¶ Machabeoꝝ i1.
pulchris poneret paternis. Inueneruntautem ſub tunicis interfectorum de donarijs ydolorum. que apud iamniam fuer̄t.Omnibus ergo manifeſtum factum eſt.ob hanc cauſam eos corruiſſe. Et benedirerūt iuſtum dei iudicium. qui occulta fecerat manifeſta. et in preces cōuerſi roganerunt deum. vt delictum eorum obliteraretur. Atuero vir fortiſſimus iudas collatione facta a ſuis. xij. milia dragmas argenti miſit iheroſolimam offerre ea ibi ꝓpeccatis mortuorum. vel delicto illo in ſacrificium. Additur quoqꝫ ꝙ cum ſceleratiſſimus nicanor perſequeretur iudā poſtfedus cum eo initum ⁊ poſtea fractū comperit iudam eſſe in locis ſamarie. et diſpōſuit bellum committere cum eo in die ſabbati. Iudei vero qui ſequebātur nicanorem per neceſſitatem dixerunt ei. vt honorem daret diei ſanctificationis ⁊ deo quivniuerſa conſpicit. At ille queſiuit ab eisSi potens eſt ī celo. qui imperauit agi diem ſabbatorum? Et dixerunt. Eſt deusvnus in celo potens. qui iuſſit agi diem.vij. At ille ait. Et ego potens ſum ſuperterraꝫ. qui impero ſumi arma et negotiaregis impleri. Machabeus aūt cum pauci eſſent cum eo. formidantes impetuꝫ nicanoris et multitudinem ſingulos illorūiudeorum armauit non clipei ⁊ haſte munitione. ſed ſermonibus optimis et exhortationibus. preſertī expoſito eis ſomnioquod in eadem nocte viderat in hūc modum. Uiderat onīam ſummum ſacerdotem. qui a puero in virtutibus excitatusfuerat manus protendentem. et orantempro populo iudeorum. Poſt hoc apparuſſſe ⁊ alium virum etate et gloriā mirabili circa illū. ⁊ oniedixiſſe. Hic ē amator populi iſrahel.hic eſt qui multuꝫorat pro populo.et ciuitate ſancta.ieremias propheta
dei. Extendiſſe autem ieremiam dextram. ⁊ dediſſe iude gladium aureum. et dicentem. Accipeſanctum gladium munus miſſum a deoqͦ deijcies aduerſarios populi mei. Quaviſione confortati qui erant cum iuda impetum fecerāt in hoſtes et proſtraueruntex eis non minus qͣꝫ. xxx. milia. nicanorecū eis interfecto. et r̄dier̄t iero ſolimā benedicentes deum. et caput nicanoris et manum cum humero abſciſam. contra templum ſuſpenderunt. Itaqꝫ omnes cōmuni conſilio decreuerunt nullo modo dieꝫiſtum abſqꝫ celebritate preterire. Hic terminatur epiſtola iude ad diſperſionemiudeorum. Terminata igitur epiſtolarirecapitulatione. ad proſecutionem hiſtorie reuertamur de iohanne filio ſimonisproſequentes.¶ De ꝯmendatione Iohannis hircaniCapitulum. II.Ortuo ſimonequi vltimus quīqꝫ filiorum mathathie aſmonei dux et ſacerdos fuerat in iudea. ſucceſſit ei filius eiꝰiohannes. cognomine hircanꝰ a deuictishircanis. quem ioſephus in tribus commendat. in religione ſacerdotij in ſtrenuitate ducatus. et quia vir propheta erat.Qui inſecutus eſt ptholomeum. qui patrem eius dolo interfecerat. matremqꝫ eius cum duobus paruulis tenebat in vīculis. et confugerat ad opidum vltra iherichonta. quod agon vocabatur. Obſeſſoquidem opido. cum iohannes acrius inſiſtebat. ptholomeus matrem Iohanniset fratres ſuper muros vſqꝫ ad ſanguiniseffuſionem cedebat. fractuſqꝫ pietate iohannes ab impugnatione ſe temperabat. Matre tamen clamante ne pro ſe ſineret ſcelus Ptholomei multum.
tur iudei. qui negātalicꝰ ſcōrum auxiliūdepoſcendū.
Hinc habes auctoritatē. ꝙ aīmas ſanctorum efflagitaredebemus. ꝙ pro nobis orent et intercedant per qd̓ ꝯfutan