qꝛ in ſingulis ſacram̄tis ē ꝑticularis gr̄a: ſꝫ ī ſanguīe xp̄ieſt tota virtꝰ. ⁊ ad hͦ ſignificandū fiebat reſꝑſio ſanguīsin lege veteri ſuꝑ ppl̓m qn̄ iniebat fedꝰ cū dn̄o de ſibi obediēdo Exo. xxiiij. Ille ſumptū ſanguineꝫ reſꝑſit in ppl̓m.Ut .n. habet̉ ab Orig. poſtꝙͣ xp̄s effudit ſanguinē pro nobis: ceſſauit om̄e ſacrm qd̓ fiebat effuſiōe ſanguīs. ¶ Adillud qd̓ querit̉ de gula. dd̓m ꝙ oꝑa ex quoꝝ exceſſu ꝓuenit gula: exerceri pn̄t ſine pct̄o. vn̄ exercitiuꝫ opeꝝ hmōinō facit peccatū: ſꝫ exceſſus. Nō ſil̓r eſt de oꝑbꝰ luxurie:qꝛ nullo mō p̄n̄t exerceri ſine pct̄o. niſi excuſent̉ honeſtate nuptiali que eſt in ſacr̄o mr̄ionij. ¶ Ad id v̓o qd̓ obijcitur ꝓ alia ꝑte .ſ. ꝙ tm̄ duo eēt ſacr̄a. Dicendū ꝙ n̄ accipiūtur ẜm hanc generalitateꝫ que eſt culpe ⁊ pene: ſꝫ ẜmmodū dictū. nec accipit̉ diuiſio ſacramētoꝝ q̄ reſpiciuntpenā ẜm has drn̄tias pene: que ſunt timor dolor ⁊ error.Illa aūt diuiſio que eſt ẜm appropriatōꝫ virtutū minimeꝯuenit lꝫ poſſet fieri quedaꝫ moralis appropriatio. Sacramēta .n. ſunt ad reꝑatōeꝫ leſionū vel indigentiaꝝ queſunt in corꝑe eccīe vel mēbris ẜm ſe. virtutes v̓o ad expeditōnes vel rectitudines opeꝝ.¶ Queſtio. ix. de baptiſmoIohannis.Abituꝫ eſt ſupra deſacram̄tis noue legis: ꝯſequēt̉ dd̓m ē deſingulis ī ſpecie. Et primo de baptiſmoxp̄i ꝗ eſt ianua ſacr̄orū. deinceps de alijsẜm ꝙ exigit rō ordinis. Rōne auteꝫ baptiſmi xp̄i dd̓m eſt de p̄ꝑatorijs ad baptiſmū xp̄i: que triafuerūt .ſ. baptiſmus ioh̓is ꝗ ceſſauit: ⁊ exorciſmꝰ: ⁊ catheciſmus. Que ſic diſtinguūt̉. Baptiſmꝰ ioh̓is exteriꝰ preꝑabat ad baptiſmū xp̄i. Exorciſmꝰ cohibebat ptātē dyaboli. Catheciſmꝰ ad inſtruendū intellectuꝫ baptizandi.Ipſe baptiſmꝰ xp̄i erat ad purgandū affectū a culpā originali ⁊ ſequela eius. vt ſic plenū detur adiutoriuꝫ. Gaptiſmus aūt ioh̓is erat preꝑatoriū ab initio vt nō abhorrerent hoīes ſubijcere ſe baptiſmati xp̄i. Et ideo pͥmo videndū eſt de illo. ¶ Primo gͦ querit̉. qͣre baptiſmus xp̄ihabuit p̄ꝑatoriū ꝓpriū pluſꝙͣ alia ſacr̄a. Scd̓o. hͦ ſuppoſito. vtꝝ baptiſmꝰ ioh̓is ſit ſacr̄m. Tercio querit̉ de forma eius. Quarto. de efficacia. Quinto. quare appropriatū fuit quoddā baptiſma ioh̓i. Sexto. qui fuer̄t illo baptiſmo baptizati. Septimo. vtꝝ baptizati baptiſmo iohānis erant rebaptizādi baptiſmo xp̄i. Octauo. de inſtitutione. Nono. de ceſſatione.¶ Nembrū primūUerit̉ gͦ primo. quare ſacr̄m baptiſmi magis habuit p̄ꝑatoriū ꝙͣ aliqd̓ aliud. vt eniꝫdicit̉. iiij. ſent̉. Ad hoc erat vtilis baptiſmꝰioh̓is: qꝛ homīes vſu baptizādi p̄ꝑabat adbaptiſma xp̄i. Querit̉ igit̉. quare ſacr̄m qd̓ fuit remediūꝯtra originale in lege gratie: magis habuit p̄ꝑatoriuꝫ ꝙͣillud qd̓ fuit remediū originalis in lege moyſi. ¶ Itē qͣremagis hͦ de numero ſacr̄oꝝ noue legis habuit ꝙͣ aliud. ⁊maxime ꝙͣ ſacr̄m eukariſtie: cū illa que fiūt in illo ſacr̄omaioris ſint difficultatis ad credendū ꝙͣ ea que fuerūt inſacramēto baptiſmi. ꝓpter qd̓ videt̉ oportere ꝙ illud habeat aliqd̓ p̄ꝑatoriū. ¶ Rn̄ſio. baptiſmus eſt ianua ſacramētoꝝ: quo inſtructi in fide filij ire filij dei efficiebāt̉.Un̄ augꝰ. li. q. noui teſtam̄ti. Ioh̓es tm̄ baptizauit: nonſpiritū credentibꝰ dedit. ſicut ipſe dicit de ſaluatore. Egoquideꝫ baptizo vos in aqua in pnīa: ipſe aūt vos baptizabit in ſpirituſancto. hͦ eſt qd̓ dicit ꝑ me remiſſio peccatoꝝ. nō tn̄ dat̉ ſpūſſanctꝰ vt purificati dicant̉ filij. hͦ enīſaluatori reſeruatū eſt: vtpote dn̄o. vt filij dei nō fierent:niſi accepto a filio dei ſpūſancto. hec aug. ſꝫ filioꝝ eſt acquieſcere doctrine patris ⁊ p̄ceptis. vn̄ lꝫ anteꝙͣ eēt filijnccͣia eſſet quedaꝫ manuductio ⁊ p̄ꝑatio ad acquieſcēdūdoctrine ⁊ p̄ceptis xp̄i: nō tn̄ poſt. vn̄ facti filij ⁊ inſtructiin fide rōne qua inſtructi nouerūt que eis erant nccͣia adſalutē: rōne qua filij debebāt doctrine patris obtemꝑare.⁊ ita ꝑ baptiſmū ſufficiēter ꝑati fuerūt ad omīa alia quenccͣia fuerūt ad ſaleꝫ. ꝓpter qd̓ nō fuit poſt p̄ꝑatoriumneceſſariū vt an̄. ¶ Ad aliud dd̓m. ſi illis quibꝰ p̄dicādaerat doctrina baptiſmi eſſent ꝑfecte obediētes: nō eēt neceſſariū vt p̄cederet baptiſmꝰ ioh̓is vt preꝑatoriuꝫ. ſꝫ cuidata fuit circūciſio .ſ. abrahā: inter omēs maxīe fuit credens verbis dei ⁊ obediēs volūtati eiꝰ. vn̄ ⁊ obediētia fuit vna cauſaꝝ quare illi fuit datū p̄ceptū de circūciſione.Unde in quada glo. xvij. gen̄. ibi circūcidet̉ ⁊cͣ. dr̄. Tribus de cauſis hoc precipit̉ abrahe: vt ꝑ obedientiā mandati placeat: ꝑliꝰ p̄uaricatōꝫ adaꝫ diſplicuerat.Membrū ſecundūUerit̉ ꝯſequēter vtꝝ ſit ſacramētū. Ꝙ ſicvidet̉. dicit mgr̄ hugo. Inter baptiſma iohānis ⁊ baptiſma xp̄i hec diſtātia eſt. ꝙ inbaptiſmo ioh̓is ſolū ſacramentū dabat. inbaptiſinate xp̄i cū ſacramēto etiā res ſacramenti ꝑcipit̉.¶ Iteꝫ ſacramētuꝫ eſt ſacre rei ſignū. baptiſmꝰ ioh̓is eſtſignū baptiſmatis xp̄i vt dicit mgr̄. ij. diſ. iiij. li. ſent̉. prīoca. quid gͦ erat. ¶ Contra. nō eſt ſacr̄m veteris legis viꝫ.fiebat .n. ſub hac forma verboꝝ. Ego baptizo te ī nomīeventuri. que forma in nulla ablutōne immūdi alicuiꝰ obſeruabat̉ in lege veteri. ¶ Iteꝫ baptizati baptiſmo ioh̓isrecipiebāt ſpm̄ſanctū ꝑ impoſitōꝫ manuū. vt