Puta. qn̄ ponit̉ ꝓ ſicut. ad differentiā uerbi puta ī īperatiuoPone. ꝓ retro ad differentiamuerbi pone ī imꝑatiuo. Una. i.pariter aduerbiū cōgregandi.ad differentiā nominis una inablatiuo feminino. Circuꝫ prepoſitio uel aduerbiū. ad differētiā accuſatiui huius noīs circꝰ.circi. Itē aduerbia ī. c. terminata. ut illic iſtic illuc iſtuc illaciſtac illinc iſtinc. Itē cōciſa ut fumat ꝓ fumauit. primas ꝓ pͥmatis. ſic .n. declinabat̉ antiquitꝰ.⁊ corrupta ꝑ compoſitionē. utuiden .i. uides ne. ſati. ꝓ ſatiſne⁊ apocopata ab inde cōpoſita.ut abin dein proin in qͥb reditnaturalis accentusᵇ qͥ debebateſſe ſuꝑ ſyllabā. in. cum eſſet lōga poſitiōe. Hei. interiectio addifferentiā pronoīs. ei. acuit ultima qͣ tn̄ ꝓ monaſyllaba utuntur poete. Ouidius. Hei mihiqͥd feci qͦ me furor egit amantēDij ⁊ hij ⁊ cui ⁊ huic ſūt dictiones monaſyllabe. unde ī metrodebent acui. ẜm regulaꝫ de monaſyllabis. tamen poete in metro aliqn̄ diuidūt. dij ⁊ cui aliqn̄ ꝓ monaſyllabiſ vtunt̉. dij tn̄⁊ hij ſcribunt̉ ꝑ duplex. ij. ſꝫ ꝓferenda ſunt ꝑ unū. iuxta illudEberardi. Scribe dij lege di ſiuis urbanus haberi. Et doctrinale dicit. Hi profers ⁊ di. debꝫtn̄. ij. dupla ſcribi. Itē Falſo aduerbiū. ad differentiā ablatiui

noīs falſo. ⁊ ſimiliter eo uno illo. Itē Cuius ntūs ad differētiāgenitiui cuiꝰ. Intro ad differentiā uerbi qn̄ eſt aduerbium. Siautē queratur quare in multisalijs talis differētia n̄ ſeruet̉ utmodo cito ⁊ ſero. Dicendū ꝙ īultīa ſyllaba taliū ſufficit differentia temporis. nam qn̄ ſt̓ aduerbia habent ultimā coēm. ſꝫqn̄ ſunt ablatiui habent eaꝫ logam. datiui v̓o aduerbialiterpoſiti producūt ultima ſemꝑ ⁊remanēt noīa ꝙͣuis aduerbialiter ponant̉. Canis uero nō mutat accentū ad differentiā huiꝰvbi canis. qͥa utraqꝫ ē pͥncipaliſꝑs. Cetera aūt habent differētiaꝫ ꝑ accidentia ſua. un̄ n̄ ē magna neceſſitas ꝙ ī oībus inter qͦcadit differentia ꝑ accētū diuerſitas aſſignetur. Lociſio īpeditnō ſolum ſecundā regulam deaccentu. veꝝ etiā tertia ⁊ qͣrtaꝫnam ſuper quacūqꝫ ſyllabamfuerat accentus ī integra dictione ſuper eandem remanet inconciſa ut amat pro amauit ſcut enim erat accentus acutusiſuper ma. in uerbo amauit ſicſuper eam remanet in corrupta. Idem accidit in multis deſinentibus in as. ut noſtras ueſtras cuias arpinas rauennasoptimas ⁊ his ſimilibus quoꝝnominatiui erant olim noſtratis ueſtratis cuiatis optimatisſic etiā quiris ⁊ illic iſtic acuūt