Queſtioſticiā ꝯtractū fuit originale pct̄m a ꝑr̄go ex diuina miſericordia aliqd̓ fuit remediū ꝑ qd̓ poſtſet liberariab originali peccato. et ſic̄ aliūde cōtrahebat̉ originalepeccatū: ita ꝑ aliū daret̉ adiutoriū vel remediū. et hͦ dīcaug. ad bonifaciū traxit reatū genitꝰ ab eo ꝗ genuit. qꝛvnꝰ erat ī illo et cū illo a qͦ traxit. qn̄ qd̓ cōtraxit admiſſum ē. vt aūt regenerari poſſit ꝑ officiū volūtatis cū offert̉ ſanctificādꝰ: facit hoc vnus ſpūs. ex quo regenerat̉oblatus: oportuit gͦ ꝙ tꝑe illo eēt aliqd̓ remediū ſiue adiutoriū ꝑ qd̓ liberent̉ ꝑuuli ab originali pct̄o. Hoc etiāeg. ī moral̓. qd̓ apud nos valebat aqua baptiſegit apud veteres vel ꝓ ꝑuulis ſola fides: vl̓ꝓ maioribꝰ v̓tus ſacrificij: vel ꝓ his ꝗ ex ſtirpe abraheꝓdierūt miſteriū circūciſioīs. ¶ Sꝫ obijcit̉ in ꝯtrariū.fides nō fuit tunc maioris efficacie ꝙͣ fuit poſt aduentūxp̄i. Sꝫ poſt aduentū xp̄i et inſtitutōꝫ baptiſmi nō ſufficiebat. ſi em̄ ſuffice̓t ſola fides: gͦ nec tūc ſufficiebat tuncmaioris efficacie eēt tūc ꝙͣ nūc. qd̓ non vidr̄: cū maior ſitgr̄a nūc ꝙͣ tūc. ¶ Preterea. Sic̄ tꝑe legis euāgelice fuitaliqd̓ remediū: ſic tꝑe legis ſcripte ſcꝫ moſaice. ſil̓r ⁊ tꝑelegis nat̉e. et ita p̄ter fidē ſignū aliqd̓ exteriꝰ reꝗͥrebat̉.Preterea. fides ē īuiſibilis gr̄a. gͦ ē res ſacramēti. gͦ n̄pplebat ꝓ illo tꝑe baptiſmū ineſſe: cū ſacram̄tū baptiſmi efficiat qd̓ figurat. ¶ Itē ſi ſola fides tūc ſufficiebat.quoꝝ vel cuiꝰ erat illa fides. aut ꝓpinquoꝝ vel remotorū: aut indifferēter hoꝝ ⁊ illoꝝ. ſꝫ ſiue ſic ſiue ſic: vidr̄ ꝙfides alioꝝ nihil iuuit. Generatō em̄ carnalis nihil facit ad ſpūalē. Si at̄ hoc eēt ꝓpinquoꝝ parētū. tūc ſi illinō eēt fideles: nō poſſet ꝑuulꝰ ab originali pct̄o liberari. et ita deeſſet dīna miſcd̓ia quō ad ꝑuulū. ¶ Pretereapoſita circūciſiōe vel baptiſmo a quocūꝫ eēt baptiſatusvel circūciſus: valeret circūciſio vel baptiſmꝰ ad liberatōem ab origīali pct̄o. ergo v̓tute fidei cuiuſcūꝫ ꝑuulusab origīali pct̄o poſſet liberari. Nō ergo ſola fides ꝓptquoꝝ aut remotoꝝ. ¶ Itē ſi ſola fides tūc valuit: q̄rit̉.aūt pr̄is aut mr̄is aut indifferēter. poſito em̄ ꝙ ſola fide alteriꝰ. tūc ſi n̄ eēt fides ī illo tꝑen liberaret̉. eodē mōſi ī vtroqꝫ. Si autē fides cuiuſqꝫ ſufficiebat cū intētōe reſpectu ꝑuuli: tūc ſtatim pꝰ infuſionē aīe ſi adeſſet intētōpr̄is vl̓ mr̄is vel alteriꝰ: poſſet mundari. ¶ Huiꝰ rei gr̄apt̄ q̄ri ſi nunꝙͣ defuit dīna miſcd̓ia ſic̄ nec iuſticia reſpectu ꝑuuloꝝ. ꝓpt̓ qd̓ nō fuit aliqd̓ generale remediū adiuuādū nodū natos: ſic adiuuādū iā natos. ⁊ hͦ eſt q̄rerequare datū ē remediū iā natis ſꝫ nō eſt datū aliqd̓ generale ī materno aluo cōſtitutis: cū multi ī maternis vteris ꝑire poſſint ⁊ ꝑeant. ¶ Itē nunꝙͣ defuit boītas medici et volūtas. igit̉ exiſſēte morbo parata fuit medicina.ſꝫ ſtatim ī infuſiōe aīme ꝯtrahit origīale: igr̄ ſtatim ꝑataeſt medicina ex ꝯgruētia boītatis medici. ¶ Itē glo. ſuꝑillud psͣ. adiutor meus eſto ne derelinqͣs me dīc. fruſtracreaſti ⁊ recreaſti. Si deſpicis mortales qd̓ nō debes qꝛnō mea ꝓpria ſꝫ ꝑentalis culpa ē qͣ ī hāc mortalitatē decidi. igr̄ cū oēs ꝑuuli ꝑentali culpa cecider̄t ī hāc mortalitatē: ndebꝫ dn̄s deſpice̓ illos īmo debꝫ adiutoriū p̄ſtare.Ad qd̓ dd̓m. ꝙ aliqd̓ remediū fuit ꝓ illo tꝑe qͦ ꝑuulin de remēdiomūdabant̉ ab origīali. et illd̓ fuit fides cū aliqͣ deuotōerētiū. ¶ Ad hͦ at̄ qd̓ dīc greg. Ꝙ ꝑuulis ſolaēdū de habitu fidei. vl̓ de motu injiexteriori ī ſigno demōſtrato. Dicitem̄ aug. in li. ꝯtra fauſtū. Ꝙ nūꝙͣ defecerūt ſigna aliquaad fidei religionē ꝑtinētia. Idē in eodē. ī nullū nomē religioīs ſeu verū ſeu falſū coagulari hoīes poſſēt. niſi alinaculo velut ſacramēto vnibiliū ꝯſortio colligerent̉. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi ſola fides tūc ſufficiebat:maioris fuit efficacie tūc ꝙͣ nūc. dd̓m ꝙ n̄. In adultis eīmō ſi nō fuiſſet ꝯtēptus vel negligētia ſacramēti. nec haberet copiā baptiſmatis: fides mūdaret ab origīali. ⁊ itaꝑ om̄e tpus cucurrit efficacia ſacr̄i fidei. adeſt at̄ baptiſmꝰ ꝗ ampliorē dat effectū ꝙͣtū ad dimiſſionē pene et habūdātioris gr̄e. Si v̓o dicat̉ ꝙ tūc habuit maiorē efficaciam ꝙͣtū ad ꝑuulos. Reſponſio ꝙ tūc fides aliena cumQuintadeuotōne exteriori valebat: nūc aūt fides cum baptiſmoſuꝑhabūdat. Copia at̄ aque in qͣ ꝗlibet ꝓ ncc̄itate pt̄ baptiſare. cū debita forma ſeruata plꝰ cōpetit ꝙͣ obterior indicatina fidei. Si v̓o dicat̉ ꝙ ẜm hͦ nō fuit differētia inter ꝑuulos et adultos. vtrobiqꝫ em̄ fides reꝗͥrebat̉ cū ſigno exterioris deuotōis. Dicēdū ꝙ ī hͦ erat dr̄iaꝙ adultꝰ in hoc onerabat̉ ꝙ ip̄e crederet ⁊ offerret. nonſic aūt fuit ī ꝑuulo. ꝑ aliū em̄ credebat et ꝑ aliū ſignumdeuotōis aliqd̓ exterioris offerebat̉. Mar. vlt. Qui d̓onō crediderit. glo. ꝑuuli ꝑ alios credūt ſic̄ ab alijs pct̄mꝯtraxerūt. et ita ꝓ ꝑuulis ſufficiebat ſola fides aliena.ita ꝙ nō excludat̉ ſignū exteriꝰ. ſꝫ fides ꝓpria. vt ſic ītelligat̉ ſola fides ꝑentū ad differētiā ꝓprie fidei qͣſi adultisexigebat̉. ¶ Si at̄ querat̉ cuiuſmōi ſit hec fides que tuncſufficiebat? Reſpōſio ꝙ fides ſaluatoris. nec neceſſe fuitdeſcende ad diſtinctā rōem ſic̄ modo in ſymbolo ꝯtinet̉Et rō eſt. qꝛ iā creuit lumē cognitōis fidei. ſic̄ habetur inglo. ſuꝑ illd̓. Nomē meū adonay non indicaui eis. ꝑ ſucceſſiōes creuit cognitōis augmētū. ¶ Si aūt obijcit̉. Ꝙfides cum ſit īuiſibilis gr̄a. nō ſupplebat vicē baptiſmi.Reſpōſio ꝙ fides cū exteriori ſigno ſupplebat vicē ꝓ illo tꝑe. nō ꝙ hr̄et tantā efficaciā quantaꝫ mō habet fideseccl̓ie cū baptiſmo. Si aūt querat̉ cuiꝰ vel quoꝝ erat fides. Uidet̉ dd̓m ꝙ prīcipalit̓ ꝑentū ꝓpinquoꝝ vl̓ remotoꝝ. ꝑ eos em̄ cōtractꝰ ē morbꝰ: et ita ꝑ eos magis ꝯgruit remediū. ſi tn̄ ſimile fuit tūc ei qd̓ nunc eſt: potuit ſubuenire fides aliena cū deuotōne exteriori ncc̄itate ingruente. hoc tn̄ nō inuenit̉ exp̄ſſū. Sꝫ argui pt̄ ex hͦ qd̓ dicit̉ꝙ ꝓ ꝑuulis ſola fides. et nō determinat̉ ꝑentū. licꝫ illamagis ꝯgruat. vnitas em̄ ſpūs de qͦ loꝗt̉ aug. ibi plꝰ extendit̉ ꝙ vnitas carnis. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ querit̉. vtꝝ vtriuſqꝫ ꝑentis fides reꝗret̉. Dicēdū ē ꝙ offerētis fides ſufficiebat ſiue eēt de ꝓpinquis ꝑentibꝰ ſiue de remotis. veletiā ſi nō crederet et ī fide eccl̓ie offerret: videt̉ ſufficere.ſic̄ mō nō credēs ſaluata forma eccl̓ie intēdēs face̓ qd̓ facit eccl̓ia baptizaret. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉. de boītate medici ꝯgruebat ꝙ qn̄cūqꝫ erat morbꝰ debuit eē medicīa. Dicendū ꝙ ſtatꝰ gr̄e ē mediꝰ inter ſtatū nat̉e et glorie. Status nature determīat̉ in tribꝰ. ſcꝫ in eſſe: et eē diſtincto:et eſſe ordinato. Sꝫ eē ordinatū eſt duplex ſcꝫ ꝙͣtū ad dependētiā a ꝯſeruatore in eē naturali. vel in eē gratuito.Eſſe v̓o ordīatū ꝙͣtū ad dependētiā in eē gratuito. dependet a ꝯſeruatore reꝑatore. in eē naturali a cōditore cōſeruatore. Eſſe igit̉ ordīatū inquātū depēdet a cōſeruatorein eſſe gratuito: ẜm ordinatōꝫ dīne ꝓuidētie hꝫ ſeꝗ eē d̓ſtinctū ⁊ ordīatū. ꝓut hic determīat eē naturale. ſꝫ ꝑuulanteꝙͣ natꝰ fuerit. nō habꝫ eē diſtinctū ꝓut natura determinat ſibi eē diſtinctū: qꝛ ꝑuulꝰ anteꝙͣ natꝰ ſit: eſt ī cōtinuitate qͣdā cū viſceribꝰ maternis. vn̄ ẜm ordinatōꝫ cōmunē dīne ꝓuidētie nō cōgruit illi eē ordīatū ꝙͣtū ad eēgratuitū. cū gr̄a ſequi habeat naturā ſiue eē gratuitū. eēnaturale completū. dico ẜm ordīem cōſuetū dīne diſpoſitōis. Itē ē culpa creata a vicio nature corrupte vt origīalis et ab inordīata volūtate vt actualis. ſꝫ iuxta cōſuetūmodū diuīe miſericordie. ſic̄ volūtate adherēte firmiterbono actuali ſiue mutabili vnde culpā incurrit non tollit dn̄s culpā: ſic iuxta modū cōſuetū ꝓle adherēte nat̉aliter nature corrupte a qua cōtrahit̉ origīale. nō purgat̉ab origīale. ſꝫ dum ē in materno vtero naturaliter adheret nature corrupte aqua contrahit inordīatōꝫ fomitisqꝛ licet ſtatim ī infuſiōe a ſe cōtrahat̉ origīale: nihilominꝰ ex mēſtruis maternis ꝗbꝰ alitur fetꝰ. in ꝗbꝰ cauſalit̓maxīe viget corruptō. cōtrahit incētiuū mordīatōis a qͦeſt maxīe receſſus a nat̉ali iuſticia. Un̄ dum ē in vterofetꝰ qͣſi renitit̉ cōtra purgatōꝫ origīalis vicij. ꝓpt̓ qd̓ ẜmdiſpēſatōem ꝯſuete gr̄e (ꝙ dico ꝓpt̓ ſct̄ificatos ī vtero)yquerit̉. Quare nōnō ē adhibēdū remediū. ¶ Ad hͦ gͦ ꝙfuit generale remediū cōtra origīalē pct̄m exn̄tiū in vtero materno ſic̄ pꝰ natiuitatē eorudem. pt̄ dici. ꝙ ꝑuulusdum eſt vna caro ꝑ quādam ꝯtinuatōꝫ cū matre: ſb̓iacetlegi originalis peccati qd̓ ꝑ carnē cōtractū eſt. vt duret