Act̉. viij. qd̓nō ꝯtigit in aliquo ſacr̄o veteris legis. Nec eſt ſacr̄m noue legis. qd̓ pꝫ: quia ſacramēta noue legis efficiūt qd̓ figurāt. ſꝫ hͦ ſacr̄m figurat remiſſionē peccatoꝝ: qd̓ n̄ efficiebat. vn̄ hugo. Sacr̄m vtrobiqꝫ ꝙͣtū ad formā exterioreꝫidem fuit: ſꝫ ꝙͣtū ad effectum ideꝫ nō fuit. qꝛ illic remiſſiopeccatoꝝ nō fuit. hic virtus ſacram̄ti in remiſſionē pct̄orū condonat̉. ¶ Item ſacr̄m eſt qd̓ eſt inſtitutū ad aliqd̓ſacrū ſignandū. Nō .n. om̄e qd̓ ſacrū quocūqꝫ mō ſignificat ſacramētuꝫ dicit̉: ſꝫ qd̓ ex inſtitutōe. baptiſmꝰ ioh̓isnō fuit inſtitutꝰ ad ſignificandū: ſꝫ potius ad exercenduꝫad preꝑatōꝫ ad baptiſma xp̄i. ¶ Item ex hoc videt̉ ꝙ ſitpotius ſacramētale ꝙͣ ſacram̄tuꝫ ſicut eſt exorciſmꝰ ⁊ catheciſmus. qd̓ etiā videt̉: qꝛ Io. iij. Erat ioh̓es baptizāsin enon. ibi dicit glo. quantū cathecumīs nondū baptizatis ꝓdeſt doctrina fidei: tātū ꝓfuit baptiſmꝰ ioh̓is an̄ baptiſma xp̄i ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ ſumēdo ſacr̄m noīe extēſo: eomō quo ſacr̄m dicit̉ ſacre rei ſignū: fuit ſacr̄m. fuit enī ſignū baptiſmatis xp̄i. Un̄ rn̄dent quidā. ꝙ eſt ſacram̄tuꝫnō tn̄ veteris legis neqꝫ noue: ſꝫ mediū. tranſitus .n. a ſacramētis veteris legis ad ſacram̄ta noue legis: debꝫ eſſeꝑ mediū qd̓ ꝯueīret cuꝫ vtroqꝫ. tale erat baptiſma ioh̓is.ꝗa ꝙͣtum ad ſignificandū cū ſacram̄tis veteris legis: ꝙnō efficiebat qd̓ figurabat. ⁊ ſil̓r ꝙͣtū ad terminatōꝫ quoad materiā ⁊ formā ī ꝑte cū ſacr̄is noue legis. In ꝑte dico: ꝗa fiebat noīe venturi. ſacram̄ta noue legis fiūt in nomīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Sil̓r ī hͦ ꝙ dabat̉ temꝑetanꝙͣ p̄ꝑatoriū ad baptiſma xp̄i. ¶ Ad illud qd̓ obijꝙ potius debet dici ſacram̄tale ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſacramētaliadicūt̉ que ꝓpt̓ ip̄a ſacr̄a tm̄ exercent̉. baptiſmꝰ aūt ioh̓isnō fuit tm̄ ꝑ̄ꝑatoriū ad baptiſma xp̄i: immo ꝓpt̓ alid̓ fiebat .ſ. in pnīam peccatoꝝ. Nec ſequit̉ ſi catheciſmꝰ ⁊ baptiſmus ioh̓is ꝯueniebāt in aliqͦ fine. ꝙ ſi vnū eſt ſacramtū: ⁊ aliud. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ inſtitutꝰ fuit ad exercendū. verū eſt. nihilominꝰ ad ſignificādū .ſ. baptiſmexp̄i. In multis aūt ſacram̄tis pͥma ⁊ principalis inſtitio fuit ad exercendū: nihilominꝰ ſacr̄a dicūt̉ qꝛ hn̄t ronefigurādi. ſic̄ ē de omībꝰ fere ſacr̄is legis veteris.¶ Membrum terciūEꝗt̉ inquirē de forma baptiſmi iohannio.Et hoc primo: deinde occaſione accepta. ſiidem fuit baptiſmus iohannis quod baptiſmus petri ⁊ pauli.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten