id ē tꝑalia. Hac rōe on̄dit Fauſtus. ꝙ lex vetus fuit contemeda. cui rn̄det aug. li. ꝯtra fauſtu ſic. Tꝑalium reꝝꝓmiſſiones teſtamento veteri ꝯtineri. ⁊ ideo vetus teſtamentū appellari nemo veſtrū ambigit: ſed in illis tꝑalibus figuris fuiſſe futuroꝝ qua implent̉ ī nobis in quosfines ſeculoꝝ deuenerūt. nec ſuſpicio mea ē: ſed apl̓icusſermo. dicente paulo. hec omnia noſtre figure fuerūt. Etiterū. hec oīa in figura ꝯtingebāt. j. Coꝝ. x. Nō ergo vetus teſtamentū ad ꝯſequēdas illas ꝓmiſſiones: ſꝫ ad intelligēdas ī eis noui teſt. p̄nūciatōes ꝯcipimꝰ. hec aug.Nō igit̉ legalia fuerūt finis tꝑaliū ſimpl̓r: ſꝫ potiꝰ finisſub fine: ⁊ alliciendū ppl̓m carnalē ⁊ infirmū ad cultumdei. Preterea. ⁊ ſi tꝑalia ſiue diuitie occaſio ſunt culpe:nihilominꝰ neceſſaria ſunt infirmis. ⁊ vſus meritorius:ſic̄ abuſus demeritoriꝰ. Ecc̄i. xxxj. Bt̄us diues ꝗ inuētꝰ ēſine macula ⁊ ꝗ poſt auꝝ nō abijt nec ſperauit ⁊cͣ.Nembrum quintumOnſequēter dd̓m ē de duratōe ſiue ceſſatōne ſacramētoꝝ legaliū. ⁊ hoc ſumēdo ſacͣmēta legalia noīe extēſo. ẜm ꝙ dicit hugo.Ꝙ tria genera ſacramtēoꝝ inueniūt̉ fuiſſeſub lege ſcripta. q̄dā ſimplicit̓ ad r̄mediū. q̄dā ad obſeꝗūq̄dā ad cultū diuinū. ſub his tribꝰ differētijs oīa legaliacōprehēdunt̉. Primo igit̉ querit̉ de ceſſatōe eoꝝ. Secūdo de cā ceſſatōis. Tercio de tꝑe ceſſatōis. Quarto ſi intꝑe gr̄e poterant obſeruari ſine peccato. Quinto de ceſſatōe ſabbati. vtrū ceſſare debebat.rticulus primusIrca primū ſic. vij. heb̓. Reprobatō ꝗdē ſit p̄oris mādati ꝓpter infirmitatē ⁊ inutilitatem.Nihil em̄ ad ꝑfectū adduxit lex. Ibi glo. on̄dit quare vetꝰ teſtamētū ſit deſtructū ⁊ nouū ſubſtitutū.qꝛ .ſ. tꝑe ſuꝑſtatus illud fuit infirmū ⁊ ꝓrſus inutile. hecglo. Ex textu igit̉ ⁊ glo. arguit̉ ſic. Lex vetꝰ infirma fuitan̄ aduētū legis noue. qꝛ neminē duxit ad ꝑfectū: exiſtente lege noua penitꝰ fuit inutilis. igit̉ debuit ceſſare. ¶ Itēx. Ro. finis legis xp̄c. ſꝫ adueniēte fine ceſſare debuit qd̓ſolū ē ad finē: gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē. x. heb̓. Lex vmbra futuroꝝ ⁊cͣ.Sꝫ exiſtēte luce ceſſat vmbra. ¶ Itē apl̓us arguit ſic. iij.ad Ro. Iuſticia dei ē ꝑ fidē ih̓u xp̄i in oēs ⁊ ſuꝑ oēs quicredūt ī eū: ⁊ ſine oꝑbꝰ legis. Un̄ ſubdit ibidē. arbitramur hoīem iuſtificari ꝑ fidē ſine oꝑbꝰ legis. igit̉ lex debet ceſſare: cū lex nō erat niſi ꝓpter iuſtificatōem: ⁊ iā nōē iuſtificatio ex lege. ¶ Iteꝫ apl̓us arguit. iij. ad Ro. ſic.Abrahā iuſtificatꝰ ē ante lege ex fide vēturi. vn̄ gen̄. xv.Credidit abrahā deo ⁊ reputatū ē illi ad iuſticiā. Si igr̄abrahā iuſtificatꝰ erat nō obſeruādo legē. dico ꝙͣtum adlegalia nō ꝙͣtū ad moralia q̄ erāt cōmunia oī lege: igr̄ ſiſine obſeruātia legis ex fide