſideramus in ꝑſonis p̄latoꝝ: ſacr̄a in mīſterio eoꝝEx his pꝫ ꝙ miniſtroꝝ eccīe eſt mīſtrare ſacr̄a eccīe. ſꝫ n̄oīs ꝯfirmatus ē mīſter eccīe. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄deo. ꝙ nō omīsꝯfirmatus pōt ꝯfirmare: ſꝫ ſolū mīſter eccīe. Rō hꝰ ē. ꝗavt pꝫ ex verbis Hugo. Sacram̄toꝝ diſpenſatio creditaeſt miniſtris eccīe. ⁊ maxīe illius ſacr̄i qd̓ magna veneratione colendū eſt .i. ꝯfirmatōis: ſic̄ dicit Hugo. Et habet̉de ꝯſe. di. iiij. de his. Quia v̓o cōfirmare eſt hn̄tis dignitateꝫ ⁊ aucͣteꝫ: ideo ad illos ſolos ꝑtinet qui ſunt capitain eccīa .i. ad ſolos prelatos: a quibꝰ vt a capitibꝰ motꝰ⁊ ſenſus ſpūalis deſcendit in mēdra ꝑ mīſteriū ſacr̄oruꝫ.¶ Ad primū obiectū ꝯͣ hͦ dd̓m. ꝙ ꝯfirmatio dupl̓r accipipōt .ſ. actiue: ⁊ ſic eſt actio dignitatis ⁊ ptātis date in cōſecratōe maioribꝰ p̄latis. ⁊ ẜm hec ſumpta n̄ ē diſpoſitioꝓprietas ẜm quam actio aliqua exit a ꝯfirmato. Etſiue: ⁊ ſic eſt ipſius ꝯfirmati vt qua cōfirmatus. ⁊ ſicſumpta nō eſt diſpoſitio actiua ad ꝯfirmandū: ſꝫ ſolū adꝯfitendū nomē xp̄i. Nullū .n. ſacr̄m ordinat ſuſcipienteꝫad ſe ꝯferendū ſꝫ ſolū ad aliū actū. vt baptiſmus n̄ ordinat baptizatū ad baptizandū: ſꝫ ad credendū. ſacerdotiū ſil̓r nō ad dandū ordines: ſꝫ ad ꝯſecrandū hoſtiaꝫ ſalutis. ſil̓r nec ꝯfirmatio ad ꝯfirmanduꝫ: ſꝫ ſolūmodo adſtandū in ꝯfeſſione fidei corā inimicis ⁊ ꝑſecutoribus fidei. Nec eſt ſimile de actu igniendi ⁊ igneitate: ⁊ actu cōfirmādi ⁊ cōfirmatōe ẜm ꝙ ꝯfirmatio eſt ſacr̄m mīſtratūꝯfirmato: vt ex dictis pꝫ. actus .n. ꝯfirmādi nō eſt a ꝯfirmatōne que eſt ſacr̄m: ſꝫ potius a ptāte prelati cuiꝰ ē hūcactum exercere. ¶ Ex iam dictis pꝫ rn̄ſio in ꝑte ad alid̓:quia ꝯcedendū eſt ꝙ nullus actus excedit diſpoſitōꝫ exiſtente in agente ꝓpriam ⁊ actiuā. Sꝫ ꝯfirmatio vt ē paſſiue ſumpta nō eſt ꝓprietas actiua reſpectu ꝯfirmatiōisēeſt ſacr̄m vt dictū eſt. vnde obiectio ꝓcedit in ſuppoſitiōfalſi. Un̄ ꝯfirmatio que eſt ſacr̄m: nō eſt cā a qua ē actusꝯfirmandi. niſi extenſo noīe dicat̉ cā .ſ. ſine qͣ n̄. ¶ Ex iaꝫdictis pꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ ſolet q̄ri. vtꝝ laicꝰ ſiue n̄ ordinatus pōt ꝯfirmare. Qd̓ ſolet on̄di argumēto tali. In naturis ita eſt. ꝙ vbi res eſt ibi operat̉: ⁊ nō vbi debet eē ⁊nō eſt. gͦ cū ordo gr̄e nō ꝯtrariat̉ ordini nature: videt̉ ꝙ īgr̄a ſit ſil̓r. gͦ vbi abundat gr̄a: citius ⁊ abundātiꝰ tranſfundit ſe ꝙͣ vbi nō eſt. lꝫ ibi deberet