roſatſed̓ non adeꝰ moroſa diuina ⁊ humana valdr inter ſe probantur diſtare iudicia ſꝫ ſcrutator cordiū ⁊ renū ab initio mundi elegitcontēplibilia ⁊ iginobilia vt confunderet fortia. Et econtrario mundus quod ſuū eſt ſuperbe ad hocam extollit: ac in breui cum cōfuſione diſtollit. Vnde opere preciū cenſeo quo .ſ. mittam ad marchicōmitem: cuius cōſilio multa ſolet facere imꝑator vt fuggeret ei neꝑ ambitionem aut ſimoniacam hereſim quenꝙͣ ep̄alem ſinat accipere dignitatē: ſed ob eternam remunerationē quem humileꝫ ⁊ modeſtum ac eruditū inuenerit: necnon officijs eccleſiaſticis aptumeſſe ꝓbauerit hūc cuiuſcūqꝫ ſit conditionis vel parentele promouere faciat ad culmen eccleſie. Per legationem igitur ep̄i ac fuggeſtionem cōſiliarij imꝑator ſua ⁊ eccleſie vtilitate admonitus: im o qd̓verius eſt nutu dei. in cuius manu eſt cor regis. princeps bonꝰ Otto ſecundus animo mutatuˢ omnes qui pro eodem ep̄atu adipiſcēdo laborabant auertit. ⁊ ſe totum ad electionem venerandi viri cōuertit Volfgangi. ſicqꝫ legatos poſt eū celeriter mittit Rui vt miſſi fuerant pergentes: inuenerūt eum cum p̄nominato epō comorātem: ſed iam ad patriam repedare cogitantem. Beatus autē Volfgangus ignarus erat legationis imꝑatoris ⁊ ceterarum rerum ꝓſe geſtarum. ⁊ idcirco animū intendebat aliorſum. Cunqꝫ legati q̄re venerint ei indicarent primū recurrit ad ſecretarium cordis ſui ſeſuaqꝫ deo cōmendans in intimis. deinde epō Peligrino: cuius caritate ibi detentus erat: cauſam ſuam exponens id quo grauabaturtemꝑamento leniebat ſimplicitatis columbine ac prudentie ſerpētine: atqꝫ in hūc modū ꝓloquitur: dicēs Hoc nouū quod mihi pernuncios imꝑatoris dn̄i Vttōnis ſecundi venit caritas efficit tua-cui premiū bone volūtatis abſqꝫ dubio erit: ſed mee paruitati timorem incutit. qꝛ neſcio ſi voluntas dei ſit. ⁊ quia mundus ſub ſpeciereligionis multos ad vitia trahit. Cui rn̄dens: dixit. Ꝙ dicis te timere hoc mentis eſt prouide. Sed hanc in bonam ſpem erigit pſalmiſta: qui dicit. Initium ſapientie timor dni. Talia qͦꝫ pontiſice ꝓloquente vir venerandus Volfgangus ꝑ mentis ſpeculationem etdiſpenſationem: diſpenſationis diuine intuens moderamen ſubſeq̄tur: dicens. Ecce ſeruus dni: fiat mihi ſcd̓m verbum tuuꝫ. Tunc arrep̄to itinere cū his qui miſſi fuerant ab imꝑatore tetendit in partes occidentales bauarie Cunqꝫ ꝑuentum fuiſſet ad regiam ciuitatem clerus ⁊ populus ſcd̓m morem eccleſiaſticum vnanmiter vt imperator petijt ſanctum w olfgangum elegerunt cū vniuerſali electione: ⁊ ad curiam regiam eum miſerunt. Cunqꝫ in preſentia ceſaris eſſet delatus: ante pedes eius proſtratus ſe dixit indignuꝫ: in do