redēptoris ꝓmiſſi fuit ſaluset iuſtificatio: multo fortius adimpleta ꝓmiſſiōe de redēptore iā exiſtēte etiā erit iuſtificatio legis. ¶ Iteꝫ arguitvij. heb̓. trāſlato ſacerdotio: neceſſe ē vt ⁊ legis trāſlatō fiat. Sꝫ trāſlatio ſacerdotij facta ē ꝑ xp̄m. gͦ trāſlatōꝫ maiorē on̄dit apl̓s ibideꝫ. ſic̄ in pͣs. dr̄ in ꝑſona xp̄i. Tu esſacerdos ineternū ẜm ordine melchiſedech. nō ẜm ordinē aaron: igit̉ ſacerdotiū xp̄i nō erit ẜm ritum ſacerdotijaaron. ſiue ſacerdotij leuitici. igr̄ trāſmutatio ſacerdotijꝑ ſacerdociū xp̄i fieri debuit: igit̉ debuit lex ceſſare. ¶ It̄.jͣ. coꝝ. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectu ē: euacuabit̉ qd̓ ex ꝑte ēſꝫ qd̓ ꝑfectū ē in gene̓ ſacramēti ē euāgelicū ſacramētumimꝑfectū legale: gͦ adueniēte euangelico euacuat̉ legale.¶ Forte dicet aliꝗs ꝙ verbū apl̓i intelligit̉ tm̄ de ꝑfectōeq̄ erit ī pr̄ia qͣ euacuat̉ imꝑfectio vie. obijcit̉ ꝙ nō tm̄ ſicintelligēdū ē: lꝫ ꝓpter hͦ introducat̉ ꝑ verbū aug. ī li. veteris teſtamēti vbi ip̄e facit ꝯꝑatōem iſtā. oēs vmbre euacuant̉ cū res q̄ ſignant̉ adueniūt. quēadmodū ſcīa q̄ nūcē: euacuat̉ cū venerit illa q̄ ē facie ad faciē ⁊ ita patet ꝙilla ꝓpoſitio generaliter intelligit̉. ¶ Itē. ij. coꝝ. v. Cumtrāſieris ad xp̄m auferet̉ velamē. facto gͦ trāſitu ad xp̄mqui fuit tꝑe gr̄e: debebāt auferri legalia ſacramēta: Adiug. cōtra fauſtū. Prima ſacramentahoc facit qd̓ dicit aelebrabant̉ ex lege: p̄nūciatiua erantq̄ obſeruabant̉ et qxp̄i venturi. que cū ſuo aduētu xp̄c impleſſet: ablata ſūt.⁊ iō ablata: qꝛ impleta. ¶ Itē arguit apl̓s ad heb̓. ex eſcacia ꝙ euacuari debebāt. Oīs eī ſacerdos legalis offerebat hoſtias q̄ nūqͣ poterāt auferre pct̄a. xp̄c aūt vnamꝓfecto offerēs hoſtia: ſedet ī ſempiternū expectas donecponant̉ inimici ſub pedibꝰ eiꝰ. Una eī oblatōe cōſūmauit in ſempiternū ſanctificatos. ¶ Itē fit ꝯꝑatō ve. teſta.ad no. ſicut ancille ad liberā. Sꝫ d̓ ancilla dr̄. Eijce ancillā ⁊ filiū eiꝰ. n̄ eī erit heres filiꝰ ancille cū filio libere. īqͦ inſinuat̉ ceſſatio vete. teſta. nouo adueniēte. Ita ⁊ ꝑ cōſequēs ſacramētoꝝ legaliū ceſſatio ꝯueniebat aduenientibꝰ euāgelicis. ¶ Itē lex pedagogꝰ videt̉ vt ex fide pͥmiuſtificemur. gͦ qn̄ veniebat plenitudo fidei nō fuimꝰ ſipedagogo. gͦ ſacramēta q̄ ad legē ꝑtinebāt dū eramꝰli ẜm legalia ceſſare debuerūt. ¶ Pret̓ea ſacramēta leglia ꝓmittebāt ſalutē: nō ꝑ ſe dabat. Sꝫ ſacramēta etlica dabāt ſalutē. gͦ illa ceſſare debuerūt his adueniēti¶ Cōtra. Math̓. v. Amē dico vobis. Iota vnū aut vapex nō p̄teribit de lege donec oīa fiant. ibi habet̉ ex gͦꝙ iota q̄ ē greca lr̄a ſignificat p̄cepta decalogi. Apex quinō ē lr̄a ſꝫ ſignū lr̄e: ſignificat p̄cepta ſignificatiua. taliaſunt p̄cepta figuratiua ſiue pure legalia. igr̄ oīa legiscepta et moralia ⁊ legalia adimplēda ſunt. ⁊ ita obſeruada: cū nō ſit adimpletio niſi ꝑ obſeruantiā. ¶ Itē matꝭv. Qui ſoluerit vnū de mādatis iſtis minimis ⁊ ſic doerit: minimꝰ vocabit̉ in regno celoꝝ. glo. in regno celorūminimꝰ vocabit̉ qui erit eo indignꝰ. Italia glo. interliMinima mādata ſunt qͣ inchoat hoīes ſꝫ hec fuerūt n̄data legalia: gͦ qui ſoluerit legalia ⁊cͣ. ¶ Itē lex tā in p̄ptis moralibꝰ ꝙͣ in cerimonialibꝰ ꝯtinet veritatē. Un̄ inpsͣ. Lex tua veritas. ſꝫ alubi dr̄. veritas dn̄i manet ineternū. igit̉ lex ꝙͣtū ad moralia ⁊ cerimonialia debꝫ manereineternū. ¶ Itē ſi debet eē ceſſatio legaliū: hͦ nō ē ꝙͣtū admoralia. ſimiliter vt vidr̄ nec ꝙͣtū ad iudicialiaq̄ vident̉ eē maioris ꝑfectōis ꝙlicialia. q̄ tꝑe euāgcurrūt. qd̓ videt̉ ſic. Exo. xxjmeris ſeruū hum. vj. annis ſeruiet tibi. vij.rediet̉ liber gratis: heaūt lex nō currit tꝑe euāgeli. ¶ Itē exo. xxij. Si pracceꝑis a ꝓximo tuo veſtimētiolis occaſum reſtitues illi: illius beneficiētie n̄ ſunialia euāgelij. ¶ Itēleuitici. xix. ſratrē tuū in corde tuo: ⁊ il⁊eris iniurie ciuiū tuonō q̄ras vltiges amicū tuūit teip̄m .i. ꝓximū. iuxta. lxx. lr̄am. Scut gͦ vident̉ iudicialia legis ꝙͣtū ad effectū mioris eſſeꝑfectōis ꝙͣ iudicialia euāgelij: ⁊tū ad effectū eqͣlis cuꝫꝓhibet̉ memoria iniurie: nō igit̉ videt̉y qͣtū ad iudicialia dꝫ ceſſare. nec vidr̄ ꝙͣtū ad cerimonialia. Sic q̄cūmane deberēt ⁊ n̄ ceſſare: ſꝫvtilit̓ mouent aīaꝫ roncerimonialia ſūt tagͦ ⁊c. Aug. ꝯͣ fauſtū. he ſil̓itudīesrerū ī locutōiuatōibꝰ figuratis ꝓpter q̄rendi ⁊: rōnales mētes vtilit̓ ⁊ ſuauit̉ moobſeruādi exercituerūt. It̄ iudic̄. ix. Trāſiuit iepte ad filios ⁊cͣ. glo. neqꝫilla ſacrificia illuꝫ delectauer̄t vbi pecoꝝ olocauſta offerebāt̉. ſꝫ q̄ figuratiua fuer̄t. ⁊ q̄dā vmbre futuroꝝ: res exhis ſacrificijs figuratas nob̓ ꝯmēdare voluit. Ex hͦ pꝫ ꝙvtilitas eoꝝ fuit ſigͥficato futuroꝝ. ſꝫ ē triplex ſignū.noſticū. demōſtratiuū ⁊ rememoratiuū. ſignū rememotiuū neceſſariū ē ad recordandū p̄terita. ſic̄ ꝓnoſticū adp̄uidēdū futura. videt̉ igr̄ ꝙ debeāt mane cerimonialiaīrecordatōeꝫ p̄teritoꝝ. ſic̄ tꝑe legis fuerūt p̄nūciatiua futuroꝝ. ¶ Itē Ro. v. Lex ſubintrauit vt habūd. glo. Lexdata ē ad domādū ſuꝑbū ⁊ ad flagellādū durū. ad īſtruendū inſipiētē. ⁊ ad oſtēſionē delicti ⁊ hūane infirmitatis. ad manifeſtatōꝫ ⁊ teſtimoniū gr̄e ⁊ futuroꝝ ſignificaiōꝫ: ſꝫ hec ī oī tꝑe pꝰ lapſum hoīs fuer̄t vtilia hūane ꝓmotōi. igr̄ ⁊cͣ. ¶ It̄ licitū ē qd̓ nulla lege ꝓhibet̉. qd̓ autēnulla lege ꝓhibet̉ intelligit̉ eē ꝯceſſū: igr̄ cū lex ſiue lelia n̄ ꝓhibet alicubi: a dn̄o vidēt̉ eē ꝯceſſa. Itē oīs a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten