Hiſtoria

ſi adep̄s cū renibꝰ ⁊ renūculis. In modoetiā offerēdi ⁊ numero ſacerdotū offerentium erat differētia. De carnibus enī holocauſti ſalutaris fiebāt. ix. ꝑtes. quas ſuper altare ponebāt. ix. ſacerdotes. quiſqꝫſuā. vnus vero. iiij. ſimul offerebat. ſcꝫ caput ⁊ pedes ⁊ iecur ⁊ inteſtina lota aquaduo vero ſanguinē offerrebāt. vt omnesſimul eſſent. xij.¶ De peccato principis. Capituluꝫ.IX.5peccaueritGoprinceps qui ⁊ cyliarchus dicit̉vel tribunus ꝑ ignorantiā. et poſt intellexerit peccatū ſuū vel ꝑ ſe vel ꝑ alium. offerat ad oſtiū tabernaculi ꝑ manus impoſitionē hircū īmaculatū. Quo īmolato tin̄gebat ſacerdos digituꝫ in ſanguine. quotangebat cornua altaris holocauſti. reliquū fundēs ad baſim eius: ⁊ adolebat adip̄em. renes et renunculos. Neliqͣ erātſacerdotū. Sed quia erat hoſtia pro peccato. ⁊ de ſanguine eius tincta cornua altaris holocauſti. carnes eius erāt ſancte.⁊ ſanctificabāt que eis erāt tacta. ſed nonquelibet. īmo in genere ſuo. caro carnem.ſimila ſimilam. panis paneꝫ.Et non veſcebatureis niſi ſacerdosvnctus ⁊ mundꝰ.⁊ non niſi in locoſancto. et non niſiin eadē die qua oſferebant̉. ſi quid reſiduū eſſet. igne cōburebat̉. Si veſtis polluebat̉ eius ſanguīeabluebat̉. vt nullū remaneret ī ea ſanguinis veſtigiū. Alioquin vrebatur. Uas teſteu in quo coquebat̉ caro. et ſtatim frangebat̉. ereū defricabat̉ ⁊ lauabat̉ aqua.¶ De peccato anime. Capi. X.Um autē peccabat ꝑ ignorantiā anima de popu

lo terre. offerebat caprā īmaculatā. eo mōquo alij vel agnū. Et fiebat de hac hoſtiaeodē mō quo ⁊ de hyrco principis. Si autem nō poterat manus eiꝰ inuenire pecuſofferebat duos pullos turturis vel colūbe. Quorū alter offerebat̉ dn̄o ī holocauſtū. alter erat ſacerdotū. cuius tn̄ ſanguisad fundamentū altaris holocauſti diſtillabat̉. qꝛ pro peccato erat. Qd̓ ſi nec auiculas poterat inuenire. offerebat ſimilaꝫdecimā partē ephi. nec mittebat in ea oleum aut thus. qꝛ ꝓ peccato erat. Cuiꝰ memoriale ſacerdos adolebat ſuꝑ altare. reliquū ipſe habebat in munere.¶ De igne iugi ⁊ eiectōe cineꝝ. Capitulum. XI.TEruIlocutus ē do33minus ad moyſen. Ignis ſemꝑ in altariardebit. quē nutriet ſacerdos. ſubijciensmane ligna ꝑ ſingulos dies. Et erit igniſex eodē altari. id eſt nō aliunde ſumptusapponet̉. Cū vero cineres ſuꝑabūdabāt.induebat̉ ſacerdos veſtibꝰ quattuor ſacerdotalibꝰ quas p̄taxauimꝰ. et tollēs cineres de altari reponebat ī peluim iuxta altare. ⁊ depoſitis veſtibꝰ ſanctiſ. indutuſqꝫalijs. forte ad hoc deſtinatis. vel etiā ſuisꝓprijs. cineres efferebat extra caſtra. et inloco mundiſſimo vſqꝫ ad fauillam faciebat conſumi. ¶ De eſu adipis ⁊ ſanguinis ꝓhibito. Capi. XII.Ec de oblationibus dicta ſufficiāt hic. In numeris de oblatiōibꝰ. vij. legaliū feſtoꝝ legit̉.Hoc addēdo. ꝙ oīs adep̄s dn̄i erat. Adipē ⁊ ſanguinē nō cōedetis oīno. qd̓ ītelligit̉ de aīalibꝰ oblatiſ. Tn̄ ꝓpter illd̓ iudeiab oī adipe abſtinebant. Sed verius dominus adipem qui debebat offerri ī eſuꝫprohibuit eis. etiam nominatim adipeꝫbouis. ouis. et capre. Adipem vero morticini vel a beſtia occiſi. conceſſit eis in vſus varios .ſ. vel ad lucernas. vl̓ vnctiōeſ

Hoc non ꝓpter hocſacrificium dictumeſt. cum in eo non eſſet ſimila vel panis.ſed ad ſequentia reſpicit. ſcꝫ ſacrificiuꝫpauperis.