Accentus

¶ Incipit tractatus de accentu.D maioreꝫeuidentiā eoꝝ q̄ī textu biblie. taꝫcurſorie ꝙ tenuit̓⁊ ſuperficiete nuſſūt diſperſa: generales notulasde accentibus colligamus. Eſtat accētus atificioſa modulatiouocis ī ſignificatiua prolationeTres ſiquidē ſunt prolationess. mellica. que attēditur ī cantu⁊ illi adiacet neumā quod ē cātus. Metrica. q̄ attenditur inſcanſiōe metroꝝ. ⁊ illi adiacettempus. Significatiua ſiue proſaica. q̄ attendit̉ in cōi ſermone⁊ illi adiacet accentus. Sūt aūttres accētus principales .s. acutus qͥ fit per eleuationem uocisut ī prima ſyllaba huius noīsdn̄s. ⁊ repreſentatur per figuraq̄ dicitur oxia. ab oxi. quod eſtacutū. Grauiſ. qͥ fit ꝑ inclinatione uocis. ut patet in media ſyllaba ⁊ ultima huius noīs dn̄s⁊ exprimitur per figurā q̄ dicit̉baria. a barim quod eſt graue.Circūflexus. qͥ fit partim ꝑ eleuationem. partim per inclinationem uociſ. ut patet in pe. huius infinitiui amare. ⁊ ſi dubitatur de ipſo repreſentatur perfiguram que dicitur periphōe.a peri. quod eſt circum. ⁊ phonos qd̓ eſt ſonuſ. uel peripomene. a peri quod eſt circum ⁊ po

mene quod eſt flexus. Circumflexus. hodie ponit̉ cum acuto.nec eſt ī uſu nr̄o. Propter hastres ſpecies tribꝰ cenſetur noībꝰDicit̉ nāqꝫ accentus ꝓpt̓ acutūtenor propter grauem. tonusꝓpter circūflexū. Uel ideo dicitur accētus ab accinēdo .i. ad ſignificandū aliqͥd canēdo. quiaad hoc ē accentus īuentus ut ſignificatio dictiōis melius diſtīguat̉. Tenor. dr̄ a tenendo. qͥauna ſyllaba magis minus ue tenet̉. Lonus qͣi tōnandi modusRegule de accētu ſt̓ tales. Nulla dictio de natura acuit ultīaꝫniſi greca. ut Lybie Agathe. ul̓hebraica. ut Oauid ⁊ Iacob.Itē nulla dictio naturalit̓ breuis circūflecti debꝫ. qd̓ mō accipit̉ ꝓ acui. Itē oīs dictio īgituruno ſolo accentu. Omīs dictiomonoſyllaba ẜm cōem moduꝫlegēdi hꝫ accentu acutū. ut fex.⁊ lex ⁊ lis ⁊ res. Item oīs dictiobiſſyllaba acuit pͥma. ut uirgodeus roma. Itē oīs dictio triuꝫſyllabaꝝ ⁊ pluriū hn̄ſ pe. naturalit̓ lōga hēt accētū ſuꝑ ipſampe. ut fortuna hr̄e poeta. Itemoīs dictio triū ſyllabaꝝ ⁊ ultrahn̄s pe. naturalit̓ breuem acuitanpe. ut dn̄s ⁊ iuſticia. De ſecūda regula excipiunt̉ plura .s. gͦqn̄ pōit̉ ꝓ cauſa. ad different 3ſui qn̄ eſt cōiunctio illatiua. uthoc facio ergo tui. mo acuit ultimā cōtra regulā d̓ biſſyllabis