Iudicum.

condita eſt ante templum hieroſolimorum annis ducentis quadraginta. Dedalus aues fecit metallinas quas volarefecit artificioſe ſpiritu incluſo. Dicituretiam feciſſe ſimulacra ſe mouentia. Primus enim omniū pedes ſtatuarū a ſe inuicem ſeꝑauit. alijs cōiunctim eos fabricantibus. Qui cum filio in naue fugiēs.ꝓpter inueſtigabilem fugam penis auolaſſe eſtimatus eſt. Argonantarum hiſtoria facta eſt. Orpheus clarus habitus ē.Cuius diſcipulus fuit miſeus. Linꝰ magiſter herculis claruit. Minos credit̉ cretenſibus legē dediſſe. quod plato negat.ydram ꝟo callidiſſimum fuiſſe ſophiſtaꝫaſſerit plato.¶ De abimelech. C. IX.Oſt mortem gedeonis filij iſrahel fornicati ſuntcum baalim. nec fecerunt miſericordiamcum domo ierobaal. Aſcendit autem abimelech in ſiciem ad omnem cognationēmatris ſue. ⁊ ait. Cōſiderate ꝙ os veſtrū⁊ caro veſtra ſum. Loquimini ad omnesviros ſichem in hunc modum. Quid vobis melius eſt. vt dominent̉ veſtri ſeptuaginta viri filij ierobaal. an vt domineturvnus vir? Et locuti ſunt de eo ad omnerpopulum. ⁊ inclinauerūt cor populi poſtabimelech. ⁊ iurauerunt ei omnes in fano baal. Quamobrem vocatum eſt deinceps idolum baal berith. Berith em̄ coniurationē ſonat. Et tollentes de fano. lxx.pondo argenti dederunt ei. Qui conduxit ex eo viros inopes ⁊ vagos. ⁊ aſcēdēsin effra. occidit omnes fratres ſuos ſuperlapidem vnū. excepto vno ioathan. Tūcomnes ſichimite conſtituerūt abimelechregem iuxta quercum in ſichem. Si queritur quomodo ergo ſaul primꝰ diciturrex in iſrahel. Poteſt dici. hoc dictuꝫ eſſeꝓpter regnū vniuerſale. hic aūt tantū regnauit in ſichimitis. Quod cum nunciatum eſſet ioathan. ſtecit in vertice mōtis

garram. ⁊ exclamauit ad omnes ſichimitas qui conuenerāt ad diem feſtum. Audite me viri ſichem. Ierunt ligna ſiluaꝝ.vr vngerent regem ſupra ſe. ⁊ dixerūt oliue. impera nobis. Que noluit deſererepinguedinem ſuam. qua dij vtuntur ethomines. Idipſum dixerunt ad ficum.que noluit deſerere dulcedinem fructusſui. Idipſum dixerunt ad vitem. que noluit deſerere vinum quod letificat deū ethomines. Dixeruntqꝫ ad ramnum. Impera ſuꝑ nos. Qui reſpondit. Uenite gͦ ⁊requieſcite ſub vmbra mēa. alioquin egrediatur ignis de ramno. ⁊ deuoret cedroslibani. Eſt autē ramnus genꝰ rubi quodvulgo ſenticem appellant. aſperū nimis.⁊ aculeatum ſicut ſentes. Ioſephus dicithoc inter ligna habere naturam ignem ꝓferēdi. Tunc expoſuit eis paradigma dicens. Interfeciſtis filios hierobaal. ⁊ filium ancille eius ſuꝑ vos conſtituiſtis regem. Si recte egiſtis cum hierobaal domo ⁊ filijs eius. recte ſit vobis. Sin aūtꝑuerſe. Egrediatur ignis de abimelech.qui deuoret ipſuꝫ ⁊ vos. Que cum dixiſſet aufugit. ¶ Factum eſt aūt cū regnaſſet ſuper ſichem tribus annis abimelech.dedit ei dominus ſpiritum malū aduerſus eum. ⁊ expulerunt abimelech ab vrbe⁊ a tribu. Qui exercebat latrocinia ſupereos agens predam ex eis. Tempore verovindemiarū intrauit gaal cū fratribꝰ ſuis in ſichem. Quo deſcendente ad eos. deſcēderūt ſichimite ad vineas. vuaſqꝫ calcauerunt. Et ingreſſi fanum dei ſui interepulas ⁊ pocula maledicebāt abimelechGaal quoqꝫ dicebat. Quis enim eſt abimelech vt ſeruamus ei? Nūquid nō eſt filius hierobaalꝫ yronice dictum eſt. quaſinō eſt. ſed ſpurius. Et addidit. Utinā daretur populus hic in manu mea vt auferrē a bimelech de medio. zebul quoqꝫ quēfecerat abimelech principem in ciuitate.clam nūciauit abimeleci omnia. Surrexit itaqꝫ abimelech cum exercitu nocte. ⁊

Q