eē. Sꝫ in bono laicofrequēter gr̄a magis abundat ꝙͣ in ep̄o. vel in laico ē abūdans gr̄a: in ep̄o nō. gͦ videt̉ ꝙ gr̄a trāſfunderet ſe abūdātius a bono laico ſi ꝯfirmaret: ꝙͣ ab ep̄o malo vel minusbono. Et ſi hoc: laicus pōt ꝯfirmare. Et rn̄dendū eſt adhoc. ꝙ ſolūmodo miniſtroꝝ eccleſie eſt ſacr̄a diſpēſare: n̄laici ſiue nō ordinati quātūcunqꝫ ſit bonus. Ad argumētuꝫ pōt dici. ꝙ aliter eſt de gratia ſiue bonitate ꝑſone inꝙͣtū eſt mēbꝝ xp̄i: ⁊ aliter eſt de gr̄a ſiue bonitate ꝑſone. īꝙͣtū eſt mīſter xp̄i ⁊ eccīe. Bonitas .n. ꝑſone inqͣtū eſt mēbrū eſt tranſfuſiua ſui ad vite meritū .ſ. cōmēbroꝝ. bonitas .n. membri ad cōmembra quodāmodo tranſfunditurꝗa bonū membꝝ meret̉ cōmembro. Bonitas aūt mīſtrinō tranſfundit ſe in mīſterio ſacramētoꝝ. Ita .n. ē efficaxſacr̄m diſpenſatū a malo mīſtro ſicut a bono. Nō enim ēefficacia ſiue virtus ſacramētoꝝ alligata bonitati miniſtroꝝ: ſꝫ eiuſdeꝫ eſt virtutis a quocūqꝫ miniſtret̉ ⁊ efficacie. Bonitas gͦ in ꝑſona diffundit ſe merendo: nō autemdiffundit ſe diſpenſando ſacr̄a. ex diſpenſatōe .n. diuina ēꝙ ſalus ſubditi nō impedit̉ ꝓpter maliciaꝫ miniſtri ſiueprelati. In argumēto aūt ē pct̄m ẜm ꝯſequēs.Articulus terciusOnſequenter querit̉. ſi quilibꝫ ſacerdos pōtꝯfirmare: vel ep̄s tm̄. Circa hͦ querit̉ ſic. Primo querit̉. vtꝝ ſacerdos ſimplex ex ſua poteſtate pōt ꝯfirmare: vel ep̄s tm̄. Scd̓o. vtꝝ pōt ex demādatione dn̄i pape. Tercio. ſi ꝯfirmaret de facto: vtꝝ confirmaret̉ ſiue ꝯfirmatū eſſet.Circa primum ſic..§. j.Uidet̉ ꝙ hoc ſacr̄m poſſit conferri a ſimplici ſacerdote.qꝛ qui pōt qd̓ maius ē: pōt qd̓ minus eſt. ſꝫ ſimplex ſacerdos pōt ꝯferre ſacr̄m efficacius .ſ. baptiſmatis: ⁊ digniſcꝫ euchariſtie. gͦ ⁊ hͦ ſacr̄m. ¶ Itē ſimplices ſacerdotespn̄t ſignare criſmate in vertice. ⁊ ita in excellentiſſima ꝑte corꝑis. pn̄t igit̉ vt videt̉ in inferiori .ſ. in fronte. ¶ Itēꝙ ep̄i hn̄t hāc ptāteꝫ. aut hoc eſt rōne ordinis: ⁊ tūc ideꝫpn̄t preſbiteri: cum eiuſdē ordinis ſint ſimplices preſbiteri. aut rōne iuriſditōnis: qd̓ eē nō pōt. qꝛ tūc clerici nōdū ordinati poſſent ideꝫ facere. qd̓ nō eſt verū. ¶ Itē ẜmordineꝫ cauſaꝝ eſt ordo effectuū. ſuꝑioris .n. cauſe naturalis ſuꝑior ⁊ dignior eſt effectus: vt pꝫ in corꝑibꝰ ſuperioribus. Sꝫ ad ep̄m ꝑtinet ordines conferre. ſꝫ cōferre ordines eſt dignior actus ꝙͣ ꝯfirmare: qꝛ ꝯfirmare qͣi materiale exigit̉ in ſuſceptōne ordinū. gͦ cum confirmare ſit īferior actus ꝙͣ ordines ꝯferre: ⁊ ita inferioris miniſterij.