Diſtoriā

Potuit eſſe. vt aliqui ſcopuli montiuminuioꝝ corā iſrahelitis inclinati ſūt. vt defacili trāſirēt. qd̓ forte erat p̄dictū ī bn̄dictione ioſeph. ibi. donec veniret deſideriūcolliū eternoꝝ. Et forte de edom dixit dauid. Mōtes exultauer̄t vt ariētes. ⁊cͣ.¶ De cantico ad puteū. C. XXX.X eo loco appaparuit eis puteus. id eſt ex hoc loco venerūt in aliū locum. vbi moſtrantedn̄o foderūt puteū. Un̄ ſubditur. Quiahūc puteū foderūt principes duces multitudinis in datore legis. id ē ī dn̄o. Hoctn̄ in hebreo nō legit̉. Et aſcēdit aqua deputeo. donec ſupra redūdaret. Forte ī ſignū. qꝛ exinde pugnarēt. ⁊ hoſtes ſuꝑgrederent̉ in hūc modū. ⁊ obruerent̉. Quoviſo cecinit iſrahel carmen iſtud. Aſcendat puteus ⁊cͣ. ¶ De morte ſeon regisamorreoꝝ ⁊ og rege baſan. C. XXXL.greſſuſ populuſinde ꝑ aliquas manſiones ꝑuenit vſqꝫ ī bamoth. Nec eſt nomē hoc māſionis. ſed eſt vallis in regione moab. invertice phaſga. ideſt iuxta montemillū. vel forte adeomons ille magnꝰeſt ꝙ in vertice habet colles ⁊ valles. Inde miſit iſrahel nūcios ſuos ad ſeon regēamorreoꝝ. vt tranſitū eī ꝑ terrā ſuā cōcederet. Qui noluitimo cum exercituegreſſus ei obuiāin deſertū pugnauit cū iſrahel ⁊ ꝑcuſſus ē in ore gladij. id ē in inſtantia. Ioſephus dicit ꝓlurimos ex eis ſiti perijſſe.alios ruentes ad fluuiū iaculis terre confixos. fugiētes ad menia fundibularijs p̄uentos. Occiſus eſt gͦ ſeon. tulitqꝫ iſrahelomnes eius ciuitates. ab arnon vſqꝫ iaboch. inter quas caput regni erat eſebon.

⁊ habitauit in eis.Dicit ioſephꝰ hācterrā inter tria flumina ſitam. quaſi naturam inſule habentem. ⁊ opulentiſſimā. Arnon fluit a meridie. iaboch a ſeptentrione. qui in iordānem deſcēdit. cui ⁊ nomen tradidit iordanis ab occidente. Cūqꝫ tranſiſſet iſrahel fluuiū iaboch. ⁊ aſcēderet ꝑ viā baſā.occurrit ei ogrex baſan in ezrai. quē ꝑcuſſerūt cū populo ſuo vſqꝫ ad internitionē.⁊ poſſederunt terrā eiꝰ. Tn̄ terra hec quāhabuerunt vltra iordanē. nō fuit de terraꝓmiſſionis. qd̓ patet. qꝛ moiſes hāc intrauit. Profectiqꝫ caſtrametati ſunt in campeſtribus moab. vbi tranſ iordaneꝫ iericho ſita eſt. ¶ De itinere balaam ⁊ꝙ ei locuta eſt aſinaˡ. C. XXXII.Idens balac fiAIlius ſephorqui tūc rex erat ī moab. quid fecerant amorreo. timuit. ⁊ aſcitos ſeniores madiā. qui ꝓximi regno eiꝰerant ⁊ amici. conſuluit quid facto opuseſſet dicēs. Populus hic delebit nos. ſic̄ſolet bos herbas vſqꝫ ad radices carpere.Miſitqꝫ eorum conſilio ad balaam filiūbeorariolum qui habitabat ſuꝑ flumenamonitarū. vt veniret ⁊ malediceret populo huic. Audierāt enim ꝙ benedictuserat cui benedicebat balaam. ⁊ maledictꝰcui maledicebat. Audierant etiam ꝙ iſrahel nō vincebat in arcu ⁊ gladio. ſed oratione fuſa ad dominū ſuū Uiſumqꝫ ē eiscōmodū execrationibꝰ ꝯtra orationes dimicare. Cūqꝫ veniſſent ad balaam ſeniores moab ⁊ madian ferētes munera diuinationis in manibus. cauſamqꝫ vie expoſuiſſent. dixit eis balaā. Manete hic nocte. donec videam quid dixerit mihi dominus. Domini enim prophetā ſe mentiebatur. licet in ſacrificando conſuleretdemones. Forte demonē qui ſibi loquebatur dominum vocabat. Dixitqꝫ ei dominus in nocte. curam populi ſui gerens

Ciuitates ſunt quarū altera ē caput regni. altera finis.

Exponit qd̓ dixeratvallis īvertice phaſga.

Uel ſaltē circa terrāſuā ſicut fecerat eſau⁊ moab. qd̓ legitur īdeutronomio.