⁊ inferior miniſter ⁊ immediate ſuppoſitus ep̄o ē ſimpl̓xſacerdos. gͦ ſacerdotis inqͣtū eſt ſacerdos: ipſius eſt ꝯfirmare. ¶ Contrariū habet̉. iiij. ſent̉. di. vij. vbi dr̄. ꝙ n̄ poteſt hoc ſacramētū niſi a ſummis ſacerdotibꝰ ꝑfici. ¶ Idēhabet̉ ab Hug. ¶ Quod ꝯcedimus. Unde Euſebius papa de ꝯſe. di. iiij. Manus qͦꝫ impoſitōis ſacr̄m tenendūeſt magna veneratōne. qd̓ ab alijs ꝑfici n̄ pōt niſi a ſummis ſacerdotibus. nec tēꝑe apoſtoloꝝ ab alijs ꝙͣ ab ip̄isapl̓is legitur ac ſcitur ꝑactum eſſe. nec ab alijs ꝙͣ qui illorum locū tenent vnꝙͣ ꝑfici pōt vel fieri debet. nā ſi aliter preſumptū fuerit: irritū ⁊ vanū habet̉. nec inter eccleſiaſtica vnꝙͣ ſacram̄ta reputabit̉. ¶ Iteꝫ di. xxj. Cleros.Preſbiteri ſacerdotes vocant̉ quia ſacramentū dant ſic̄epiſcopi. qui lꝫ ſint ſacerdotes: tn̄ pontificatus apicē nōhabent. quia nec criſmate frontem ſignant nec ꝑaclitumſpiritū dant. qd̓ ſolum deberi epiſcopis lectio actuū apoſtoloꝝ demonſtrat. ¶ Ad hoc quod primo obijcit̉ dd̓m.y cauſa quare non poteſt ſacerdos ſimplex confirmae̓ ſiut baptizare vel conficere: eſt inſtitutio. vt enī dic̄ Hug.Sacramentū qd̓ ꝯtra inſtitutōꝫ celebrat̉: irritum deputatur. ſoli enī apl̓i ſuo tꝑe confirmauerūt. ⁊ ideo inſtitutum eſt in eccīa: vt eoꝝ vicarij .i. epiſcopi ſolūmodo cōfitment. Dignū .n. eſt ꝙ aucͣtas eccīe ẜm ordinem ſui origisad poſterius deriuet̉. ⁊ lꝫ ſacr̄a p̄tacta ſint aliquo modomaiora: hoc tn̄ modo alio maius eſt illis: vt alibi patet.¶ Si queratur ratio quare apl̓i ſoli retinuerūt poteſtateconfirmandi ⁊ ordinandi: ⁊ ſolis ep̄is fuit ꝯceſſum. Pordici ꝙ erat ꝓpter ſtatus ꝑfectioneꝫ .i. recipientiū hec duoſacramenta. ꝓpter hoc .n. ꝙ in his duobus ſacram̄tis datur gratie plenitudo vt dicūt quidā: ab his debēt darihabent plenitudinem auctoritatis. Item facere reꝫ plūrium eſt: ſed factam ꝯfirmare ⁊ infirmare maiorum eſt. ⁊ideo baptizare eſt plurium: baptiſma firmare eſt maiorūſcilꝫ epiſcoporum. Sed confirmare. benedicere abbātes.ordinare. eccleſias conſecrare. ſunt opera perfectōis: pripter quod illa exercent epiſcopi de cōſuetudine qui ſumin eccleſia maiores. Item in grege domini ſunt quidā ꝓquibus pugnatur. quidam v̓o qui pugnant ⁊ proſe ⁊ ꝓalijs: quibus neceſſe eſt habere gratiam roboratam ſitgruit vt mīſter ad hāc grāꝫ a documuluꝫ gratie. vnde cō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten